| BOETHVNTES | |
| Non. 179M | |
| Melésia! intus céssas? credo hercle hélluo | 1 |
| Tubúrcinatur. | |
| Eum dérepente dúcere uxorem aúdio. | |
| qui uérba uenatúr mea, | |
| Pestís, si abscedat.—Át sermonem hinc súblegam. | 5 |
| . . . quaeso cógita ac delíbera. | |
| Mácte uirtute ésto. | |
| Nón ago hoc per ságam pretio cónductam, ut uulgó solent. | |
| CANEPHORVS | |
| Non. 392M | |
| Ita ést: uerum haut facile ést uenire illi úbi sita est sapiéntia. | |
| Spíssum est iter: apísci haut possem nísi cum magna míseria. | 10 |
| . . testamentum érgo celabís?—Logi! | |
| Satis frúcti reddunt. | |
| . . . nosti quám sit gracili córpore. | |
| DEMETRIVS | |
| Non. 15M | |
| Ab ínitio ut res sít gesta enodá mihi. | |
| Timére occepi et ínterdum oscitárier: | 15 |
| Inéptus quid mihi uéllem ex insoléntia | |
| Nescíbam. | |
| Pudét pigetque meí me . . . . . | |
| . . nunc me ex aliórum ingeniis iúdicat, | |
| Intércapedo quórum amicitiás leuat. | 20 |
| Antehác si flabat áquilo aut auster, ínopia | |
| Tum erát piscati. | |
| In ácta coperta álga inoras óstreas | |
| Nec récte dici míhi quae iam dudum aúdio. | |
| Etiám me irrides, péssime ac sacérrime? | 25 |
| 'Nam si íceris me pósthac, credas míhi uelim' | |
| Inquít, quid censes?—Túm dolebit scílicet. | |
| Homo única est natúra ac singulária. | |
| Vide mírum ingenium ac délenificam múlierem: | |
| Commórat hominem lácrimis. | 30 |
| Sandálio innixa dígitulis primóribus | |
| Meós parentes cáreo. | |
| Non súm iurata. | |
| Numquám nimis numero quémquam uidi fácere, quom facto ést opus. | |
| . . . . at étiam ineptus méus mi est iratús pater, | 35 |
| Quia sé talento argénti tetigi uéteri exemplo amántium. | |
| Festus 351M | |
| tapete | 36a |
| DEMIVRGVS | |
| Non. 342M | |
| Ergo édepol docta díco: quae muliér uolet | 37 |
| Sibí suum amicum esse índulgentem et diútinum, | |
| Modice átque parce eius séruiat cupídines. | |
| Quia nón minus res hóminem quam scutús tegit. | 40 |
| . . quia enim odio ac sénio mi haec sunt núptiae. | |
| Múlier meretrix, quaé me quaesti caúsa cognouít sui. | |
| Modo fórte | |
| * | 43a |
| Ita mé destituit núdum | 44 |
| Iudícia litis, túrbas tricas, cóntiones máxumas | 45 |
| Apértae surae, brácchia autem prócera horrorém mihi | |
| Ex córde exsuscitábant. | |
| Neque naútae cum essent círcumuenti uéntis, incerto ítinere | |
| Porti índigentes | |
| EPICLERVS | |
| Prisc. GL 3.425K | |
| St. Quaeso édepol, quo ante lúcem te subitó rapis, | 50 |
| Ere, cum úno puero? Ph. Néqueo esse intus, Stéphanio. | |
| St. Quid ita? Ph. Út solent, me cúrae somno ségregant | |
| Forásque noctis éxcitant siléntio. | |
| Ni Cálliphonis núnc te miseret líberum | |
| Quam mátris nunc patrís me miseretúr magis. | 55 |
| Quam légere te optimum ésset atque aequíssimum, | |
| Quacum aétas degenda ét uiuendum essét tibi. | |
| Non. 96M | |
| . . . sperabám consilia nóstra diuidiaé tibi, | 58-59 |
| Cum aetás accesset, nón fore. | 60 |
| Té quidem omniúm pater iam cópem causarúm facit. | |
| Set néqueo ferre hunc diútius <sic uócif>erari et cónqueri, | |
| Nec ésse suae parum óbsequellae . . . . . . . | |
| Patrócinantem ubi fáctum audierit saúcium | |
| At ením scies ea quaé fuisti néscius. | 65 |
| Sét quis est qui ínterrumpít sermoném meum | |
| Óbitu suo? | |
| Séd uolo ut família nostra offícia fungatúr sua. | |
| Curréndum sic est, síc datur, nimium úbi sopori séruias | |
| Potiús quam domino, et úbi seuero império quae imperáta sunt | 70 |
| Vinón inuitat plúsculum sese, út solet? | |
| HETAERA | |
| Non. 539M | |
| Ducít me secum: póstquam ad aedem uénimus, | |
| Venerátur deos, intérea aspexit uírginem | |
