Titus Maccius Plautus, Persa 499

Titus Maccius Plautus, Mercator 499

Betacode

III.i
Lysimachvs Amíce amico operam dedi: vicinus quod rogavit,	499
hoc emi mercimonium. mea es tu, sequere sane.	500
ne plora: nimis stulte facis, oculos corrumpis tales.
quin tibi quidem quod rideas magis est, quam ut lamentere.
Pasicompsa Amabo ecastor, mi senex, eloquere—Lys. Exquire quidvis.
Pas. Cur emeris me. Lys. Tene ego? ut quod imperetur facias,
item quod tu mihi si imperes, ego faciam. Pas. Facere certumst	505
pro copia et sapientia quae te velle arbitrabor.
Lys. Laboriosi nil tibi quicquam operis imperabo.
Pas. Namque edepol equidem, mi senex, non didici baiolare
nec pecua ruri pascere nec pueros nutricare.
Lys. Bona si esse vis, bene erit tibi. Pas. Tum pol ego perii misera.	510
Lys. Qui? Pas. Quia illim unde huc advecta sum, malis bene esse solitumst.
Lys. Quasi dicas nullam mulierem bonam esse. Pas. Haud equidem dico,
nec mos meust ut praedicem quod ego omnis scire credam.
Lys. Oratio edepol pluris est huius quam quanti haec emptast.
rogare hoc unum te volo. Pas. Roganti respondebo.	515
Lys. Quid ais tu? quid nomen tibi dicam esse? Pas. Pasicompsae.
Lys. Ex forma nomen inditumst. sed quid ais, Pasicompsa?
possin tu, si usus venerit, subtemen tenue nere?
Pas. Possum. Lys. Si tenue scis, scio te uberius posse nere.
Pas. De lanificio neminem metuo, una aetate quae sit.	520
Lys. Bonam hercle te et frugi arbitror, matura iam † inde aetate
quom scis facere officium tuom, mulier. Pas. Pol docta didici.
operam accusari non sinam meam. Lys. Em istaec hercle res est.
ovem tibi eccillam dabo, natam annos sexaginta,
peculiarem. Pas. Mi senex, tam vetulam? Lys. Generis graecist;	525
eam si curabis, perbonast, tondetur nimium scite.
Pas. Honoris causa quidquid est quod dabitur gratum habebo.
Lys. Nunc, mulier, ne tu frustra sis, mea non es, ne arbitrere.
Pas. Dic igitur quaeso, quoia sum? Lys. Tuo ero redempta es rursum;
ego te redemi, ílle mecum oravit. Pas. Animus rediit,	530
si mecum servatur fides. Lys. Bono animo es, liberabit
ille te homo: ita edepol deperit, atque hodie primum vidit.
Pas. Ecastor iam bienniumst, quom mecum rem coëpit.
nunc, quando amicum te scio esse illius, indicabo.
Lys. Quid ais tu? iam bienniumst, quom tecum rém habet? Pas. Certo;	535
et intér nos coniuravimus, ego cum illo et ille mecum:
ego cum viro et ílle cum muliere, nisi cum illo aut ille mecum,	536a
neuter stupri causa caput limaret. Lys. Di immortales,	537
etiam cum uxore non cubet? Pas. Amabo, án maritust?
neque est neque erit. Lys. Nolim quidem. homo hercle periuravit.
Pas. Nullum adulescentem plus amo. Lys. Puer est ille quidem, stulta.	540
nam illi quidem hau sane diust quom dentes exciderunt.
Pas. Quid, dentes? Lys. Nihil est. sequere sis. hunc me diem unum oravit
ut apud me praehiberem locum, ideo quia uxor rurist.—