| XXVI.i | |
| Non. 191M | |
| nisi portenta anguisque uolucris ac pinnatos scribitis. | 26.587 |
| nunc itidem populo <placere nolo h>is <c>um scriptoribus: | |
| uoluimus capere animum illorum | |
| ego ubi quem ex praecordiis | 590 |
| ecfero uersum, | |
| Cic. de Orat. 2.25 | |
| Persium non curo legere, Laelium Decumum uolo. | 593 |
| Plin. Nat. pr.7 | |
| nec doctissimis <nec scribo indoctis nimis>. Man<il>ium | 595 |
| Persium<ue> haec legere nolo, Iunium Congum uolo. | |
| squalitate summa ac scabie, summa in aerumna, obrutam | |
| neque inimicis inuidiosam, neque amico exoptabilem. | |
| hic cruciatur fame, | |
| frigore, inluuie, inbalnitie, inperfundi<ti>e, incuria. | 600 |
| suspendatne se an in gladium incumbat, ne caelum bibat. | |
| quam fastidiosum ac uescum uiuere | |
| si miserantur se ipsi, uide ne illorum causa superior | |
| †e loco conlocauit | |
| rauco contionem sonitu et curuis cogant cornibus. | 605 |
| solus <et>iam uim de cl<a>sse prohibuit Vulcaniam. | |
| domu<m i>tionis cupidi imperium regis paene inminuimus. | |
| – ⏑ nunc ignobilitas his mirum ac monstrificabile. | |
| quid cauendum tibi censere<m>, quid uitandum maxume. | |
| haec tu si uoles per auris pectus inrigarier, | 610 |
| porro 'amici est bene praecipere, bene tueri' praedica<nt> | |
| ueterem historiam inductus studio scribis ad amores tuos | |
| ut Romanus populus uictus ui et superatus proeliis | |
| saepe est multis, bello uero numquam, in quo sunt omnia. | |
| contra flagitium nescire, bello uinci a barbaro | 615 |
| Viriato, Annibale | |
| tuam probatam m<i> et spectatam maxume adulescentiam | |
| curet aegrotum, sumtum homini praebeat, genium suum | |
| defrudet, <det> ali<i>, parcat | |
| hunc laborem sumas, laudem qui tibi ac fructum ferat: | 620 |
| percrepa pugnam P<o>pili, facta Corneli cane. | |
| ego si, qui sum et quo folliculo nunc sum indutus, non queo, | |
| ita ut<i> quisque nostrum e bulga est matris in lucem editus | |
| sin autem hoc uident, bona semper petere sapientem, et putant | |
| [si] tibi porro istaec res idcirco est cordi, quod re<re> utilem. | 625 |
| quodque te in tranquillum ex saeuis transfer<t> tempestatibus. | |
| quare hoc colere est satius quam illa, studium omne hic consumere. | |
| ut ego effugiam, quod te in primis cupere apisci intellego, | |
| et quod tibi magno opere cordi est, mihi u<e>menter displicet. | |
| summi<s> nit<er>e opibus, at ego contra ut dissimilis siem. | 630 |
| non idcirco extollitur nec uitae uegrandi datur. | |
| – ⏑ euadat saltem aliquid aliqua, quod conatus sum | |
| ag<g>ere in iaciendo, si quost uineis actis opus, | |
| primum id dant operam ut quam primum appellant | |
| XXVI.ii | |
| Non. 272M | |
| principio <phy>sici omnes constare hominem ex anima et corpore | 635 |
| dicunt. | |
| paucorum, atque hoc pacto si n<il> gustat internundino, | |
| animo qu<i> aegrotat, uid<e>mus corpore hunc signum dare, | |
| tum doloribus confectum corpus animo obsistere. | |
| idcirco omnes <eua>suros censent aegritudinem, | 640 |
| cum <in> stadio, in gymnasio, in duplici corpus siccassem pil<a>, | |
| nequ<e> prius quam uenas hominis tetigit ac praecordia, | |
| uestimentis frigus atque horrorem exacturum putet | |
| lu<c>orum exauctorem Albanum et fulgurita<ru>m arborum. | |
| – ⏑ – ⏑ ut, si eluuiem facere per uentrem uelis, | 645 |
| cura, <ne> omnibus distento corpore expiret ui<i>s | |
| si hic uestimenta * * * eleuit luto, | |
| ab eo risum magnum inprudens a<c> cachinnum subicit | |
| quid ni et tu idem inlitteratum me atque idiotam diceres | |
| siquod uer<b>um inusitatum aut zetematium offenderam | 650 |
| at enim dicis: 'clandestino tibi quod conmissum foret, | |
| neu muttires quicquam, neu mysteria ecferres foras'. | |
| di m<on>erint meliora, amentiam auerruncassint tuam. | |
| ego enim contemnificus fieri et fastidire Agamemnonis | |
| depugnabunt pro te ipsi et morientur ac se ultro efferent. | 655 |
| nec minimo e<s>t <nec> pros<p>eratur pax quod Cassandram <Locrus> | |
| signo deripuit | |
| facile deridemur. scimus capital esse irascier | |
| mordicus petere aurum <e> flamma expediat, e caeno cibum. | |
| †non te multitudinem | 660 |
| tuorum, quam in album indidit a dextera, conficis ibi? | |
| malis, nec esse lautum e mensa pure capturus cibum? | |
| qui sex menses uitam ducunt, Orco spondent septimum. | |
| munifici comesque amicis nostris uideamur uiri. | |
| quandoquidem repperi<i> magnis con<b>i<b>o<n>um ex copiis | 665 |
| pars difflatur uento, pars autem obrigescit frigore. | |
| de<ni>que adeo male me accipiunt decimae et proueniunt male, | |
| trado ergo alias nummo porro, quod mihi constat carius. | |
| a<t> libertinus, tricorius, S<y>rus ipse, a<t> mastigias, | |
| quicum uersipellis fio et quicum conmuto omnia. | 670 |
| publicanus uero ut Asiae fiam, ut scripturarius, | |
| pro Lucilio, id ego nolo, et uno hoc non muto omnia. | |
| doctior quam ceteri | |
| sis, a<b> ami<c>is mutes aliquo te, cum sat<i>a<s> facta <sit> | |
| mihi quidem non persuadetur, public<i>s mutem meos. | 675 |
| XXVI.iii | |
| Non. 165M | |
| sanctum ego a Metello Rom<a rem> repedabam munere | |
| redi<i>sse ac repedasse, ut Roma<m> uitet, gladiatoribus. | |
| homines ipsi hanc sibi molestiam ultro atque aerumnam offerunt, | |
| ducunt uxores, producunt, quibus haec faciant, liberos. | |
| coniugem, infidamque <placitam> familiam, inpura<m> domum? | 680 |
| cribrum, incerniculum, lucernam, in laterem, in telam licium. | |
| depoc<l>assere aliqua sperans me ac deargentassere, | |
| decalauticare, eburno speculo de<s>peculassere, | |
| ferri tantum, si roget me, non dem, quantum auri petit. | |
| si secubitet, si<c> quoque a me, quae roget, non impetret. | 685 |
| qua propter deliro et cupidi officium fungor <li>berum. | |
| quod is intellegebar posse, * * * ad paucos ret<t>uli. |