| Ibi stántem, in capite ostrínam indutam rículam. | |
| Erus stúpidus adstat: íta eius aspectús repens | 75 |
| Cor tórporauit hómini amore. | |
| rús ad illas cónmigrat: | |
| Habitámus hiemem tótam cum muliérculis. | |
| Rhodiénsist, sed istuc cónmigrauit iám diu. | |
| Nam quíd illoc homine uíuit confidéntius? | 80 |
| Hortátur hominem, quám primum <ut> proficísceret. | |
| hic uílicor ante úrbem, | |
| Nunc rús eo. | |
| Simuláuit me a se amári quaesti grátia | |
| . . . . . . . . meres, mérito ut diligáre | 85 |
| Non. 491M | |
| Haec si ínpetro abs te ut facias, <sat> satis frúcti cepero éx te. | 87 |
| Satine út <se> meúm cor uolúptatibús dat? | |
| Inmórtalitús se optulít mi haec facúltas. | |
| LEMNIAE | |
| Non. 363M | |
| Proptér peccatum paúsillum indigníssime | 90 |
| Patriá protelatum ésse saeuitiá patris. | |
| Habés potestatem.—Úbi potestatém?—Senis | |
| Pretió contendas út redempto Phaédria | |
| Liceát redire antíquam in consuetúdinem. | |
| néque durare póssum: | 95 |
| Ita húius insciéntia ac deméntia extorrém facit. | |
| Rémulis sensím celox ab óppido procésserat. | |
| Lémbi redeuntés domum duae ad nóstram adcelerarúnt ratem. | |
| Numquam únius me cómparaui séruire elegántiam. | |
| LEVCADIA | |
| Non. 322M | |
| Quem olim óderat, sectátur ultro ac détinet: | 100 |
| Ille ínsolens autem út fastidit cárnifex! | |
| Víden tu Phrugis incéssum? quam est confídens! di istunc pérduint. | |
| . . . . . uíden ut fastidít mei? | |
| Ei périi! uiden ut ósculatur cáriem? num hilum illa haéc pudet? | |
| . . . . . . . sed quam lónge est? eccum isti ílico. | 105 |
| . . . . . . . . ne me áttigas! apage aúfer | |
| Manum.—Heía quam ferócula est! | |
| . . . . arrípuit colubram mórdicus. | |
| Intércapedine ínterficior, désiderio dífferor: | |
| Tu es míhi cupiditas, suáuitudo et méi animi expectátio. | 110 |
| Iam égo istam tibi tristítiam exorbebo . . . . . . . | |
| Véritus sum, ne amóris causa cum ílla limassés caput. | |
| míseram terrent me ómnia: | |
| Maris scópuli, sonitus, sólitudo, sánctitudo Apóllonis. | |
| . . . . . sí quidem sit quisquám deus, | 115 |
| Cuii égo sim curae | |
| * | 116a |
| Heu me ínfelicem!—Sánusne es, qui témere lamentáre? | 117 |
| * | 117a |
| Te, Apóllo sancte, fér opem, teque, omnípotens Neptune, ínuoco, | 118 |
| Vosque ádeo, uenti! . . . . . . . . . . . | |
| . . . . . . . . nam quíd ego te appellém, Venus? | 120 |
| Non. 467M | |
| . . . . tumúltu uecordí uagas | 121-122 |
| Non. 534M | |
| . . hortari coépi nostros ílico, | 123 |
| Vt célerent lembum. | |
| <Ó> utinam nunc ápud ignem aliquem mágnum adsidam! . . . | 125 |
| Ánte facta ignósco: mitte trístitatem, Dórcium. | |
| Etiam ámplius illam ápparare cóndecet, | |
| Quandó quidem uoti cóndemnata est . . . | |
| hoc quaero, ignóscere | |
| Istíc solentne eás minoris nóxias, | 130 |
| Erúm si forte, quási alias, uiní tago? | |
| . ínuitauit plúsculum hic se in prándio. | |
| LINDIA | |
| Non. 397M | |
| abhinc triénnium | |
| Sacérrimum domicílium hoc quidam cóntulit | |
| Lenó. | 135 |
| Consílium hoc cepi: lítteras misi ád senem | |
| Nostrúm, processe nóbis ex senténtia | |
| Mercáturam. | |
| Navta Di s<éro> adueniéntem perdánt: hic quidém | |
| Nos pérdit. festum ésse hice quártum diém | 140 |
| Hodie íterant: ita conuéntum. | |
| Profécto ut quisque mínimo contentús fuit, | |
| Ita fórtunatam uítam uixit máxime, | |
| Vt phílosophi aiunt ísti, quibus quiduís sat est. | |
| Compérce uerbis uélitare: ad rém redi. | 145 |
| Me uís potiri: fác ego potiar quód uolo. | |
| Miseró mihi mitigábat sandalió caput. | |
| Non. 185M | |
| Quin móneam, quin clamem ét querar tua uítia, quae te uílitant. | |
