| CVLEX | |
| Lusimus, Octaui, gracili modulante Thalia | 1 |
| atque ut araneoli tenuem formauimus orsum; | |
| lusimus: haec propter culicis sint carmina docta, | |
| omnis et historiae per ludum consonet ordo | |
| notitiaeque ducum uoces, licet inuidus adsit. | 5 |
| quisquis erit culpare iocos musamque paratus, | |
| pondere uel culicis leuior famaque feretur. | |
| posterius grauiore sono tibi musa loquetur | |
| nostra, dabunt cum securos mihi tempora fructus, | |
| ut tibi digna tuo poliantur carmina sensu. | 10 |
| Latonae magnique Iouis decus, aurea proles, | |
| Phoebus erit nostri princeps et carminis auctor | |
| et recinente lyra fautor, siue educat illum | |
| Arna Chimaeraeo Xanthi perfusa liquore | |
| seu decus Asteriae seu qua Parnasia rupes | 15 |
| hinc atque hinc patula praepandit cornua fronte | |
| Castaliaeque sonans liquido pede labitur unda. | |
| quare, Pierii laticis decus, ite, sorores | |
| Naides, et celebrate deum ludente chorea. | |
| et tu, sancta Pales, ad quam uentura recurrunt | 20 |
| agrestum bona fetura—sit cura tenentis | |
| aerios nemorum cultus siluasque uirentes: | |
| te cultrice uagus saltus feror inter et antra. | |
| et tu, cui meritis oritur fiducia chartis, | |
| Octaui uenerande, meis adlabere coeptis, | 25 |
| sancte puer, tibi namque canit non pagina bellum | |
| triste Iouis ponitque [canit non pagina bellum] | |
| Phlegra, Giganteo sparsa est quae sanguine tellus, | |
| nec Centaureos Lapithas compellit in enses; | |
| urit Ericthonias Oriens non ignibus arces, | 30 |
| non perfossus Athos nec magno uincula ponto | |
| iacta meo quaerent iam sera uolumine famam, | |
| non Hellespontus pedibus pulsatus equorum, | |
| Graecia cum timuit uenientis undique Persas— | |
| mollia sed tenui decurrens carmina uersu | 35 |
| uiribus apta suis Phoebo duce ludere gaudet. | |
| hoc tibi, sancte puer; memorabilis et tibi certet | |
| gloria perpetuum lucens mansura per aeuum, | |
| et tibi sede pia maneat locus, et tibi sospes | |
| debita felices memoretur uita per annos, | 40 |
| grata bonis lucens. sed nos ad coepta feramur. | |
| igneus aetherias iam sol penetrabat in arces | |
| candidaque aurato quatiebat lumina curru, | |
| crinibus et roseis tenebras Aurora fugarat: | |
| propulit e stabulis ad pabula laeta capellas | 45 |
| pastor et excelsi montis iuga summa petiuit, | |
| lurida qua patulos uelabant gramina colles. | |
| iam siluis dumisque uagae, iam uallibus abdunt | |
| corpora, iamque omni celeres e parte uagantes | |
| tondebant tenero uiridantia gramina morsu. | 50 |
| scrupea desertas haerebant ad caua rupes, | |
| pendula proiectis carpuntur et arbuta ramis, | |
| densaque uirgultis auide labrusca petuntur. | |
| haec suspensa rapit carpente cacumina morsu | |
| uel salicis lentae uel quae noua nascitur alnus, | 55 |
| haec teneras fruticum sentes rimatur, at illa | |
| imminet †in riui praestantis imaginis undam. | |
| o bona pastoris (si quis non pauperis usum | |
| mente prius docta fastidiat et probet illis | |
| somnia luxuriae spretis) incognita curis | 60 |
| quae lacerant auidas inimico pectore mentes. | |
| si non Assyrio fuerint bis lota colore | |
| Attalicis opibus data uellera, si nitor auri | |
| sub laqueare domus animum non angit auarum | |
| picturaeque decus, lapidum nec fulgor in ulla | 65 |
| cognitus utilitate manet, nec pocula gratum | |
| Alconis referent Boethique toreuma, nec Indi | |
| conchea baca maris pretio est, at pectore puro | |
| saepe super tenero prosternit gramine corpus, | |
