| LIBER VNDECIMVS | |
| Nunc age, quos clades insignis Iapyge campo | 11.1 |
| uerterit ad Libyam populos Sarranaque castra, | |
| expediam. stat nulla diu mortalibus usquam, | |
| Fortuna titubante, fides. adiungere dextras | |
| certauere palam rumpenti foedera Poeno | 5 |
| (heu nimium faciles laesis diffidere rebus!) | |
| saeuior ante alios iras seruasse repostas | |
| atque odium renouare ferox in tempore Samnis, | |
| mox leuis et sero pressurus facta pudore | |
| Bruttius, ambiguis fallax mox Apulus armis, | 10 |
| tum gens Hirpini uana indocilisque quieti | |
| et rupisse indigna fidem: ceu dira per omnis | |
| manarent populos foedi contagia morbi. | |
| iamque Atella suas iamque et Calatia adegit, | |
| fas superante metu, Poenorum in castra cohortes. | 15 |
| inde Phalanteo leuitas animosa Tarento | |
| Ausonium laxare iugum. patefecit amicas | |
| alta Croton portas Afrisque ad barbara iussa | |
| Thespiadum docuit summittere colla nepotes. | |
| idem etiam Locros habuit furor. ora uadosi | 20 |
| litoris, Argiuos Maior qua Graecia muros | |
| seruat et Ionio luitur curuata profundo, | |
| laetas res Libyae et fortunam in Marte secuta, | |
| iurauit pauitans Tyrio sua proelia Marti. | |
| iam uero, Eridani tumidissimus accola, Celtae | 25 |
| incubuere malis Italum ueteresque doloris | |
| tota se socios properarunt iungere mole. | |
| Sed fas id Celtis, fas impia bella referre | |
| Boiorum fuerit populis: Capuaene furorem, | |
| quem Senonum genti, placuisse, et Dardana ab ortu | 30 |
| moenia barbarico Nom<a>dum sociata tyranno | |
| quisnam mutato tantum nunc tempore credat? | |
| luxus et insanis nutrita ignauia lustris | |
| consumptusque pudor peccando unisque relictus | |
| diuitiis probrosus honor lacerabat hiantem | 35 |
| desidia populum ac resolutam legibus urbem. | |
| insuper exitio truculenta superbia agebat. | |
| nec uitiis deerant uires. non largior ulli | |
| Ausoniae populo (sic tum Fortuna fouebat) | |
| aurique argentique modus; madefacta ueneno | 40 |
| Assyrio maribus uestis medioque dierum | |
| regales epulae atque ortu conuiuia solis | |
| deprensa et nulla macula non inlita uita. | |
| tum populo saeui patres, plebesque senatus | |
| inuidia laeta, et conlidens dissona corda | 45 |
| seditio. sed enim interea temeraria pubis | |
| delicta augebat pollutior ipsa senectus. | |
| nec, quos uile genus despectaque lucis origo | |
| foedabat, sperare sibi et deposcere primi | |
| deerant imperia ac patriae pereuntis habenas. | 50 |
| quin etiam exhilar<ar>e uiris conuiuia caede | |
| mos olim et miscere epulis spectacula dira | |
| certantum ferro, saepe et super ipsa cadentum | |
| pocula, respersis non parco sanguine mensis. | |
| Has astu adgressus quo uerteret acrius aegras | 55 |
| ad Tyrios mentes, quae nulla sorte daturam | |
| certus erat Romam (neque enim impetrata uolebat)— | |
| Pacuuio fuit haud obscurum crimine nomen— | |
| hortatur summi partem deposcere iuris | |
| atque alternatos sociato consule fasces | 60 |
| et, si partita renuant sedisse curuli | |
| aequatumque decus geminasque uidere secures, | |
| ultorem ante oculos atque ora astare repulsae. | |
| ergo electa manus gressu fert dicta citato. | |
| antistat cunctis praecellens Virrius ore, | 65 |
| sed genus obscurum nullique furore secundus. | |
| qui postquam coetu patrum ingentique senatu | |
| impia dementis uulgi ac uix tota profudit | |
| consulta <et> tumidis incendit uocibus aures, | |
| concordi fremitu renuentum effunditur asper | 70 |
| toto e concilio clamor, tum quisque fatigat | |
| increpitans, uocumque tremit certamine templum. | |
| Hic Torquatus, auum fronte aequauisse seuera | |
| nobilis, 'Heu Capua portantes talia dicta | |
| Romuleis durastis' ait 'succedere muris, | 75 |
| ad quos non ausi Carthago atque Hannibal arma | |
| post Cannas adferre suas? numquamne per auris | |
| it uestras, in Tarpeia cum sede Latini | |
