|
ACHILLES
|
|
|
Non. 98M
|
|
|
Qua re ália ex crimine ínimicorum effúgere possis, délica.
|
1
|
|
Ne túm cum feruat péctus iracúndiae
|
|
|
. . . . an scéptra iam flaccént? ferat.
|
|
|
MYRMIDONES
|
|
|
Non. 433M
|
|
|
Tu pértinaciam ésse, Antiloche, hanc praédicas,
|
|
|
Ego péruicaciam áio et ea me utí uolo:
|
5
|
|
Haec fórtis sequitur, íllam indocti póssident.
|
|
|
Tu addís quod uitio est, démis quod laudí datur.
|
|
|
Nam péruicacem díci me esse et uíncere
|
|
|
Perfácile patior, pértinacem níl moror.
|
|
|
Non. 234M
|
|
|
Clássis trahere in sálum <me> et uela uéntorum animae immíttere
|
10-11
|
|
Non. 502M
|
|
|
Mea fácta in acie oblíti . . . . .
|
12
|
|
Quódsi, ut decuit, stáres mecum aut méus <te> maestarét dolor,
|
|
|
Iám diu inflammári Atridae náuis uidissént suas.
|
|
|
Íram infrenes, óbstes animis, réprimas confidéntiam.
|
15
|
|
Tua honéstitudo Dánaos decepít diu.
|
|
|
Égo me non peccásse plane osténdam aut poenas súfferam.
|
|
|
Régnum tibi permítti malunt? cérnant: tradam exércitus.
|
|
|
Nolo équidem: sed tu huic, quém scis quali in té siet
|
|
|
Fidélitate, ob fídam naturám uiri
|
20
|
|
Ignósce.
|
|
|
AEGISTHVS
|
|
|
Non. 110M
|
|
|
heu!
|
21a
|
|
Cuiátis stirpem fúnditus fligí studet!
|
22
|
|
Cui mánus materno sórdet sparsa sánguine.
|
|
|
Celebrí gradu gressum ádcelerasse †decet.
|
|
|
. . . . . néque fera hominum péctora
|
25
|
|
Fragéscunt, donec uim ímperi persénserint.
|
|
|
melius quám uiri
|
|
|
Cállent mulierés.
|
|
|
CLVTEMESTRA
|
|
|
Prisc. GL 2.474K
|
|
|
. . . . sed uáluae resonunt régiae.
|
|
|
Non. 219M
|
|
|
. ómnes gaudent fácere recte, mále pigrent.
|
30-31
|
|
Serv. Dan. A. 1.88
|
|
|
Deúm regnator nócte caeca caélum e conspectu ábstulit.
|
32
|
|
Flúcti inmisericórdes iacere, taétra ad saxa adlídere
|
|
|
Serv. Dan. A. 1.44
|
|
|
Péctore incohátum fulmen flámmam ostentabát Iouis.
|
34-35
|
|
Non. 521M
|
|
|
Cúr me miseram inrídet, magnis cómpotem et multís malis?
|
36
|
|
Scíbam hanc mihi suprémam lucem et séruiti finém dari.
|
|
|
. . . ut quaé tum absentem rébus dubiis cóniugem
|
|
|
Tétinerit, nunc pródat ultorem?
|
|
|
. . . . . séras potiuntúr plagas.
|
40
|
|
Mátrem ob iure fáctum incilas, génitorem iniustum ádprobas.
|
|
|
AGAMEMNONIDAE
|
|
|
Non. 146M
|
|
|
. . . . . ínimicitias Pélopidum
|
|
|
Extínctas iam atque oblítteratas mémoria
|
|
|
Renouáre
|
|
|
sic
|
45
|
|
Multi, ánimus quorum atróci uinctus málitia est,
|
|
|
Compósita dicta e péctore euoluúnt suo,
|
|
|
Quae cúm componas, dícta factis díscrepant.
|
|
|
ERIGONA
|
|
|
Non. 498M
|
|
|
Locrórum late uíridia et frugum úbera
|
|
|
Non. 469M
|
|
|
Adséntio: age nunc tú tuam progéniem profer órdine.
|
50
|
|
Hóspitem depósitam interemes?
|
|
|
Quód utinam me suís arquitenes télis mactassét dea!
|
|
|
Tum aútem Aegisthus sí med eodem lécto comitassét patri!
|
|
|
Séd ubi ad finem uéntum est quo illum fórs expectabát loco,
|
|
|
Átque Orestem gráuis sacerdos férro prompto adstítuerat
|
55
|
|
<Nam> quámquam exanguest córpus mi atque annís putret
|
|
|
ALCESTIS
|
|
|
Prisc. GL 2.481K
|
|
|
Cum stríderat retrácta rursus ínferis
|
|
|
ALCIMEO
|
|
|
Non. 393M
|
|
|
suós deseruit líberos.—
|
|
|
Supérstites sunt.
|
|
|
Út me depositum ét maerentem núntio repéntino alacrem
|
60
|
|
Réddidisti adque éxcitasti ex lúctu in laetitúdinem!
|
|
|
Quod di ín sedem infernám penitus
|
|
|
Depréssum altis clausére specis
|
|
|
qui ducat cúm te socerum uíderit,
|
|
|
Géneribus tantam ésse inpietatem? . . . . . . .
|
65
|
|
Tenta út frustrando láctans uanans prótrahas.
|
|
|
Quia néc uos nec ille inpúne inriderét meam
|
|
|
Grandaéuitatem
|
|
|
Atque éccos segnis sómno et tarditúdine.
|
|
|
Postrémo amplexa frúctum, quem di dánt, cape!
|
70
|
|
ALPHESIBOEA
|
|
|
Non. 469M
|
|
|
Ita térrita membra animo aégroto
|
|
|
Cunctánt subferre labórem.
|
|
|
etsi est ín malis
|
|
|
Depósitus animus, quaé scibo exinde aúdies.
|
|
|
Quid tam óbscuridicum est támue inenodábile?
|
75
|
|
Si tuí ueretur té progenitorís, cedo.
|
|
|
. . . sed tibi caútim est adeundum ád uirum.
|
|
|
At uéreor, cum te esse Álcimeonis frátrem factis dédicat
|
|
|
Cum ipsá simitu míseritudo meórum nulla est líberum.
|
|
|
O dírumque hostificúmque diem, o
|
80
|
|
Vim tóruam aspecti atque hórribilem!
|
80a
|
|
Non. 73M
|
|
|
Sed ángustate inclúsam ac saxis, squálidam
|
81
|
|
AMPHITRVO
|
|
|
Non. 224M
|
|
|
Cum pátre paruos patrium hóstifice
|
|
|
Sanguíne sanguen miscére suo
|
|
|
Vt tam óbstinatod ánimo confisús tuo
|
|
|
An málad aetate máuis male mulcári exemplis ómnibus?
