| LIBER DECIMVS | |
| Vt primum terras Pompei colla secutus | 10.1 |
| attigit et diras calcauit Caesar harenas, | |
| pugnauit fortuna ducis fatumque nocentis | |
| Aegypti, regnum Lagi Romana sub arma | |
| iret, an eriperet mundo Memphiticus ensis | 5 |
| uictoris uictique caput. tua profuit umbra, | |
| Magne, tui socerum rapuere a sanguine manes, | |
| ne populus post te Nilum Romanus amaret. | |
| inde Paraetoniam fertur securus in urbem | |
| pignore tam saeui sceleris sua signa secutam. | 10 |
| sed fremitu uolgi fasces et iura querentis | |
| inferri Romana suis discordia sensit | |
| pectora et ancipites animos, Magnumque perisse | |
| non sibi. tum uoltu semper celante pauorem | |
| intrepidus superum sedes et templa uetusti | 15 |
| numinis antiquas Macetum testantia uires | |
| circumit, et nulla captus dulcedine rerum, | |
| non auro cultuque deum, non moenibus urbis, | |
| effossum tumulis cupide descendit in antrum. | |
| illic Pellaei proles uaesana Philippi, | 20 |
| felix praedo, iacet, terrarum uindice fato | |
| raptus: sacratis totum spargenda per orbem | |
| membra uiri posuere adytis; fortuna pepercit | |
| manibus, et regni durauit ad ultima fatum. | |
| nam sibi libertas umquam si redderet orbem | 25 |
| ludibrio seruatus erat, non utile mundo | |
| editus exemplum, terras tot posse sub uno | |
| esse uiro. Macetum fines latebrasque suorum | |
| deseruit uictasque patri despexit Athenas, | |
| perque Asiae populos fatis urguentibus actus | 30 |
| humana cum strage ruit gladiumque per omnis | |
| exegit gentes, ignotos miscuit amnes | |
| Persarum Euphraten, Indorum sanguine Gangen, | |
| terrarum fatale malum fulmenque quod omnis | |
| percuteret pariter populos et sidus iniquum | 35 |
| gentibus. Oceano classes inferre parabat | |
| exteriore mari. non illi flamma nec undae | |
| nec sterilis Libye nec Syrticus obstitit Hammon. | |
| isset in occasus mundi deuexa secutus | |
| ambissetque polos Nilumque a fonte bibisset: | 40 |
| occurrit suprema dies, naturaque solum | |
| hunc potuit finem uaesano ponere regi; | |
| qui secum inuidia, quo totum ceperat orbem, | |
| abstulit imperium, nulloque herede relicto | |
| totius fati lacerandas praebuit urbes. | 45 |
| sed cecidit Babylone sua Parthoque uerendus. | |
| pro pudor, Eoi propius timuere sarisas | |
| quam nunc pila timent populi. licet usque sub Arcton | |
| regnemus Zephyrique domos terrasque premamus | |
| flagrantis post terga Noti, cedemus in ortus | 50 |
| Arsacidum domino. non felix Parthia Crassis | |
| exiguae secura fuit prouincia Pellae. | |
| iam Pelusiaco ueniens a gurgite Nili | |
| rex puer inbellis populi sedauerat iras, | |
| obside quo pacis Pellaea tutus in aula | 55 |
| Caesar erat, cum se parua Cleopatra biremi | |
| corrupto custode Phari laxare catenas | |
| intulit Emathiis ignaro Caesare tectis, | |
| dedecus Aegypti, Latii feralis Erinys, | |
| Romano non casta malo. quantum inpulit Argos | 60 |
| Iliacasque domos facie Spartana nocenti, | |
| Hesperios auxit tantum Cleopatra furores. | |
| terruit illa suo, si fas, Capitolia sistro | |
| et Romana petit inbelli signa Canopo | |
| Caesare captiuo Pharios ductura triumphos; | 65 |
| Leucadioque fuit dubius sub gurgite casus, | |
| an mundum ne nostra quidem matrona teneret. | |
| hoc animi nox illa dedit quae prima cubili | |
| miscuit incestam ducibus Ptolemaida nostris. | |
| quis tibi uaesani ueniam non donet amoris, | 70 |
| Antoni, durum cum Caesaris hauserit ignis | |
