| XXX | |
| Baiano procul a lacu, monemus, | 4.30.1 |
| Piscator, fuge, ne nocens recedas. | |
| Sacris piscibus hae natantur undae, | |
| Qui norunt dominum manumque lambunt | |
| Illam, qua nihil est in orbe maius. | 5 |
| Quid, quod nomen habent et ad magistri | |
| Vocem quisque sui venit citatus? | |
| Hoc quondam Libys impius profundo, | |
| Dum praedam calamo tremente ducit, | |
| Raptis luminibus repente caecus | 10 |
| Captum non potuit videre piscem, | |
| Et nunc sacrilegos perosus hamos | |
| Baianos sedet ad lacus rogator. | |
| At tu, dum potes, innocens recede | |
| Iactis simplicibus cibis in undas, | 15 |
| Et pisces venerare delicatos. |