|
85
|
|
Sed quaénam haec est muliér funesta uéste, tonsu lúgubri?
|
|
|
. sí satis recte aut uéra ratione aúgurem
|
|
|
Tamen ét staturae grácilitudo própemodum et luctús facit,
|
|
|
Ne dúbitem.
|
|
|
Quín meum senium cúm dolore tuó coniungam et cómparem
|
90
|
|
Pértolerarem uítam cladesque éxanclarem inpétibilis.
|
|
|
Cédo, ecquid ei redhóstit? †uiam cometem obbitet fácilius
|
|
|
Si fórte paulo quám tu ueniam sétius
|
|
|
Miserét lacrimarum lúctuum orbitúdinis.
|
|
|
Non páruolam rem ordíbor.—Ne retice, óbsecro!
|
95
|
|
Hócinest, quod tám temeriter tú meam beniuoléntiam
|
|
|
Ínterisse es rátus?
|
|
|
PERSIDAE
|
|
|
Prisc. GL 3.424K
|
|
|
Satin út quem cuique tríbuit fortuna órdinem,
|
|
|
Numquam úlla humilitas íngenium infirmát bonum?
|
|
|
ANDROMEDA
|
|
|
Non. 20M
|
|
|
Quot lúna circlos ánnuo in cursu ínstitit
|
100
|
|
Cum nínxerint caeléstium molém mihi
|
|
|
Nísi quid tua facúltas nobis túlat opem, pereám . .
|
|
|
Non. 424M
|
|
|
Nec queí te adiutem inuénio: hortari púdet, non prodesse íd piget.
|
103-104
|
|
Non. 64M
|
|
|
Múliebre ingeniúm, prolubium, occásio . . . .
|
105-106
|
|
Non. 174M
|
|
|
namque ut dicam té metu
|
107
|
|
Aut ségnitate adiúuere dubitare, haút meum est.
|
|
|
Múlti iniquo, múlier, animo síbi mala auxere ín malis,
|
|
|
Quíbus natura práua magis quam fórs aut fortuna óbfuit.
|
110
|
|
Mísera obualla sáxo sento, paédore alguque ét fame
|
|
|
Quí neque terraest dátus, nec cineris caúsa umquam euasít uapos.
|
|
|
Immáne te habet témplum obuallatum óssibus.
|
|
|
Alui éducaui: id fácite gratum ut sít seni.
|
|
|
Quód beneficium haut stérili in segete, réx, te obsesse intélleges.
|
115
|
|
Donéc tu auxilium, Pérseu, tetulistí mihi.
|
|
|
Nosque út seuorsum díuidos leto ófferes
|
|
|
Nam pósquam paruos uós oppressit fámulitas
|
|
|
ANTENORIDAE
|
|
|
Non. 512M
|
|
|
ad populum intéllego
|
|
|
Referúndum, quoniam horum aéquiter senténtiae
|
120
|
|
Fuére.
|
|
|
Fortásse an sit quod uós hic non mertét metus.
|
|
|
Séd quis hic est, qui mátutinum cúrsum huc celerantér rapit?
|
|
|
Namque húc em uenio, ut méa ope opes Troiae íntegrem.
|
|
|
qui aút illorum cópias
|
125
|
|
Fúndam in campo, aut náuis uram, aut cástra mactabo ín mare.
|
|
|
DEIPHOBVS
|
|
|
Serv. Dan. A. 2.17
|
|
|
<Deaé> Mineruae dónum armipotenti ábeuntes Danaí dicant.
|
|
|
Eo ánte noctem exténta retia út proueherem et státuerem,
|
|
|
Fórte aliquanto sólito lembo súm progressus lóngius.
|
|
|
Nós continuo férrum eripimus, mánibus manicas néximus.
|
130
|
|
. ab infando hómine, gnato Láerta, Ithacensi éxsule,
|
|
|
Quí neque amico amícus umquam gráuis neque hosti hostís fuit.
|
|
|
Vel hic quí me aperte effrénata inpudéntia
|
|
|
Praeséntem praesens díctis mertare ínstitit.
|
|
|
ANTIGONA
|
|
|
Non. 165M
|
|
|
Quid agís? perturbas rem ómnem ac resupinás, soror.
|
135
|
|
. . . . quánto magis te istí modi esse intéllego,
|
|
|
Tánto, Antigona, mágis me par est tíbi consulere et párcere.
|
|
|
Attát, nisi me fallít in obitu
|
|
|
Sonitús
|
|
|
Heús, uigiles, properáte, expergite
|
140
|
|
Péctora tarda sopóre, exsurgite!
|
|
|
iam iam neque dí regunt
|
|
|
Néque profecto deúm supremus réx <iam> curat hóminibus.
|
|
|
. . ne istunc número amittas súbitum oblatum . . .
|
|
|
ARMORVM IVDICIVM
|
|
|
Non. 416M
|
|
|
Sed íta Achilli armis ínclutis uescí studet,
|
145
|
|
Vt cúncta opima léuia <iam> prae illís putet.
|
|
|
Quid est, cúr componere aúsis mihi te aut mé tibi?
|
|
|
. . . . nám tropaeum férre me a fortí uiro
|
|
|
Púlcrum est: si autem uíncar, uinci a táli nullum <mi> ést probrum.
|
|
|
In quó salutis spés supremas síbi habet summa exérciti.
|
150
|
|
Intér quos saepe et múlto inbutus sánguine
|
|
|
Huius mé diuidia cógit plus quam est pár loqui.
|
|
|
Maiór erit luctus, cúm me damnatum aúdiet.
|
|
|
Úbi cura est, ibi ánxitudo acérbast, ibi cunctátio,
|
|
|
Cónsiliorum errátio et fortúnaest
|
|
|
Béne facis: sed núnc quid subiti míhi febris ciuít mali?
|
155
|
|
Virtúti sis par, díspar fortunís patris.
|
|
|
Hem, uéreor plus quam fás est captiuam híscere.
|
|
|
Sed péruico Aiax ánimo atque aduorsábili
|
|
|
Nám non facile síne deum opera humána propria súnt bona.
|
|
|
Non. 237M
|
|
|
Cur uétera tam ex alto ádpetissis díscidia, Agamemnó? . .
|
160-161
|
|
Non. 143M
|
|
|
nóxitudo . . .
|
162
|
|
Oblítteretur Pélopidarum, ac pér nos sanctescát genus.
|
|
|
Festus 359M
|
|
|
<Támmodo He>ctor lúx Dardaniae <núnc idem> in tenebrís <situs>
|
163a
|
|
ASTYANAX
|
|
|
Non. 471M
|
|
|
Qui nóstra per uim pátria populauít bona.