| orarent paria, haud uerbis, haud uoce, sed acri | |
| propulsum dextra, qui tum mandata superbo | 80 |
| ore adportabat, tanto per limina templi | |
| turbine praecipitem reuoluti corporis actum, | |
| ut saeuo adflictus saxo spectante piaret | |
| tristia dicta Ioue et lueret uerba impia leto? | |
| en ego progenies eius, qui sede Tonantis | 85 |
| expulit orantem et nuda Capitolia consul | |
| defendit dextra.' rabidum hinc palmasque uirorum | |
| intentantem oculis proauitaque facta parantem | |
| ut uidit maiore adeo crudescere motu, | |
| excipit his frendens Fabius: 'Pro cuncta pudendi! | 90 |
| sedes, ecce, uacat, belli uiduata procella: | |
| quem, quaeso, e uobis huic imposuisse paratis | |
| inque locum Pauli quemnam datis? an tua, Virri, | |
| prima atque ante alios sors, concedente senatu, | |
| te citat ac nostris aequat iam purpura Brutis? | 95 |
| i, demens, i, quo tendis; tibi perfida fasces | |
| det Carthago suos.' medio feruore loquentis | |
| impatiens ultra gemitu cohibere furorem | |
| fulminea toruum exclamat Marcellus ab ira: | |
| 'Quae tandem et quam lenta tenet patientia mentem, | 100 |
| o confuse nimis Gradiui turbine Varro, | |
| ut perferre queas furibunda insomnia consul? | |
| nonne exturbatos iam dudum limine templi | |
| praecipites agis ad portas, et discere cogis | |
| semiuiros, quod sit nostro de more creati | 105 |
| consulis imperium? non umquam sobria pubes | |
| et peritura breui, moneo, ocius urbe facesse. | |
| muros ante tuos, ut par est, debita ductor | |
| armatus responsa dabit.' consurgere cuncti | |
| hinc pariter magnoque uiros clamore premebant. | 110 |
| necnon et foribus propere Campana iuuentus | |
| extulit ipsa gradum, tantaeque dolore repulsae | |
| concitus Hannibalem uoluebat Virrius ore. | |
| Fuluius (huic nam spondebant praesagia mentis | |
| uenturum decus, et Capuae pereuntis imago | 115 |
| iam tum erat ante oculos) 'Non si Carthaginis' inquit | |
| 'ductorem uestris deuinctum colla catenis | |
| Romam uictor agis, posthac intrare Quirini | |
| sacratas dabitur sedes. tende ocius, oro, | |
| quo mens aegra uocat.' referunt haec inde citati | 120 |
| mixta minis et torua trucis responsa senatus. | |
| Tantane, omnipotens, caligine mersa latere | |
| fata placet? ueniet quondam felicior aetas, | |
| cum pia Campano gaudebit consule Roma | |
| et per bella diu fasces perque arma negatos | 125 |
| ultro ad magnanimos referet secura nepotes. | |
| poena superborum tamen haec durabit auorum, | |
| quod non ante suos Capua ad suffragia mittet, | |
| quam Carthago suos. | |
| Postquam nunc dicta senatus, | |
| nunc facta exposuit, tum ueris falsa per artem | 130 |
| Virrius admiscens cecinit fatale cruenti | |
| turbati<s> signum belli. furiata iuuentus | |
| arma, arma Hannibalemque uolunt. ruit undique uulgus | |
| et Poenos in tecta uocant. ingentia facta | |
| Sidonii iuuenis celebrant: ut ruperit Alpes | 135 |
| Herculei socius decoris diuisque propinquas | |
| transierit cursu rupes, ut caede referta | |
| clauserit Eridani uictor uada, uictor ut idem | |
| Lydia Romano turbarit stagna cruore, | |
| ut Trebiae ripas aeterno nomine famae | 140 |
| tradiderit Paulumque idem inter proelia et idem | |
| Flaminium, proceres rerum, demiserit umbris. | |
| his super excisam primori Marte Saguntum | |
| et iuga Pyrenes et Hiberum et sacra parentis | |
| iuratumque uiro bellum puerilibus annis | 145 |
| accumulant. unum, ducibus tot caede peremptis, | |
| tot fusis acie, stare inter proelia nullis | |
| attactum telis. superum cum munere detur | |
| huic sociare uiro dextras et foedere iungi, | |
| fastus exanguis populi uanumque tumorem | 150 |
| nimirum Capua et dominatum perferat urbis, | |
| ceu famulis fasces aequataque iura negantis? | |
| prorsus enim tanto potiorem nomine habendum | |
| Varronem, ut fugiat consul fulgentior ostro. | |
| Talia iactantes iam lectam sorte parabant | 155 |
| mittere quae Tyrios adiungat foedere pubem. | |
