| Beneficium est praestitisse aliquid utiliter; verbum | 5.10.1.1 |
| autem 'praestitisse' ad alios spectat. Numquid non | |
| demens videbitur, qui aliquid sibi vendidisse se dicet? | |
| quia venditio alienatio est et rei suae iurisque in ea | |
| sui ad alium translatio. Atqui, quemadmodum vendere, | 5 |
| sic dare aliquid a se dimittere est et id, quod tenueris, | |
| habendum alteri tradere; quod si est, beneficium nemo | |
| sibi dedit, quia nemo dat sibi; alioqui duo contraria | |
| in uno coeunt, ut sit idem dare et accipere. Etiam- | 2.1 |
| nunc multum interest inter dare et accipere; quidni? | |
| cum ex diverso ista verba posita sint. Atqui si quis | |
| sibi beneficium dat, nihil interest inter dare et accipere. | |
| Paulo ante dicebam quaedam ad alios pertinere et sic | 5 |
| esse formata, ut tota significatio illorum discedat a | |
| nobis: frater sum, <sed> alterius, nemo est enim suus | |
| frater; par sum, sed alicui, quis enim par est sibi? | |
| Quod conparatur, sine altero non intellegitur; quod | |
| iungitur, sine altero non est; sic et, quod datur, sine | 10 |
| altero non est, et beneficium sine altero non est. Idem | 3.1 |
| ipso vocabulo adparet, in quo hoc continetur, 'bene | |
| fecisse'; nemo autem sibi bene facit, non magis quam | |
| sibi favet, quam suarum partium est. Diutius hoc et | |
| pluribus exemplis licet prosequi: quidni? cum inter ea | 4.1 |
| sit habendum beneficium, quae secundam personam desi- | |
| derant. quaedam, cum sint honesta, pulcherrima, sum- | |
| mae virtutis, nisi in altero non habent locum. Laudatur | |
| et inter maxima humani generis bona fides colitur; | 5 |
| num quis ergo dicitur sibi fidem praestitisse? |