| <M. FRONTONIS DE BELLO PARTHICO> | |
| <Domino meo Antonino Augusto Fronto> | |
| * * * tam genuit | 1.1 |
| gentem Romanam, aequo animo patitur fatisci nos interdum et | |
| pelli et volnerari. An cunctetur de militibus nostris Mars pater | |
| illa dicere?: | |
| "Ego cum genui, tum morituros scivi et ei rei sustuli; | 5 |
| Praeterea, cum ob terrae orbem misi ob defendendum imperium, | |
| Scibam me in mortitera bella, non in epulas mittere." | |
| Haec verba Telamo Troiano bello de suis liberis semel elocutus | |
| est; Mars de Romanis saepe multisque in bellis hoc carmine usus | |
| est: Gallico bello apud Alliam, Samnitei apud Caudium, Punico | 10 |
| ad Cannas, Hispanico apud Numantiam, Iugurthino apud Cirtam, | |
| Parthico ad Carrhas. Sed semper et ubique aerumnas adoris terro- | |
| resque nostros triumphis commutavit. | |
| Sed ne nimis vetera alte petam, vestrae familiae exemplis | 2.1 |
| utar. Traiani proavi vestri ductu auspicioque nonne in Dacia captus | |
| vir consularis? Nonne a Parthis consularis aeque vir in Meso- | |
| potamia trucidatus? Quid? Avo vestro Hadriano imperium op- | |
| tinente quantum militum a Iudaeis, quantum ab Britannis caesum? | 5 |
| Patre etiam vestro imperante, qui omnium principum * * * | |
| * * * | |
| * * * | |
| * * * | |
| * * * | 10 |
| * * * pauculis | |
| diebus in fascis tene<ntur>, illi in pannis <de>gunt omnem | |
| aetatem. | |
| Itaque bonus ille imperator * * * venire captivos iubebat * * * | 3.1 |
| sint ingratiis quid ego, quippe cui * * * sin * * * num me. Piscibus | |
| in caudis est <virtus>, avibus in pinnis, anguibus serpendi vi | |
| * * * quod quis * * * et gloriam Romani nominis restituendam et | |
| insidias fraudesque hostium * * * quae comparata * * * vendere nu- | 5 |
| gas i * * * consulta sunt tam * * * con * * * iure meritoque * * * neque * * * | |
| vocent paratos progredi remanere, porro retro, ilic<o> .... | |
| Haudquaquam utile est homini nato res prosperas perpetuo evenire: | |
| fortunae variae magis tutae. | |
| Est .................................................. | 4.1 |
| .... opibus et omnium quaecumque intenderat sine offensione | |
| potitus; nihil in aetate agunda duri aut acerbi expertus esse dicitur, | |
| quin sub manus cuncta ........ prosus ............ beatissi- | |
| mus ........ rex Amasis Aegyptius sapiens fortunatissimis† con- | 5 |
| sultus scriptis familiaribus litteris suasit ut semet ipsum volun- | |
| tario aliquo damno sc<i>ens multaret eoque dolore .......... | |
| .......................................................... | |
| ... <nihil> habebat carius anulo manupretio ........ <f>acie | |
| eximia lapidem smaragdu<m> .......... summo ............ | 10 |
| ........... Eum Polycrates anulum nave longa in altum pro- | |
| vectus sponte in mare abiecit, unde numquam ........ emergeret. | |
| Tum quod sciens sponteque <fecisset>, abiectum <anulum val- | |
| de> dolebat. | |
| ...............co............. saepe piscator <quidam> | 5.1 |
| nactus indignum duxit ad venalis deferre, sed dignitati parens | |
| regi obtulit. Rex gratum acceptumque habuit, eumque <sibi> | |
| apponi iussit; qui ..da piscique operae i...so contractantes anulum | |
| in alvo repertum ad regem gaudentes detulerunt. Tum Polycrates | 5 |
| litteras ordine de casu et postliminio anuli perscriptas ad regem | |
| Amasim mittit. Amasis magnum et maturum malum Polycrati | |
| coniectans amicitiam hospitiumque renuntiat, ut alieno potius suo | |
| quam hospitei aut amico fortunam commutatam ipse minus aegre | |
| ferret. | 10 |
| Sed somnium filiae Polycrati iam ante insigne optigerat. | 6.1 |
| Patrem suum videre sibi visa erat aperto atque edito loco sublimem | |
