| I.ii | |
| Plesidippvs Et vos a vestris abduxi negotiis | 89 |
| neque id processit qua vos duxi gratia, | 90 |
| neque quivi ad portum lenonem prehendere. | |
| sed mea desidia spem deserere nolui: | |
| eo vós, amici, detinui diutius. | |
| nunc huc ad Veneris fanum venio visere, | |
| ubi rem divinam se facturum dixerat. | 95 |
| Scep. Si sapiam, hoc quod me mactat concinnem lutum. | |
| Ples. Prope me hic nescio quis loquitur. Daemones Heus, Sceparnio. | |
| Scep. Qui nominat me? Daem. Qui pro te argentum dedit. | |
| Scep. Quasi me tuom esse servom dicas, Daemones. | |
| Daem. Luto usust multo, multam terram confode. | 100 |
| villam integundam intellego totam mihi, | |
| nam nunc perlucet ea quam cribrum crebrius. | |
| Ples. Pater salveto, ámboque adeo. Daem. Salvos sis. | |
| Scep. Sed utrum tu masne an femina es, qui illum patrem | |
| voces? Pl. Vir sum equidem. Sc. Quaere vir porro patrem. | 105 |
| Daem. Filiolam ego unam hábui, eam unam perdidi. | |
| virile sexus numquam ullum habui. Ples. At di dabunt. | |
| Scep. Tibi quidem hercle, quisquis es, magnum malum, | |
| qui oratione [nos] hic occupatos occupes. | |
| Ples. Isticine vos habitatis? Scep. Quid tu id quaeritas? | 110 |
| quon furatum mox venias, vestigas loca? | |
| Ples. Peculiosum esse addecet servom et probum, | |
| quem ero praesente † praetereat oratio | |
| aut qui inclementer dicat homini libero. | |
| Scep. Et impudicum et impudentem hominem addecet | 115 |
| molestum ultro advenire ad alienam domum, | |
| cui debeatur nil. Daem. Tace, Sceparnio. | |
| quid opust, adulescens? Ples. Istic infortunium, | |
| qui praefestinet, ubi erus adsit, praeloqui. | |
| sed nisi molestumst, paucis percontarier | 120 |
| volo ego ex te. Daem. Dabitur opera, atque in negotio. | |
| Scep. Quin tu in paludem is exicasque harundinem, | |
| qui pertegamus villam, dum sudumst? Daem. Tace. | |
| tu si quid opus est dice. Ples. Dic quod te rogo, | |
| ecquem tu hic hominem crispum, incanum videris, | 125 |
| malum, periurum, palpatorem—Daem. Plurimos, | |
| nam ego propter eius modi viros vivo miser. | |
| Ples. Hic dico, in fanum Veneris qui mulierculas | |
| duas sécum adduxit, quique adornaret sibi | |
| ut rem divinam faciat, aut hodie aut heri. | 130 |
| Daem. Non hercle, adulescens, iam hos dies complusculos | |
| quemquam istic vidi sacruficare, neque potest | |
| clam me esse si qui sacruficat: semper petunt | |
| aquam hinc aut ignem aut vascula aut cultrum aut veru | |
| aut aulam extarem, aut aliquid—quid verbis opust? | 135 |
| Veneri paravi vasa et puteum, non mihi. | |
| nunc intervallum iam hos dies multos fuit. | |
| Ples. Vt verba praehibes, me periisse praedicas. | |
| Daem. Mea quidem hercle causa salvos sis licet. | |
| Scep. Heus tu, qui fana ventris causa circumis, | 140 |
| iubere meliust prandium ornari domi. | |
| Daem. Fortasse tu huc vocatus es ad prandium, | |
| ille quí vocavit nullus venit? Ples. Admodum. | |
| Scep. Nullumst periclum te hinc ire inpransum domum: | |
| Cererem te meliust quam Venerem sectarier: | 145 |
| amori haec curat; tritico curat Ceres. | |
| Ples. Deludificavit me illic homo indignis modis. | |
| Daem. Pro di immortales, quid illuc est, Sceparnio, | |
| hominum secundum litus? Scep. Vt mea est opinio, | |
| propter viam illi sunt vocati ad prandium. | 150 |
| Daem. Qui? Scep. Quia post cenam, credo, laverunt heri. | |
| Daem. Confracta navis in mari est illis. Scep. Ita est. | |
| at hercle nobis villa in terra et tegulae. Daem. Hui, | |
| homunculi quanti estis. eiecti ut natant. | 154-155 |
| Ples. Vbi sunt i homines, obsecro? Daem. Hac ad dexteram | 156 |
| (viden?) secundum litus. Ples. Video. sequimini. | |
| utinam is sit quém ego quaero, vir sacerrimus. | |
| valete.—Scep. Si non moneas, nosmet meminimus. | |
| sed, o Palaemon, sancte Neptuni comes, | 160 |
| qui Herculis socius esse diceris,† | |
| quod facinus video. Daem. Quid vides? Scep. Mulierculas | |
| video sedentis in scapha solas duas. | |
| ut adflictantur miserae. euge euge, perbene, | |
| ab saxo avortit fluctus ad litus scapham, | 165 |
| nequé gubernator umquam potuit <rectius>. | |
| non vidisse undas me maioris censeo. | |
| salvae sunt, si illos fluctus devitaverint. | |
| nunc, nunc periclumst. <unda> eiecit alteram. | |
| at in vadost, iam facile enabit. eugepae, | 170 |
| [viden alteram illam ut fluctus eiecit foras?] | |
| surrexit, horsum se capessit. salva res. | |
| desiluit haec autem altera in terram e scapha. | |
| ut prae timore in genua in undas concidit. | |
| salvast, evasit ex aqua. iam in litore est. | 175 |
| sed dextrovorsum avorsa it in malam crucem. | |
| hem, errabit illaec hodie. Daem. Quid id refert tua? | |
| Scep. Si ad saxum quo capessit, ea deorsum cadit, | |
| errationis fecerit compendium. | 179-180 |
| Daem. Si tu de illarum cenaturus vesperi es, | 181 |
| illis curandum censeo, Sceparnio, | |
| si apud me essurus, mihi darí operam volo. | |
| Scep. Bonum aequomque oras. Daem. Sequere me hac ergo.—Scep. Sequor.— |
MCP server: latin-mcp.packhum.org