| ANTIOPA | |
| Prob. Verg. Ecl. 2.23 | |
| Iouis éx Antiopa Nýctei natí <duo> | 1a |
| Loca hórrida initas. | |
| Cic. Div. 2.133 | |
| Amphio Quadrupés tardigrada agréstis humilis áspera, | 2 |
| Breui cápite, ceruice ánguina, aspectú truci, | |
| Euíscerata inánima cum animalí sono. | |
| Astici Ita saéptuosa díctione abs té datur | 5 |
| Quod cóniectura sápiens aegre cóntuit: | |
| Non íntellegimus, nísi si aperte díxeris. | |
| Amphio Testúdo | |
| . . . perdita ínluuie atque insómnia | |
| Frendére noctes, mísera quas perpéssa sum | 10 |
| . frúges frendo sólidas saxi róbore. | |
| . . . . . . . . sól si perpetuó siet, | |
| Flámmeo uapóre torrens térrae fetum exússerit: | |
| Nócti ni interuéniat, fructus pér pruinam obríguerint. | |
| Mínitabiliterque íncrepare díctis saeuis íncipit. | 15 |
| Nonne hínc uos propere <e> stábulis amolímini? | |
| Sed cúm animo attendi ád quaerendum, quíd siet | |
| . . . . . céruicum | |
| Florós dispendite crínes. | |
| Saluéte, gemini, méa propages sánguinis! | 20 |
| Sch. Pers. 1.77 | |
| inluuie córporis | 20a |
| Ét coma prolíxa impexa cónglomerata atque hórrida | |
| Setum | |
| ARMORVM IVDICIVM | |
| Char. GL 1.195K | |
| . . . . séque ad ludos iam índe abhinc exérceant. | 21 |
| Quí uiget, uescátur armis, íd percipiat praémium. | |
| . . . qui sése adfines ésse ad causandúm uolunt, | |
| Dé uirtute is égo cernundi dó potestatem ómnibus. | |
| Án quis est qui té esse dignum, quícum certetúr, putet? | 25 |
| . . si non ést ingratum re ápse quod fecí bene. | |
| túque te | |
| Désidere <in túto residem,> nós hic esse in <múnere | |
| Máluisti.> | |
| Díc <mihi> quid fáciam: quod me móneris, effectúm dabo. | 30 |
| Próloqui non paénitebunt líberi ingrato éx loco. | |
| . . et aecum et réctum est, <tu> quod póstulas: | |
| Iuráti cernant. | |
| . . . . . nilne ad te dé iudicio armum áccidit? | |
| Quod égo inaudiui accípite, et quid sit fácto opus decérnite. | 35 |
| Cúm recordor eíus ferocem et tóruam confidéntiam | |
| feróci ingenio, tóruus, praegrandí gradu | |
| Nám canis, quando ést percussa lápide, non tam illum ádpetit, | |
| Quí sese icit, quam íllum eumpse lápidem, qui ipsa icta ést, petit. | |
| . . . . mén seruasse, ut éssent qui me pérderent! | 40 |
| . . . pro império agendum est.—Quís uetat, | |
| Quí ne attollat? | |
| ATALANTA | |
| Non. 495M | |
| Paréntum incertum inuéstigandum grátia | |
| Non. 490M | |
| Dólet pigetque mágis magisque mé conatum hoc néquiquam itiner. | 44-45 |
| Non. 378M | |
| <Tamen> étsi metuo pícta de pallá plagam | 46 |
| Gradere átque atrocem coérce confidéntiam! | |
| . . . . éxtremum intra cámterem ipsum praégradat | |
| Párthenopaeum. | |
| Non. 226M | |
| Viám quam insistam dúbito aut quod primórdium | 50-51 |
| Capíssam ad stirpem exquírendum . . . . . | 52 |
| Quás famulitas uís egestas fáma formidó pudor | |
| Hís sollicita, stúdio obstupida, súspenso animo cíuitas | |
| Mórtem ostentant, régno expellunt, cónsanguineam esse ábdicant. | 55 |
| Non. 481M | |
| Tégiae nunc nemorális regnum pótitur transmissú patris. | 56-57 |
| Non. 182M | |
