| LV | |
| Temporibus nostris aetas cum cedat avorum | 8.55.1 |
| Creverit et maior cum duce Roma suo, | |
| Ingenium sacri miraris deesse Maronis, | |
| Nec quemquam tanta bella sonare tuba. | |
| Sint Maecenates, non deerunt, Flacce, Marones | 5 |
| Vergiliumque tibi vel tua rura dabunt. | |
| Iugera perdiderat miserae vicina Cremonae | |
| Flebat et abductas Tityrus aeger oves: | |
| Risit Tuscus eques, paupertatemque malignam | |
| Reppulit et celeri iussit abire fuga. | 10 |
| 'Accipe divitias et vatum maximus esto; | |
| Tu licet et nostrum' dixit 'Alexin ames.' | |
| Adstabat domini mensis pulcherrimus ille | |
| Marmorea fundens nigra Falerna manu, | |
| Et libata dabat roseis carchesia labris, | 15 |
| Quae poterant ipsum sollicitare Iovem. | |
| Excidit attonito pinguis Galatea poetae | |
| Thestylis et rubras messibus usta genas; | |
| Protinus Italiam concepit et arma virumque, | |
| Qui modo vix Culicem fleverat ore rudi. | 20 |
| Quid Varios Marsosque loquar ditataque vatum | |
| Nomina, magnus erit quos numerare labor? | |
| Ergo ero Vergilius, si munera Maecenatis | |
| Des mihi? Vergilius non ero, Marsus ero. |