| GEORGICA | |
| LIBER I | |
| Quid faciat laetas segetes, quo sidere terram | 1.1 |
| uertere, Maecenas, ulmisque adiungere uitis | |
| conueniat, quae cura boum, qui cultus habendo | |
| sit pecori, apibus quanta experientia parcis, | |
| hinc canere incipiam. uos, o clarissima mundi | 5 |
| lumina, labentem caelo quae ducitis annum; | |
| Liber et alma Ceres, uestro si munere tellus | |
| Chaoniam pingui glandem mutauit arista, | |
| poculaque inuentis Acheloia miscuit uuis; | |
| et uos, agrestum praesentia numina, Fauni | 10 |
| (ferte simul Faunique pedem Dryadesque puellae: | |
| munera uestra cano); tuque o, cui prima frementem | |
| fudit equum magno tellus percussa tridenti, | |
| Neptune; et cultor nemorum, cui pinguia Ceae | |
| ter centum niuei tondent dumeta iuuenci; | 15 |
| ipse nemus linquens patrium saltusque Lycaei | |
| Pan, ouium custos, tua si tibi Maenala curae, | |
| adsis, o Tegeaee, fauens, oleaeque Minerua | |
| inuentrix, uncique puer monstrator aratri, | |
| et teneram ab radice ferens, Siluane, cupressum: | 20 |
| dique deaeque omnes, studium quibus arua tueri, | |
| quique nouas alitis non ullo semine fruges | |
| quique satis largum caelo demittitis imbrem. | |
| tuque adeo, quem mox quae sint habitura deorum | |
| concilia incertum est, urbisne inuisere, Caesar, | 25 |
| terrarumque uelis curam, et te maximus orbis | |
| auctorem frugum tempestatumque potentem | |
| accipiat cingens materna tempora myrto; | |
| an deus immensi uenias maris ac tua nautae | |
| numina sola colant, tibi seruiat ultima Thule, | 30 |
| teque sibi generum Tethys emat omnibus undis; | |
| anne nouum tardis sidus te mensibus addas, | |
| qua locus Erigonen inter Chelasque sequentis | |
| panditur (ipse tibi iam bracchia contrahit ardens | |
| Scorpius et caeli iusta plus parte reliquit); | 35 |
| quidquid eris (nam te nec sperant Tartara regem, | |
| nec tibi regnandi ueniat tam dira cupido, | |
| quamuis Elysios miretur Graecia campos | |
| nec repetita sequi curet Proserpina matrem), | |
| da facilem cursum atque audacibus adnue coeptis, | 40 |
| ignarosque uiae mecum miseratus agrestis | |
| ingredere et uotis iam nunc adsuesce uocari. | |
| Vere nouo, gelidus canis cum montibus umor | |
| liquitur et Zephyro putris se glaeba resoluit, | |
| depresso incipiat iam tum mihi taurus aratro | 45 |
| ingemere et sulco attritus splendescere uomer. | |
| illa seges demum uotis respondet auari | |
| agricolae, bis quae solem, bis frigora sensit; | |
| illius immensae ruperunt horrea messes. | |
| ac prius ignotum ferro quam scindimus aequor, | 50 |
| uentos et uarium caeli praediscere morem | |
| cura sit ac patrios cultusque habitusque locorum, | |
| et quid quaeque ferat regio et quid quaeque recuset. | |
| hic segetes, illic ueniunt felicius uuae, | |
| arborei fetus alibi atque iniussa uirescunt | 55 |
| gramina. nonne uides, croceos ut Tmolus odores, | |
| India mittit ebur, molles sua tura Sabaei, | |
| at Chalybes nudi ferrum uirosaque Pontus | |
| castorea, Eliadum palmas Epiros equarum? | |
| continuo has leges aeternaque foedera certis | 60 |
| imposuit natura locis, quo tempore primum | |
| Deucalion uacuum lapides iactauit in orbem, | |
| unde homines nati, durum genus. ergo age, terrae | |
| pingue solum primis extemplo a mensibus anni | |
| fortes inuertant tauri, glaebasque iacentis | 65 |
| puluerulenta coquat maturis solibus aestas; | |
| at si non fuerit tellus fecunda, sub ipsum | |
| Arcturum tenui sat erit suspendere sulco: | |
| illic, officiant laetis ne frugibus herbae, | |
| hic, sterilem exiguus ne deserat umor harenam. | 70 |
| Alternis idem tonsas cessare noualis | |
| et segnem patiere situ durescere campum; | |
| aut ibi flaua seres mutato sidere farra, | |