| Quid istúc est? uultum cáligat quae trístitas? | 58-59 |
| Non. 322M | |
| Quae aégritudo ínsolens méntem attemptát tuam? | 60 |
| Hábeo ego istam quí distinguam intér uos geminitúdinem. | |
| . . . . ís uestrorum utér sit, cui signúm datum est, | |
| Cétte. | |
| Suspénsum in laeuo brácchio ostendo úngulum. | |
| Nam quód conabar, cum ínteruentum est, dícere, | 65 |
| Nunc éxpedibo. | |
| Mi gnáte, ut uerear éloqui, porcét pudor. | |
| Triplicém uirili séxu partum prócreat. | |
| Vbi égo me grauidam séntio adgrauéscere | |
| Propínquitate párti | 70 |
| Cum incúltos peruestígans rimarém sinus | |
| Sempér sat agere ut né in amore animum óccupes. | |
| Cóncentare ac díssentire párti ac da rursum aéquiter. | |
| Omnés, qui tam quam nós <seuero> séruiunt | |
| Sub régno, callent dóminum imperia métuere. | 75 |
| Brev. Expos. Verg. G. 1.18 | |
| Tegeaéa Arcadiae cíuitas | 75a |
| CHRYSES | |
| Non. 488M | |
| intereá loci | 76 |
| Flúcti flacciscúnt, silescunt uénti, mollitúr mare. | |
| Própemodum animus cóniectura de érrore eius aúgurat. | |
| Átque, ut promeruít, pater mihi pátriam populauít meam. | |
| Ciués, antiqui amíci maiorúm meum, | 80 |
| Consílium socii, augúrium atque extum intérpretes, | |
| Post quám prodigium horríferum, portentúm pauos | |
| . . . nam isti quí linguam auium intéllegunt | |
| Plusque éx alieno iécore sapiunt quam éx suo, | |
| Magis aúdiendum quam aúscultandum cénseo. | 85 |
| Hóc uide, circúm supraque quód complexu cóntinet | |
| Térram | |
| Sólisque exortú capessit cándorem, occasú nigret, | |
| Íd quod nostri caélum memorant, Grái perhibent aéthera: | |
| Quídquid est hoc, ómnia animat fórmat alit augét creat | 90 |
| Sépelit recipitque ín sese omnia, ómniumque idem ést pater, | |
| Índidemque eadem aéque oriuntur de íntegro atque eodem óccidunt. | |
| Máter terrast: párit haec corpus, ánimam <autem> aeter ádiugat. | |
| Ídae promuntúrium, quoius língua in altum próicit | |
| . . . . . incipio sáxum temptans scándere | 95 |
| Vórticem, e summísque in omnis pártes prospectum aúcupo. | |
| aésti forte ex árido | |
| adiutámini et deféndite! | |
| Ést ibi sub eo sáxo penitus stráta harena ingéns specus. | |
| Si quá potestur ínuestigarí uia | 100 |
| Inuéni, opino, Oréstes uter essét tamen. | |
| Prisc. GL 2.254K | |
| Óssuum inhumatum aéstuosam aulam | 102-103 |
| Festus 273M | |
| pró merenda grátia | 104 |
| Simúl cum uideam Gráios nil medíocriter | 105 |
| Redámptruare opibúsque summis pérsequi | |
| . . atque eccos únde certiscént . . | |
| . . . . . fúgimus, qui arte hac uéscimur. | |
| Pérque nostram egrégiam unanimitátem, quam memória <nulla> | |
| Déiugat | 110 |
| Set césso inimicitiam íntegrare? | |
| Di mónerint meliora átque amentiam áuerruncassínt tuam! | |
| DVLORESTES | |
| Non. 505M | |
| hymenaeúm fremunt | |
| Aequáles, aula résonit crepitu músico. | |
| Gnatám despondit, núptiis hanc dát diem. | 115 |
| Respónsa explanat: mándat ne matrí fuat | |
| Cognóscendi umquam aut cóntuendi cópia. | |
| Aut híc est aut hic ádfore actutum aútumo. | |
| Non. 352M | |
| Hícine is est, quem fáma Graia ante ómnis nobilitát uiros? | 119-120 |
