| MORETVM | |
| Iam nox hibernas bis quinque peregerat horas | 1 |
| excubitorque diem cantu praedixerat ales, | |
| Simulus exigui cultor cum rusticus agri, | |
| tristia uenturae metuens ieiunia lucis, | |
| membra leuat uili sensim demissa grabato | 5 |
| sollicitaque manu tenebras explorat inertes | |
| uestigatque focum, laesus quem denique sensit. | |
| paruulus exusto remanebat stipite fomes | |
| et cinis obductae celabat lumina prunae; | |
| admouet his pronam summissa fronte lucernam | 10 |
| et producit acu stuppas umore carentis, | |
| excitat et crebris languentem flatibus ignem. | |
| tandem concepto, sed uix, fulgore recedit | |
| oppositaque manu lumen defendit ab aura | |
| et reserat †clausae qua peruidet ostia clauis. | 15 |
| fusus erat terra frumenti pauper aceruus: | |
| hinc sibi depromit quantum mensura patebat, | |
| quae bis in octonas excurrit pondere libras. | |
| inde abit adsistitque molae paruaque tabella, | |
| quam fixam paries illos seruabat in usus, | 20 |
| lumina fida locat; geminos tunc ueste lacertos | |
| liberat et cinctus uillosae tergore caprae | |
| peruerrit cauda silices gremiumque molarum. | |
| aduocat inde manus operi, partitus utroque: | |
| laeua ministerio, dextra est intenta labori. | 25 |
| haec rotat adsiduum gyris et concitat orbem | |
| (tunsa Ceres silicum rapido decurrit ab ictu), | |
| interdum fessae succedit laeua sorori | |
| alternatque uices. modo rustica carmina cantat | |
| agrestique suum solatur uoce laborem, | 30 |
| interdum clamat Scybalen. erat unica custos, | |
| Afra genus, tota patriam testante figura, | |
| torta comam labroque tumens et fusca colore, | |
| pectore lata, iacens mammis, compressior aluo, | |
| cruribus exilis, spatiosa prodiga planta. | 35 |
| hanc uocat atque arsura focis imponere ligna | |
| imperat et flamma gelidos adolere liquores. | |
| postquam impleuit opus iustum uersatile finem, | |
| transfert inde manu fusas in cribra farinas | |
| et quatit; ac remanent summo purgamina dorso, | 40 |
| subsidit sincera foraminibusque liquatur | |
| emundata Ceres. leui tum protinus illam | |
| componit tabula, tepidas super ingerit undas, | |
| contrahit admixtos nunc fontes atque farinas, | |
| transuersat durata manu liquidoque coacta, | 45 |
| interdum grumos spargit sale. iamque subactum | |
| leuat opus palmisque suum dilatat in orbem | |
| et notat impressis aequo discrimine quadris. | |
| infert inde foco (Scybale mundauerat aptum | |
| ante locum) testisque tegit, super aggerat ignis. | 50 |
| dumque suas peragit Vulcanus Vestaque partes, | |
| Simulus interea uacua non cessat in hora, | |
| uerum aliam sibi quaerit opem, neu sola palato | |
| sit non grata Ceres, quas iungat comparat escas. | |
| non illi suspensa focum carnaria iuxta | 55 |
| durati sale terga suis †truncique uacabant, | |
| traiectus medium sparto sed caseus orbem | |
| et uetus adstricti fascis pendebat anethi: | |
| ergo aliam molitur opem sibi prouidus heros. | |
| hortus erat iunctus casulae, quem uimina pauca | 60 |
| et calamo rediuiua leui munibat harundo, | |
| exiguus spatio, uariis sed fertilis herbis. | |
| nil illi deerat quod pauperis exigit usus; | |
| interdum locuples a paupere plura petebat. | |
| nec sumptus †erat ullius opus sed regula curae: | 65 |
| si quando uacuum casula pluuiaeue tenebant | |
| festaue lux, si forte labor cessabat aratri, | |
| horti opus illud erat. uarias disponere plantas | |
| norat et occultae committere semina terrae | |
| uicinosque apte circa summittere riuos. | 70 |
| hic holus, hic late fundentes bracchia betae | |
| fecundusque rumex maluaeque inulaeque uirebant, | |
| hic siser et nomen capiti debentia porra | |
| grataque nobilium requies lactuca ciborum, | |
| * * * crescitque in acumina radix, | 75 |
| et grauis in latum dimissa cucurbita uentrem. | |
| uerum hic non domini (quis enim contractior illo?) | |
| sed populi prouentus erat, nonisque diebus | |
| uenalis umero fasces portabat in urbem, | |
| inde domum ceruice leuis, grauis aere redibat | 80 |
| uix umquam urbani comitatus merce macelli: | |
| cepa rubens sectique famem domat area porri | |
| quaeque trahunt acri uultus nasturtia morsu | |
| intibaque et Venerem reuocans eruca morantem. | |
| tum quoque tale aliquid meditans intrauerat hortum; | 85 |
| ac primum leuiter digitis tellure refossa | |
| quattuor educit cum spissis alia fibris, | |
| inde comas apii graciles rutamque rigentem | |
| uellit et exiguo coriandra trementia filo. | |
| haec ubi collegit, laetum consedit ad ignem | 90 |
| et clara famulam poscit mortaria uoce. | |
| singula tum capitum nodoso corpore nudat | |
| et summis spoliat coriis contemptaque passim | |
| spargit humi atque abicit; †seruatum gramine bulbum | |
| tinguit aqua lapidisque cauum demittit in orbem. | 95 |
| his salis inspargit micas, sale durus adeso | |
| caseus adicitur, dictas super ingerit herbas, | |
| et laeua †uestem† saetosa sub inguina fulcit, | |
| dextera pistillo primum fragrantia mollit | |
| alia, tum pariter mixto terit omnia suco. | 100 |
| it manus in gyrum: paulatim singula uires | |
| deperdunt proprias, color est e pluribus unus, | |
| nec totus uiridis, quia lactea frusta repugnant, | |
| nec de lacte nitens, quia tot uariatur ab herbis. | |
| saepe uiri nares acer iaculatur apertas | 105 |
| spiritus et simo damnat sua prandia uultu, | |
| saepe manu summa lacrimantia lumina terget | |
| immeritoque furens dicit conuicia fumo. | |
| procedebat opus; nec iam salebrosus, ut ante, | |
| sed grauior lentos ibat pistillus in orbis. | 110 |
| ergo Palladii guttas instillat oliui | |
| exiguique super uires infundit aceti | |
| atque iterum commiscet opus mixtumque retractat. | |
| tum demum digitis mortaria tota duobus | |
| circuit inque globum distantia contrahit unum, | 115 |
| constet ut effecti species nomenque moreti. | |
| eruit interea Scybale quoque sedula panem, | |
| quem laetus recipit manibus, pulsoque timore | |
| iam famis inque diem securus Simulus illam | |
| ambit crura ocreis paribus tectusque galero | 120 |
| sub iuga parentis cogit lorata iuuencos | |
| atque agit in segetes et terrae condit aratrum. |