| Quíbus rem rebus déspoliasti, foéde dum in lustrís lates. | |
| ego ínterim in turbá foras | 150 |
| Subdúxi cum hac me, néque sat numero míhi uidebar cúrrere. | |
| PAEDIVM | |
| Non. 85M | |
| Cuius áduentu insula hódie clarét Cypros. | |
| Ego praéstolabo illi óscitans ante óstium? | |
| Non. 489M | |
| . . . . . . . progrediór foras | 154a |
| Visére quid hic tumúlti | |
| Non. 500M | |
| iam désine | 155 |
| Meminísse illius fórmam. | |
| Neque mírum: educta, ut pár est, expars málitiis, metuéns sui | |
| Quando équidem amorem intércapedine ípse leniuít dies. | |
| Tamen óculi ex longa intércapedine ádpetunt cupide íntui. | |
| quaéso omitte ac désere hanc | 160 |
| Meretrícem, quae te sémel ut nacta est, sémper studuit pérdere | |
| Detégere despoliáre opplereque ádeo fama ac flágitis. | |
| Vt ille hác sese abstinéret, ego supérsederem núptiis. | |
| Núptias abiéci, amicos útor primorís uiros. | |
| Quare ésse dicat quísquam illum hominem aut quídquam facere humánitus. | 165 |
| . . . . . . age tu hymenaeum íncrepa! | |
| PARATERVSA | |
| Non. 399M | |
| Cum antehác uidebam stáre tristis, túrbido | |
| Vultú, subductis cúm superciliís senes | |
| Meritíssimo te mágni facio. | |
| Ego nóndum etiam hice uílicabar, Phaédria. | 170 |
| Eho díc mihi, an oblita, óbsecro, es eius crébras mansiónes | |
| Ad amícam, sumpti lárgitatem? | |
| Dum égo conixi sómno, hic sibi prospéxit uigilans uírginem. | |
| Cáput offendi ad límen edepol . . . . . . . | |
| PHILOPATOR | |
| Non. 1M | |
| miserúm puto, | 175 |
| Si etiam ístuc ad malam aétatem accessít mali. | |
| . . . . geme meás fortunas, máter.—Hem! | |
| Qua caúsa huc opere máxumo conténditur? | |
| Dispérii misera: <ut> úterum cruciatúr mihi! | |
| Certum ác deliberátum est me illis óbsequi. | 180 |
| Locus ípse inuitat hércle hic Veneris . . . | |
| Ecce aútem, mihi uidére tuo more, út soles, | |
| Aegre íd pati, quia hós dies conplúsculos | |
| Intércapedo súmpti faciundí fuit. | |
| forte eó die | 185 |
| Meretrícis ad me délenificae ut Átticae conuénerant | |
| Condíxerantque cénam apud me, Tháis atque Erótium, | |
| Antíphila, <Lais,> Pýthias: ego éxtra cubui dóminia. | |
| . . . . . míra lenitúdine | |
| Ac suáuitate abúndat. | 190 |
| . . cum te sáluom uideo, ut uólui, gliscor gaúdio. | |
| Útinam possim tíbi referre grátiam, ut de mé meres! | |
| Deínde cum ad te rédierit res ólim post mortém patris | |
| Simul círcumspectat: úbi praeter se néminem | |
| Videt ésse, tollit aúfert: ego clam cónsequor. | 195 |
| Me míseram! quid agam? intér uias epístula excidít mihi: | |
| Infélix inter túniculam ac strófium conlocáueram. | |
| THRASYLEON | |
| Non. 95M | |
| di me díuitant. | |
| Nemo úmquam uidit ébrium ire intér diu | |
| Neque túrbam facere néque fores exúrere. | 200 |
| Corónam mensam tálos uinum, haec huíus modi, | |
| Quibus rébus uita amántum inuitarí solet. | |
| Dat últro ac munerátur quod ab illo ábstulit. | |
| Vidére cupio uóstrum mercimónium. | |
| Non ést mediocris rés, neque <est> uulgária | 205 |
| Fallácia haec. | |
| Áge age egredere, atque ístuc utinam pérpetuum itiner sít tibi! | |
| Nóbilitate, fáctione frétus interdícere | |
| . . cum interea níl quicquam a me est praémi neque fructús tuae | |
| Benígnitati atque óbsequellae. | 210 |
| Hoc te óro, ut illius cónmiserescas míserulae orbitúdinis. | |
| Cesso óccupare et me ín colloquium cónferre horum? . . . | |
| EX INCERTIS FABVLIS | |
| Hieron. Ep. 42 | |
| Sóla res quae hominés absentes <nóbis> praesentés facit. | |
| . . . quasi cum uéntus fert nauem ín mare | |
| Secúndus, si quis própedem misít suis | 215 |
| Velís ministrum. | |
| glabrum tapete | |
| . . . . . léctus <somno móllior> |