| florida cum tellus, gemmantis picta per herbas, | 70 |
| uere notat dulci distincta coloribus arua; | |
| atque illum calamo laetum recinente palustri | |
| otiaque inuidia degentem et fraude remota | |
| pollentemque sibi uiridi cum palmite lucens | |
| Tmolia pampineo subter coma uelat amictu. | 75 |
| illi sunt gratae rorantes lacte capellae | |
| et nemus et fecunda Pales et uallibus intus | |
| semper opaca nouis manantia fontibus antra. | |
| quis magis optato queat esse beatior aeuo | |
| quam qui mente procul pura sensuque probando | 80 |
| non auidas agnouit opes nec tristia bella | |
| nec funesta timet ualidae certamina classis | |
| nec, spoliis dum sancta deum fulgentibus ornet | |
| templa uel euectus finem transcendat habendi, | |
| aduersum saeuis ultro caput hostibus offert? | 85 |
| illi falce deus colitur non arte politus, | |
| ille colit lucos, illi Panchaia tura | |
| floribus agrestes herbae uariantibus adsunt, | |
| illi dulcis adest requies et pura uoluptas, | |
| libera, simplicibus curis: huic imminet, omnis | 90 |
| derigit huc sensus, haec cura est subdita cordi, | |
| quolibet ut requie uictu contentus abundet | |
| iucundoque liget languentia corpora somno. | |
| o pecudes, o Panes et o gratissima tempe | |
| †fontis† Hamadryadum, quarum non diuite cultu | 95 |
| aemulus Ascraeo pastor sibi quisque poetae | |
| securam placido traducit pectore uitam. | |
| talibus in studiis baculo dum nixus apricas | |
| pastor agit curas et dum non arte canora | |
| compacta solitum modulatur harundine carmen, | 100 |
| tendit ineuectus radios Hyperionis ardor | |
| lucidaque aetherio ponit discrimina mundo, | |
| qua iacit Oceanum flammas in utrumque rapaces. | |
| et iam compellente uagae pastore capellae | |
| ima susurrantis repetebant ad uada lymphae | 105 |
| quae subter uiridem residebant caerula muscum. | |
| iam medias operum partes euectus erat sol, | |
| cum densas pastor pecudes cogebat in umbras. | |
| ut procul aspexit luco residere uirenti, | |
| Delia diua, tuo, quo quondam uicta furore | 110 |
| uenit Nyctelium fugiens Cadmeis Agaue, | |
| infandas scelerata manus et caede cruenta, | |
| quae gelidis bacchata iugis requieuit in antro | |
| posterius poenam nati de morte datura— | |
| hic etiam uiridi ludentes Panes in herba | 115 |
| et Satyri Dryadesque chorus egere puellae | |
| Naiadum in coetu. non tantum Oeagrius Hebrum | |
| restantem tenuit ripis siluasque canendo | |
| quantum te, pernix, remorantem, diua, chorea | |
| multa tuo laetae fundentes gaudia uultu, | 120 |
| ipsa loci natura domum resonante susurro | |
| quis dabat et dulci fessas refouebat in umbra. | |
| nam primum prona surgebant ualle patentes | |
| aeriae platanus, inter quas impia lotos, | |
| impia, quae socios Ithaci maerentis abegit, | 125 |
| hospita dum nimia tenuit dulcedine captos. | |
| at, quibus ignipedum curru proiectus equorum | |
| ambustus Phaethon luctu mutauerat artus, | |
| Heliades, teneris implexae bracchia truncis, | |
| candida fundebant tentis uelamina ramis. | 130 |
| posterius cui Demophoon aeterna reliquit | |
| perfidiam lamentandi mala—perfide multis, | |
| perfide Demophoon et nunc deflende puellis. | |
| quam comitabantur, fatalia carmina, quercus, | |
| quercus ante datae Cereris quam semina uitae | 135 |
| (illas Triptolemi mutauit sulcus aristis). | |
| hic magnum Argoae naui decus addita pinus | |
| proceros decorat siluas hirsuta per artus | |
| ac petit aeriis contingere motibus astra. | |