|
164
|
|
Nunc ín consilio id réges Argiuum aúcupant,
|
165
|
|
Id quaérunt
|
|
|
Vtinam únicam mi antístitam Arquitenéns suam
|
|
|
Tutétur!
|
|
|
Nil crédo auguribus, qui aúris uerbis díuitant
|
|
|
Aliénas, suas ut aúro locupletént domos.
|
170
|
|
Non. 357M
|
|
|
Nunc, Cálcas, finem réligionum fác: desiste exércitum
|
171-172
|
|
Morári meque ab dómuitione arcére tuo obsceno ómine.
|
173
|
|
Ferúm feroci cóntundendum impériost, saeuum saéuiter.
|
|
|
Te própter tot tantásque habemus uástitatis fúnerum.
|
175
|
|
Quorúm crudelitátem numquam ulla éxplet satias sánguinis.
|
|
|
in celsis móntibus
|
|
|
Pécua atque inter cólles pascunt Dánai in Froegiae términis.
|
|
|
itera, in
|
|
|
Quibus pártibus (namque audíre uolo,
|
180
|
|
Si est quem éxopto) et quo cáptus modo,
|
|
|
Fortúnane an forté repertus
|
|
|
Híc per matutínum lumen tárdo procedéns gradu
|
|
|
Dérepente aspício ex nemore páuidum et properantem égredi.
|
|
|
Tróia est testis: quaére ex aliis, qui íllius miseritúdine
|
185
|
|
Nómen clarum in húmili saxo múltis memorant uócibus.
|
|
|
Abdúcite intro: nám mihi miseritúdine
|
|
|
Commóuit animum excélsa aspecti dígnitas.
|
|
|
ATHAMAS
|
|
|
Non. 56M
|
|
|
Prius quam ínfans facinus óculi uescuntúr tui
|
|
|
Véritus sum arbitrós, atque utinam mémet possim oblíscier!
|
190
|
|
Ah dúbito quid agis: cáue ne in turbam te ínplices.
|
|
|
Hostem út profugiens ínimici inuadam ín manus?
|
|
|
Cuíus sit uita indécoris, mortem fúgere turpem haut cónuenit.
|
|
|
<Tuís> beneficiis hóstimentum grátum peperisti ét graue.
|
|
|
Átque ita de illis mérui, ut iure haec númquam miserarént mala.
|
195
|
|
ATREVS
|
|
|
Prisc. GL 2.233K
|
|
|
Simul ét Pisaea praémia arrepta á socro
|
|
|
. . . . . . . possedít suo
|
|
|
Atrevs Iterúm Thyestes Átreum adtractatum áduenit,
|
|
|
Iterúm iam adgreditur me ét quietum exsúscitat:
|
|
|
Maiór mihi moles, máius miscendúmst malum,
|
200
|
|
Qui illíus acerbum cór contundam et cómprimam.
|
|
|
<quae> ego incípio conata éxequar.
|
|
|
Atrevs óderint,
|
|
|
Dum métuant.
|
|
|
Qui nón sat habuit cóniugem inlexe ín stuprum.
|
205
|
|
Atrevs . . . quod re in súmma summum esse árbitror
|
|
|
Períclum, matres cónquinari régias,
|
|
|
Contáminari stírpem ac miscerí genus
|
|
|
Adde húc quod mihi porténto caelestúm pater
|
|
|
Prodígium misit, régni stabilimén mei,
|
210
|
|
Agnum ínter pecudes aúrea clarúm coma,
|
|
|
Em clám Thyestem clépere ausum esse e régia,
|
|
|
Qua in re ádiutricem cóniugem cepít sibi.
|
|
|
Thyestes . . . uigilándum est semper: múltae insidiae súnt bonis.
|
|
|
Íd quod multi inuídeant multique éxpetant inscítiast
|
215
|
|
Póstulare, nísi laborem súmma cum cura écferas.
|
|
|
Ne cúm tyranno quísquam epulandi grátia
|
|
|
Accúmbat mensam aut eándem uescatúr dapem.
|
|
|
Epulárum fictor, scélerum fratris délitor
|
|
|
cóncoquit
|
220
|
|
Partém uapore flámmae, ueribus ín foco
|
|
|
Lacérta tribuit.
|
|
|
Sed quíd tonitru turbída toruo
|
|
|
Concússa repente aequóra caeli
|
|
|
Sensímus sonere?
|
225
|
|
Atrevs natís sepulchro ipse ést parens.
|
|
|
Thyestes fregistí fidem.
|
|
|
Atrevs Néque dedi neque do ínfideli cuíquam . . . . .
|
|
|
Thyestes Ípsus hortatúr me frater, út meos malís miser
|
|
|
Mánderem natós.
|
230
|
|
Égone Argiuum impérium attingam aut Pélopia dignér domo?
|
|
|
Quoí me ostendam? quód templum adeam? quem óre funesto álloquar?
|
|
|
Écquis hoc animaduórtet? uincite!
|
|
|
Numquam ístam imminuam cúram infitiandó tibi.
|
|
|
Cic. Tusc. 2.13
|
|
|
Probae étsi in segetem súnt deteriorém datae
|
234a
|
|
Frugés, tamen ipsae suápte natura énitent.
|
|
|
BACCHAE
|
|
|
Non. 467M
|
|
|
Deinde ómni stirpe cum íncluta Cadméide
|
235
|
|
Vagánt matronae pércitatae insánia.
|
|
|
Et núnc siluicolae ignóta inuisentés loca
|
|
|
. . . . . aéricrepitantés melos
|
|
|
Ágite modicó gradu! iácite thyrsós leuis!
|
|
|
o Díonyse, óptime
|
240
|
|
Patér, uitisator, Sémela genitus, eúhie!
|
241-242
|
|
Non. 489M
|
|
|
. . . ubi sanctús Cithaeron
|
243
|
|
Frondét uiridantibus fétis.
|
|
|
Quia néque uetustas néque mos neque grandaéuitas
|
245
|
|
Eí lanugo flóra nunc demum ínrigat
|
|
|
. . . neque sat fíngi neque dicí potest
|
|
|
Pro mágnitate.
|
|
|
Non. 506M
|
|
|
Laétum in Parnaso ínter pinos trípudiantem in círculis
|
249-250
|
|
Lúdere . . . . . . átque taedis fúlgere
|
251
|
|
. . . praesens praésto irridens <léniter>
|
|
|
Nobís stupe<factis sése> ultro ostentum óbtulit.
|
|
|
Formaé figurae nítiditatem, hospés, geris.
|
|
|
Nam flóri crines, uídeo, ei propessí iacent.
|
255
|
|
Túnc siluestrum exúuias laeuo píctas lateri accómmodant.
