sarpedon et in ultima possumus accentum ponere et in 1.100.1
paenultima: nam Homerus et 'Sarpedonis' declinavit et 'Sarpedon-
tis', unde et varius accentus est: 'Sarpedonis' enim antepaenultima
habet accentum, 'Sarpedontis' paenultima. sed 'Sarpedontis' usur-
pavit; naturalis enim declinatio est 'Sarpedon Sarpedonis', ut 5
'Memnon Memnonis, Sinon Sinonis'. si autem genetivum in 'don-
tis' miserit, a circumflexo venit, qui est in ultima syllaba nomi-
nativi, ut Demophῶn Demophῶntis, Laocῶn Laocῶntis. sic ergo
et Sarpedῶn, Sarpedontis. est autem Sarpedon Iovis filius et Lao-
damiae, {⁴³ut alio loco "quin occidit una Sarpedon mea progenies",}⁴³ 10
occisus a Patroclo, {⁴³Menoeti filio, armis Achillis induto. huius interi-
tum Iuppiter prosecutus dicitur imbre sanguineo.}⁴³ simois nomen hoc
integrum ad nos transiit, unde suo est accentu proferendum. nam
si esset latinum, in antepaenultima haberet accentum, quia secunda
a fine brevis est. {⁴³sane bene fecisse videtur Simoentis mentionem, 15
ut ibi videatur pati se optavisse, ubi genitus est, ut alibi "tune ille
Aeneas, quem Dardanio Anchisae alma Venus Phrygii ge-
nuit Simoentis ad undam?"}⁴³ svb vndis et 'sub undis' legi-
mus, et 'sub undas'. sed si 'sub undas', 'correpta' intellege, si
'sub undis', 'volvit'; varia ergo distinctio est. {⁴³correpta rapta.}⁴³ 20