| pectus? et in media rabie medioque furore | |
| et Pompeianis habitata manibus aula | |
| sanguine Thessalicae cladis perfusus adulter | |
| admisit Venerem curis, et miscuit armis | 75 |
| inlicitosque toros et non ex coniuge partus. | |
| pro pudor, oblitus Magni tibi, Iulia, fratres | |
| obscaena de matre dedit, partesque fugatas | |
| passus in extremis Libyae coalescere regnis | |
| tempora Niliaco turpis dependit amori, | 80 |
| dum donare Pharon, dum non sibi uincere mauolt. | |
| quem formae confisa suae Cleopatra sine ullis | |
| tristis adit lacrimis, simulatum compta dolorem | |
| qua decuit, ueluti laceros dispersa capillos, | |
| et sic orsa loqui: 'siqua est, o maxime Caesar, | 85 |
| nobilitas, Pharii proles clarissima Lagi, | |
| exul in aeternum sceptris depulsa paternis, | |
| ni tua restituit ueteri me dextera fato, | |
| conplector regina pedes. tu gentibus aequum | |
| sidus ades nostris. non urbes prima tenebo | 90 |
| femina Niliacas: nullo discrimine sexus | |
| reginam scit ferre Pharos. lege summa perempti | |
| uerba patris, qui iura mihi communia regni | |
| et thalamos cum fratre dedit. puer ipse sororem, | |
| sit modo liber, amat; sed habet sub iure Pothini | 95 |
| adfectus ensesque suos. nil ipsa paterni | |
| iuris inire peto: culpa tantoque pudore | |
| solue domum, remoue funesta satellitis arma | |
| et regem regnare iube. quantosne tumores | |
| mente gerit famulus! Magni ceruice reuolsa | 100 |
| iam tibi, sed procul hoc auertant fata, minatur. | |
| sat fuit indignum, Caesar, mundoque tibique | |
| Pompeium facinus meritumque fuisse Pothini.' | |
| nequiquam duras temptasset Caesaris aures: | |
| uoltus adest precibus faciesque incesta perorat. | 105 |
| exigit infandam corrupto iudice noctem. | |
| pax ubi parta ducis donisque ingentibus empta est, | |
| excepere epulae tantarum gaudia rerum, | |
| explicuitque suos magno Cleopatra tumultu | |
| nondum translatos Romana in saecula luxus. | 110 |
| ipse locus templi, quod uix corruptior aetas | |
| extruat, instar erat, laqueataque tecta ferebant | |
| diuitias crassumque trabes absconderat aurum. | |
| nec summis crustata domus sectisque nitebat | |
| marmoribus, stabatque sibi non segnis achates | 115 |
| purpureusque lapis, totaque effusus in aula | |
| calcabatur onyx; hebenus Mareotica uastos | |
| non operit postes sed stat pro robore uili, | |
| auxilium non forma domus. ebur atria uestit, | |
| et suffecta manu foribus testudinis Indae | 120 |
| terga sedent, crebro maculas distincta zmaragdo. | |
| fulget gemma toris, et iaspide fulua supellex | |
| <stat mensas onerans, uariaque triclinia ueste> | 122a |
| strata micant, Tyrio cuius pars maxima fuco | 123 |
| cocta diu uirus non uno duxit aeno, | |
| pars auro plumata nitet, pars ignea cocco, | 125 |
| ut mos est Phariis miscendi licia telis. | |
| tum famulae numerus turbae populusque minister. | |
| discolor hos sanguis, alios distinxerat aetas; | |
| haec Libycos, pars tam flauos gerit altera crines | |
| ut nullis Caesar Rheni se dicat in aruis | 130 |
| tam rutilas uidisse comas; pars sanguinis usti | |
| torta caput refugosque gerens a fronte capillos; | |
| nec non infelix ferro mollita iuuentus | |
| atque exsecta uirum: stat contra fortior aetas | |
| uix ulla fuscante tamen lanugine malas. | 135 |
| discubuere illic reges maiorque potestas | |
| Caesar; et inmodice formam fucata nocentem, | |
| nec sceptris contenta suis nec fratre marito, | |