|
|
|
Deínde ab iugulo péctus glauco pámpino obnexae óbtegunt.
|
|
|
indecorabíliter alienós alunt.
|
|
|
Quanta ín uenando affécta est laetitúdine.
|
|
|
. . splendet saépe, ast idem nímbis interdúm nigret.
|
260
|
|
ec<quem stipitem abi>eg<n>um aut al<neum . . . . . . . >us.
|
|
|
CHRYSIPPVS
|
|
|
Festus 265M
|
|
|
. . . neque quísquam a telis uácuus, sed ut cuique óbuiam
|
|
|
Fúerat, <ita> ferrum álius, <alius> sáxi raudus m<íserat.>
|
|
|
alternábilem
|
|
|
Díuitiam partíssent
|
265
|
|
Quoi, si hínc superescit, Spártam atque Amyclas trádo <ego>.
|
|
|
Meliús pigrasse quám deproperasse ést nefas.
|
|
|
Quid agám? uox illiust.—Cérte idem omnes cérnimus.
|
|
|
DIOMEDES
|
|
|
Non. 292M
|
|
|
ferre exancláuimus
|
|
|
Tyránni saeuom ingénium atque execrábile.
|
270
|
|
Passímque praeda pécua uallebánt agris.
|
|
|
Non génus uirum ornat, géneri uir fortís loco.
|
|
|
Ogygia moénia
|
|
|
Et quális fuerit, fáma celebrescát tua.
|
|
|
Ita et flétu et tenebris óbstinatus spéciem amisi lúminis
|
275
|
|
Conspíciendi insoléntia.
|
|
|
Ádsum apud te, génitor.
|
|
|
Multa ámittuntur tárditie et socórdia.
|
|
|
Linguám praepedior: gráte puer, ne atténderis
|
|
|
Petere á me id quod nefás sit concedí tibi.
|
280
|
|
Simul aúrem attendo, ut quírem exaudire ámplius.
|
|
|
Benígne ei pro benefício largi atque ámpliter.
|
|
|
<Nunc> érgo me Argos réferam, nam hic sum gnóbilis,
|
|
|
Ne cuí cognoscar nóto.
|
|
|
EPIGONI
|
|
|
Non. 160M
|
|
|
. quibus oculis quísquam nostrum póterit illorum óptui
|
285
|
|
Vúltus, quos iam ab ármis anni pórcent? . . . . .
|
|
|
Ita ímperitus stúpiditate erúmpit se, inpos cónsili.
|
|
|
Et nónne Argiuos frémere bellum et uélle uim uulgúm uides?
|
|
|
Sed iam Ámfilocum huc uadére cerno, et
|
|
|
Nobís datur bona pausá loquendi
|
290
|
|
Tempúsque in castra reuórti.
|
|
|
Eaque íui hoc causa, ut né quis nostra uérba cleperet aúribus.
|
|
|
Quí, nisi genitorem úllo, nullum meís dat finem míseriis.
|
|
|
Fáteor: sed cur próferre haec pigrem aút huius dubitem párcere
|
|
|
Cápiti?
|
295
|
|
Sápimus animo, frúimur anima: síne animo anima est débilis.
|
|
|
Ápud abundantem ántiquam amnem et rápidas undas Ínachi
|
|
|
Núnc pergam ut supplíciis placans caélitum aras éxpleam.
|
|
|
Quid istúc, gnata unica, ést, Demonassa, óbsecro,
|
|
|
Quod mé †cumago expeténs timidam e tecto éxcies—?
|
300
|
|
Elóquere propere ac meum húnc pauorem expéctora.
|
|
|
<Séd> quid cesso ire ád eam? em praesto est: <ém> camo collúm grauem!
|
|
|
Viden út te inpietas stímulat nec moderát metus?
|
|
|
Age age ámolire, amítte, caue uestem áttigas!
|
|
|
Non. 342M
|
|
|
Máneas, adsis áutem, exilio mácte ex terris Pélopiis?
|
305-306
|
|
ERIPHYLA
|
|
|
Prisc. GL 2.236K
|
|
|
Pallás bicorpor ánguium spirás trahit.
|
307
|
|
EPINAVSIMACHE
|
|
|
Non. 233M
|
|
|
Vt núnc, cum animatus íero, satis armátus sum.
|
|
|
Proin tu íd cui fiat, nón qui facias cómpara.
|
|
|
<At> cóntra quantum obfúeris, si uictús sies,
|
310
|
|
Consídera, et quo réuoces summam exérciti.
|
|
|
Quod sí procedit, néque te neque quemquam árbitror
|
|
|
Tuae paéniturum laúdis, quam ut serués uide.
|
|
|
Probís probatum pótius quam multís fore
|
|
|
Item ác maestitiam mútam infantum quádrupedum
|
315
|
|
Mórs amici súbigit, quod mi est sénium multo acérrimum.
|
|
|
Nec pérdoliscit flígi socios, mórte campos cóntegi.
|
|
|
Ab clásse ad urbem téndunt, neque quisquám potest
|
|
|
Fulgéntium armum armátus ardorem óbtui.
|
|
|
Incúrsio ita erat ácris
|
320
|
|
Mauórtes armis duó congressos créderes.
|
|
|
. Scamandriam úndam salso sánctam obtexi sánguine,
|
|
|
Átque aceruos álta in amni córpore expleui hóstico.
|
|
|
Vbi núnc terricula túa sunt?
|
|
|
Primóres procerum próuocauit nóminans,
|
325
|
|
Si essét quis, qui armis sécum uellet cérnere.
|
|
|
Deorúm mortalis, Phoénix, <esse> líberos
|
|
|
Reminíscor semper ét istud itidem uós uolo
|
328-329
|
|
Non. 479M
|
|
|
Tamen haút fatiscar quín tuam inplorém fidem.
|
330
|
|
Prisc. GL 2.229K
|
|
|
Lucífera lampade ábietem exurát Iouis
|
331-332
|
|
EVRYSACES
|
|
|
Non. 14M
|
|
|
Nunc pér terras uagus, éxtorris,
|
333
|
|
Regno éxturbatus, marí . .
|
|
|
Super Óceani stagna álta patris
|
335
|
|
Terrárum anfracta reuísam.
|
|
|
Númquam erit tam inmánis, cum <non> méa opera extinctúm sciat,
|
|
|
Quín fragescat.
|
|
|
. . . . pro di ínmortales! spéciem humanam . . .
|
|
|
Inuísitatam egrégiam, indignam cláde et squalitúdine.
|
340
|
|
. . atque ut uidés, non tenui dé loco
|
|
|
Ápud ipsum adstas.
|
|
|
Tu autém quod quaero enóda et qui sis éxplica.
