• Lucius Annaeus Seneca iunior, De Beneficiis 3.4.1.1

• Betacode

• Previous
• Next
• • 
  • 

Hoc loco reddendum est Epicuro testimonium, qui	3.4.1.1
adsidue queritur, quod adversus praeterita simus in-
grati, quod, quaecumque percipimus bona, non redu-
camus nec inter voluptates numeremus, cum certior
nulla sit voluptas, quam quae iam eripi non potest.	5
Praesentia bona nondum tota in solido sunt, potest	2.1
illa casus aliquis incidere; futura pendent et incerta
sunt; quod praeteriit, inter tuta sepositum est. Quo-
modo gratus esse quisquam adversus beneficia potest,
qui omnem vitam suam transilit praesentium totus ac	5
futurorum? Memoria gratum facit; memoriae minimum
tribuit, quisquis spei plurimum.
Quemadmodum, mi Liberalis, quaedam res semel	5.1.1
perceptae haerent, quaedam, ut scias, non est satis
didicisse (intercidit enim eorum scientia, nisi con-
tinuetur), geometriam dico et sublimium cursum et si
qua alia propter suptilitatem lubrica sunt, ita beneficia	5
quaedam magnitudo non patitur excidere, quaedam
minora sed numero plurima et temporibus diversa
effluunt, quia, ut dixi, non subinde illa tractamus nec
libenter, quid cuique debeamus, recognoscimus. Audi	2.1
voces petentium: nemo non victuram semper in animo
suo memoriam dixit, nemo non deditum se et devotum
professus est, et si quod aliud humilius verbum, quo
se obpigneraret, invenit. Post exiguum tempus idem	5
illi verba priora quasi sordida et parum libera evitant;
perveniunt deinde eo, quo, ut ego existimo, pessimus
quisque atque ingratissimus pervenit, ut obliviscantur.
Adeo enim ingratus est, qui oblitus est, ut ingratus
sit, cui beneficium in mentem venit.	10