| Statim e somno, quem plerumque in diem extrahunt, | 22.1.1 |
| lavantur, saepius calida, ut apud quos plurimum hiems | |
| occupat. lauti cibum capiunt: separatae singulis sedes et | |
| sua cuique mensa. tum ad negotia nec minus saepe ad | |
| convivia procedunt armati. diem noctemque continuare | 2.1 |
| potando nulli probrum. crebrae, ut inter vinolentos, rixae | |
| raro conviciis, saepius caede et vulneribus transiguntur. | |
| sed et de reconciliandis invicem inimicis et iungendis | 3.1 |
| adfinitatibus et adsciscendis principibus, de pace denique ac | |
| bello plerumque in conviviis consultant, tamquam nullo | |
| magis tempore aut ad simplices cogitationes pateat animus | |
| aut ad magnas incalescat. gens non astuta nec callida | 4.1 |
| aperit adhuc secreta pectoris licentia loci; ergo detecta | |
| et nuda omnium mens. postera die retractatur, et salva | |
| utriusque temporis ratio est: deliberant dum fingere ne- | |
| sciunt, constituunt dum errare non possunt. | 5 |