| ilicis et nigrae species nec laeta cupressus | 140 |
| umbrosaeque manent fagus hederaeque ligantes | |
| bracchia, fraternos plangat ne populus ictus, | |
| ipsaeque ascendunt ad summa cacumina lentae | |
| pinguntque aureolos uiridi pallore corymbos. | |
| quis aderat ueteris myrtus non nescia fati. | 145 |
| at uolucres patulis residentes dulcia ramis | |
| carmina per uarios edunt resonantia cantus. | |
| his suberat gelidis manans e fontibus unda, | |
| quae leuibus placidum riuis sonat orta liquorem; | |
| et quaqua geminas auium uox obstrepit aures, | 150 |
| hac querulae referunt uoces quis nantia limo | |
| corpora lympha fouet; sonitus alit aeris echo, | |
| argutis et cuncta fremunt ardore cicadis. | |
| at circa passim fessae cubuere capellae | |
| excelsis subter dumis, quos leniter adflans | 155 |
| aura susurrantis poscit confundere uenti. | |
| pastor, ut ad fontem densa requieuit in umbra, | |
| mitem concepit proiectus membra soporem, | |
| anxius insidiis nullis, sed lentus in herbis | |
| securo pressos somno mandauerat artus. | 160 |
| stratus humi dulcem capiebat corde quietem, | |
| ni Fors incertos iussisset ducere casus. | |
| nam solitum uoluens ad tempus tractibus isdem | |
| immanis uario maculatus corpore serpens, | |
| mersus ut in limo magno subsideret aestu, | 165 |
| obuia uibranti carpens, grauis aere, lingua | |
| squamosos late torquebat motibus orbes: | |
| tollebant †aurae uenientis ad omnia uisus. | |
| iam magis atque magis corpus reuolubile uoluens | |
| (attollit nitidis pectus fulgoribus et se | 170 |
| sublimi ceruice caput, cui crista superne | |
| edita purpureo lucens maculatur amictu | |
| aspectuque micant flammarum lumina toruo) | |
| metabat sese circum loca, cum uidet ingens | |
| aduersum recubare ducem gregis. acrior instat | 175 |
| lumina diffundens intendere et obuia toruus | |
| saepius arripiens infringere, quod sua quisquam | |
| ad uada uenisset. naturae comparat arma: | |
| ardet mente, furit stridoribus, intonat ore, | |
| flexibus euersis torquentur corporis orbes, | 180 |
| manant sanguineae per tractus undique guttae, | |
| spiritibus rumpit fauces. cui cuncta parantur, | |
| paruulus hunc prior umoris conterret alumnus | |
| et mortem uitare monet per acumina; namque, | |
| qua diducta genas pandebant lumina gemmis, | 185 |
| hac senioris erat naturae pupula telo | |
| icta leui, cum prosiluit furibundus et illum | |
| obtritum morti misit, cui dissitus omnis | |
| spiritus et cessit sensus. tum torua tenentem | |
| lumina respexit serpentem comminus; inde | 190 |
| impiger, exanimis, uix compos mente refugit | |
| et ualidum dextra detraxit ab arbore truncum | |
| (qui casus sociarit opem numenue deorum | |
| prodere sit dubium, ualuit sed uincere talis | |
| horrida squamosi uoluentia membra draconis) | 195 |
| atque reluctantis crebris foedeque petentis | |
| ictibus ossa ferit, cingunt qua tempora cristae; | |
| et quod erat tardus somni languore remoti | |
| †nescius aspiciens timor obcaecauerat artus, | |
| hoc minus implicuit dira formidine mentem. | 200 |
| quem postquam uidit caesum languescere, sedit. | |
| iam quatit et biiuges oriens Erebeis equos nox | |
| et piger aurata procedit Vesper ab Oeta, | |
| cum grege compulso pastor duplicantibus umbris | |
| uadit et in fessos requiem dare comparat artus. | 205 |
| cuius ut intrauit leuior per corpora somnus | |
| languidaque effuso requierunt membra sopore, | |
| effigies ad eum culicis deuenit et illi | |
