|
Epistulae
|
|
|
Cic. Att. 15.6.1
|
|
|
Hirtius Ciceroni suo sal.
|
|
|
Rure iam redierim quaeris. an ego cum omnes
|
9.1
|
|
caleant, ignaviter aliquid faciam? etiam ex urbe sum
|
|
|
profectus; utilius enim statui abesse. has tibi litteras
|
|
|
exiens in Tusculanum scripsi. noli autem me tam stre-
|
|
|
nuum putare ut ad Nonas recurram. nihil enim iam vi-
|
5
|
|
deo opus esse nostra cura, quoniam praesidia sunt in
|
|
|
tot annos provisa. Brutus et Cassius utinam quam fa-
|
|
|
cile a te de me impetrare possunt, ita per te exorentur
|
|
|
nequod calidius ineant consilium! cedentes enim haec
|
|
|
ais scripsisse—quo aut quare? retine, obsecro te,
|
10
|
|
Cicero, illos et noli sinere haec omnia perire quae fun-
|
|
|
ditus medius fidius rapinis incendiis caedibus perver-
|
|
|
tuntur. tantum siquid timent, caveant, nihil praeterea
|
|
|
moliantur. non medius fidius acerrimis consiliis plus
|
|
|
quam etiam inertissimis, dummodo diligentibus, con-
|
15
|
|
sequentur. haec enim quae fluunt per se diuturna non
|
|
|
sunt; in contentione praesentes ad nocendum habent
|
|
|
vires. quid speres de illis, in Tusculanum ad me scribe.
|
|
|
Cic. Phil. 8.6
|
|
|
deieci praesidium, Claterna potitus sum; fugati equites,
|
11.1
|
|
proelium commissum, occisi aliquot.
|
|
|
Cic. Phil. 14.7
|
|
|
de improbis et audacibus
|
14.1
|