| unde prius laetum siliqua quassante legumen | |
| aut tenuis fetus uiciae tristisque lupini | 75 |
| sustuleris fragilis calamos siluamque sonantem. | |
| urit enim lini campum seges, urit auenae, | |
| urunt Lethaeo perfusa papauera somno; | |
| sed tamen alternis facilis labor, arida tantum | |
| ne saturare fimo pingui pudeat sola neue | 80 |
| effetos cinerem immundum iactare per agros. | |
| sic quoque mutatis requiescunt fetibus arua, | |
| nec nulla interea est inaratae gratia terrae. | |
| saepe etiam sterilis incendere profuit agros | |
| atque leuem stipulam crepitantibus urere flammis: | 85 |
| siue inde occultas uiris et pabula terrae | |
| pinguia concipiunt, siue illis omne per ignem | |
| excoquitur uitium atque exsudat inutilis umor, | |
| seu pluris calor ille uias et caeca relaxat | |
| spiramenta, nouas ueniat qua sucus in herbas, | 90 |
| seu durat magis et uenas astringit hiantis, | |
| ne tenues pluuiae rapidiue potentia solis | |
| acrior aut Boreae penetrabile frigus adurat. | |
| multum adeo, rastris glaebas qui frangit inertis | |
| uimineasque trahit cratis, iuuat arua, neque illum | 95 |
| flaua Ceres alto nequiquam spectat Olympo; | |
| et qui, proscisso quae suscitat aequore terga, | |
| rursus in obliquum uerso perrumpit aratro | |
| exercetque frequens tellurem atque imperat aruis. | |
| Vmida solstitia atque hiemes orate serenas, | 100 |
| agricolae; hiberno laetissima puluere farra, | |
| laetus ager: nullo tantum se Mysia cultu | |
| iactat et ipsa suas mirantur Gargara messis. | |
| quid dicam, iacto qui semine comminus arua | |
| insequitur cumulosque ruit male pinguis harenae, | 105 |
| deinde satis fluuium inducit riuosque sequentis, | |
| et, cum exustus ager morientibus aestuat herbis, | |
| ecce supercilio cliuosi tramitis undam | |
| elicit? illa cadens raucum per leuia murmur | |
| saxa ciet, scatebrisque arentia temperat arua. | 110 |
| quid qui, ne grauidis procumbat culmus aristis, | |
| luxuriem segetum tenera depascit in herba, | |
| cum primum sulcos aequant sata, quique paludis | |
| collectum umorem bibula deducit harena? | |
| praesertim incertis si mensibus amnis abundans | 115 |
| exit et obducto late tenet omnia limo, | |
| unde cauae tepido sudant umore lacunae. | |
| Nec tamen, haec cum sint hominumque boumque labores | |
| uersando terram experti, nihil improbus anser | |
| Strymoniaeque grues et amaris intiba fibris | 120 |
| officiunt aut umbra nocet. pater ipse colendi | |
| haud facilem esse uiam uoluit, primusque per artem | |
| mouit agros, curis acuens mortalia corda | |
| nec torpere graui passus sua regna ueterno. | |
| ante Iouem nulli subigebant arua coloni: | 125 |
| ne signare quidem aut partiri limite campum | |
| fas erat; in medium quaerebant, ipsaque tellus | |
| omnia liberius nullo poscente ferebat. | |
| ille malum uirus serpentibus addidit atris | |
| praedarique lupos iussit pontumque moueri, | 130 |
| mellaque decussit foliis ignemque remouit | |
| et passim riuis currentia uina repressit, | |
| ut uarias usus meditando extunderet artis | |
| paulatim, et sulcis frumenti quaereret herbam, | |
| ut silicis uenis abstrusum excuderet ignem. | 135 |
| tunc alnos primum fluuii sensere cauatas; | |
| nauita tum stellis numeros et nomina fecit | |
| Pleiadas, Hyadas, claramque Lycaonis Arcton. | |
| tum laqueis captare feras et fallere uisco | |
| inuentum et magnos canibus circumdare saltus; | 140 |
| atque alius latum funda iam uerberat amnem | |
| alta petens, pelagoque alius trahit umida lina. | |
| tum ferri rigor atque argutae lammina serrae | |
| (nam primi cuneis scindebant fissile lignum), | |
| tum uariae uenere artes. labor omnia uicit | 145 |
| improbus et duris urgens in rebus egestas. | |