| tristis ab euentu cecinit conuicia mortis. | |
| 'quis' inquit 'meritis ad quae delatus acerbas | 210 |
| cogor adire uices! tua dum mihi carior ipsa | |
| uita fuit uita, rapior per inania uentis. | |
| tu lentus refoues iucunda membra quiete | |
| ereptus taetris e cladibus, at mea manes | |
| uiscera Lethaeas cogunt transnare per undas. | 215 |
| praeda Charonis agor. uiden ut flagrantia taedis | |
| limina collucent infestis omnia templis! | |
| obuia Tisiphone, serpentibus undique compta, | |
| et flammas et saeua quatit mihi uerbera; pone | |
| Cerberus (ut diris flagrant latratibus ora!), | 220 |
| anguibus hinc atque hinc horrent cui colla reflexis | |
| sanguineique micant ardorem luminis orbes. | |
| heu, quid ab officio digressa est gratia, cum te | |
| restitui superis leti iam limine ab ipso? | |
| praemia sunt pietatis ubi, pietatis honores? | 225 |
| in uanas abiere uices. et rure recessit | |
| Iustitia et prior illa Fides. instantia uidi | |
| alterius, sine respectu mea fata relinquens. | |
| ad pariles agor euentus: fit poena merenti. | |
| poena sit exitium, modo sit dum grata uoluntas. | 230 |
| existat par officium. feror auia carpens, | |
| auia Cimmerios inter distantia lucos, | |
| quem circa tristes densentur in omnia poenae. | |
| nam uinctus sedet immanis serpentibus Otos, | |
| deuinctum maestus procul aspiciens Ephialten, | 235 |
| conati quondam cum sint inscendere mundum; | |
| et Tityos, Latona, tuae memor anxius irae | |
| (implacabilis ira nimis) iacet alitis esca. | |
| terreor, a, tantis insistere, terreor, umbris. | |
| ad Stygias reuocatus aquas uix ultimus amni | 240 |
| restat nectareas diuum qui prodidit escas, | |
| gutturis arenti reuolutus in omnia sensu. | |
| quid, saxum procul aduerso qui monte reuoluit, | |
| contempsisse dolor quem numina uincit acerbans | |
| otia quaerentem frustra sibi? ite, puellae, | 245 |
| ite, quibus taedas accendit tristis Erinys. | |
| sicut Hymen praefata dedit conubia mortis | |
| * * * | 247a |
| atque alias alio densas super agmine turmas, | 248 |
| impietate fera uecordem Colchida matrem, | |
| anxia sollicitis meditantem uulnera natis; | 250 |
| iam Pandionia miserandas prole puellas, | |
| quarum uox Ityn edit Ityn, quo Bistonius rex | |
| orbus epops maeret uolucres euectus in auras. | |
| at discordantes Cadmeo semine fratres | |
| iam truculenta ferunt infestaque lumina corpus | 255 |
| alter in alterius, iamque auersatus uterque, | |
| impia germani manat quod sanguine dextra. | |
| eheu mutandus numquam labor! auferor ultra | |
| in diuersa magis, distantia nomina cerno; | |
| Elysiam tranandus agor delatus ad undam. | 260 |
| obuia Persephone comites heroidas urget | |
| aduersas praeferre faces. Alcestis ab omni | |
| inuiolata uacat cura, quod saeua mariti | |
| in Chalcodoniis Admeti fata morata est. | |
| ecce Ithaci coniunx semper decus, Icariotis, | 265 |
| femineum concepta manet, manet et procul illa | |
| turba ferox iuuenum telis confixa procorum. | |
| quid, misera Eurydice, tanto maerore recesti, | |
| poenaque respectus et nunc manet Orpheos in te? | |
| audax ille quidem, qui mitem Cerberon umquam | 270 |
| credidit aut ulli Ditis placabile numen, | |
| nec timuit Phlegethonta furentem ardentibus undis | |
| nec maesta obtenta Ditis ferrugine regna | |
| defossasque domos ac Tartara nocte cruenta | |
| obsita nec faciles Ditis sine iudice sedes, | 275 |
| iudice, qui uitae post mortem uindicat acta. | |
| sed fortuna ualens audacem fecerat ante. | |