| sed non inuictum ponebat pectore robur | |
| tum solum Decius Capuae decus. isque receptus | |
| in medios coetus (neque enim differre dabatur) | |
| 'Itis,' ait 'ciues, uiolanda ad iura parentum | 160 |
| damnatumque caput temerati foederis aris | |
| iungitis hospitio? quae tanta obliuio recti? | |
| magnu<m> atque in magnis positum populisque uirisque | |
| <h>a<u>d uersam ostentare fidem! nunc tempus inire | |
| proelia pro Rutulis, nunc signa aciemque mouere, | 165 |
| dum trepidae res, et medicinam uulnera poscunt: | |
| is locus officio, cum cessant prospera, cumque | |
| dura ad opem Fortuna uocat. nam laeta fouere | |
| haud quaquam magni est animi decus. huc, age, adeste. | |
| noui dis animas similes et pectora magnis | 170 |
| numquam angusta malis. capiunt, mihi credite, Cannas | |
| et Trasimenna uada et Pauli memorabile letum. | |
| hi sunt qui uestris infixum moenibus hostem | |
| deiecere manu et Capuam eripuere superbis | |
| Samnitum iussis. hi sunt qui iura dedere | 175 |
| terrore expulso Sidicinaque bella remorunt. | |
| quos fugitis socios? quosue additis? ille ego sanguis | |
| Dardanius, cui sacra pater, cui nomina liquit | |
| ab Ioue ducta Capys magno cognatus Iulo, | |
| ille ego semihomines inter Nasamonas et inter | 180 |
| saeuum atque aequantem ritus Garamanta ferarum | |
| Marmarico ponam tentoria mixtus alumno, | |
| ductoremque feram, cui nunc pro foedere proque | |
| iustitia est ensis solaeque e sanguine laudes? | |
| non ita, non Decio permixtum fasque nefasque, | 185 |
| haec ut uelle queat. nullo nos inuida tanto | |
| armauit Natura bono, quam ianua mortis | |
| quod patet et uita non aequa exire potestas.' | |
| Haec uana auersas Decius iactauit ad auris. | |
| ast delecta manus iungebat foedera Poeno. | 190 |
| iamque aderat praemissa duci turbante tumultu | |
| Autololes numerosa cohors. ipse agmine magno | |
| festinata citus per campos signa mouebat. | |
| et Decius: 'Nunc hora, uiri, nunc tempus. adeste, | |
| dum Capua dignum, dum me duce dextera uindex | 195 |
| molitur facinus: procumbat barbara pubes. | |
| pro se quisque alacres rapite hoc decus. hostis adire | |
| si parat, obstructas praebete cadauere portas | |
| et ferro purgate nefas. hic denique solus | |
| eluerit sanguis maculatas crimine mentes.' | 200 |
| Dumque ea nequiquam non ulli laeta profatur, | |
| audita asperitate uiri coeptoque feroci, | |
| multa feta gerens ira praecordia, Poenus | |
| astabat muris propereque accersere lectos | |
| immitem castris Decium iubet. horrida uirtus | 205 |
| armatumque fide pectus rectique cupido | |
| et maior Capua mens imperterrita mole | |
| inuicta stabat toruoque minacia uultu | |
| iussa ducis uerbisque etiam incessebat amaris. | |
| quem Libyae rector tot signa, tot arma ferentis | 210 |
| spernentem increpitans magno clamore profatur: | |
| 'Post Paulum, post Flaminium componimur, eheu, | |
| uecordi Decio, mecum certasse uolenti | |
| in decus et famam leti. rapite (ite citati) | |
| signa, duces. pateatne mihi Campana uetante | 215 |
| urbs Decio, explorare libet, noua bella mouenti | |
| cui patuere Alpes, saxa impellentia caelum | |
| atque uni calcata deo.' suffuderat ora | |
| sanguis et a toruo surgebant lumine flammae. | |
| tum rictus spumans et anhelis faucibus acta | 220 |
| uersabant penitus dirum suspiria murmur. | |
| sic urbem inuectus, toto comitante senatu | |
| et uulgo ad spectanda ducis simul ora ruente, | |
| effundit cunctam rabiem irarumque procellas. | |
| Necnon et Decio propiora pericula mentem | 225 |
| flammarant, tempusque adeo cernebat adesse, | |
| quo laudes ducis inuicti superaret inermis. | |
| non illum fuga, non clausi occuluere penates, | |
| sed liber, ueluti nullus penetrasset in urbem | |
| Hannibal, intrepido seruauerat otia uultu, | 230 |
| cum iuuenem saeuis, horrendum, concitus armis | |
| inuadit globus et pedibus sublime sedentis | |