| prima Ceres ferro mortalis uertere terram | |
| instituit, cum iam glandes atque arbuta sacrae | |
| deficerent siluae et uictum Dodona negaret. | |
| mox et frumentis labor additus, ut mala culmos | 150 |
| esset robigo segnisque horreret in aruis | |
| carduus; intereunt segetes, subit aspera silua | |
| lappaeque tribolique, interque nitentia culta | |
| infelix lolium et steriles dominantur auenae. | |
| quod nisi et adsiduis herbam insectabere rastris | 155 |
| et sonitu terrebis auis et ruris opaci | |
| falce premes umbras uotisque uocaueris imbrem, | |
| heu magnum alterius frustra spectabis aceruum | |
| concussaque famem in siluis solabere quercu. | |
| Dicendum et quae sint duris agrestibus arma, | 160 |
| quis sine nec potuere seri nec surgere messes: | |
| uomis et inflexi primum graue robur aratri, | |
| tardaque Eleusinae matris uoluentia plaustra, | |
| tribulaque traheaeque et iniquo pondere rastri; | |
| uirgea praeterea Celei uilisque supellex, | 165 |
| arbuteae crates et mystica uannus Iacchi; | |
| omnia quae multo ante memor prouisa repones, | |
| si te digna manet diuini gloria ruris. | |
| continuo in siluis magna ui flexa domatur | |
| in burim et curui formam accipit ulmus aratri. | 170 |
| huic a stirpe pedes temo protentus in octo, | |
| binae aures, duplici aptantur dentalia dorso. | |
| caeditur et tilia ante iugo leuis altaque fagus | |
| stiuaque, quae currus a tergo torqueat imos, | |
| et suspensa focis explorat robora fumus. | 175 |
| Possum multa tibi ueterum praecepta referre, | |
| ni refugis tenuisque piget cognoscere curas. | |
| area cum primis ingenti aequanda cylindro | |
| et uertenda manu et creta solidanda tenaci, | |
| ne subeant herbae neu puluere uicta fatiscat, | 180 |
| tum uariae inludant pestes: saepe exiguus mus | |
| sub terris posuitque domos atque horrea fecit, | |
| aut oculis capti fodere cubilia talpae, | |
| inuentusque cauis bufo et quae plurima terrae | |
| monstra ferunt, populatque ingentem farris aceruum | 185 |
| curculio atque inopi metuens formica senectae. | |
| contemplator item, cum se nux plurima siluis | |
| induet in florem et ramos curuabit olentis: | |
| si superant fetus, pariter frumenta sequentur | |
| magnaque cum magno ueniet tritura calore; | 190 |
| at si luxuria foliorum exuberat umbra, | |
| nequiquam pinguis palea teret area culmos. | |
| semina uidi equidem multos medicare serentis | |
| et nitro prius et nigra perfundere amurca, | |
| grandior ut fetus siliquis fallacibus esset | 195 |
| et quamuis igni exiguo properata maderent. | |
| uidi lecta diu et multo spectata labore | |
| degenerare tamen, ni uis humana quotannis | |
| maxima quaeque manu legeret: sic omnia fatis | |
| in peius ruere ac retro sublapsa referri, | 200 |
| non aliter quam qui aduerso uix flumine lembum | |
| remigiis subigit, si bracchia forte remisit, | |
| atque illum in praeceps prono rapit alueus amni. | |
| Praeterea tam sunt Arcturi sidera nobis | |
| Haedorumque dies seruandi et lucidus Anguis, | 205 |
| quam quibus in patriam uentosa per aequora uectis | |
| Pontus et ostriferi fauces temptantur Abydi. | |
| Libra die somnique pares ubi fecerit horas | |
| et medium luci atque umbris iam diuidit orbem, | |
| exercete, uiri, tauros, serite hordea campis | 210 |
| usque sub extremum brumae intractabilis imbrem; | |
| nec non et lini segetem et Cereale papauer | |
| tempus humo tegere et iamdudum incumbere aratris, | |
| dum sicca tellure licet, dum nubila pendent. | |
| uere fabis satio; tum te quoque, medica, putres | 215 |
| accipiunt sulci et milio uenit annua cura, | |
| candidus auratis aperit cum cornibus annum | |
| Taurus et auerso cedens Canis occidit astro. | |
| at si triticeam in messem robustaque farra | |