| plena maris rubri spoliis, colloque comisque | |
| diuitias Cleopatra gerit cultuque laborat. | 140 |
| candida Sidonio perlucent pectora filo, | |
| quod Nilotis acus conpressum pectine Serum | |
| soluit et extenso laxauit stamina uelo. | |
| dentibus hic niueis sectos Atlantide silua | |
| inposuere orbes, quales ad Caesaris ora | 145 |
| nec capto uenere Iuba. pro caecus et amens | |
| ambitione furor, ciuilia bella gerenti | |
| diuitias aperire suas, incendere mentem | |
| hospitis armati. non sit licet ille nefando | |
| Marte paratus opes mundi quaesisse ruina; | 150 |
| pone duces priscos et nomina pauperis aeui | |
| Fabricios Curiosque graues, hic ille recumbat | |
| sordidus Etruscis abductus consul aratris: | |
| optabit patriae talem duxisse triumphum. | |
| infudere epulas auro, quod terra, quod aer, | 155 |
| quod pelagus Nilusque dedit, quod luxus inani | |
| ambitione furens toto quaesiuit in orbe | |
| non mandante fame; multas uolucresque ferasque | |
| Aegypti posuere deos, manibusque ministrat | |
| Niliacas crystallos aquas, gemmaeque capaces | 160 |
| excepere merum, sed non Mareotidos uuae, | |
| nobile sed paucis senium cui contulit annis | |
| indomitum Meroe cogens spumare Falernum. | |
| accipiunt sertas nardo florente coronas | |
| et numquam fugiente rosa, multumque madenti | 165 |
| infudere comae quod nondum euanuit aura | |
| cinnamon externa nec perdidit aera terrae, | |
| aduectumque recens uicinae messis amomon. | |
| discit opes Caesar spoliati perdere mundi | |
| et gessisse pudet genero cum paupere bellum | 170 |
| et causas Martis Phariis cum gentibus optat. | |
| postquam epulis Bacchoque modum lassata uoluptas | |
| inposuit, longis Caesar producere noctem | |
| inchoat adloquiis, summaque in sede iacentem | |
| linigerum placidis conpellat Acorea dictis. | 175 |
| 'o sacris deuote senex, quodque arguit aetas | |
| non neclecte deis, Phariae primordia gentis | |
| terrarumque situs uolgique edissere mores | |
| et ritus formasque deum; quodcumque uetustis | |
| insculptum est adytis profer, noscique uolentes | 180 |
| prode deos. si Cecropium sua sacra Platona | |
| maiores docuere tui, quis dignior umquam | |
| hoc fuit auditu mundique capacior hospes? | |
| fama quidem generi Pharias me duxit ad urbes, | |
| sed tamen et uestri; media inter proelia semper | 185 |
| stellarum caelique plagis superisque uacaui, | |
| nec meus Eudoxi uincetur fastibus annus. | |
| sed, cum tanta meo uiuat sub pectore uirtus, | |
| tantus amor ueri, nihil est quod noscere malim | |
| quam fluuii causas per saecula tanta latentis | 190 |
| ignotumque caput: spes sit mihi certa uidendi | |
| Niliacos fontes, bellum ciuile relinquam.' | |
| finierat, contraque sacer sic orsus Acoreus: | |
| 'fas mihi magnorum, Caesar, secreta parentum | |
| edere ad hoc aeui populis ignota profanis. | 195 |
| sit pietas aliis miracula tanta silere; | |
| ast ego caelicolis gratum reor ire per omnis | |
| hoc opus et sacras populis notescere leges. | |
| sideribus, quae sola fugam moderantur Olympi | |
| occurruntque polo, diuersa potentia prima | 200 |
| mundi lege data est. sol tempora diuidit aeui, | |
| mutat nocte diem, radiisque potentibus astra | |
| ire uetat cursusque uagos statione moratur; | |
| luna suis uicibus Tethyn terrenaque miscet; | |
| frigida Saturno glacies et zona niualis | 205 |
| cessit; habet uentos incertaque fulmina Mauors; | |
| sub Ioue temperies et numquam turbidus aer; | |
