| Habe, mi amice, meum munus, quod ego, ut s<a>e- | 21.2.1 |
| p[a]e dixi, non eloquentiae causa sed curiositatis in | |
| lumen edidi, id praecipu[a]e agens, ut, si quis elo- | |
| que<n>s vellet facta principum reserare, materiam non | |
| requireret, habitur<u>s meos libellos ministros eloquii. | 5 |
| te quaeso, sis contentus nosque sic voluisse scribere | 3.1 |
| melius quam potuisse contendas. |