| LXXXV | |
| Iam senior Ladon Tiberinae nauta carinae | 10.85.1 |
| Proxima dilectis rura paravit aquis. | |
| Quae cum saepe vagus premeret torrentibus undis | |
| Thybris et hiberno rumperet arva lacu, | |
| Emeritam puppem, ripa quae stabat in alta, | 5 |
| Inplevit saxis obposuitque vadis. | |
| Sic nimias avertit aquas. Quis credere posset? | |
| Auxilium domino mersa carina tulit. |