| ungui et lavi Iovis et Solis manibus. Harioli autem laetam et pin- | |
| guem fortunam portendier somnio interpretati. Sed omne contra | |
| evenit. Nam deceptus ab Oroete Perse Polycrates captusque in | 5 |
| crucem sublatus est. Ita ei crucianti somnium expe<ditum. | |
| Manibus> ................................................. | |
| .............................................. Huius <fa- | |
| bulae> exorsus ......bent ...... interdum ...... non est ex- | |
| sultandum nimia et diutina prosperitate, nec, si quid malae pug- | 10 |
| nae acciderit, defetiscendum; sed victoriam brevi spera, namque | |
| semper in rebus gestis Romanis crebrae fortunarum commutationes | |
| exstiterunt. | |
| Quis ita ignarus est bellicarum memoriarum, qui ignoret | 7.1 |
| populum Romanum non minus cadendo quam caedendo imperium | |
| peperisse? Legiones nostras saepe <fusas fuga>tasque armis bar- | |
| barorum esse? Quamvis in<fe>s<ti> e<t t>ruces tauri subigi | |
| iungendo domarique potuere, prae quam nostri exercitus sic sub | 5 |
| iugum missi sunt. Sed eosdem illos, qui sub iugum egerant, paulo | |
| post ante triumphum nostri egere et captivos sub corona vendidere. | |
| Post Cannensem cladem Poenus imperator anulorum aureorum | 8.1 |
| quos caesis equitibus Romanis Poeni detraxerant, tres modios | |
| cumulatos misit Carthaginem. Sed non multo post Carthago | |
| capta est: illis, qui anulos detraxerant, catenae inditae sunt. | |
| In ea pugna Scipio quantum hominum Poenorum Afrorumque | 5 |
| cepit aut occidit aut in deditionem accepit! Si eorum linguas | |
| resecari imperasset, navem onustam linguis hostium Romam | |
| inegisset. | |
| Quod te vix quicquam nisi raptim et furtim legere posse | 9.1 |
| prae curis praesentibus scripsisti, fac memineris et cum animo | |
| tuo cogites G. Caesarem atrocissimo bello Gallico cum alia multa | |
| militaria tum etiam duos 'De Analogia' libros scrupulosissimos | |
| scripsisse, inter tela volantia de nominibus declinandis, de ver- | 5 |
| borum aspirationibus et rationibus inter classica et tubas. Cur | |
| igitur tu, Marce, non minore ingenio praeditus quam G. Caesar | |
| nec minus ordine insignis nec paucioribus exemplis aut documentis | |
| familiaribus instructus, non vincas negotia et invenias tibimet | |
| tempora non modo ad orationes et poemata et historias et praecepta | 10 |
| sapientium legenda, sed etiam syllogismos, si perpeti potes, re- | |
| solvendos? | |
| Nunc, ut orationem istam M. Tulli, quam tibi legendam | 10.1 |
| misi, paucis commendem. Mihi profecto ita videtur neminem um- | |
| quam neque Romana neque Graecorum lingua facundius in con- | |
| tione populi laudatum quam Cn. Pompeius in ista oratione laudatus | |
| est: ut mihi ille videatur non ita suis virtutibus ut Ciceronis laudi- | 5 |
| bus 'Magnus' cognominatus. Tum praeterea multa istic repe- | |
| ries praesentibus consiliis tuis capita apte considerata, de ducibus | |
| exercituum deligendis, de commodis sociorum, tutela provinci- | |
| arum, de.......... tum, quibus artibus praeditos esse oporteat | |
| imperatores <b>el<l>a et ceter<a> ge<rentes> * * * | 10 |
| * * * tractatus * * * quas * * * intentionem * * * consuevi ne * * * | 11.1 |
| velim ... quia ego intento maiore vel aliquando reprae * * * ar- | |
| bitror profuturas. Velis dumtaxat; et si quis * * * quod inper * * * | |
| neque mihi suscenseas, quod non mea manu tibi rescripserim, | |
| praesertim cum a te tua manu scriptas litteras acceperim. Digitis | 5 |
| admodum invalidis nunc utor et detrectantibus; tum haec epistula | |
| multum verborum ingerebat, mea autem dextera manus hac | |
| tempestate paucarum litterarum. |