| at fecunda Venus cunctarum semina rerum | |
| possidet; inmensae Cyllenius arbiter undaest. | |
| hunc ubi pars caeli tenuit, qua mixta Leonis | 210 |
| sidera sunt Cancro, rapidos qua Sirius ignes | |
| exerit et uarii mutator circulus anni | |
| Aegoceron Cancrumque tenet, cui subdita Nili | |
| ora latent, quae cum dominus percussit aquarum | |
| igne superiecto, tunc Nilus fonte soluto, | 215 |
| exit ut Oceanus lunaribus incrementis, | |
| iussus adest, auctusque suos non ante coartat | |
| quam nox aestiuas a sole receperit horas. | |
| uana fides ueterum, Nilo, quod crescat in arua, | |
| Aethiopum prodesse niues. non Arctos in illis | 220 |
| montibus aut Boreas. testis tibi sole perusti | |
| ipse color populi calidique uaporibus Austri. | |
| adde quod omne caput fluuii, quodcumque soluta | |
| praecipitat glacies, ingresso uere tumescit | |
| prima tabe niuis: Nilus neque suscitat undas | 225 |
| ante Canis radios nec ripis alligat amnem | |
| ante parem nocti Libra sub iudice Phoebum. | |
| inde etiam leges aliarum nescit aquarum, | |
| nec tumet hibernus, cum longe sole remoto | |
| officiis caret unda suis: dare iussus iniquo | 230 |
| temperiem caelo mediis aestatibus exit | |
| sub torrente plaga, neu terras dissipet ignis | |
| Nilus adest mundo contraque incensa Leonis | |
| ora tumet Cancroque suam torrente Syenen | |
| inploratus adest, nec campos liberat undis | 235 |
| donec in autumnum declinet Phoebus et umbras | |
| extendat Meroe. quis causas reddere possit? | |
| sic iussit natura parens discurrere Nilum, | |
| sic opus est mundo. Zephyros quoque uana uetustas | |
| his ascripsit aquis, quorum stata tempora flatus | 240 |
| continuique dies et in aera longa potestas, | |
| uel quod ab occiduo depellunt nubila caelo | |
| trans Noton et fluuio cogunt incumbere nimbos, | |
| uel quod aquas totiens rumpentis litora Nili | |
| adsiduo feriunt coguntque resistere fluctu: | 245 |
| ille mora cursus aduersique obice ponti | |
| aestuat in campos. sunt qui spiramina terris | |
| esse putent magnosque cauae conpagis hiatus. | |
| commeat hac penitus tacitis discursibus unda | |
| frigore ab Arctoo medium reuocata sub axem, | 250 |
| cum Phoebus pressit Meroen tellusque perusta | |
| illuc duxit aquas; trahitur Gangesque Padusque | |
| per tacitum mundi: tunc omnia flumina Nilus | |
| uno fonte uomens non uno gurgite perfert. | |
| rumor ab Oceano, qui terras alligat omnes, | 255 |
| exundante procul uiolentum erumpere Nilum | |
| aequoreosque sales longo mitescere tractu. | |
| nec non Oceano pasci Phoebumque polosque | |
| credimus: hunc, calidi tetigit cum bracchia Cancri, | |
| sol rapit, atque undae plus quam quod digerat aer | 260 |
| tollitur; hoc noctes referunt Niloque profundunt. | |
| ast ego, si tantam ius est mihi soluere litem, | |
| quasdam, Caesar, aquas post mundi sera peracti | |
| saecula concussis terrarum erumpere uenis | |
| non id agente deo, quasdam conpage sub ipsa | 265 |
| cum toto coepisse reor, quas ille creator | |
| atque opifex rerum certo sub iure coercet. | |
| quae tibi noscendi Nilum, Romane, cupido est, | |
| et Phariis Persisque fuit Macetumque tyrannis, | |
| nullaque non aetas uoluit conferre futuris | 270 |
| notitiam; sed uincit adhuc natura latendi. | |
| summus Alexander regum, quem Memphis adorat, | |
| inuidit Nilo, misitque per ultima terrae | |
| Aethiopum lectos: illos rubicunda perusti | |
| zona poli tenuit; Nilum uidere calentem. | 275 |