| ductoris sistit. tonat inde ferocibus alte | |
| incessens uictor dictis: 'Solusne ruentem | |
| fulcire ac reuocare paras a funere Romam, | 235 |
| o demens? en, qui diuum mihi munera tanta | |
| eripiat. Decio prorsus seruabar inerti | |
| uincendus, Decio imbelli, cui femina nulla | |
| orta in Agenoreis nostrae Carthaginis oris | |
| cesserit. huic agedum (nam cur indigna feramus | 240 |
| magnanimi?), miles, meritas innecte catenas.' | |
| dixerat haec, necdum finem conuicia norant: | |
| inlatus uelut armentis super ardua colla | |
| cum sese imposuit uictorque immane sub ira | |
| infremuit leo et immersis grauis unguibus haesit, | 245 |
| mandit anhelantem pendens ceruice iuuencum. | |
| at Decius, dum uincla ligant, 'Necte ocius' inquit | |
| '(nam sic Hannibalem decet intrauisse) catenas, | |
| foederis infausti pretium. sic uictima prorsus | |
| digna cadit Decius. nec enim te sanguine laetum | 250 |
| humano sit fas caesis placasse iuuencis. | |
| en dextra! en foedus! nondum tibi curia necdum | |
| templorum intrati postes: iam panditur acri | |
| imperio carcer. perge ac primordia tanta | |
| accumula paribus factis. mihi fama sub umbras | 255 |
| te feret oppressum Capuae cecidisse ruinis.' | |
| nec plura effari concessum. obnubitur atra | |
| ueste caput, trahiturque ferox ante ora suorum. | |
| Exin uictor ouans sedato pectore tandem | |
| spectandis urbis tectis templisque serenos | 260 |
| laetus circumfert oculos et singula discit: | |
| quis muris sator, et pubes sit quanta sub armis, | |
| quot bello pateant argenti aerisque talenta, | |
| nunc qualis frenata acies, nunc deinde pedestris | |
| copia quanta uiris. monstrant Capitolia celsa | 265 |
| Stellatisque docent campos Cereremque benignam. | |
| iamque diem ad metas defessis Phoebus Olympo | |
| impellebat equis, fuscabat et Hesperos umbra | |
| paulatim infusa properantem ad litora currum: | |
| instituunt de more epulas festamque per urbem | 270 |
| regifice extructis celebrant conuiuia mensis. | |
| ipse, deum cultu et sacro dignatus honore, | |
| praecipuis multoque procul splendentibus ostro | |
| accipitur sublime toris. non una ministri | |
| turba gregis: posuisse dapes his addita cura, | 275 |
| his adolere focos, his ordine pocula ferre; | |
| necnon et certis struitur penus. aspera mensa | |
| pondera caelati fulgent antiquitus auri. | |
| eripiunt flammae noctem, strepituque mouentum | |
| murmurat alta domus. stupet inconsuetus opimae | 280 |
| Sidonius mensae miles faciemque superbi | |
| ignotam luxus oculis mirantibus haurit. | |
| uescitur ipse silens et tantos damnat honores | |
| esse epulis facilesque coli tanto agmine mensas, | |
| donec pulsa fames et Bacchi munera duram | 285 |
| laxarunt mentem. tum frontis reddita demum | |
| laetitia, et positae grauiores pectore curae. | |
| Personat Euboica Teuthras testudine, Cymes | |
| incola, et obtusas immiti murmure saeuae | |
| inter bella tubae permulcet cantibus auris. | 290 |
| <namque chaos, caecam quondam sine sidere molem | 453 |
| non surgente die, ac mundum sine luce canebat. | |
| tum deus ut liquidi disclusset stagna profundi | 455 |
| tellurisque globum media compage locasset; | |
| ut celsum superis habitare dedisset Olympum, | |
| castaque Saturni monstrabat saecula patris.> | |
| iamque Iouem et laetos per furta canebat amores | 291 |
| Electraeque toros Atlantidos, unde creatus | |
| proles digna deum tum Dardanus, isque Tonanti | |
| ut det Eric<h>thonium magna de stirpe nepotem; | |
| hinc Tros, hinc Ilus, generis tunc ordine longo | 295 |
| Assaracus, nulloque minor famaue manuue | |
| tum Capys ut primis dederit sua nomina muris. | |
| concelebrant plausu pariter Sidonia pubes | |
| Campanaeque manus. ante omnis ductor honori | |
| nominis augusto libat carchesia ritu; | 300 |
| cetera quem sequitur Bacchique e more liquorem | |
| inrorat mensis turba ardescitque Lyaeo. | |
| Interea, Tyrio resoluta in gaudia coetu | |
