|
Scis enim, mi Basse, quanta nobis contentio proxime
|
2.1.1
|
|
fuerit cum a[r]matore historiarum Marco F[r]onteio, cum
|
|
|
ille diceret Firmum, qui Aureliani temporibus Aegyp-
|
|
|
tum occupaverat, latrunculum fuisse, non principem,
|
|
|
contra ego mecumque Rufius Celsus et Ceionius Iu-
|
5
|
|
lianus et Fa<b>ius Sossianus contenderent dicentes il-
|
|
|
lum et purpura usum et percussa moneta Augustum
|
|
|
esse vocitatum, cum etiam nummos eius Severus Ar-
|
|
|
c<h>ontius protulit, de Gr<a>ecis autem Aegyptiisque
|
|
|
libris convicit illum αὐτοκράτορα in [a]edictis suis esse
|
10
|
|
vocatum. et illi quidem adversum no<s> contendenti haec
|
2.1
|
|
sola ratio fuit, quod dicebat Aurelianum in edicto suo
|
|
|
non scripsisse, quod tyrannum occidisset, sed quod
|
|
|
latrunculum quendam a re p. removisset; proinde quasi
|
|
|
dign<e> tanti princeps nominis debuerit tyrannum appel-
|
5
|
|
lare hominem tenebrarium aut non semper latrones
|
|
|
vocitaver<i>nt magni principes eos, quos invadentes pur-
|
|
|
puras necaverunt. ipse ego in Aureliani vita, prius-
|
3.1
|
|
quam de Firmo cuncta cognoscerem, Firmum non in-
|
|
|
ter purpuratos habui, sed quasi quendam latronem;
|
|
|
quod idcirco dixi, ne qu<is> me oblitum aestimaret
|
|
|
mei. sed ne volumini, quod brevissimum promisi, multa
|
4.1
|
|
conectam, veniamus ad Firmum.
|
|