| iam rapidi steterant amnes et turba ferarum | |
| blanda uoce sequax regionem insederat †orphei; | |
| iamque imam uiridi radicem mouerat alte | 280 |
| quercus humo [steterant amnes] siluaeque sonorae | |
| sponte sua cantus rapiebant cortice auara. | |
| labentis biiuges etiam per sidera Lunae | |
| pressit equos et tu currentis, menstrua uirgo, | |
| auditura lyram tenuisti nocte relicta. | 285 |
| haec eadem potuit, Ditis, te uincere, coniunx, | |
| Eurydicenque uiro ducendam reddere. non fas, | |
| non erat in uitam diuae exorabile mortis. | |
| illa quidem nimium manes experta seueros | |
| praeceptum signabat iter nec rettulit intus | 290 |
| lumina nec diuae corrupit munera lingua; | |
| sed tu crudelis, crudelis tu magis, Orpheu, | |
| oscula cara petens rupisti iussa deorum. | |
| dignus amor uenia, ueniam si Tartara nossent; | |
| peccatum meminisse graue est. uos sede piorum, | 295 |
| uos manet heroum contra manus. hic et uterque | |
| Aeacides (Peleus namque et Telamonia uirtus | |
| per secura patris laetantur numina, quorum | |
| conubiis Venus et Virtus iniunxit honorem: | |
| hunc rapuit †ferit†, ast illum Nereis amauit) | 300 |
| assidet, hic iuuenes, sociatae gloria sortis, | |
| alter †in excisum† referens a nauibus ignis | |
| Argolicis Phrygios torua feritate repulsos— | |
| (o quis non referat talis diuortia belli, | |
| quae Troiae uidere uiri uidereque Graii, | 305 |
| Teucria cum magno manaret sanguine tellus | |
| et Simois Xanthique liquor, Sigeaque propter | |
| litora cum Troas saeui ducis Hectoris ira | |
| †uidere† in classes inimica mente Pelasgas | |
| uulnera tela neces ignes inferre paratos? | 310 |
| ipsa iugis namque Ida potens feritatis, ab ipsa | |
| Ida faces altrix cupidis praebebat alumnis, | |
| omnis ut in cineres Rhoetei litoris ora | |
| classibus ambustis flamma lacrimante daretur. | |
| hinc erat oppositus contra Telamonius heros | 315 |
| obiectoque dabat clipeo certamina, et illinc | |
| Hector erat, Troiae summum decus, acer uterque, | |
| fluminibus ueluti fragor †et libet in se . . . | |
| tegminibus telisque super [Sigeaque praeter] | |
| eriperet reditus, alter Vulcania ferro | 320 |
| uulnera protectus depellere nauibus instat.) | |
| hos erat Aeacides uultu laetatus honores, | |
| Dardaniaeque alter fuso quod sanguine campis | |
| Hector lustrauit deuicto corpore Troiam. | |
| rursus acerba fremunt, Paris hunc quod letat et huius | 325 |
| †arma† dolis Ithaci uirtus quod concidit icta. | |
| huic gerit auersos proles Laertia uultus, | |
| et iam Strymonii Rhesi uictorque Dolonis | |
| Pallade iam laetatur ouans rursusque tremescit: | |
| iam Ciconas iamque horret atrox †lestrigone . . .; | 330 |
| illum Scylla rapax canibus succincta Molossis, | |
| Aetnaeusque Cyclops, illum metuenda Charybdis | |
| pallentesque lacus et squalida Tartara terrent. | |
| hic et Tantaleae generamen prolis Atrides | |
| adsidet, Argiuum lumen, quo flamma regente | 335 |
| Doris Ericthonias prostrauit funditus arces. | |
| reddidit, heu, Graiius poenas tibi, Troia, ruenti, | |
| Hellespontiacis obiturus reddidit undis. | |
| illa uices hominum testata est copia quondam, | |
| ne quisquam propriae fortunae munere diues | 340 |
| iret ineuectus caelum super: omne propinquo | |
| frangitur inuidiae telo decus. ibat in altum | |
| uis Argea petens patriam ditataque praeda | |
| arcis Ericthoniae; comes huic erat aura secunda | |
| per placidum cursu pelagus; Nereis ab unda | 345 |
| signa dabat passim flexis super alta carinis, | |