|
|
|
Nam ea <démum> oblectat spés aerumnosum hóspitem,
|
|
|
Dum illúd quod miser est clám esse censet álteros.
|
345
|
|
Heú me miserum, cum haéc recordor, cum íllos reminiscór dies!
|
|
|
. . . . . . . discídia amantem scíndere
|
|
|
Túrbat uulgum, euítat <uitam múltis,> moeros dísicit.
|
|
|
Persuásit maeror ánxitudo errór dolor.
|
|
|
Disértim id unum incómmodis defít meis.
|
350
|
|
eí mihi,
|
|
|
Vt étiam aerumna haec míhi luctum addit lúctibus!—
|
|
|
Quid <té> miseraris, <Télamo,> et Eurysacém <taces>,
|
|
|
Tuam sólitatem mémorans, formidáns tibi?—
|
|
|
Te cónmiserabam mágis quam miserebár mei.
|
355
|
|
Cic. Sest. 120
|
|
|
. . . . quí rem publicam ánimo certo adiúuerit,
|
357
|
|
Státuerit, steterít cum Achiuis
|
|
|
*
|
358a
|
|
Ré dubia
|
359
|
|
Haút dubitarit uítam offerre néc capiti pepércerit.
|
360
|
|
*
|
|
|
[súmmum amicum, súmmum in bello, súmmo ingenio praéditum]
|
|
|
*
|
|
|
O íngratifici Argíui, inmoenes Grái, inmemores bénefici,
|
|
|
Éxulare sínitis, sistis pélli, pulsum pátimini.
|
365
|
|
Tót tropaea tránsdes, summam glóriam euortí sines
|
|
|
Tám desubito?
|
|
|
. . . iam <ut> pótero petere incípiam, et si <flectí> nequit,
|
|
|
Ví contendam ut hínc compote tecum <úna> Salaminem áueham.
|
369-370
|
|
Non. 256M
|
|
|
Níhil est: si autem ad té res tardat, sócium in portu est cópia,
|
371
|
|
Quaé subsistat: módo tute ipse téd offirma et cómpara.
|
|
|
. ílico, inquam, habitáto Iouis quam própitius
|
|
|
. . sed ut atrátus taetra uéste et uastitúdine
|
|
|
Déformatus
|
375
|
|
ille órbus, exspes líberum
|
|
|
Opínione fáctum est, quanto mítius
|
|
|
Stirpem éducabant, tánto ut reremúr magis
|
|
|
Seuéros esse
|
|
|
Quem ádmodum impetum óccupemus fácere ultro in regem . . .
|
380
|
|
Repríme parumper uím citatum quádrupedum.
|
|
|
Sed mémet caluor: uós istum, ut iussi, ócius
|
|
|
Abstráhite.
|
|
|
HELLENES
|
|
|
Festus 229M
|
|
|
Qui, nísi probrum, omnia ália indelicta aéstimant.
|
|
|
Sígna extemplo cánere ac tela ob moénia offerre ímperat.
|
385
|
|
IO
|
|
|
Prisc. GL 2.209K
|
|
|
Custódem adsiduum Ióni adposuit uírgini.
|
|
|
Tópper, ut fit, pátris te eiecit íra . . . . .
|
|
|
Prisc. GL 2.542K
|
|
|
. . . quibusnam te aíbant exortám locis?
|
388-389
|
|
PROMETHEVS
|
|
|
Prisc. GL 2.209K
|
|
|
. túm profusus flámine hibernó gelus
|
390
|
|
Non. 17M
|
|
|
sublime áuolans
|
390a
|
|
Pinnáta cauda nóstrum adulat sánguinem.
|
|
|
MEDEA
|
|
|
Cic. N.D. 2.89
|
|
|
Pastor tánta moles lábitur
|
391
|
|
Fremibúnda ex alto ingénti sonitu et spíritu.
|
|
|
Prae se úndas uoluit, uértices ui súscitat:
|
|
|
Ruít prolapsa, pélagus respargít reflat.
|
|
|
Ita dum ínterruptum crédas nimbum uóluier,
|
395
|
|
Dum quód sublime uéntis expulsúm rapi
|
|
|
Saxum aút procellis, uél globosos túrbines
|
|
|
Exístere ictos úndis concursántibus:
|
|
|
Nisi quás terrestris póntus strages cónciet,
|
|
|
Aut fórte Triton fúscina euerténs specus
|
400
|
|
Suptér radices pénitus undante ín freto
|
|
|
Molem éx profundo sáxeam ad caelum érigit.
|
|
|
Sicút lasciui atque álacres rostris pérfremunt
|
|
|
Delphíni, item alto múlcta Siluaní melo
|
404-405
|
|
Consímilem ad auris cántum et auditúm refert.
|
406
|
|
Égo me extollo in ábietem, alte ex túto prospectum aúcupo.
|
|
|
Ápud uetustam túrrem
|
|
|
Vagánt, pauore pécuda in tumulis déserunt.
|
|
|
<A!> quí uos pascet póstea?
|
410
|
|
Prima éx immani uíctum ad mansuetum ápplicans
|
|
|
ut tristis túrbinum
|
|
|
Toleráret hiemes, máre cum horreret flúctibus.
|
|
|
Nisi ut ástu ingenium língua laudem et díctis lactem lénibus
|
|
|
Éxul inter hóstis, exspes éxpers desertús uagus
|
415
|
|
Períte in stabulo frénos immitténs feris
|
|
|
Tun día Mede's, cúius aditum exspéctans peruixi úsque adhuc?
|
|
|
Quí potis est refélli quisquam, ubi núllust causandí locus?
|
|
|
Princípio extispicium éx prodigiis cóngruens ars te árguit.
|
|
|
Láuere salsis uúltum lacrumis . . . . . . .
|
420
|
|
Perníci orbificor líberorum léto et tabificábili.
|
|
|
Fors dóminatur, neque uíta ulli
|
|
|
Propria ín uita est.
|
|
|
MELANIPPVS
|
|
|
Non. 500M
|
|
|
Núm quis non mortális florem líberum inuidít meum?
|
|
|
Oéneum aliquis cétte in conspectum, aút nos, ubi <ubi> est, dúcite
|
425
|
|
Ád eum.
|
|
|
Égone auxilio núdus temere ut hósti me animato ófferam?
|
|
|
Ést res aliqua, quám praesente his príus maturare ínstitit.
|
|
|
. . . . tete ésse huic noxae obnóxium
|
|
|
Var. L. 7.65
|
|
|
Reícis abs te réligionem: scrúpeam imponás <tibi>?
|
430-431
|
|
Festus 274M
|
|
|
Néque ratum est quod dícas, neque <ea> quae ágitas dicendi ést locus.
|
432
|
|
Credíti' me amici mórte inbuturúm manus?