| uenit ad occasus mundique extrema Sesostris | |
| et Pharios currus regum ceruicibus egit; | |
| ante tamen uestros amnes, Rhodanumque Padumque, | |
| quam Nilum de fonte bibit. uaesanus in ortus | |
| Cambyses longi populos peruenit ad aeui, | 280 |
| defectusque epulis et pastus caede suorum | |
| ignoto te, Nile, redit. non fabula mendax | |
| ausa loqui de fonte tuo est. ubicumque uideris | |
| quaereris, et nulli contingit gloria genti | |
| ut Nilo sit laeta suo. tua flumina prodam, | 285 |
| qua deus undarum celator, Nile, tuarum | |
| te mihi nosse dedit. medio consurgis ab axe; | |
| ausus in ardentem ripas attollere Cancrum | |
| in Borean is rectus aquis mediumque Booten | |
| (cursus in occasus flexu torquetur et ortus, | 290 |
| nunc Arabum populis, Libycis nunc aequus harenis), | |
| teque uident primi, quaerunt tamen hi quoque, Seres, | |
| Aethiopumque feris alieno gurgite campos, | |
| et te terrarum nescit cui debeat orbis. | |
| arcanum natura caput non prodidit ulli, | 295 |
| nec licuit populis paruum te, Nile, uidere, | |
| amouitque sinus et gentes maluit ortus | |
| mirari quam nosse tuos. consurgere in ipsis | |
| ius tibi solstitiis, aliena crescere bruma | |
| atque hiemes adferre tuas, solique uagari | 300 |
| concessum per utrosque polos. hic quaeritur ortus, | |
| illic finis aquae. late tibi gurgite rupto | |
| ambitur nigris Meroe fecunda colonis, | |
| laeta comis hebeni, quae quamuis arbore multa | |
| frondeat aestatem nulla sibi mitigat umbra, | 305 |
| linea tam rectum mundi ferit illa Leonem. | |
| inde plagas Phoebi damnum non passus aquarum | |
| praeueheris sterilesque diu metiris harenas, | |
| nunc omnes unum uires collectus in amnem, | |
| nunc uagus et spargens facilem tibi cedere ripam. | 310 |
| rursus multifidas reuocat piger alueus undas, | |
| qua dirimunt Arabum populis Aegyptia rura | |
| regni claustra Philae. mox te deserta secantem, | |
| qua iungunt nostrum rubro commercia ponto, | |
| mollis lapsus agit. quis te tam lene fluentem | 315 |
| moturum totas uiolenti gurgitis iras, | |
| Nile, putet? sed, cum lapsus abrupta uiarum | |
| excepere tuos et praecipites cataractae | |
| ac nusquam uetitis ullas obsistere cautes | |
| indignaris aquis, spuma tunc astra lacessis, | 320 |
| cuncta fremunt undis, ac multo murmure montis | |
| spumeus inuitis canescit fluctibus amnis. | |
| hinc, Abaton quam nostra uocat ueneranda uetustas, | |
| terra potens primos sentit percussa tumultus | |
| et scopuli, placuit fluuii quos dicere uenas, | 325 |
| quod manifesta noui primum dant signa tumoris. | |
| hinc montes natura uagis circumdedit undis, | |
| qui Libyae te, Nile, negent; quos inter in alta | |
| it conualle tacens iam moribus unda receptis. | |
| prima tibi campos permittit apertaque Memphis | 330 |
| rura modumque uetat crescendi ponere ripas.' | |
| sic uelut in tuta securi pace trahebant | |
| noctis iter mediae. sed non uaesana Pothini | |
| mens inbuta semel sacra iam caede uacabat | |
| a scelerum motu: Magno nihil ille perempto | 335 |
| iam putat esse nefas; habitant sub pectore manes | |
| ultricesque deae dant in noua monstra furorem. | |
| dignatur uiles isto quoque sanguine dextras | |
| quo Fortuna parat uictos perfundere patres, | |
| poenaque ciuilis belli, uindicta senatus | 340 |
| paene data est famulo. procul hoc auertite, fata, | |
| crimen, ut haec Bruto ceruix absente secetur. | |
| in scelus it Pharium Romani poena tyranni, | |