| exercebis humum solisque instabis aristis, | 220 |
| ante tibi Eoae Atlantides abscondantur | |
| Cnosiaque ardentis decedat stella Coronae, | |
| debita quam sulcis committas semina quamque | |
| inuitae properes anni spem credere terrae. | |
| multi ante occasum Maiae coepere; sed illos | 225 |
| exspectata seges uanis elusit auenis. | |
| si uero uiciamque seres uilemque phaselum | |
| nec Pelusiacae curam aspernabere lentis, | |
| haud obscura cadens mittet tibi signa Bootes: | |
| incipe et ad medias sementem extende pruinas. | 230 |
| Idcirco certis dimensum partibus orbem | |
| per duodena regit mundi sol aureus astra. | |
| quinque tenent caelum zonae: quarum una corusco | |
| semper sole rubens et torrida semper ab igni; | |
| quam circum extremae dextra laeuaque trahuntur | 235 |
| caeruleae, glacie concretae atque imbribus atris; | |
| has inter mediamque duae mortalibus aegris | |
| munere concessae diuum, et uia secta per ambas, | |
| obliquus qua se signorum uerteret ordo. | |
| mundus, ut ad Scythiam Riphaeasque arduus arces | 240 |
| consurgit, premitur Libyae deuexus in Austros. | |
| hic uertex nobis semper sublimis; at illum | |
| sub pedibus Styx atra uidet Manesque profundi. | |
| maximus hic flexu sinuoso elabitur Anguis | |
| circum perque duas in morem fluminis Arctos, | 245 |
| Arctos Oceani metuentis aequore tingi. | |
| illic, ut perhibent, aut intempesta silet nox | |
| semper et obtenta densentur nocte tenebrae; | |
| aut redit a nobis Aurora diemque reducit, | |
| nosque ubi primus equis Oriens adflauit anhelis | 250 |
| illic sera rubens accendit lumina Vesper. | |
| hinc tempestates dubio praediscere caelo | |
| possumus, hinc messisque diem tempusque serendi, | |
| et quando infidum remis impellere marmor | |
| conueniat, quando armatas deducere classis, | 255 |
| aut tempestiuam siluis euertere pinum; | |
| nec frustra signorum obitus speculamur et ortus | |
| temporibusque parem diuersis quattuor annum. | |
| Frigidus agricolam si quando continet imber, | |
| multa, forent quae mox caelo properanda sereno, | 260 |
| maturare datur: durum procudit arator | |
| uomeris obtunsi dentem, cauat arbore lintres, | |
| aut pecori signum aut numeros impressit aceruis. | |
| exacuunt alii uallos furcasque bicornis | |
| atque Amerina parant lentae retinacula uiti. | 265 |
| nunc facilis rubea texatur fiscina uirga, | |
| nunc torrete igni fruges, nunc frangite saxo. | |
| quippe etiam festis quaedam exercere diebus | |
| fas et iura sinunt: riuos deducere nulla | |
| religio uetuit, segeti praetendere saepem, | 270 |
| insidias auibus moliri, incendere uepres | |
| balantumque gregem fluuio mersare salubri. | |
| saepe oleo tardi costas agitator aselli | |
| uilibus aut onerat pomis, lapidemque reuertens | |
| incusum aut atrae massam picis urbe reportat. | 275 |
| Ipsa dies alios alio dedit ordine luna | |
| felicis operum. quintam fuge: pallidus Orcus | |
| Eumenidesque satae; tum partu Terra nefando | |
| Coeumque Iapetumque creat saeuumque Typhoea | |
| et coniuratos caelum rescindere fratres. | 280 |
| ter sunt conati imponere Pelio Ossam | |
| scilicet atque Ossae frondosum inuoluere Olympum; | |
| ter pater exstructos disiecit fulmine montis. | |
| septima post decimam felix et ponere uitem | |
| et prensos domitare boues et licia telae | 285 |
| addere. nona fugae melior, contraria furtis. | |
| Multa adeo gelida melius se nocte dedere | |
| aut cum sole nouo terras inrorat Eous. | |
| nocte leues melius stipulae, nocte arida prata | |
| tondentur, noctes lentus non deficit umor. | 290 |
| et quidam seros hiberni ad luminis ignis | |
| peruigilat ferroque faces inspicat acuto. | |
| interea longum cantu solata laborem | |
| arguto coniunx percurrit pectine telas, | |
