II.i
Amphitrvo Age í tu secúndum. Sosia Sequór, subsequór te. 551
Amph. Scelestissimum te arbitror. Sos. Nam quam ob rem?
Amph. Quia id quod neque est neque fuit neque futurum est
mihi praedicas. Sos. Eccere, iam tuatim
facis <tu>, ut tuis nulla apud te fides sit. 555
Amph. Quid est? quo modo? iam quidem hercle ego tibi istam
scelestam, scelus, linguam abscidam. Sos. Tuos sum,
proinde ut commodumst et lubet quidque facias;
tamen quin loquar haec uti facta sunt hic,
numquam ullo modo me potes deterrere. 560
Amph. Scelestissime, audes mihi praedicare id,
domi te esse nunc, qui hic ades? Sos. Vera dico.
Amph. Malum quod tibi di dabunt, atque ego hodie
dabo. Sos. Istuc tibist in manu, nam tuos sum.
Amph. Tun me, verbero, audes erum ludificari? 565
tune id dicere audes, quod nemo umquam homo antehac
vidit nec potest fieri, tempore uno
homo idem duobus locis ut simul sit?
Sos. Profecto ut loquor res ita est. Amph. Iuppiter te
perdat. Sos. Quid mali súm, ere, tua ex re promeritus? 570
Amph. Rogasne, improbe, etiam, qui ludos facis me?
Sos. Meritó maledicás mihi, si id ita factum est.†
verum haud mentior, resque uti facta dico.
  Amph. Homo hic ébrius est, ut opínor.
Sos. Útinam ita essem. Amph. Optás quae facta. 575
Sos. Égone? Amph. Tu istic. úbi bibisti?
Sos. Nusquam equidem bibi. Amph. Quid hoc sit
hominis? Sos. equidem decies dixi:
domi ego sum, inquam, écquid audis?
et apud te adsum Sosia idem.
satin hoc plane, satin diserte,
ere, nunc videor
tibi locutus esse? Amph. Vah,
ápage te a me. Sos. Quíd est negoti? 580
Amph. Péstis te tenet. Sos. Nám quor istuc
dicis? equidem valeo et salvos
sum recte, Amphitruo. Amph. At te ego faciam
hodie proinde ac meritus es,
ut minus valeas et miser sis, 584a
salvos domum si rediero: iam
sequere sis, erum qui ludificas 585a
dictis delirantibus,
qui quoniam erus quod imperavit neglexisti persequi, 586
nunc venis etiam ultro inrisum dominum: quae neque fieri
possunt neque fando umquam accepit quisquam profers, carnifex;
quoius ego hodie in tergum faxo ista expetant mendacia.
Sos. Amphitruo, miserrima istaec miseria est servo bono, 590
apud erum qui vera loquitur, si id vi verum vincitur.
Amph. Quo id, malum, pacto potest nam (mecum argumentis puta)
fieri, nunc uti tu <et> hic sis et domi? id dici volo.
Sos. Sum profecto et hic et illíc. hoc cuivis mirari licet,
neque tibi istuc mirum * mágis videtur quam mihi. 595
Amph. Quo modo? S. Nihilo, inquam, mirum magis tibi istuc quam mihi;
neque, ita me di ament, credebam primo mihimet Sosiae,
donec Sosia illic egomet fecit sibi uti crederem.
ordine omne, uti quicque actum est, dúm apud hostis sedimus,
edissertavit. tum formam una abstulit cum nomine. 600
neque lac lactis magis est simile quam ille ego similest mei.
nam ut dudum ante lucem a portu me praemisisti domum—
A. Quid igitur? S. Prius multo ante aedis stabam quam illo adveneram.
Amph. Quas, malum, nugás? satin tu sanus es? Sos. Sic sum ut vides.
Amph. Huic homini nescio quid est mali mala obiectum manu, 605
postquam a me abiit. Sos. Fateor, nam sum obtusus pugnis pessume.
Amph. Quis te verberavit? Sos. Egomet memet, qui nunc sum domi.
Amph. Cave quicquam, nisi quod rogabo te, mihi responderis.
omnium primum iste qui sit Sosia, hoc dici volo.
Sos. Tuos est servos. Amph. Mihi quidem uno te plus etiam est quam volo, 610
neque postquam sum natus habui nisi te servom Sosiam.
Sos. At ego nunc, Amphitruo, dico: Sosiam servom tuom
praeter me alterum, inquam, adveniens faciam ut offendas domi,
Davo prognatum patre eodem quo égo sum, forma, aetate item
qua égo sum. quid opust verbis? geminus Sosia hic factust tibi. 615
Amph. Nimia memoras mira. sed vidistin uxorem meam?
S. Quin intro ire in aedis numquam licitum est. A. Quis te prohibuit?
Sos. Sosia ille, quem iam dudum dico, is qui me contudit.
Amph. Quis istic Sosia est? Sos. Ego, inquam. quotiens dicendum est tibi?
Amph. Sed quid ais? num obdormivisti dudum? Sos. Nusquam gentium. 620
Amph. Ibi forte istum si vidisses quendam in somnis Sosiam—
Sos. Non soleo ego somniculose éri imperia persequi.
vigilans vidi, vigilans nunc <te> video, vigilans fabulor,
vigilantem ille me iam dudum vigilans pugnis contudit.
Amph. Quis homo? Sos. Sosia, inquam, ego ille. quaeso, nonne intellegis? 625
Amph. Qui, malum, intellegere quisquam potis est? ita nugas blatis.
Sos. Verum actutum nosces, quom illum nosces servom Sosiam.
Amph. Sequere hac igitur me, nam mi istuc primum exquisito est opus.
[sed vide ex navi efferantur quae imperavi iam omnia.
Sos. Et memor sum et diligens, ut quae imperes compareant; 630
non ego cum vino simitu ébibi imperium tuom.
Amph. Vtinam di faxint, infecta dicta re eveniant tua.]