|
|
|
Parátus sum ubiuis pétere pestem pérmiti.
|
|
|
Híc Melanippum intér traiectus némorum, in salti faúcibus
|
435
|
|
Óbuiam ense it, quem áduorsum aptus álter in promptu óccupat.
|
|
|
Cónstitit cognóuit sensit, cónlocat sese ín locum
|
|
|
Célsum: hinc manibus rápere raudus sáxeum grande ét graue.
|
|
|
Régina, aderit témpus, cúm hice tórrus, quem amburí uides
|
|
|
MELEAGER
|
|
|
Non. 115M
|
|
|
. . . frugis próhibet pergrandéscere.
|
440
|
|
Vagént ruspantes síluas, sectantés feras
|
|
|
Quam inuíta ancillans, dícto oboediéns uiri
|
|
|
. frigit saetás rubore ex óculis fulgens flámmeo.
|
|
|
Gaúdent currunt célebrant, herbam cónferunt donánt, tenent,
|
|
|
Pró se quisque cúm corona clárum conestát caput.
|
445
|
|
Cuíus exuuias ét coronam huic múnerauit uírgini.
|
|
|
Rémanet gloria ápud me: exuuias dígnaui Atalantaé dare.
|
|
|
timida elíminor,
|
|
|
<É> clamore símul ac nota uóx ad auris áccidit.
|
|
|
Heú! cor ira féruit caecum, améntia rapiór ferorque.
|
450
|
|
Eúm suae uitae fínem ac fatis ínternecioném fore
|
|
|
Méleagro, ubi tórrus esset ínterfectus flámmeus.
|
|
|
. . . nunc sí me matrem mánsues misericórdia
|
|
|
Cápsit
|
|
|
Quae uástitudo haec aút unde inuasít mihi?
|
455
|
|
Caue lássitudo póplitum <tuum> cursúm leuet.
|
|
|
Labóre aut minuat ítiner ingressúm uia
|
|
|
Quis erít, qui non me spérnens, inciláns probris,
|
|
|
Sermóne indecorans túrpi fama dífferet?
|
|
|
Érat istuc uiríle, ferre aduórsam fortunám facul.
|
460
|
|
Non. 308M
|
|
|
Frigít fricantem córpus saxum occúlte abstruso in flúmine.
|
461-462
|
|
MINOS sive MINOTAVRVS
|
|
|
Prisc. GL 2.196K
|
|
|
Éx taurigeno sémine ortam fuísse an humanó feram
|
463
|
|
NEOPTOLEMVS
|
|
|
Non. 501M
|
|
|
quid si ex Graécia
|
|
|
Omni íllius par némo reperirí potest?
|
465
|
|
Haut quísquam potis est tólerare acritúdinem.
|
|
|
Vis véritatis . . . atque ácritas
|
|
|
Vím ferociam, ánimum atrocitátem, iram acrimóniam
|
|
|
Sátis iam dictum est, néque ego errantiae ánimi praue mórigerabor.
|
|
|
Atque ádeo ualuas sónere sensi régias.
|
470
|
|
Dolét pudetque Gráium me et ueró piget.
|
|
|
Decoráre est satius quám uerbena et taéniis
|
|
|
Pórta Vlixi: mácte his armis, mácte uirtuteí patris.
|
|
|
Sed quém mihi iungent? cuí, quae cum illo fúerim, dignabór dari?
|
|
|
Sátin astu et falléndo callet?
|
475
|
|
Úbi nil contra orátionem aequam hábuit, adsensít silens.
|
|
|
sed quesdam
|
|
|
TROADES
|
|
|
Serv. Dan. A. 1.179
|
|
|
Noctúrnan saxo frúges frendas tórridas?
|
|
|
Sed utrúm terraene mótus, sonitusne ínferum
|
|
|
Peruásit auris ínter tonitra et túrbines?
|
480
|
|
HECVBA
|
|
|
Prisc. GL 2.264K
|
|
|
Vetér fatorum términus sic iússerat.
|
|
|
NYCTEGRESIA
|
|
|
Non. 503M
|
|
|
clássis aditu occlúditur:
|
|
|
Féruit
|
|
|
Scíndit oras, láterum texta <flámma> Vulcaní uorax.
|
|
|
Cuius uós tumulti caúsa accierim et quíd parem, <animum> aduórtito.
|
485
|
|
Aut égo illim eripiam aut ílli poenas súfferam.
|
|
|
id quód facis gratum ét graue est.
|
|
|
Án ego Vlixem oblíscar umquam aut quémquam praeponí uelim?
|
|
|
Iúue nunc adtemptáre, iuue nunc, ánime, rusparí Phrygas!
|
|
|
Cuncta éxpedibo: id módo ius iurandúm date.
|
490
|
|
Tún quod superest sócium mittis léto? an lucti paénitet?
|
|
|
Íllos suapte indúxit uirtus, tú laudem illorúm leuas.
|
|
|
OENOMAVS
|
|
|
Non. 395M
|
|
|
Forte ánte auroram, rádiorum ardentum índicem,
|
|
|
Cum e sómno in segetem agréstis cornutós cient,
|
|
|
Vt rórulentas térras ferro fúmidas
|
495
|
|
Proscíndant glebasque áruo ex mollito éxcitent
|
|
|
atque éa coniectura aúguro
|
|
|
. . . praesto etiam ádsum.—
|
|
|
Expróme quid fers: nám te longo <ab> ítere cerno <huc> uádere.
|
|
|
Coniúgium Pisis pétere, at te itiner téndere
|
500
|
|
Hórrida honestitúdo Europae príncipium primo éx loco
|
|
|
Ego ut éssem adfinis tíbi, non ut te extínguerem,
|
|
|
Tuam pétii gnatam: número te expugnát timor.
|
|
|
Sáxum id facit angústitatem, et súb eo saxo exúberans
|
|
|
Scátebra fluuiae rádit rupem.
|
505
|
|
Quemcúmque institeram grúmmum aut praecisúm iugum
|
|
|
Atque hánc postremo sólis usurám cape!
|
|
|
Vos íte actutum atque ópere magno edícite
|
|
|
Per úrbem, ut omnes, qui árcem Alpheumque áccolunt,
|
|
|
Ciués ominibus faústis augustam ádhibeant
|
510
|
|
Fauéntiam, ore obscéna dicti ségregent.
|
|
|
PELOPIDAE
|
|
|
Mart. Cap. 3.272
|
|
|
. . stimuloue meúm cor?
|
|
|
. . . et te ut tríplici laetarém bono
|
|
|
. . nec tibi me in hác re gratarí decet.
|
|
|
Nam mé uti credam ex túo esse conceptúm satu,
|
515
|
|
Multa árgumenta rédigunt animum et cónmouent.
