| DE ROSIS NASCENTIBVS | |
| Ver erat et blando mordentia frigora sensu | 1 |
| spirabat croceo mane reuecta dies. | |
| strictior Eoos praecesserat aura iugales, | |
| aestiferum suadens anticipare diem. | |
| errabam riguis per quadrua compita in hortis, | 5 |
| maturo cupiens me uegetare die. | |
| uidi concretas per gramina flexa pruinas | |
| pendere aut holerum stare cacuminibus, | |
| caulibus et patulis teretes conludere guttas | |
| * * * | 10 |
| uidi Paestano gaudere rosaria cultu | |
| exoriente nouo roscida Lucifero. | |
| rara pruinosis canebat gemma frutectis | |
| ad primi radios interitura die. | |
| ambigeres raperetne rosis Aurora ruborem | 15 |
| an daret et flores tingeret orta dies. | |
| ros unus, color unus, et unum mane duorum: | |
| sideris et floris nam domina una Venus. | |
| forsan et unus odor: sed celsior ille per auras | |
| difflatur, spirat proximus iste magis. | 20 |
| communis Paphie dea sideris et dea floris | |
| praecipit unius muricis esse habitum. | |
| momentum intererat quo se nascentia florum | |
| germina comparibus diuiderent spatiis. | |
| haec uiret angusto foliorum tecta galero, | 25 |
| hanc tenui filo purpura rubra notat, | |
| haec aperit primi fastigia celsa obelisci, | |
| mucronem absoluens purpurei capitis. | |
| uertice collectos illa exinuabat amictus, | |
| iam meditans foliis se numerare suis. | 30 |
| nec mora: ridentis calathi patefecit honorem, | |
| prodens inclusi stamina densa croci. | |
| haec, modo quae toto rutilauerat igne comarum, | |
| pallida conlapsis deseritur foliis. | |
| mirabar celerem fugitiua aetate rapinam, | 35 |
| et dum nascuntur consenuisse rosas. | |
| ecce et defluxit rutili coma punica floris | |
| dum loquor, et tellus tecta rubore micat. | |
| tot species tantosque ortus uariosque nouatus | |
| una dies aperit, conficit ipsa dies. | 40 |
| conquerimur, Natura, breuis quod gratia florum: | |
| ostentata oculis ilico dona rapis. | |
| quam longa una dies, aetas tam longa rosarum, | |
| quas pubescentes iuncta senecta premit. | |
| quam modo nascentem rutilus conspexit Eoos, | 45 |
| hanc rediens sero uespere uidit anum. | |
| sed bene quod paucis licet interitura diebus | |
| succedens aeuum prorogat ipsa suum. | |
| collige, uirgo, rosas dum flos nouus et noua pubes, | |
| et memor esto aeuum sic properare tuum. | 50 |