| Non. 490M | |
| Délphos uenum pécus egi, inde ad stábula haec itiner cóntuli. | 121 |
| . . . primum hóc abs te oro, mínus inexorábilem | |
| Fáxis.—Ni turpássis uanitúdine aetatém tuam, | |
| Óro: minime fléctas fandi mé prolixitúdine. | |
| Non. 13M | |
| Nón decet animum aégritudine ín re crepera cónfici. | 128 |
| Nónne officium fúngar uulgi, atque aégre male factúm feram? | |
| Sí quis hac me orátione incílet, quid respóndeam? | 130 |
| Nunc ne íllum expectes, quándo amico amíciter | |
| Fecísti | |
| . . quidnam autem hoc sóniti est, quod stridúnt foris? | |
| . . ubi illic ést? me miseram! quónam clam se elíminat? | |
| Vel cúm illum uideas sóllicitum orbitúdine | 135 |
| Prisc. GL 2.182K | |
| Páter Achiuos ín Caperei sáxis pleros pérdidit. | |
| [ni] me cáluitur suspício, | |
| Hóc est illud quód fore occulte Oéax praedixít . . | |
| Útinam nunc matréscam ingenio, ut meúm patrem ulciscí queam! | |
| éxtemplo Aegisthí fidem | 140 |
| Núncupantes cónciebunt pópulum . . . . . | |
| Néc grandiri frúgum fetum pósse nec mitíscere | |
| quid? quod iam ét mihi | |
| Pigét paternum nómen, maternúm pudet | |
| Profári. | 145 |
| Macte ésto uirtute, óperaque omen ádproba! | |
| Ámplus, rubicundó colore et spéctu proteruó ferox | |
| Ís quis est?—Qui té, nisi illum tu óccupas, letó dabit. | |
| Heu, nón tyrannum nóui temeritúdinem? | |
| Set méd incertat díctio: quare éxpedi! | 150 |
| Nil cóniectura quíui interpretárier, | |
| Quorsúm †flexiuice conténderet. | |
| <Proínde> ut ista súnt promerita uéstra, aequiperare út queam | |
| Véreor, nisi numquám fatiscar fácere quod quibó boni. | |
| Únde exoritur? quó praesidio frétus, auxiliís quibus? | 155 |
| Quó consilio cónsternatur, quá ui, cuius cópiis? | |
| Íllum quaero, qui ádiutatur. | |
| Nam te ín tenebrica saépe lacerabó fame | |
| Clausam ét fatigans ártus torto dístraham. | |
| animum quae * * * moenis | 160 |
| HERMIONA | |
| Non. 116M | |
| . . . . . . quo tandem ipsa órbitas | |
| Grandaéuitasque Pélei penúriam | |
| Stirpís subauxit. | |
| Tristítia atque animi intóleranda anxitúdine | |
| . . . . . át non cernam, nísi tagam. | 165 |
| Cum néque me aspicere aequáles dignarént meae | |
| Príus data est quam tíbi dari dicta, aút quam reditum est Pérgamo. | |
| Quód ego in acie célebra obiectans uítam bellando áptus sum | |
| Quíd benefacta meí patris, cuius ópera te esse ultum aútumant? | |
| . . . . . régni alieni cúpiditas | 170 |
| Pelléxit. | |
| <Tuo> súb iudicio quae ómnes tetinerím grados | |
| Nam sólus Danais híc domum itioném dedit. | |
| Par fórtitudo, gémina confidéntia | |
| Laméntas fletus fácere conpendí licet. | 175 |
| Obnóxium esse aut brútum aut elinguém putes. | |
| Ó flexanima atque ómnium regína rerum orátio! | |
| Quántamque ex discórditate cládem inportem fámiliae | |
| Habet hóc senectus ín sese, ipsa cum pigrast, | |
| Spisse út uideantur ómnia ei confíeri. | 180 |
| Paucís absoluit, né moraret diútius. | |
| A té Tyndareo fíeri contuméliam, | |
| Cuius <mé> ueretur máxume. | |
| Non tú te e conspectu hínc amolire? . . . | |