| aut dulcis musti Volcano decoquit umorem | 295 |
| et foliis undam trepidi despumat aëni. | |
| at rubicunda Ceres medio succiditur aestu | |
| et medio tostas aestu terit area fruges. | |
| nudus ara, sere nudus. hiems ignaua colono: | |
| frigoribus parto agricolae plerumque fruuntur | 300 |
| mutuaque inter se laeti conuiuia curant. | |
| inuitat genialis hiems curasque resoluit, | |
| ceu pressae cum iam portum tetigere carinae, | |
| puppibus et laeti nautae imposuere coronas. | |
| sed tamen et quernas glandes tum stringere tempus | 305 |
| et lauri bacas oleamque cruentaque myrta, | |
| tum gruibus pedicas et retia ponere ceruis | |
| auritosque sequi lepores, tum figere dammas | |
| stuppea torquentem Balearis uerbera fundae, | |
| cum nix alta iacet, glaciem cum flumina trudunt. | 310 |
| Quid tempestates autumni et sidera dicam, | |
| atque, ubi iam breuiorque dies et mollior aestas, | |
| quae uigilanda uiris? uel cum ruit imbriferum uer, | |
| spicea iam campis cum messis inhorruit et cum | |
| frumenta in uiridi stipula lactentia turgent? | 315 |
| saepe ego, cum flauis messorem induceret aruis | |
| agricola et fragili iam stringeret hordea culmo, | |
| omnia uentorum concurrere proelia uidi, | |
| quae grauidam late segetem ab radicibus imis | |
| sublimem expulsam eruerent: ita turbine nigro | 320 |
| ferret hiems culmumque leuem stipulasque uolantis. | |
| saepe etiam immensum caelo uenit agmen aquarum | |
| et foedam glomerant tempestatem imbribus atris | |
| collectae ex alto nubes; ruit arduus aether | |
| et pluuia ingenti sata laeta boumque labores | 325 |
| diluit; implentur fossae et caua flumina crescunt | |
| cum sonitu feruetque fretis spirantibus aequor. | |
| ipse pater media nimborum in nocte corusca | |
| fulmina molitur dextra, quo maxima motu | |
| terra tremit, fugere ferae et mortalia corda | 330 |
| per gentis humilis strauit pauor; ille flagranti | |
| aut Atho aut Rhodopen aut alta Ceraunia telo | |
| deicit; ingeminant Austri et densissimus imber; | |
| nunc nemora ingenti uento, nunc litora plangunt. | |
| hoc metuens caeli mensis et sidera serua, | 335 |
| frigida Saturni sese quo stella receptet, | |
| quos ignis caelo Cyllenius erret in orbis. | |
| in primis uenerare deos, atque annua magnae | |
| sacra refer Cereri laetis operatus in herbis | |
| extremae sub casum hiemis, iam uere sereno. | 340 |
| tum pingues agni et tum mollissima uina, | |
| tum somni dulces densaeque in montibus umbrae. | |
| cuncta tibi Cererem pubes agrestis adoret: | |
| cui tu lacte fauos et miti dilue Baccho, | |
| terque nouas circum felix eat hostia fruges, | 345 |
| omnis quam chorus et socii comitentur ouantes | |
| et Cererem clamore uocent in tecta; neque ante | |
| falcem maturis quisquam supponat aristis | |
| quam Cereri torta redimitus tempora quercu | |
| det motus incompositos et carmina dicat. | 350 |
| Atque haec ut certis possemus discere signis, | |
| aestusque pluuiasque et agentis frigora uentos, | |
| ipse pater statuit quid menstrua luna moneret, | |
| quo signo caderent Austri, quid saepe uidentes | |
| agricolae propius stabulis armenta tenerent. | 355 |
| continuo uentis surgentibus aut freta ponti | |
| incipiunt agitata tumescere et aridus altis | |
| montibus audiri fragor, aut resonantia longe | |
| litora misceri et nemorum increbrescere murmur. | |
| iam sibi tum a curuis male temperat unda carinis, | 360 |
| cum medio celeres reuolant ex aequore mergi | |
| clamoremque ferunt ad litora, cumque marinae | |
| in sicco ludunt fulicae, notasque paludes | |
| deserit atque altam supra uolat ardea nubem. | |
| saepe etiam stellas uento impendente uidebis | 365 |
| praecipitis caelo labi, noctisque per umbram | |
| flammarum longos a tergo albescere tractus; | |