|
|
|
Gel. N.A. 2.6.23
|
|
|
Eíus serpentis squámae squalido aúro et purpurá pertextae
|
517-518
|
|
Non. 485M
|
|
|
Césso hinc ire et cápere lucti uéstem in leto cóniugis?
|
519
|
|
PHILOCTETA
|
|
|
Apul. Soc. 24
|
|
|
Inclúte, parua prodíte patria,
|
520
|
|
Nomíne celebri claróque potens
|
|
|
Pectóre, Achiuis classíbus ductor,
|
|
|
Grauis Dárdaniis gentíbus ultor,
|
|
|
Laértiade!
|
|
|
. . . . Lemnía praesto
|
525
|
|
Litóra rara, et celsá Cabirum
|
|
|
Delúbra tenes, mystéria quae
|
|
|
Pristína castis concépta sacris
|
|
|
*
|
528a
|
|
Volcánia <iam> templá sub ipsis
|
529
|
|
Collíbus, in quos delátus locos
|
530
|
|
Dicítur alto ab limíne caeli
|
|
|
*
|
531a
|
|
Nemus éxpirante uapóre uides,
|
532
|
|
Vnde ígnis cluet mortálibus clam
|
|
|
Diuísus: eum dictús Prometheus
|
|
|
Clepsísse dolo poenásque Ioui
|
535
|
|
Fato éxpendisse suprémo.
|
|
|
. . . ubi habet? úrbe agrone? . . .
|
|
|
Quem néque tueri cóntra neque farí queas.
|
|
|
Confígit tardus céleris, stans uolátilis.
|
|
|
*
|
539a
|
|
Pro uéste pinnis mémbra textis cóntegit.
|
540
|
|
Contra ést eundum caútim et captandúm mihi.
|
|
|
. . . cui potéstas <si> detúr, tua
|
|
|
Cupiénter malis mémbra discerpát suis.
|
|
|
cáprigenum trita úngulis
|
|
|
Recíproca tendens néruo equino cóncita
|
545
|
|
Tela
|
|
|
Philocteta . . pinnigero, nón armigero in córpore
|
|
|
Tela éxercentur haéc abiecta glória.
|
|
|
iaceo in tecto úmido,
|
|
|
Quod éiulatu quéstu gemitu frémitibus
|
550
|
|
Resonándo mutum flébilis uocés refert.
|
|
|
E uíperino mórsu uenae uíscerum
|
|
|
Venéno inbutae taétros cruciatús cient.
|
|
|
Quis tu és mortalis, qui ín deserta et tésqua te adportés loca?
|
|
|
quod te óbsecro, aspernábilem
|
555
|
|
Ne haec taétritudo méa me inculta fáxsit . . . . .
|
|
|
Contémpla hanc sedem, in qua égo nouem hiemes sáxo stratus pértuli.
|
|
|
heu Múlciber!
|
|
|
<Non> árma ignauo inuícta es fabricatús manu.
|
|
|
. . Phrygiam míti more esse, ánimo inmani Graéciam
|
560
|
|
Philocteta Pári dyspari, dispár si esses tibi, égo nunc non essém miser.
|
|
|
Philocteta Heu! quí salsis fluctíbus mandet
|
|
|
Me ex súblimo uertíce saxi?
|
|
|
Iam iam ábsumor: confícit animam
|
|
|
Vis uólneris, ulceris aéstus.
|
565
|
|
Sub áxe posita ad stéllas septem, unde hórrifer
|
|
|
Aquilóni' stridor gélidas molitúr niues.
|
|
|
Ágite ac uulnus né succusset gréssus, caute ingrédimini.
|
|
|
Char. GL 1.126K
|
|
|
dracontem
|
568a
|
|
PHINIDAE
|
|
|
Non. 504M
|
|
|
Hac úbi curuo litóre latratu
|
569
|
|
Vndá sub undis labúnda sonit
|
570
|
|
Simul ét circum magná sonantibus
|
|
|
Excíta saxis suauísona echo
|
|
|
Crepitú clangente cachínnat.
|
|
|
Tacité tonsillas lítore in lecto édite.
|
|
|
Obtórque prorim ac súppa tortas cópulas.
|
575
|
|
Aut saépe ex humili séde sublima éuolat.
|
|
|
Neque úlla interea fínis curarúm datur.
|
|
|
Salsís cruorem gúttis lacrimarúm lauit.
|
|
|
Sé uenenis stérilem esse illius ópera et medicina aútumans
|
|
|
Quaéue ut Graio tíbi congenerat géntum aut generum adfínitas?
|
580
|
|
PHOENISSAE
|
|
|
Prisc. GL 3.424K
|
|
|
Sol quí micantem cándido curru átque equis
|
|
|
Flammám citatis féruido ardore éxplicas,
|
|
|
Quianám tam aduerso augúrio et inimico ómine
|
|
|
Thebís radiatum lúmen ostentás tuum—?
|
|
|
Ibi fás, ibi cunctam antíquam castitúdinem
|
585
|
|
Vicíssitatemque ínperitandi trádidit.
|
|
|
Ne horúm discordiae ét diuidiae díssipent
|
|
|
Distúrbent tantas ét tam opimas cíuium
|
|
|
Diuítias
|
|
|
Natús uti tute scéptrum poteretúr patris
|
590
|
|
Num páriter uideor pátriis uesci praémiis?
|
|
|
Égredere exi ecfér te, elimina úrbe! . . . . .
|
|
|
Delúbra caelitum, árae, sanctitúdines!
|
|
|
Non. 16M
|
|
|
Incúsant ultro, a fórtuna opibusque ómnibus
|
|
|
Desértum abiectum afflíctum exanimum expéctorant.
|
595
|
|
Áb dracontis stírpe armata exórtus genere antíquior
|
|
|
Obít nunc uestra moénia, omnis saúcios
|
|
|
Conuísit, ut curéntur diligéntius.
|
|
|
Iussít proficisci exílium quouis géntium,
|
|
|
Ne scélere tuo Thebáni uastescánt agri.
|
600
|
|
. . quae ego cuncta ésse fluxa in meá re crepera cómperi.
|
|
|
THEBAIS
|
|
|
Non. 144M
|
|
|
Qui ubi ád Dircaeum fóntem adueniunt, múndule
|
|
|
Nitidántur iugulos quádripedantum sónipedum.
|
|
|
STASIASTAE vel TROPAEVM LIBERI
|
|
|
Non. 20M
|
|
|
Córporare abs térgo es ausus
|
|
|
Túm subinde léui dolore hoc ánima corpus líquerit
|
605
|
|
Vulnére taetro defórmatum,
|
|
|
Suo síbi lautum sanguíne tepido
|
|
|
Nón uides quam túrbam, quantos bélli fluctus cóncites?