| Sérmonem hic nostrum éx occulto clépsit, quantum intéllego. | 185 |
| Cúrrum liquit: clámide contorta ástu clupeat bráccium. | |
| Íbo atque edicám, frequentes út eant gratatum hóspiti. | |
| Concórditatem hospítio adiunctam pérpetem | |
| Probitáte conseruétis. | |
| quas gloria et * * * uarietas humanum * * * | 190 |
| ILIONA | |
| Festus 281M | |
| ab eó . . | |
| Depúlsum mamma paédagogandum áccipit | |
| Repótialis Líber. | |
| Set hí cluentur hóspitum infidíssimi. | |
| . . . . . blándam hortatricem ádiugat | 195 |
| Voluptátem | |
| Matér, te appello, tú, quae curam sómno suspensám leuas | |
| Neque té mei miseret, súrge et sepeli nátum <tuum> . . . | |
| . . . prius quám ferae | |
| Volucrésque | |
| * | 199a |
| Neu réliquias quaesó mias sireis dénudatis óssibus | 200 |
| Per térram sanie délibutas foéde diuexárier. | |
| Age ádsta: mane audi: iterádum eadem istaéc mi! | |
| Ea, út stagnorum umórem rimarém, loca | |
| Quos égo ita ut uolui offéndo incolumis . . . | |
| Profécto aut inibi est aút iam potiuntúr Phrugum. | 205 |
| Di me étsi perdunt, támen esse adiutam éxpetunt, | |
| Quom príus quam intereo spátium ulciscendí danunt. | |
| Fac, út coepisti, hanc óperam mihi des pérpetem: | |
| Oculís extraxerim | |
| Cur ínlaqueetur híc?—Mecum altercás? tace. | 210 |
| Ne pórro te error, quí nunc lactat, máceret | |
| Quis deós infernos, quíbus caelestis dígnet decorare hóstiis | |
| Óccidisti, ut múlta paucis uérba unose obnúntiem. | |
| Ibo ád eam ut sciscam quíd uelit.—Valuaé sonunt. | |
| Repúgnanti ego porro húnc ui detraxi úngulum. | 215 |
| Paélici supérstitiosae cúm uecordi cóniuge | |
| Úsi honore crédo Achiui hunc scéptrum patientúr poti. | |
| MEDVS | |
| Festus 356M | |
| Áccessi Aeaeam, ét tosillam pégi lecto in lítore. | |
| . . . . té, Sol, inuoco, út mihi potestatém duis | |
| Ínquirendi meí parentis. | 220 |
| . . ques sunt ís?—Ignoti, néscio ques ignóbiles. | |
| Quae rés te ab stabulis ábiugat?—Certum ést loqui. | |
| Clamóre et sonitu cólles resonantés bount. | |
| Diuórsi circumspícimus, horror pércipit. | |
| Quíd tandem? ubi ea est? quód receptast?—Éxul incertá uagat | 225 |
| Cedo quórsum itiner tetinísse aiunt? | |
| Si résto, porgit út eam: si ire cónor, prohibet baétere. | |
| Cústodite istúnc uos, ne uim qui áttolat neue áttigat. | |
| Linguaé bisulcis áctu crispo fúlgere | |
| múlier egregiíssima | 230 |
| Forma | |
| Caélitum camílla, expectata áduenis: salue, hóspita! | |
| Vitám propagans éxanimis altáribus | |
| Populóque ut faustum sémpiterne sóspitent | |
| Repúdio hospitium: régrediundum est ílico. | 235 |
| Possum égo istam capite cládem auerruncássere. | |
| Quá super red ínterfectum <tú> esse dixisti Híppotem? | |
| Atque éccum in ipso témpore ostentúm senem! | |
| Quís tu es, mulier, quaé me insueto núncupasti nómine? | |
| Séntio, patér, te uocis cálui similitúdine. | 240 |
| Set quíd conspicio? núm me lactans cáluitur | |
| Aetás? | |
| neque * * * <profundum> | |
| Cic. N.D. 3.48 | |
| Aegialeus | 243a |
| NIPTRA | |
| Gel. N.A. 2.26.13 | |
| Cédo tuum pedém <mi>, lymphis fláuis fuluum ut púluerem | 244 |