| conuerso (neque enim, iuuenis non digne sileri, | |
| tramittam tua coepta libens famamque negabo | 305 |
| quamquam imperfectis, magnae tamen indolis, ausis), | |
| mens una, inuiolata mero nullisque uenenis | |
| potandi exarmata decus, pugnaeque necisque | |
| Sidoniae tacito uoluebat pectore molem. | |
| quoque esset miranda magis tam sacra libido, | 310 |
| Pacuuio genitus patrias damnauerat artis. | |
| is uariis oneratum epulis atque atria tardo | |
| linquentem gressu comitatus pone parentem, | |
| postquam posse datum meditata aperire nouosque | |
| pandere conatus, et liber parte relicta | 315 |
| tectorum a tergo patuit locus, 'Accipe digna | |
| et Capua et nobis' inquit 'consulta:' (togaque | |
| armatum amota nudat latus) 'hoc ego bellum | |
| conficere ense paro atque auulsum ferre Tonanti | |
| rectoris Libyci uictor caput. hic erit ille, | 320 |
| qui polluta dolis iam foedera sanciet, ensis. | |
| si perferre nequit spectacula tanta senectus | |
| et tremit inceptis lasso maioribus aeuo, | |
| at tu securis concede penatibus et me | |
| linque meae menti. summum quod credis et aequas | 325 |
| Hannibalem superis, o quantum nomine maior | |
| iam Poeno tibi natus erit!' uibrabat ab ore | |
| ignis atrox, animusque uiri iam bella gerebat, | |
| cum senior, tanti pondus conaminis aegra | |
| iam dudum uix aure ferens, tremebundus ibidem | 330 |
| sternitur et pedibus crebro pauida oscula figens: | |
| 'Per si quid superest uitae, per iura parentis | |
| perque tuam nostra potiorem, nate, salutem, | |
| absiste inceptis, oro, ne sanguine cernam | |
| polluta hospitia ac tabo repleta cruento | 335 |
| pocula et euersas pugnae certamine mensas. | |
| tune illum, quem non acies, non moenia et urbes | |
| ferre ualent, cum frons propior lumenque corusco | |
| igne micat, tune illa uiri quae uertice fundit | |
| fulmina pertuleris, si uiso intorserit ense | 340 |
| diram, qua uertit per campos agmina, uocem? | |
| fallit te, mensas inter quod credis inermem. | |
| tot bellis quaesita uiro, tot caedibus armat | |
| maiestas aeterna ducem. si admoueris ora, | |
| Cannas et Trebiam ante oculos Trasimennaque busta | 345 |
| et Pauli stare ingentem miraberis umbram. | |
| quid? tanto in casu comitum iuxtaque iacentum | |
| torpebunt dextrae? parce, oro, et desine uelle, | |
| cui nequeas uictor superesse. an tristia uincla | |
| et Decius non erudiunt componere mentem?' | 350 |
| Talia commemorans, famae maioris amore | |
| flagrantem ut uidit iuuenem surdumque timori, | |
| 'Nil ultra posco, refer in conuiuia gressum; | |
| approperemus:' ait 'non iam tibi pectora pubis | |
| Sidoniae fodienda manu tutantia regem: | 355 |
| hoc iugulo dextram explora. namque haec tibi ferrum, | |
| si Poenum inuasisse paras, per uiscera ferrum | |
| nostra est ducendum. tardam ne sperne senectam. | |
| opponam membra atque ensem extorquere negatum | |
| morte mea eripiam.' lacrimae tunc ore profusae, | 360 |
| et magna superum cura seruatus in arma | |
| Scipiadae Poenus, nec tantum fata dederunt | |
| externa peragi dextra. pulcherrimus irae | |
| et dignus fieri compos memorabilis ausi, | |
| amisit quantam posito conamine laudem, | 365 |
| cui tantum est uoluisse decus. tum red<d>ere sese | |
| festinant epulis et tristia fronte serenant, | |
| donec laeta uirum soluit conuiuia somnus. | |
| Postera lux Phaet<h>ontis equos proferre parabat, | |
| iam rapido summis curru splendente sub undis, | 370 |
| et iuuenis magno generatus Hamilcare duras | |
| iam dudum exercet curas. Carthaginis arces | |
| ire ferox Mago et patribus portare iubetur | |
| nuntius acta ducis. praeda et captiua leguntur | |
| corpora dereptaeque uiris sub Marte cruento | 375 |
| exuuiae, fausti superis libamina belli. | |
| altera curarum Libycis dimittitur oris | |
| heu Decius, reduci lentas seruatus ad iras, | |
| ni poenae iuuenem indignae miseratus ab alto | |
| Iuppiter antiquam Batti uertisset ad urbem. | 380 |
