| larga qvidem semper drance tibi copia fandi tvm | 11.378.1 |
| cvm bella manvs poscvnt sunt multa sua vi optima, quae quo- | |
| niam per se non possunt vituperari, ab accidentibus vituperantur, | |
| ut hoc loco quoniam eloquentia per se est optima, eam culpat ex | |
| tempore, dicens: tunc incumbis eloquentiae, cum manus bella de- | 5 |
| poscunt. {⁴³et ostendere vult omnem illam orationem Drancis non con- | |
| silio, sed timiditate prolatam. sane rhetorice responsurus Turnus bene | |
| coepit a Drance: ante enim se defendit, tunc de bello sententiam dicit. | |
| et primum hoc dicit, quod eloquens et infirmus sententias de bello audeat | |
| ferre, dicendo 'larga quidem semper Drance' et cetera, et 'dum distinet | 10 |
| hostem' et reliqua. inde pro se agit, per enumerationem ostendens id | |
| falsum esse, quod dicatur victus 'Iliaco tumidum qui sanguine Thybrim' | |
| et cetera. sed obicitur: in futurum spes nulla est. execratur omen | |
| 'capiti cane talia demens Dardanio', et ex adversariorum persona rem | |
| adtenuat dicendo 'extollere vires gentis bis victae'. etiam illi rei re- | 15 |
| spondet quam dixerat Drances, vim se timere 'vel cum se pavidum' et | |
| reliqua, et 'numquam animam talem' et reliqua. dilata autem de sin- | |
| gulari certamine quaestione quasi aliam orationem inchoat 'nunc ad te | |
| et tua' et reliqua. sed haec in sequentibus singulatim tractanda sunt.}⁴³ |