• Marcus Tullius Cicero, Pro Sestio 3.1

• Betacode

• Previous
• Next
• • 
  • 

Et quamquam a Q. Hortensio, clarissimo viro atque elo-	3.1
quentissimo, causa est P. Sesti perorata, nihilque ab eo prae-
termissum est quod aut pro re publica conquerendum fuit aut
pro reo disputandum, tamen adgrediar ad dicendum, ne mea
propugnatio ei potissimum defuisse videatur per quem est	5
perfectum ne ceteris civibus deesset. Atque ego sic statuo,
iudices, a me in hac causa atque hoc extremo dicendi loco
pietatis potius quam defensionis, querelae quam eloquentiae,
doloris quam ingeni partis esse susceptas. Itaque si aut	4.1
acrius egero aut liberius quam qui ante me dixerunt, peto
a vobis ut tantum orationi meae concedatis quantum et pio
dolori et iustae iracundiae concedendum putetis; nam neque
officio coniunctior dolor ullius esse potest quam hic meus	5
susceptus ex hominis de me optime meriti periculo, neque
iracundia magis ulla laudanda <est> quam ea quae me in-
flammat eorum scelere qui cum omnibus meae salutis de-
fensoribus bellum esse sibi gerendum iudicaverunt. Sed	5.1
quoniam singulis criminibus ceteri responderunt, dicam
ego de omni statu P. Sesti, de genere vitae, de natura, de
moribus, de incredibili amore in bonos, de studio conser-
vandae salutis communis atque oti; contendamque, si modo	5
id consequi potero, ut in hac confusa atque universa defen-
sione nihil ab me quod ad vestram quaestionem, nihil quod
ad reum, nihil quod ad rem publicam pertineat praeter-
missum esse videatur. Et quoniam in gravissimis tempo-
ribus civitatis atque in ruinis eversae atque adflictae rei	10
publicae P. Sesti tribunatus est a Fortuna ipsa conlocatus,
non adgrediar ad illa maxima atque amplissima prius quam
docuero quibus initiis ac fundamentis haec tantae summis in
rebus laudes excitatae sint.