|
|
|
TELEPHVS
|
|
|
Prisc. GL 3.424K
|
|
|
Quantám Tyndareo gnáta et Menelaí domus
|
|
|
Molem éxcitarit bélli pastorque Ílius.
|
610
|
|
Iam iám stupido Thessála somno
|
|
|
Pectóra languentque senéntque.
|
|
|
quém ego ubi aspexí, uirum memorábilem
|
|
|
Íntui uidérer, ni uestítus taeter, uástitudo,
|
614-615
|
|
Maéstitudo praédicarent hóminem esse . . . . .
|
616
|
|
Nam étsi opertus squálitate est lúctuque horrificábili
|
|
|
Profécto hauquaquam est órtus mediocrí satu.
|
|
|
. . nam si a me régnum Fortuna átque opes
|
|
|
Erípere quiuit, át uirtutem néc quiit.
|
620
|
|
Nam huius démum miseret, cuíus nobilitas míserias
|
|
|
Nobílitat.
|
|
|
Proínde istaec tua aufér terricula atque ánimum iratum cónprime.
|
|
|
Pró certo arbitrábor sortis óracla adytus aúgura?
|
|
|
Qui néque cuiatis ésset, umquam pótuimus
|
625
|
|
Multa érogitantes scíscere
|
|
|
Stúdiumque iteris réprime.
|
|
|
Nunc tu ín re crepera tuá quid capias cónsili,
|
|
|
Vide.
|
628a
|
|
Non. 155M
|
|
|
. . . remísque nixi próperiter nauem ín fugam
|
629
|
|
Tránsdunt subter sáxa ad laeuam, quá mons mollibát mare.
|
630
|
|
. . . . aere átque ferro féruere,
|
|
|
Insígnibus florére
|
|
|
Fluctí cruoris uóluerentur Mýsii
|
|
|
TEREVS
|
|
|
Non. 256M
|
|
|
Atque íd ego semper síc mecum agito et cómparo,
|
|
|
Quo pácto magnam mólem minuam . . .
|
635
|
|
Tereús indomito móre atque animo bárbaro
|
|
|
Conspéxit ut eam, amóre uecors flámmeo,
|
|
|
Depósitus facinus péssimum ex deméntia
|
|
|
Confíngit.
|
|
|
. . <o> suauem línguae sonitum! o dúlcitas
|
640
|
|
Conspírantum animae!
|
|
|
Deúm Cadmogena nátum Semela adfáre et famulantér pete.
|
|
|
Fámae iam nobílitas late ex stírpe praeclara éuagat.
|
|
|
nóuus nouo †dabunt
|
|
|
Áduena animo audáci in medium próripit sesé ferox.
|
645
|
|
Ália hic sanctitúdo est, aliud nómen et numén Iouis.
|
|
|
Video égo te, mulier, móre multarum útier,
|
|
|
Vt uím contendas tuam ád maiestatém uiri.
|
|
|
Non. 355M
|
|
|
Set nísi clamaris régem, auferre púerum ab regina óccupo.
|
649-650
|
|
EX INCERTIS FABVLIS
|
|
|
Cic. Off. 3.84
|
|
|
Múlti iniqui atque ínfideles régno, pauci béniuoli.
|
651
|
|
fúlguri praeféruido
|
|
|
Árdor iniectús Iunonis déxtera ingenti íncidit.
|
|
|
Sch. Bern. Verg. G. 1.502
|
|
|
Iouis Dárdanum progénuit, Troum Dárdanus,
|
653a
|
|
Troúsque Assaracum et Ílum et Catamitúm [creat],
|
|
|
Capis éx Assaraco . . . . . . .
|
|
|
<Aluménto ex Ilo> sátus qui statuit Pérgamum,
|
|
|
Aluménto Priamum, Cápis autem Ancisem édidit.
|
|
|
Festus 142M
|
|
|
. . cum uirgináli mundo clám patre
|
654
|
|
Videó sepulcra dúo duorum córporum.
|
655
|
|
. . . . . múlier una duom uirum
|
|
|
Quinám Tantalidarum ínternecioní modus
|
|
|
Parétur? aut quaenam úmquam ob mortem Mýrtili
|
|
|
Poenís luendis dábitur satias súpplici?
|
|
|
Hinc cólomen alte géminis aptum córnibus
|
660
|
|
Nám neque pretio néque amicitia néque ui impelli néque prece
|
|
|
Quítus sum.
|
|
|
Rufin. GL 6.556K
|
|
|
An haéc iam obliti súnt Phryges?
|
665
|
|
. . non cálida latice laútus . . . . .
|
|
|
Achilles Ímmo enim uero córpus Priamo réddidi, Hectorem ábstuli.
|
|
|
Iam hanc úrbem ferro uástam faciet Péleus.
|
|
|
Festus 258M
|
|
|
quadrurbem
|
668a
|
|
Prisc. GL 2.322K
|
|
|
. . . . quórum genitor fértur esse ops géntibus
|
669
|
|
In mónte Oetaeo <súnt> inlatae lámpades.
|
670
|
|
*
|
670a
|
|
. . . . . ín domum aeternám patris
|
671
|
|
Cic. Tusc. 3.62
|
|
|
Scindéns dolore idéntidem intonsám comam
|
674
|
|
Iamque aúroram rutiláre procul
|
675
|
|
Cerno
|
|
|
Vnde éstis, nautae, huc híeme delati? . . .
|
|
|
Peruáde polum, splendída mundi
|
|
|
Sidéra binis contínuis sex
|
|
|
Pictí spoliis.
|
680
|
|
. múlta inuenta expértaque ex hoc súnt bona.
|
|
|
Repúdio eiecta ab Árgis iam dudum éxsulo.
|
|
|
Nullum ést ingenium tántum neque cor tám ferum,
|
|
|
Quod nón labascat língua, mitiscát malo.
|
|
|
Néque ui tanta quísquam est neque tam abúndans fortunís, ferox
|
685
|
|
Pars fréna tensae atque óri equorum accómmodant.
|
|
|
. . . . . . . . mýstica ad dextrám uada
|
|
|
Praéteruecti
|
|
|
. . . . . récte perfectís sacris
|
|
|
Var. L. 7.85
|
|
|
multís nomen
|
691
|
|
Vestrúm numenque ciéndo
|
|
|
Cítius Orión pallescit . . . . . . .
|
|
|
fállaciloquae málitiae
|
|
|
<Si> ríte ad pa<triam sóspes rediis>sét <suam>
|
695
|
|
resíduos, somn<o déditos>
|
|
|
Hectora
|
|
|
termen
|
|
|
inimicitiam
|
|
|
aluus
|
700
|
|
Iouis
|
|
|
status
|
|
