| III.i | |
| Cleareta Néqueon ego ted interdictis facere mansuetem meis? | 504 |
| an ita tu es animata, ut qui matris éxpers imperio sies? | 505 |
| Philaenivm Vbi piem Pietatem, si istoc more moratam tibi | |
| postulem placere, mater, mihi quo pacto praecipis? | |
| [Clear. An decorum est adversari meis te praeceptis? Phil. Quid est?] | |
| Clear. Hocine est pietatem colere, matris impérium minuere? | |
| Phil. Neque quae recte faciunt culpo neque quae delinquont amo. | 510 |
| Clear. Satis dicacula es amatrix. Phil. Mater, is quaestus mihi est: | |
| lingua poscit, corpus quaerit; animus orat, res monet. | |
| Clear. Ego te volui castigare, tu mi accusatrix ades. | |
| Phil. Neque edepol te accuso neque id me facere fas existimo. | |
| verum ego meas queror fortunas, cum illo quém amo prohibeor. | 515 |
| Clear. Ecqua pars orationis de die dabitur mihi? | |
| Phil. Et meam partem loquendi ét tuam trado tibi; | |
| ad loquendum atque ad tacendum tute habeas portisculum. | |
| quin pol si reposivi remum, sola ego in casteria | |
| ubi quiesco, omnis familiae causa consistit tibi. | 520 |
| Clear. Quid ais tu, quam ego unam vidi mulierem audacissimam? | |
| quotiens te votui Argyrippum filium Demaeneti | |
| compellare aut contrectare, conloquive aut contui? | |
| quid dedit? quid ad nos iussit deportari? an tu tibi | |
| verba blanda esse aurum rere, dicta docta pro datis? | 525 |
| ultro amas, ultro expetessis, ultro ad te accersi iubes. | |
| illos qui dant, eos derides; qui deludunt, deperis. | |
| an te id exspectare oportet, si quis promittat tibi | |
| te facturum divitem, si moriatur mater sua? | |
| †ecastor nobis periclum magnum et familiae portenditur, | 530 |
| dum eius exspectamus mortem, ne nos moriamur fame. | |
| nunc adeo nisi mi huc argenti ádfert viginti minas, | |
| ne ille ecastor hinc trudetur largus lacrumarum foras. | |
| hic dies summust * apud me inópiae excusatio. | |
| Phil. Patiar, si cibo carere me iubes, mater mea. | 535 |
| Clear. Non voto téd amare qui dant quoia amentur gratia. | |
| Phil. Quid si hic animus occupatust, mater, quid faciam? mone. C. Em, | |
| meum caput contemples, si quidem ex re consultas tua. | |
| Phil. Etiam ópilio qui pascit, mater, alienas ovis, | 539-540 |
| aliquam habet peculiarem, qui spem soletur suam. | 541 |
| sine me amare unum Argyrippum ánimi causa, quem volo. | |
| Clear. Intro abi, nam te quidem edepol nihil est impudentius. | |
| Phil. Audientem dicto, mater, produxisti filiam. |