| Satis, ut existimo, hanc partem tractavimus, an | 5.7.1.1 |
| turpe esset beneficiis vinci. Quod qui quaerit, scit non | |
| solere homines sibi ipsos dare beneficium; manifestum | |
| enim fuisset non esse turpe a se ipsum vinci. Atqui | 2.1 |
| apud quosdam Stoicos et de hoc ambigitur, an possit | |
| aliquis sibi beneficium dare, an debeat referre sibi | |
| gratiam. Quod ut videretur quaerendum, illa fecerunt: | |
| solemus dicere: 'gratias mihi ago' et 'de nullo queri | 5 |
| possum alio quam de me' et 'ego mihi irascor' et 'ego | |
| a me poenas exigam' et 'odi me', multa praeterea eius- | |
| modi, per quae unusquisque de se tamquam de altero | |
| loquitur. 'Si nocere' inquit 'mihi possum, quare non | 3.1 |
| et beneficium mihi dare possim? Praeterea quae, si | |
| in alium contulissem, beneficia vocarentur, quare, si in | |
| me contuli, non sint? quod, si ab altero accepissem, | |
| deberem, quare, si mihi ipse dedi, non debeam? quare | 5 |
| sim adversus me ingratus, quod non minus turpe est | |
| quam in se sordidum esse et in se durum ac saevum | |
| et sui neclegentem? Tam alieni corporis leno male | 4.1 |
| audit quam sui. Nempe reprenditur adsentator et | |
| aliena subsequens verba, paratus ad falsa laudator; non | |
| minus placens sibi et se suspiciens, ut ita dicam, ad- | |
| sentator suus. Vitia non tantum, cum foris peccant, | 5 |
| invisa sunt, sed cum in se retorquentur. Quem magis | 5.1 |
| admiraberis, quam qui imperat sibi, quam qui se habet | |
| in potestate? Gentes facilius est barbaras inpatientes- | |
| que arbitrii alieni regere, quam animum suum con- | |
| tinere et tradere sibi. Platon, inquit, agit Socrati | 5 |
| gratias, quod ab illo didicit; quare Socrates sibi non | |
| agat, quod ipse se docuit? M. Cato ait: "Quod tibi | |
| deerit, a te ipso mutuare"; quare donare mihi non | |
| possim, si commodare possum? Innumerabilia sunt, | 6.1 |
| in quibus consuetudo nos dividit; dicere solemus: "sine, | |
| loquar mecum" et "ego mihi aurem pervellam"; quae | |
| si vera sunt, quemadmodum aliquis sibi irasci debet, | |
| sic et gratias agere, quomodo obiurgare se, sic et | 5 |
| laudare se, quomodo damno sibi esse, sic et lucro | |
| potest. Iniuria et beneficium contraria sunt; si de | |
| aliquo dicimus: "iniuriam sibi fecit", poterimus dicere | |
| et: "beneficium sibi dedit".' |