| Pro me gerebas bella, propter me uagas | 299 |
| Achelous undas sanguine infecit suo, | 300 |
| cum lenta serpens fieret, in taurum trucem | |
| nunc flecteret serpente deposita minas, | |
| et mille in hoste uinceres uno feras. | |
| iam displicemus, capta praelata est mihi— | |
| non praeferetur: qui dies thalami ultimus | 305 |
| nostri est futurus, hic erit uitae tuae. | |
| Quid hoc? recedit animus et ponit minas; | |
| iam cessat ira—quid miser langues dolor? | |
| perdis furorem, coniugis sanctae fidem | |
| mihi reddis iterum. quid uetas flammas ali? | 310 |
| quid frangis ignes? hunc mihi serua impetum, | |
| pares eamus—non erit uotis opus: | |
| aderit nouerca quae manus nostras regat | |
| nec inuocata. Nvt. Quod paras demens scelus? | |
| perimes maritum, cuius extremus dies | 315 |
| primusque laudes nouit et caelo tenus | |
| erecta terras fama suppositas habet? | |
| iam tota in istos terra consurget lares | |
| domusque soceri prima et Aetolum genus | |
| sternetur omne, saxa iam dudum ac faces | 320 |
| in te ferentur, uindicem tellus suum | |
| defendet omnis: una quot poenas dabis! | |
| Effugere terras crede et humanum genus | |
| te posse—fulmen genitor Alcidae gerit: | |
| iam iam minaces ire per caelum faces | 325 |
| specta et tonantem fulmine excusso diem. | |
| mortem quoque ipsam, quam putes tutam, time: | |
| dominatur illic patruus Alcidae tui. | |
| quocumque perges, misera, cognatos deos | |
| illi uidebis. De. Maximum fieri scelus | 330 |
| et ipsa fateor, sed dolor fieri iubet. | |
| Nvt. Moriere. De. Moriar Herculis nempe incluti | |
| coniunx nec ullus nocte discussa dies | |
| uiduam notabit nec meos paelex toros | |
| captiua capiet. ante ab occasu dies | 335 |
| nascetur, Indos ante glacialis polus | |
| Scythasue tepida Phoebus inficiet rota, | |
| quam me relictam Thessalae inspiciant nurus. | |
| meo iugales sanguine extinguam faces. | |
| aut pereat aut me perimat; elisis feris | 340 |
| et coniugem addat, inter Herculeos licet | |
| me quoque labores numeret: Alcidae toros | |
| moritura certe corpore amplectar meo. | |
| Ire, ire ad umbras Herculis nuptam libet, | |
| sed non inultam: si quid ex nostro Hercule | 345 |
| concepit Iole, manibus euellam meis | |
| ante et per ipsas paelicem inuadam faces. | |
| me nuptiali uictimam feriat die | |
| infestus, Iolen dum supra exanimem ruam: | |
| felix iacet quicumque quos odit premit. | 350 |
| Nvt. Quid ipsa flammas pascis et uastum foues | |
| ultro dolorem? misera, quid cassum times? | |
| dilexit Iolen: nempe cum staret parens | |
| regisque natam peteret—in famulae locum | |
| regina cecidit: perdidit uires amor | 355 |
| multumque ab illa traxit infelix status. | |
| illicita amantur, excidit quidquid licet. | |
| De. Fortuna amorem peior inflammat magis: | |
| amat uel ipsum quod caret patrio lare, | |
| quod nudus auro crinis et gemma iacet, | 360 |
| ipsas misericors forsan aerumnas amat; | |
| hoc usitatum est Herculi: captas amat. | |
| Nvt. Dilecta Priami nempe Dardanii soror | |
| concessa famula est; adice quot nuptas prius, | |
| quot uirgines dilexit: errauit uagus. | 365 |
| Arcadia nempe uirgo, Palladios choros | |
| dum nectit, Auge, uim stupri passa excidit, | |
| nullamque amoris Hercules retinet notam. | |
| referam quid alias? nempe Thespiades uacant | |
| breuique in illis arsit Alcides face. | 370 |
| hospes Timoli Lydiam fouit nurum | |
| et amore captus ad leues sedit colos, | |
| tenerum feroci stamen intorquens manu. | |
| nempe illa ceruix spolia deposuit ferae | |
| crinemque mitra pressit et famulus stetit, | 375 |
| hirtam Sabaea marcidus myrrha comam: | |
| ubique caluit, sed leui caluit face. | |
| De. Haerere amantes post uagos ignes solent. | |
| Nvt. Famulamne et hostis praeferet gnatam tibi? | |
| De. Vt laeta siluas forma uernantes habet, | 380 |
| quas nemore nudo primus inuestit tepor, | |
| at cum solutos expulit Boreas Notos | |
| et saeua totas bruma decussit comas, | |
| deforme solis aspicis truncis nemus: | |
| sic nostra longum forma percurrens iter | 385 |
| deperdit aliquid semper et fulget minus, | |
| nec illa uenus est: quidquid in nobis fuit | |
| olim petitum cecidit et periit labans, | |
| aetas citato senior eripuit gradu | 390 |
| materque multum rapuit ex illo mihi. | 389 |
| Vides ut altum famula non perdat decus? | 391 |
| cessere cultus penitus et paedor sedet; | |
| tamen per ipsas fulget aerumnas decor | |
| nihilque ab illa casus et fatum graue | |
| nisi regna traxit. hic meum pectus timor, | 395 |
| altrix, lacessit, hic rapit somnos pauor. | |
| Praeclara totis gentibus coniunx eram | |
| thalamosque nostros inuido uoto nurus | |
| optabat omnis, quae nimis quicquam deos | |
| orabat ullos: nuribus Argolicis fui | 400 |
| mensura uoti. quem Ioui socerum parem, | |
| altrix, habebo? quis sub hoc mundo mihi | |
| dabitur maritus? ipse qui Alcidae imperat, | |
| facibus suis me iungat Eurystheus licet, | |
| minus est. toris caruisse regnantis leue est: | 405 |
| alte illa cecidit quae uiro caret Hercule. | |
| Nvt. Conciliat animos coniugum partus fere. | |
| De. Hic ipse forsan diuidet partus toros. | |
| Nvt. Famula illa trahitur interim donum tibi. | |
| De. Hic quem per urbes ire praeclarum uides | 410 |
| et uiua tergo spolia gestantem ferae, | |
| qui regna miseris donat et celsis rapit | |
| uasta grauatus horridam claua manum, | |
| cuius triumphos ultimi Seres canunt | |
| et quisquis alius orbe consaepto iacet, | 415 |
| leuis est nec illum gloriae stimulat decor. | |
| errat per orbem, non ut aequetur Ioui | |
| nec ut per urbes magnus Argolicas eat: | |
| quod amet requirit, uirginum thalamos petit. | |
| si qua est negata, rapitur; in populos furit, | 420 |
| nuptas ruinis quaerit et uitium impotens | |
| uirtus uocatur. cecidit Oechalia inclita | |
| unusque Titan uidit atque unus dies | |
| stantem et cadentem; causa bellandi est amor. | |
| totiens timebit Herculi natam parens | 425 |
| quotiens negabit, hostis est quotiens socer | |
| fieri recusat: si gener non est, ferit. |