| exemplumque perit. struit audax inrita fatis | |
| nec parat occultae caedem committere fraudi | 345 |
| inuictumque ducem detecto Marte lacessit. | |
| tantum animi delicta dabant, ut colla ferire | |
| Caesaris et socerum iungi tibi, Magne, iuberet; | |
| atque haec dicta monet famulos perferre fideles | |
| ad Pompeianae socium sibi caedis Achillam, | 350 |
| quem puer inbellis cunctis praefecerat armis | |
| et dederat ferrum, nullo sibi iure retento, | |
| in cunctos in seque simul. 'tu mollibus' inquit | |
| 'nunc incumbe toris et pinguis exige somnos: | |
| inuasit Cleopatra domum, nec prodita tantum est | 355 |
| sed donata Pharos. cessas accurrere solus | |
| ad dominae thalamos? nubit soror inpia fratri, | |
| nam Latio iam nupta duci est, interque maritos | |
| discurrens Aegypton habet Romamque meretur. | |
| expugnare senem potuit Cleopatra uenenis: | 360 |
| crede, miser, puero, quem nox si iunxerit una | |
| et semel amplexus incesto pectore passus | |
| hauserit obscaenum titulo pietatis amorem, | |
| meque tuumque caput per singula forsitan illi | |
| oscula donabit. crucibus flammisque luemus | 365 |
| si fuerit formonsa soror. nil undique restat | |
| auxilii: rex hinc coniunx, hinc Caesar adulter. | |
| et sumus, ut fatear, tam saeua iudice sontes: | |
| quem non e nobis credit Cleopatra nocentem | |
| a quo casta fuit? per te quod fecimus una | 370 |
| perdidimusque nefas, perque ictum sanguine Magni | |
| foedus, ades; subito bellum molire tumultu, | |
| inrue; nocturnas rumpamus funere taedas | |
| crudelemque toris dominam mactemus in ipsis | |
| cum quocumque uiro. nec nos deterreat ausis | 375 |
| Hesperii fortuna ducis, quae sustulit illum | |
| inposuitque orbi: communis gloria nobis, | |
| nos quoque sublimes Magnus facit. aspice litus, | |
| spem nostri sceleris; pollutos consule fluctus | |
| quid liceat nobis, tumulumque e puluere paruo | 380 |
| aspice Pompei non omnia membra tegentem. | |
| quem metuis, par huius erat. non sanguine clari | |
| (quid refert?) nec opes populorum et regna mouemus: | |
| ad scelus ingentis fati sumus. attrahit illos | |
| in nostras fortuna manus: en, altera uenit | 385 |
| uictima nobilior. placemus caede secunda | |
| Hesperias gentes: iugulus mihi Caesaris haustus | |
| hoc praestare potest, Pompei caede nocentis | |
| ut populus Romanus amet. quid nomina tanta | |
| horremus uiresque ducis, quibus ille relictis | 390 |
| miles erit? nox haec peraget ciuilia bella | |
| inferiasque dabit populis et mittet ad umbras | |
| quod debetur adhuc mundo caput. ite feroces | |
| Caesaris in iugulum; praestet Lagea iuuentus | |
| hoc regi, Romana sibi. tu parce morari. | 395 |
| plenum epulis madidumque mero Venerique paratum | |
| inuenies: aude, superi tot uota Catonum | |
| Brutorumque tibi tribuent.' non lentus Achillas | |
| suadenti parere nefas haud clara mouendis, | |
| ut mos, signa dedit castris nec prodidit arma | 400 |
| ullius clangore tubae: temere omnia saeui | |
| instrumenta rapit belli. pars maxima turbae | |
| plebis erat Latiae, sed tanta obliuio mentis | |
| cepit in externos corrupto milite mores | |
| ut duce sub famulo iussuque satellitis irent | 405 |
| quos erat indignum Phario parere tyranno. | |
| nulla fides pietasque uiris qui castra secuntur, | |
| uenalesque manus; ibi fas ubi proxima merces: | |
| aere merent paruo, iugulumque in Caesaris ire | |
| non sibi dant. pro fas! ubi non ciuilia bella | 410 |
| inuenit imperii fatum miserabile nostri? | |