| saepe leuem paleam et frondes uolitare caducas | |
| aut summa nantis in aqua conludere plumas. | |
| at Boreae de parte trucis cum fulminat et cum | 370 |
| Eurique Zephyrique tonat domus, omnia plenis | |
| rura natant fossis atque omnis nauita ponto | |
| umida uela legit. numquam imprudentibus imber | |
| obfuit: aut illum surgentem uallibus imis | |
| aëriae fugere grues, aut bucula caelum | 375 |
| suspiciens patulis captauit naribus auras, | |
| aut arguta lacus circumuolitauit hirundo | |
| et ueterem in limo ranae cecinere querelam. | |
| saepius et tectis penetralibus extulit oua | |
| angustum formica terens iter, et bibit ingens | 380 |
| arcus, et e pastu decedens agmine magno | |
| coruorum increpuit densis exercitus alis. | |
| iam uariae pelagi uolucres et quae Asia circum | |
| dulcibus in stagnis rimantur prata Caystri— | |
| certatim largos umeris infundere rores, | 385 |
| nunc caput obiectare fretis, nunc currere in undas | |
| et studio incassum uideas gestire lauandi. | |
| tum cornix plena pluuiam uocat improba uoce | |
| et sola in sicca secum spatiatur harena. | |
| ne nocturna quidem carpentes pensa puellae | 390 |
| nesciuere hiemem, testa cum ardente uiderent | |
| scintillare oleum et putris concrescere fungos. | |
| Nec minus ex imbri soles et aperta serena | |
| prospicere et certis poteris cognoscere signis: | |
| nam neque tum stellis acies obtunsa uidetur, | 395 |
| nec fratris radiis obnoxia surgere Luna, | |
| tenuia nec lanae per caelum uellera ferri; | |
| non tepidum ad solem pennas in litore pandunt | |
| dilectae Thetidi alcyones, non ore solutos | |
| immundi meminere sues iactare maniplos. | 400 |
| at nebulae magis ima petunt campoque recumbunt, | |
| solis et occasum seruans de culmine summo | |
| nequiquam seros exercet noctua cantus. | |
| apparet liquido sublimis in aëre Nisus, | |
| et pro purpureo poenas dat Scylla capillo: | 405 |
| quacumque illa leuem fugiens secat aethera pennis, | |
| ecce inimicus atrox magno stridore per auras | |
| insequitur Nisus; qua se fert Nisus ad auras, | |
| illa leuem fugiens raptim secat aethera pennis. | |
| tum liquidas corui presso ter gutture uoces | 410 |
| aut quater ingeminant, et saepe cubilibus altis | |
| nescio qua praeter solitum dulcedine laeti | |
| inter se in foliis strepitant; iuuat imbribus actis | |
| progeniem paruam dulcisque reuisere nidos. | |
| haud equidem credo, quia sit diuinitus illis | 415 |
| ingenium aut rerum fato prudentia maior; | |
| uerum ubi tempestas et caeli mobilis umor | |
| mutauere uias et Iuppiter uuidus Austris | |
| denset erant quae rara modo, et quae densa relaxat, | |
| uertuntur species animorum, et pectora motus | 420 |
| nunc alios, alios dum nubila uentus agebat, | |
| concipiunt: hinc ille auium concentus in agris | |
| et laetae pecudes et ouantes gutture corui. | |
| Si uero solem ad rapidum lunasque sequentis | |
| ordine respicies, numquam te crastina fallet | 425 |
| hora, neque insidiis noctis capiere serenae. | |
| luna reuertentis cum primum colligit ignis, | |
| si nigrum obscuro comprenderit aëra cornu, | |
| maximus agricolis pelagoque parabitur imber; | |
| at si uirgineum suffuderit ore ruborem, | 430 |
| uentus erit: uento semper rubet aurea Phoebe. | |
| sin ortu quarto (namque is certissimus auctor) | |
| pura neque obtunsis per caelum cornibus ibit, | |
| totus et ille dies et qui nascentur ab illo | |
| exactum ad mensem pluuia uentisque carebunt, | 435 |
| uotaque seruati soluent in litore nautae | |
| Glauco et Panopeae et Inoo Melicertae. | |
| sol quoque et exoriens et cum se condet in undas | |
| signa dabit; solem certissima signa sequentur, | |
| et quae mane refert et quae surgentibus astris. | 440 |
| ille ubi nascentem maculis uariauerit ortum | |