| Mánibus isdem, quíbus Vlixi saépe permulsi, ábluam | 245 |
| Lássitudinémque minuam mánuum mollitúdine. | |
| Anticlea Lénitudo orátionis, móllitudo córporis | |
| Páriter te esse erga íllum uideo, ut íllum ted ergá scio. | |
| Spartám reportare ínstat, id si pérpetrat. | |
| Nec úlla subscus cóhibet compagem áluei, | 250 |
| Sed súta lino et spárteis serílibus | |
| Inde Aétnam montem aduénio in scruposám specum. | |
| aetate íntegra, | |
| Feróci ingenio, fácie procerá uirum | |
| Vos hínc defensum pátriam in pugnam baétite. | 255 |
| Vlixes Pedetémptim ac sedató nisu, | |
| Ne súccussu arripiát maior | |
| Dolor | |
| * | 258a |
| Chorvs Tu quóque Vlixes, quamquám grauiter | 259 |
| Cernímus ictum, nimis paéne animo es | 260 |
| Mollí, qui consuetús in armis | |
| Aeuom ágere | |
| * | 262a |
| Vlixes Retinéte, tenete! opprímit ulcus: | 263 |
| Nudáte! heu mé miserum, éxcrucior! | |
| Operíte: abscedite iám iam. | 265 |
| Mittíte: nam attrectatu ét quassu | |
| Saeuum ámplificatis dolórem. | |
| Vlixes Cónqueri fortúnam aduersam, nón lamentarí decet: | |
| Íd uiri est offícium, fletus múliebri ingenio ádditus. | |
| Barbáricam pestem súbinis nostris óptulit, | 270 |
| Nouá figura fáctam, commissam ínfabre. | |
| PERIBOEA | |
| Non. 353M | |
| . árdua per loca agréstia pes | |
| Trepidánte gradu nitítur . . | |
| . . corpusque meúm tali | |
| Maeróre errore macóre senet. | 275 |
| Lapít cor cura, aerúmna corpus cónficit. | |
| Parum ést, quod te aetas mále habet, ni etiam hunc ád malam | |
| Aetátem adiungas crúciatum reticéntia? | |
| Non. 430M | |
| Pátior facile iniúriam, si est uácua a contumélia. | 279-280 |
| Non. 477M | |
| Mane, éxpedibo: fác tu contra míhi quod rogo respóndeas. | 281-282 |
| Non. 15M | |
| Gnate, órdinem omnem, ut déderit, enodá patri. | 283 |
| Constérnare, anime, ex péctore aude ecuóluere | |
| Consílium subito, méns, quod enatúmst modo, | 285 |
| Qui pácto inimicis mórtem et huic uitam ófferas. | |
| Nam mé perbitere, íllis opitulárier | |
| Quouís exitio cúpio, dum prosím . . | |
| . . . . régnum potior, cóniugem macto ínferis. | |
| Nón potest, Melaníppe, hic sine tua ópera exanclarí labos. | 290 |
| Postquam ést oneratus frúgum et floris Líberi | |
| Ecfáre, quae cor tuúm timiditas térritet. | |
| <Et> támen offirmato ánimo mitescít metus. | |
| Séd nescio quid núnc est: animi horrésco et gliscit gaúdium. | |
| Regum ímperator, aéternum humanúm sator | 295 |
| . . . . . . precor ueniám petens, | |
| Vtí quae <ego> egi ago áxim uerruncént bene. | |
| Tu, múlier, tege te et túta templo Líberi. | |
| nám si te regerét pudor, | |
| Siue ádeo cor sapiéntia inbutúm foret | 300 |
| Métus egestas, maéror senium, exíliumque et senectús . . | |
| Tríplici pertimefáctus maerore ánimi incerte erráns uagat. | |
| Béluarum <haec> ác ferarum aduéntus ne taetrét loca. | |
| Prisc. GL 2.512K | |
| Quámquam aetas senét, satis habeam uírium ut te ara árceam. | 304-305 |
| Non. 336M | |
| Neque tuúm te ingenium móderat, neque fratérnum ira exiliúm leuat. | 306 |
| Ó multimodis uárium, et dubium et prósperum copém diem! | |