| Thessaliae subducta acies in litore Nili | |
| more furit patrio. quid plus te, Magne, recepto | |
| ausa foret Lagea domus? dat scilicet omnis | |
| dextera quod debet superis, nullique uacare | 415 |
| fas est Romano. Latium sic scindere corpus | |
| dis placitum: non in soceri generique fauorem | |
| discedunt populi; ciuilia bella satelles | |
| mouit, et in partem Romani uenit Achillas; | |
| et nisi fata manus a sanguine Caesaris arcent | 420 |
| hae uincent partes. aderat maturus uterque, | |
| et districta epulis ad cunctas aula patebat | |
| insidias, poteratque cruor per regia fundi | |
| pocula Caesareus mensaeque incumbere ceruix. | |
| sed metuunt belli trepidos in nocte tumultus, | 425 |
| ne caedes confusa manu permissaque fatis | |
| te, Ptolemaee, trahat. tanta est fiducia ferri, | |
| non rapuere nefas; summi contempta facultas | |
| est operis; uisum famulis reparabile damnum | |
| illam mactandi dimittere Caesaris horam. | 430 |
| seruatur poenas in aperta luce daturus; | |
| donata est nox una duci, uixitque Pothini | |
| munere Phoebeos Caesar dilatus in ortus. | |
| Lucifer a Casia prospexit rupe diemque | |
| misit in Aegypton primo quoque sole calentem, | 435 |
| cum procul a muris acies non sparsa maniplis | |
| nec uaga conspicitur, sed iustos qualis ad hostes | |
| recta fronte uenit: passuri comminus arma | |
| laturique ruunt. at Caesar moenibus urbis | |
| diffisus foribus clausae se protegit aulae | 440 |
| degeneres passus latebras. nec tota uacabat | |
| regia conpresso: minima collegerat arma | |
| parte domus. tangunt animos iraeque metusque, | |
| et timet incursus indignaturque timere. | |
| sic fremit in paruis fera nobilis abdita claustris | 445 |
| et frangit rabidos praemorso carcere dentes, | |
| nec secus in Siculis fureret tua flamma cauernis, | |
| obstrueret summam siquis tibi, Mulciber, Aetnam. | |
| audax Thessalici nuper qui rupe sub Haemi | |
| Hesperiae cunctos proceres aciemque senatus | 450 |
| Pompeiumque ducem causa sperare uetante | |
| non timuit fatumque sibi promisit iniquum, | |
| expauit seruile nefas, intraque penates | |
| obruitur telis. quem non uiolasset Alanus, | |
| non Scytha, non fixo qui ludit in hospite Maurus, | 455 |
| hic, cui Romani spatium non sufficit orbis, | |
| paruaque regna putet Tyriis cum Gadibus Indos, | |
| ceu puer inbellis uel captis femina muris, | |
| quaerit tuta domus; spem uitae in limine clauso | |
| ponit, et incerto lustrat uagus atria cursu, | 460 |
| non sine rege tamen, quem ducit in omnia secum | |
| sumpturus poenas et grata piacula morti | |
| missurusque tuum, si non sint tela nec ignes, | |
| in famulos, Ptolemaee, caput. sic barbara Colchis | |
| creditur ultorem metuens regnique fugaeque | 465 |
| ense suo fratrisque simul ceruice parata | |
| expectasse patrem. cogunt tamen ultima rerum | |
| spem pacis temptare ducem, missusque satelles | |
| regius, ut saeuos absentis uoce tyranni | |
| corriperet famulos, quo bellum auctore mouerent. | 470 |
| sed neque ius mundi ualuit nec foedera sancta | |
| gentibus, orator regis pacisque sequester | |
| <quin caderet ferro. quamquam quis talia facta> | 472a |
| aestimat in numero scelerum ponenda tuorum, | 473 |
| tot monstris Aegypte nocens? non Thessala tellus | |
| uastaque regna Iubae, non Pontus et inpia signa | 475 |
| Pharnacis et gelido circumfluus orbis Hibero | |
| tantum ausus scelerum, non Syrtis barbara, quantum | |
| deliciae fecere tuae. premit undique bellum, | |