| conditus in nubem medioque refugerit orbe, | |
| suspecti tibi sint imbres: namque urget ab alto | |
| arboribusque satisque Notus pecorique sinister. | |
| aut ubi sub lucem densa inter nubila sese | 445 |
| diuersi rumpent radii, aut ubi pallida surget | |
| Tithoni croceum linquens Aurora cubile, | |
| heu, male tum mitis defendet pampinus uuas: | |
| tam multa in tectis crepitans salit horrida grando. | |
| hoc etiam, emenso cum iam decedit Olympo, | 450 |
| profuerit meminisse magis; nam saepe uidemus | |
| ipsius in uultu uarios errare colores: | |
| caeruleus pluuiam denuntiat, igneus Euros; | |
| sin maculae incipiunt rutilo immiscerier igni, | |
| omnia tum pariter uento nimbisque uidebis | 455 |
| feruere: non illa quisquam me nocte per altum | |
| ire neque a terra moneat conuellere funem. | |
| at si, cum referetque diem condetque relatum, | |
| lucidus orbis erit, frustra terrebere nimbis | |
| et claro siluas cernes Aquilone moueri. | 460 |
| denique, quid Vesper serus uehat, unde serenas | |
| uentus agat nubes, quid cogitet umidus Auster, | |
| sol tibi signa dabit. solem quis dicere falsum | |
| audeat? ille etiam caecos instare tumultus | |
| saepe monet fraudemque et operta tumescere bella; | 465 |
| ille etiam exstincto miseratus Caesare Romam, | |
| cum caput obscura nitidum ferrugine texit | |
| impiaque aeternam timuerunt saecula noctem. | |
| tempore quamquam illo tellus quoque et aequora ponti, | |
| obscenaeque canes importunaeque uolucres | 470 |
| signa dabant. quotiens Cyclopum efferuere in agros | |
| uidimus undantem ruptis fornacibus Aetnam, | |
| flammarumque globos liquefactaque uoluere saxa! | |
| armorum sonitum toto Germania caelo | |
| audiit, insolitis tremuerunt motibus Alpes. | 475 |
| uox quoque per lucos uulgo exaudita silentis | |
| ingens, et simulacra modis pallentia miris | |
| uisa sub obscurum noctis, pecudesque locutae | |
| (infandum!); sistunt amnes terraeque dehiscunt, | |
| et maestum inlacrimat templis ebur aeraque sudant. | 480 |
| proluit insano contorquens uertice siluas | |
| fluuiorum rex Eridanus camposque per omnis | |
| cum stabulis armenta tulit. nec tempore eodem | |
| tristibus aut extis fibrae apparere minaces | |
| aut puteis manare cruor cessauit, et altae | 485 |
| per noctem resonare lupis ululantibus urbes. | |
| non alias caelo ceciderunt plura sereno | |
| fulgura nec diri totiens arsere cometae. | |
| ergo inter sese paribus concurrere telis | |
| Romanas acies iterum uidere Philippi; | 490 |
| nec fuit indignum superis bis sanguine nostro | |
| Emathiam et latos Haemi pinguescere campos. | |
| scilicet et tempus ueniet, cum finibus illis | |
| agricola incuruo terram molitus aratro | |
| exesa inueniet scabra robigine pila, | 495 |
| aut grauibus rastris galeas pulsabit inanis | |
| grandiaque effossis mirabitur ossa sepulcris. | |
| di patrii Indigetes et Romule Vestaque mater, | |
| quae Tuscum Tiberim et Romana Palatia seruas, | |
| hunc saltem euerso iuuenem succurrere saeclo | 500 |
| ne prohibete. satis iam pridem sanguine nostro | |
| Laomedonteae luimus periuria Troiae; | |
| iam pridem nobis caeli te regia, Caesar, | |
| inuidet atque hominum queritur curare triumphos, | |
| quippe ubi fas uersum atque nefas: tot bella per orbem, | 505 |
| tam multae scelerum facies, non ullus aratro | |
| dignus honos, squalent abductis arua colonis, | |
| et curuae rigidum falces conflantur in ensem. | |
| hinc mouet Euphrates, illinc Germania bellum; | |
| uicinae ruptis inter se legibus urbes | 510 |
| arma ferunt; saeuit toto Mars impius orbe, | |
| ut cum carceribus sese effudere quadrigae, | |
| addunt in spatia, et frustra retinacula tendens | |
| fertur equis auriga neque audit currus habenas. |