Dicimus igitur eos id, quod alienis utantur, peccare, 4.7.26
cummagis etiam delinquere, quod a multis exempla
sumant. Et de eo, quod postea diximus, antea videa-
mus. Si concederem aliena oportere adsumere ex-
empla, vincerem unius oportere, primum quod hoc 30
contra nulla staret illorum ratio. Licet enim eligerent
et probarent quemlibet, qui sibi in omnes res subpedi-
taret exempla, vel poëtam vel oratorem, cuius auctori-
tate niterentur. Deinde interest magni eius, qui
discere vult, utrum omnium omnia an omnia a ne- 35
mine [aliud alium] putet consequi posse. Si enim pu-
tabit posse omnia penes unum consistere, ipse quo-
que ad omnium nitetur facultatem. Si id desperarit,
in paucis se exercebit; ipsis enim contentus erit, nec
mirum, cum ipse praeceptor artis omnia penes unum 40
reperire non potuerit. Allatis igitur exemplis a Ca-
tone, a Graccis, a Laelio, a Scipione, Galba, Porcina,
Crasso, Antonio, ceteris, item sumptis aliis a poëtis et
historiarum scriptoribus necesse erit eum, qui di-
scet, putare ab omnibus omnia, ab uno pauca vix po- 45
tuisse sumi. Quare unius alicuius esse similem satis 8.1
habebit; omnia, quae omnes habuerint, solum ha-
bere se posse diffidet. Ergo inutiles<t> ei, qui discere
vult, non putare unum omnia posse. Igitur nemo
in hanc incideret opinionem, si ab uno exempla sump- 5
sissent. Nunc hoc signi est ipsos artis scriptores non
putasse unum potuisse in omnibus elocutionis parti-
bus enitere, quoniam neque sua protulerunt neque
unius alicuius aut denique duorum, sed ab omnibus
oratoribus et poëtis exempla sumpserunt. Deinde, 10
si quis velit artem demonstrare nihil prodesse ad di-
cendum, non male utatur hoc adiumento, quod unius
omnis artis partes consequi nemo potuerit. Quod igi-
tur iuvat eorum rationem, qui omnino non probent
artem, id non ridiculum est ipsum artis scriptorem 15
suo iudicio conprobare? Ergo ab uno sumenda fuisse
docuimus exempla, si semper aliunde sumerentur.