| inque domum iam tela cadunt quassantque penates. | |
| non aries uno moturus limina pulsu | 480 |
| fracturusque domum, non ulla est machina belli, | |
| nec flammis mandatur opus; sed caeca iuuentus | |
| consilii uastos ambit diuisa penates, | |
| et nusquam totis incursat uiribus agmen. | |
| fata uetant, murique uicem Fortuna tuetur. | 485 |
| nec non et ratibus temptatur regia, qua se | |
| protulit in medios audaci margine fluctus | |
| luxuriosa domus. sed adest defensor ubique | |
| Caesar et hos aditus gladiis, hos ignibus arcet, | |
| obsessusque gerit, tanta est constantia mentis, | 490 |
| expugnantis opus. piceo iubet unguine tinctas | |
| lampadas inmitti iunctis in uela carinis; | |
| nec piger ignis erat per stuppea uincula perque | |
| manantis cera tabulas, et tempore eodem | |
| transtraque nautarum summique arsere ceruchi. | 495 |
| iam prope semustae merguntur in aequora classes, | |
| iamque hostes et tela natant. nec puppibus ignis | |
| incubuit solis; sed quae uicina fuere | |
| tecta mari longis rapuere uaporibus ignem, | |
| et cladem fouere Noti, percussaque flamma | 500 |
| turbine non alio motu per tecta cucurrit | |
| quam solet aetherio lampas decurrere sulco | |
| materiaque carens atque ardens aere solo. | |
| illa lues paulum clausa reuocauit ab aula | |
| urbis in auxilium populos. nec tempora cladis | 505 |
| perdidit in somnos, sed caeca nocte carinis | |
| insiluit Caesar semper feliciter usus | |
| praecipiti cursu bellorum, et tempore rapto | |
| nunc claustrum pelagi cepit Pharon. insula quondam | |
| in medio stetit illa mari sub tempore uatis | 510 |
| Proteos, at nunc est Pellaeis proxima muris. | |
| illa duci geminos bellorum praestitit usus. | |
| abstulit excursus et fauces aequoris hosti | |
| Caesar et auxiliis ut uidit libera ponti | |
| ostia, non fatum meriti poenasque Pothini | 515 |
| distulit ulterius. sed non, qua debuit, ira, | |
| non cruce, non flammis rapuit, non dente ferarum: | |
| [heu facinus, gladio ceruix male caesa pependit] | |
| Magni morte perit. nec non subrepta paratis | |
| a famulo Ganymede dolis peruenit ad hostis | 520 |
| Caesaris Arsinoe; quae castra carentia rege | |
| ut proles Lagea tenet, famulumque tyranni | |
| terribilem iusto transegit Achillea ferro. | |
| altera, Magne, tuis iam uictima mittitur umbris; | |
| nec satis hoc Fortuna putat. procul absit ut ista | 525 |
| uindictae sit summa tuae. non ipse tyrannus | |
| sufficit in poenas, non omnis regia Lagi: | |
| dum patrii ueniant in uiscera Caesaris enses | |
| Magnus inultus erit. sed non auctore furoris | |
| sublato cecidit rabies; nam rursus in arma | 530 |
| auspiciis Ganymedis eunt ac multa secundo | |
| proelia Marte gerunt. potuit discrimine summo | |
| Caesaris una dies in famam et saecula mitti. | |
| molis in exiguae spatio stipantibus armis | |
| dum parat in uacuas Martem transferre carinas, | 535 |
| dux Latius tota subitus formidine belli | |
| cingitur: hinc densae praetexunt litora classes, | |
| hinc tergo insultant pedites. uia nulla salutis, | |
| non fuga, non uirtus; uix spes quoque mortis honestae. | |
| non acie fusa nec magnae stragis aceruis | 540 |
| uincendus tum Caesar erat sed sanguine nullo. | |
| captus sorte loci pendet; dubiusque timeret | |
| optaretne mori respexit in agmine denso | |
| Scaeuam perpetuae meritum iam nomina famae | |
| ad campos, Epidamne, tuos, ubi solus apertis | 545 |
| obsedit muris calcantem moenia Magnum. |