Aulus Cornelius Celsus, De Medicina 4.2.2.1

In capite autem interdum acutus et pestifer morbus est, quem	4.2.2.1
ΚΕΦΑΛΑΙΑΝ Graeci uocant; cuius notae sunt horror calidus, neruorum
resolutio, oculorum caligo, mentis alienatio, uomitus, sic ut uox sup-
primatur, uel sanguinis ex naribus cursus, sic ut corpus frigescat,
anima deficiat. Praeter haec dolor intolerabilis, maxime circa tempora	5
uel occipitium. Interdum autem in capite longa inbecillitas, sed neque	3.1
grauis neque periculosa, per hominis aetatem est: interdum grauior
dolor sed breuis, neque tamen mortiferus, qui uel uino uel cruditate
uel frigore uel igne aut sole contrahitur. Hique omnes dolores modo
in febre, modo sine hac sunt; modo in toto capite, modo in parte,	5
interdum sic ut oris quoque proximam partem excrucient. Praeter	4.1
haec etiam<num> inuenitur genus, quod potest longum esse; ubi
umor cutem inflat, eaque intumescit et prementi digito cedit: ΥΔΡΟ-
ΚΕΦΑΛΟΝ Graeci appellant. Ex his id, quod secundo loco positum est,
dum leue est, qua si<t> ratione curandum, dixi, cum persequerer ea,	5
quae sani homines <in> inbecillitate partis alicuius facere deberent.
Quae uero auxilia sunt capitis, ubi cum febre dolor est, eo loco
explicitum est, quo febrium curatio exposita est. Nunc de
ceteris dicendum est.