| hic Pellaea uirum Ptolomaei sceptra uehentum | |
| eripuere minis, resolutaque uincula collo. | |
| atque eadem uitae custos mox deinde quieto | |
| accepit tellus ossa inuiolata sepulchro. | |
| Nec Venerem interea fugit exoptabile tempus | 385 |
| Poenorum mentes caeco per laeta premendi | |
| exitio et luxu corda importuna domandi. | |
| spargere tela manu passim fallentia natis | |
| imperat et tacitas in pectora mittere flammas. | |
| tum pueris dulce adridens: 'Eat improba Iuno | 390 |
| et nos (nec mirum, quid enim sumus?) acta secundis | |
| despiciat. ualet illa manu, ualet illa lacertis: | |
| paruula nos arcu puerili spicula sensim | |
| fundimus, et nullus nostro de uulnere sanguis. | |
| uerum, agite, o mea turba, precor (nunc tempus), adeste | 395 |
| et Tyriam pubem tacitis exurite telis. | |
| amplexu multoque mero somnoque uirorum | |
| profliganda acies, quam non perfregerit ensis, | |
| non ignes, non immissis Gradiuus habenis. | |
| combibat inlapsos ductor per uiscera luxus, | 400 |
| nec pudeat picto fultum iacuisse cubili, | |
| nec crinem Assyrio perfundere pugnet amomo. | |
| ille sub hiberno somnos educere caelo | |
| iactator tectis malit consumere noctes, | |
| ac ponat ritus uescendi saepe citato | 405 |
| dum residet sub casside equo, discatque Lyaeo | |
| imbellem donare diem. tum deinde madenti | |
| post epulas sit grata chelys, segnisque soporas | |
| aut nostro uigiles ducat sub numine noctes.' | |
| Haec postquam Venus, adplaudit lasciuus et alto | 410 |
| mittit se caelo niueis exercitus alis. | |
| sentit flammiferas pubes Maurusia pennas, | |
| et pariter fusis tepuerunt pectora telis. | |
| Bacchi dona uolunt epulasque et carmina rursus | |
| Pieria liquefacta lyra. non acer aperto | 415 |
| desudat campo sonipes, non ulla per auras | |
| lancea nudatos exercet torta lacertos. | |
| mollitae flammis lymphae languentia somno | |
| membra fouent, miserisque bonis perit horrida uirtus. | |
| ipse etiam, adflatus fallente Cupidine, ductor | 420 |
| instaurat mensas dapibus repetitque uolentum | |
| hospitia et patrias paulatim decolor artis | |
| exuit, occulta mentem uitiante sagitta. | |
| altera iam patria atque aequo sub honore uocatur | |
| altera Carthago Capua, intactumque secundae | 425 |
| fortunae ingenium uitia adlectantia quassant. | |
| nec luxus ullus mersaeque libidine uitae | |
| Campanis modus: accumulant uariasque per artis | |
| scaenarum certant epulas distinguere ludo, | |
| ut strepit assidue Phrygiam ad Nilotica loton | 430 |
| †Memphis Amyclaeo passim lasciua Canopo. | |
| inprimis dulcem, Poeno laetante, per auris | |
| nunc uoce infundit Teuthras, nunc pectine cantum. | |
| isque ubi mirantem resonantia pollice fila | |
| ductorem uidit Libyae, canere inde superbas | 435 |
| Aoniae laudes sensim testudinis orsus, | |
| concordem citharae mouit per carmina linguam | |
| uincere linquentis uitam quae possit olores, | |
| atque haec e multis carpsit mollissima mensae: | |
| 'Argolicis quondam populis, mirabile dictu, | 440 |
| exaudita chelys lapidem testudine felix | |
| ducere et in muris posuisse uolentia saxa. | |
| haec Amphionio uallauit pectine Thebas | |
| ac silice aggeribus per se scandente uocatis | |
| iussit in immensum cantatas surgere turris. | 445 |
| altera turbatum plectro moderata profundum | |
| et tenuit phocas et in omni Protea forma | |
| traxit et aequoreo portauit Ariona dorso. | |
| iam quae Peliaca formabat rupe canendo | |
| heroum mentes et magni pectora Achillis, | 450 |
| Centauro dilecta chelys, compesceret iras | |
| percussa fide uel pelagi uel tristis Auerni. | |
| [namque chaos, caecam quondam sine sidere molem | |
| non surgente die, ac mundum sine luce canebat. | |
| tum deus ut liquidi †discisset stagna profundi | 455 |
| tellurisque globum media compage locasset; | |
| ut celsum superis habitare dedisset Olympum, | |
| castaque Saturni monstrabat saecula patris.] | |