| Fléxa, non falsa aútumare díctio Delfís solet. | |
| . . scrupea saxéa Bacchi | |
| Templá prope adgreditur | 310 |
| . . . tiasantém fremitu | |
| Concíte melum! | |
| TEVCER | |
| Non. 152M | |
| Quae désiderio alúmnum, paenitúdine, | |
| Squalé scabreque, incúlta uastitúdine | |
| Post quám defessus <ést> perrogitando áduenas | 315 |
| <Omnís> de gnatis, néque quemquam inuenít scium | |
| Neque pérpetrare précibus imperió quiit | |
| Nihílne a Troia adpórtat fando? . . . | |
| Quam té post multis túeor tempestátibus! | |
| Periére Danai, pléra pars pessúm datast. | 320 |
| Profúsus gemitu, múrmure 'occisti' ántruat. | |
| Nos íllum interea próliciendo própitiaturós facul | |
| Remúr. | |
| Nam Teúcrum regi sápsa res restíbiliet. | |
| Haúd sinam quidquám profari príus quam accepso quód peto. | 325 |
| Facéssite omnes hínc: parumper tú mane! | |
| Telamo Ségregare abs te aúsu's aut sine íllo Salaminem íngredi, | |
| Néque paternum aspéctum es ueritus, quom aétate exacta índigem | |
| Líberum lacerásti orbasti extínxti, neque fratrís necis | |
| Néque eius gnati párui, qui tibi ín tutelam est tráditus—? | 330 |
| mihi classem ímperat | |
| Théssalum nostrámque in altum ut próperiter dedúcerem. | |
| Rápide retro citróque percito aéstu praecipitém ratem | |
| Réciprocare, undaéque e gremiis súbiectare adflígere | |
| . . . . ármamentum strídor, flictus náuium, | 335 |
| Strépitus fremitus, clámor tonitruum ét rudentum síbilus | |
| Non. 506M | |
| Úbi poetae pró sua parte fálsa confictánt, canunt, | 337-338 |
| Quí causam humilem díctis amplent | 339 |
| Quamquam ánnisque et aétate hoc córpus putrét | 340 |
| Aut me óccide, illinc si úsquam probitám gradum. | |
| Non. 306M | |
| Té repudio néc recipio: náturam abdicó: facesse! | 342-343 |
| Festus 356M | |
| . . . . ut égo, si quisquam mé tagit | 344 |
| nisi coérceo | 345 |
| Protéruitatem atque hóstio feróciam | |
| EX INCERTIS FABVLIS | |
| Var. L. 6.6 | |
| Pastor Exórto iubare, nóctis decurso ítinere | |
| Ódi ego homines ígnaua opera et phílosopha senténtia. | |
| Tu córnifrontes páscere armentás soles. | |
| Agite íte, euoluite rápite, coma | 350 |
| Tractáte per aspera sáxa et humum, | |
| Scindíte uestem ocius! | |
| ah! | |
| Cepísti me istoc uérbo, miseretúr tui. | |
| Miserét me, lacrimis língua debilitér stupet. | 355 |
| Qua te ádplicasti támen aerumnis óbruta? | |
| quin etiám ferae, | |
| Quíbus abest ad praécauendum intéllegendi astútia, | |
| Mórtis iniectó terrore horréscunt . . . . . | |
| Pandíte ualuas, <remouéte seras, | 360 |
| Vt> cómplectar! | |
| Nunc prímum opacat flóra lanugó genas. | |
| . . . . térra exhalat aúram ad auroram úmidam. | |
| Graiúgena: de istoc áperit ipsa orátio. | |
| Solátur auxiliátur hortatúrque me. | 365 |
| Cic. Fin. 5.63 | |
| Pylades Égo sum Orestes. Orestes Ímmo enim uero ego sum, inquam, Orestes . . . | 365a |
| * | |
| Vterqve . . . . ámbo ergo igitur símul una enicárier | |
| Cómprecamur. | |
| [Cic.] Rhet. Her. 2.36 | |
| Fórtunam insanam ésse et caecam et brútam perhibent phílosophi, | 366 |
| Sáxoque instare ín globoso praédicant uolúbilei: | |
