| XIII | |
| Cum tu, Lydia, Telephi | 1.13.1 |
| cervicem roseam, cerea Telephi | |
| laudas bracchia, vae meum | |
| fervens difficili bile tumet iecur. | |
| tum nec mens mihi nec color | 5 |
| certa sede manet, umor et in genas | |
| furtim labitur, arguens, | |
| quam lentis penitus macerer ignibus. | |
| uror, seu tibi candidos | |
| turparunt umeros inmodicae mero | 10 |
| rixae, sive puer furens | |
| inpressit memorem dente labris notam. | |
| non, si me satis audias, | |
| speres perpetuum dulcia barbare | |
| laedentem oscula, quae Venus | 15 |
| quinta parte sui nectaris imbuit. | |
| felices ter et amplius | |
| quos inrupta tenet copula nec malis | |
| divolsus querimoniis | |
| suprema citius solvet amor die. | 20 |