| cum seu caelesti fato seu sideris ortu | |
| undique mutatur caeli nitor, omnia uentis, | |
| omnia turbinibus sunt anxia; iam maris unda | |
| sideribus certat consurgere, iamque superne | 350 |
| corripere et soles et sidera cuncta minatur | |
| ac ruere in terras caeli fragor. hic modo laetans | |
| copia nunc miseris circumdatur anxia fatis | |
| immoriturque super fluctus et saxa Capherei, | |
| Euboicas aut per cautes Aegaeaque late | 355 |
| litora, cum Phrygiae passim uaga praeda peremptae | |
| omnis in aequoreo fluitat iam naufraga fluctu. | |
| hic alii resident pariles uirtutis honore | |
| heroes mediisque siti sunt sedibus omnes, | |
| omnes, Roma decus magni quos suspicit orbis. | 360 |
| hic Fabii Deciique, hic est et Horatia uirtus, | |
| hic et fama uetus numquam moritura Camilli, | |
| Curtius et, mediis quem quondam sedibus Vrbis | |
| deuotum †bellis† consumpsit gurges in unda, | |
| Mucius et prudens ardorem corpore passus, | 365 |
| cui cessit Lydi timefacta potentia regis, | |
| hic Curius clarae socius uirtutis et ille | |
| †Flaminius, deuota dedit qui corpora flammae. | |
| iure igitur talis sedes pietatis honores | |
| * * * | 369a |
| Scipiadasque duces, quorum deuota triumphis | 370 |
| moenia †rapidis† Libycae Carthaginis horrent. | |
| illi laude sua uigeant: ego Ditis opacos | |
| cogor adire lacus uiduos, a, lumine Phoebi | |
| et uastum Phlegethonta pati, quo, maxime Minos, | |
| conscelerata pia discernis uincula sede. | 375 |
| ergo iam causam mortis, iam dicere uitae | |
| uerberibus saeuae cogunt ab iudice Poenae, | |
| cum mihi tu sis causa mali nec conscius adsis; | |
| sed tolerabilibus curis haec immemor audis | |
| et †tamen ut uadis† dimittes omnia uentis. | 380 |
| digredior numquam rediturus: tu cole fontes | |
| et uiridis nemorum siluas et pascua laetus, | |
| at mea diffusas rapiantur dicta per auras.' | |
| dixit et extrema tristis cum uoce recessit. | |
| hunc ubi sollicitum dimisit inertia uitae | 385 |
| interius grauiter regementem, nec tulit ultra | |
| sensibus infusum culicis de morte dolorem, | |
| quantumcumque sibi uires tribuere seniles | |
| (quis tamen infestum pugnans deuicerat hostem), | |
| riuum propter aquae uiridi sub fronde latentem | 390 |
| conformare locum capit impiger. hunc et in orbem | |
| destinat ac ferri capulum repetiuit in usum, | |
| gramineam ut uiridi foderet de caespite terram. | |
| iam memor inceptum peragens sibi cura laborem | |
| congestum cumulauit opus, atque aggere multo | 395 |
| telluris tumulus formatum creuit in orbem. | |
| quem circum lapidem leui de marmore formans | |
| conserit, assiduae curae memor. hic et acanthos | |
| et rosa purpureum crescent pudibunda ruborem | |
| et uiolae omne genus; hic est et Spartica myrtus | 400 |
| atque hyacinthos et hic Cilici crocus editus aruo, | |
| laurus item Phoebi decus ingens, hic rhododaphne | |
| liliaque et roris non auia cura marini | |
| herbaque turis opes priscis imitata Sabina | |
| chrysanthusque hederaeque nitor pallente corymbo | 405 |
| et bocchus Libyae regis memor, hic amarantus | |
| bumastusque uirens et semper florida tinus; | |
| non illinc narcissus abest, cui gloria formae | |
| igne Cupidineo proprios exarsit in artus; | |
| et, quoscumque nouant uernantia tempora flores, | 410 |
| his tumulus super inseritur. tum fronte locatur | |
| elogium, tacita firmat quod littera uoce: | |
| parve cvlex pecvdvm cvstos tibi tale merenti | |
| fvneris officivm vitae pro mvnere reddit. |