| Íd quo saxum inpúlerit fors, eo cádere Fortunam aútumant. | |
| Ínsanam autem esse áiunt, quia atrox íncerta instabilísque sit: | |
| Caécam ob eam rem esse íterant, quia nil cérnat quo sese ádplicet: | 370 |
| Brútam, quia dignum átque indignum néqueat internóscere. | |
| Súnt autem alii phílosophi, qui cóntra Fortuná negant | |
| Úllam miseriam ésse, temeritátem esse omnia aútumant. | |
| Íd magis ueri símile esse usus re ápse experiundo édocet: | |
| Vélut Orestes módo fuit rex, fáctust mendicús modo. | 375 |
| . mendicus, mánticulator: íta fati oppressít iugum. | |
| Ád manticulandum ástu aggreditur.—scíte nimquid prompserit? | |
| Deínde adgrédiar ástu regem: <nám> manticulandum ést mihi. | |
| máchinam ordirís nouam: | |
| Mánticulata astu ánne sancta iúra iuranda ádicis? | 380 |
| Cum deúm triportenta | |
| Vóce suppressá, striato frónte, uoltu túrgido | |
| Quid ést? nam me exanimásti prologió tuo. | |
| In túrba Oresti cógnita, agnota ést soror. | |
| . . quid cessátis, socii, eícere spiras spárteas? | 385 |
| . . . . . . reprime íncicorem iracúndiam. | |
| consiliúm cicur | |
| núlla res | |
| Néc cicurare néque mederi pótis est neque refígere. | |
| Séd cum contendí nequitum uí, clam tendenda ést plaga. | 390 |
| Priamús si adesset, ípse eius commiserésceret. | |
| Quóniam ille interít, imperium Céfalo transmissum ést . . | |
| Alcýonis ritu lítus peruolgáns feror. | |
| Ómnes latebras, súbluta mole <ómnes> abstrusós sinus | |
| Quid méd obtutu térres, mulces laúdibus? | 395 |
| Póst quam calamitás complures ánnos aruas cáluitur | |
| Angués ingentes álites iunctí iugo | |
| Isid. Different. 47 | |
| . . . uolucri cúrrit axe quádriuga. | 398-399 |
| Festus 281M | |
| Pausíllum repeda, gnáte, a uestibuló gradum. | 400 |
| Quae meúm uenenis fléxit socium péctora. | |
| eundem fílios | |
| Sibi prócreasse pér Calipsonem aútumant. | |
| Calidónia altrix térra exuperantúm uirum | |
| lábitur | 405 |
| . . . . . . . trabica in álueos. | |
| Nám si quae euentúra sunt prouídeant, aequiperént Ioui. | |
| Quint. Inst. 1.5.67 | |
| Nérei repándirostrum incúruiceruicúm pecus | |
| . profectióne laeti píscium lascíuiam | |
| Íntuentur, néc tuendi sátietas capiér potest. | 410 |
| Ínterea prope iam óccidente sóle inhorrescít mare, | |
| Ténebrae conduplicántur, noctisque ét nimbum obcaecát nigror, | |
| Flámma inter nubés coruscat, caélum tonitru cóntremit, | |
| Grándo mixta imbrí largifico súbita praecipitáns cadit, | |
| Úndique omnes uénti erumpunt, saéui existunt túrbines, | 415 |
| Féruit aestu pélagus. | |
| murmúr maris | |
| hínc saeuitiam Sálaciae | |
| Fúgimus. | |
| . . . . . líqui in Aegaeó fretu | 420 |
| . . . . . quí stirpem occidít meum | |
| Flexánima tamquam lýmphata aut Bacchí sacris | |
| Commóta, in tumulis Teúcrum commemoráns suum | |
| Tópper tecum, síst potestas, fáxsit: sin mecúm uelit | |
| Óbstinati exórtus | 425 |
| Calcam | |
| torrus | |
| iteris | |
| insomnia | |
| pută. ită | 430 |
| hic Iouis | |
| ante templo | |
| propter homine | |
| praeter condemnatis | |
| applar | 435 |
| desertitudines | |
