|
<FLAVI VOPISCI SYRACUSII>
|
|
|
CARUS ET CARI<NUS> ET NUMERIANUS
|
|
|
Fato rem p. regi eamqu[a]e nunc ad summum evehi,
|
1.1.1
|
|
nunc ad minima retrahi Probi mors satis prodidit. nam
|
2.1
|
|
cum ducta per tempora variis vel erecta[m] motibus vel
|
|
|
adflicta[m], nunc tempestate aliqua nunc felicitate va-
|
|
|
riata omnia prope passa esset, quae patitur in homine
|
|
|
uno mortalitas, videbatur post diversita<t>e<m> malorum
|
5
|
|
iam secura continuata felicitate m<a>nsura post Aure-
|
|
|
lianum vehementem principem Probo ex sententia
|
|
|
<senatus ac populi> leges et gubernacula [senatus ac
|
|
|
populo] temperante. sed ruina ingens vel naufragii
|
3.1
|
|
modo vel incendii accensis fataliter militibus sublato
|
|
|
e medio tali principe in eam d<e>sperationem votum
|
|
|
publicum redegit, ut timerent omnes Domitianos, Vitel-
|
|
|
lios et Nerones. plus enim timetur de incertis moribus
|
4.1
|
|
principis quam speratur, maxime in ea re p., qu<a>e
|
|
|
recentibus confossa vulneribus Valeriani captivitatem,
|
|
|
Gallieni luxuriam, triginta etiam prope t<y>rannorum
|
|
|
caesa<s> [ci]vili<a>[m] membra sibimet vindi-
|
5
|
|
cantium perpessa m<a>eruerit.
|
|
