| XCVI | |
| Saepe loquar nimium gentes quod, Avite, remotas, | 10.96.1 |
| Miraris, Latia factus in urbe senex, | |
| Auriferumque Tagum sitiam patriumque Salonem | |
| Et repetam saturae sordida rura casae. | |
| Illa placet tellus, in qua res parva beatum | 5 |
| Me facit et tenues luxuriantur opes: | |
| Pascitur hic, ibi pascit ager; tepet igne maligno | |
| Hic focus, ingenti lumine lucet ibi; | |
| Hic pretiosa fames conturbatorque macellus, | |
| Mensa ibi divitiis ruris operta sui; | 10 |
| Quattuor hic aestate togae pluresve teruntur, | |
| Autumnis ibi me quattuor una tegit. | |
| I, cole nunc reges, quidquid non praestat amicus | |
| Cum praestare tibi possit, Avite, locus. |