| sed quos pulsabat Riphaeum ad Strymona, nerui, | |
| auditus superis, auditus manibus Orpheus, | 460 |
| emerito fulgent clara inter sidera caelo. | |
| hunc etiam mater, tota comitante sororum | |
| Aonidum turba, mater mirata canentem. | |
| non illo Pangaea iuga aut Mauortius Haemus, | |
| non illo modulante sonos stetit ultima Thrace: | 465 |
| cum siluis uenere ferae, cum montibus amnes, | |
| immemor et dulcis nidi positoque uolatu | |
| non mota uolucris captiua pependit in aethra. | |
| quin etiam, Pagasaea ratis, cum caerula nondum | |
| cognita terrere<nt> pontoque intrare negarent, | 470 |
| . . . . . . . . . . . . | 470a |
| ad puppim sacrae, cithara eliciente, carinae | 471 |
| adductum cantu uenit mare. pallida regna | |
| Bistonius uates flammisque Acheronta sonantem | |
| placauit plectro et fixit reuolubile saxum. | |
| o dirae Ciconum matres Geticique furores | 475 |
| et damnata deis Rhodope! tulit ora reuulsa | |
| in pontum, ripis utraque sequentibus, Hebrus. | |
| tum quoque, cum rapidi caput a ceruice recisum | |
| portarent fluctus, subito emicuere per undas | |
| ad murmur cete toto exultantia ponto.' | 480 |
| Sic tunc Pierius bellis durata uirorum | |
| pectora Castalio frangebat carmine Teuthras. | |
| interea placida attulerant iam flamina terris | |
| Magonem Libycis. lauro redimita subibat | |
| optatos puppis portus, pelagoque micabant | 485 |
| captiua arma procul celsa fulgentia prora. | |
| at patulo surgens iam dudum ex aequore late | |
| nauticus implebat resonantia litora clamor, | |
| et simul adductis percussa ad pectora tonsis | |
| centeno fractus spumabat uerbere pontus. | 490 |
| nec lentum in medios rapienda ad gaudia uulgus | |
| procurrit fluctus, elataque turba fauore | |
| certatim ingenti celebrat noua gaudia plausu. | |
| aequatur rector diuis: illum undique matres, | |
| illum turba minor moniti gaudere nepotes, | 495 |
| et senior manus et iuxta populusque patresque | |
| mactatis superum digna<n>tur honore iuuencis. | |
| sic patriam Mago et portas ingressus ouantis | |
| fraternae laudis fama. ruit inde senatus, | |
| et multo patrum stipatur curia coetu. | 500 |
| tum diuos ueneratus auum de more uetusto | |
| 'Martem' ait 'egregium et fractas, quis Itala tellus | |
| nitebatur, opes, pars ipse haud parua laborum, | |
| nuntio. pugnatum superis in uota secundis. | |
| est locus, Aetoli signat quem gloria regis, | 505 |
| possessus quondam prisca inter saecula Dauno. | |
| umentis rapido circumdat gurgite campos | |
| Aufidus et stagnis intercipit arua refusis, | |
| mox fluctus ferit Hadriacos magnoque fragore | |
| cedentem impellit retrorsus in aequora pontum. | 510 |
| hic Varro et magnum Latia inter nomina Paulus | |
| nomen, quis rerum ducibus permissa potestas, | |
| uixdum depulsa nigrae caligine noctis | |
| inuadunt campum et late fulgentibus armis | |
| accendunt ultro lucem surgentis Eoi. | 515 |
| nos contra (nam germanum furor acer agebat | |
| optatae pugnae) castris cita signa mouemus. | |
| intremit et tellus et pulsus mugit Olympus. | |
| hic fluuium et campos abscondit caede uirorum | |
| ductor, quo numquam maiorem ad bella tulerunt | 520 |
| rectorem terrae. uidi cum turbine saeuo | |
| Ausonia et sonitu bellantis fusa per agros | |
| uni terga daret. uidi cum Varro citato | |
| auferretur equo, proiectis degener armis. | |
| quin et magnanimum perfosso corpore telis | 525 |
| strage super socium uidi te, Paule, cadentem. | |
| Aegatis ille et seruilia foedera larga | |
| ultus caede dies: non plus optasse liberet | |
| quam tum concessit dexter deus. altera iam lux | |
| si talis redeat, populis sis omnibus una | 530 |
| tum, Carthago, caput terrasque colare per omnis. | |
| testes hi stragis, quos signum inlustre superbis | |
| mos laeua gestare uiris.' tum funditur ante | |
| ora admirantum praefulgens anulus auro | |
| datque fidem uerbis haud paruo insignis aceruo. | 535 |
| hinc iterum repetens, 'Restat nunc sedibus imis | |
| uertenda atque aequanda solo iam subruta Roma. | |
| adnitamur:' ait 'uires refouete tot haustas | |
| casibus, et pateant non parca aeraria dextris | |
| quas emimus bello. defit iam belua, tristis | 540 |
| Ausoniis terror, necnon alimenta fatigant.' | |
| Atque ea dum memorat, toruo conuersus in ora | |
| Hannonis uultu, quem gliscens gloria prauum | |
| ductori<s> studio iam dudum agitabat acerbo: | |
| 'Iamne tibi dextras inceptaque nostra probamus? | 545 |
| iam fas Dardanio me non seruire colono? | |
| anne iterum Hannibalem dedi placet? atra ueneno | |
| inuidiae nigroque undantia pectora felle, | |
| tandem tot titulis totque exorata tropaeis, | |
| infelix muta. dextra en, en dextera, quam tu | 550 |
| Aeneadis lacerare dabas, et litora et amnes | |
| et stagna et latos impleuit sanguine campos.' | |
| haec Mago, atque animos fauor haud obscurus alebat. | |
| Cui, simul inuidia atque ira stimulantibus, Hanno<n>: | |
| 'Talia uesani iuuenis conuicia miror | 555 |
| haud equidem: tumet ingenio, fraternaque corda | |
| non tarde agnoscas et uirus futtile linguae. | |
| qui ne mutatum uanis absistere credat, | |
| nunc pacem orandum, nunc improba foedere rupto | |
| arma reponendu<m> et bellum exitiale cauendum | 560 |
| auctor ego. atque adeo uosmet perpendite, quaeso, | |
| quid ferat: haud aliud nobis censere relictum est. | |
| tela, uiros, aurum, classis, alimenta precatur | |
| belligeramque feram. uictus non plura dedissem. | |
| sanguine Dardanio Rutulos saturauimus agros, | 565 |
| et iacet in campis Latium. deponere curas | |
| tandem ergo, bone, da uictor, liceatque sedere | |
| in patria, liceat non exhaurire rapacis | |
| impensis belli uacuatos saepe penates. | |
| nunc en, nunc, inquam (falsa ut praesagia nostra | 570 |
| sint, oro, mensque augurio ludatur inani), | |
| haud procul est funesta dies. atrocia noui | |
| corda ac prospicio natas e cladibus iras. | |
| uos ego, uos metuo, Cannae. summittite signa | |
| atque adeo temptate, agedum, ac deposcite pacem: | 575 |
| non dabitur. parat ille dolor, mihi credite, maius | |
| exitium accepto, citiusque haec foedera uictor | |
| quam uictus dabit. atque adeo, qui tanta superbo | |
| facta sonas ore et spumanti turbine perflas | |
| ignorantum aures, dic, en, germanus in armis | 580 |
| ille tuus par Gradiuo, per saecula tellus | |
| cui similem numquam ductorem in bella creauit, | |
| moenia Romuleae cur nondum uiderit urbis? | |
| scilicet e gremio matrum rapiamus in hostem | |
| nondum portandis habiles grauioribus armis, | 585 |
| aeratas iussi texamus mille carinas, | |
| atque omnis Libyae quaeratur belua terris, | |
| ut longa imperia atque armatos proroget annos | |
| Hannibal et regnum trahat usque in tempora fati? | |
| uos uero (neque enim occulto circumdamur astu) | 590 |
| ne dulcis spoliate domos, castrisque potentum | |
| atque opibus sancite modum. pax optima rerum | |
| quas homini nouisse datum est, pax una triumphis | |
| innumeris potior, pax custodire salutem | |
| et ciuis aequare potens reuocetur in arcis | 595 |
| tandem Sidonias, et fama fugetur ab urbe | |
| perfidiae, Phoenissa, tua. si tanta libido | |
| armorum tenet atque enses non reddere perstat | |
| poscenti patriae, nil suppeditare furori | |
| hortor et haec fratri Magonem dicta referre.' | 600 |
| Plura adnectentem (neque enim satiauerat iras | |
| dicendo) clamor turbat diuersa uolentum: | |
| 'Si Libyae decus, haud ulli superabilis armis, | |
| Hannibal est irae tibi, destituemus ad ipsas | |
| uictorem metas nec opum adiumenta feremus, | 605 |
| inuidia unius sceptra ut iam parta retardet?' | |
| inde alacres tribuunt quae belli posceret usus | |
| absentique suum iactant sub teste fauorem. | |
| mox eadem terris placitum traducere Hiberis, | |
| dum malus obtrectat facta immortalia liuor | 610 |
| nec sinit adiutas ductoris crescere laudes. |