| Plato philosophus in illo praeclarissimo Timaeo cae- | 49.1 |
| lesti quadam facundia uniuersum mundum molitus, <is> igitur | |
| postquam de nostri quoque animi trinis potestatibus sol- | |
| lertissime disseruit et, cur quaeque membra nobis diuina | |
| prouidentia fabricata sint, aptissime docuit, causam mor- | 5 |
| borum omnium trifariam percenset. primam causam pri- | |
| mordiis corporis adtribuit, si ipsae elementorum qualitates, | |
| uuida et frigida et h[i]is duae aduorsae, non congruant; id | |
| adeo euenit, cum quaepiam earum modo excessit aut loco | |
| demigrauit. sequens causa morborum inest in eorum uitio, | 10 |
| quae iam concreta ex simplicibus elementis una tamen | |
| specie coaluerunt, ut est sanguinis species et uisceris et | |
| ossi et medullae, porro illa quae ex hisce singularibus | |
| mixta sunt. tertio in corpore concrementa uarii fellis et | |
| turbidi spiritus et pinguis humoris nouissima aegritudinum | 15 |
| incitamenta sunt. quorum e numero praecipuast materia | 50.1 |
| morbi comitialis, de quo dicere exorsus sum, cum caro in | |
| humorem crassum et spumidum inimico igni conliquescit | |
| et spiritu indidem parto ex candore compressi aeris albida | |
| et tumida tabes fluit. ea namque tabes si foras corporis | 5 |
| prospirauit, maiore dedecore quam noxa diffunditur; pec- | |
| toris enim primorem cutim uitiligine insignit et omni- | |
| modis maculationibus conuariat. sed cui hoc usu uenerit, | |
| numquam postea comitiali morbo adtemptatur; ita aegri- | |
| tudinem animi grauissimam leui turpitudine corporis com- | 10 |
| pensat. enimuero si perniciosa illa dulcedo intus cohibita | |
| et bili atrae sociata uenis omnibus furens peruasit, dein | |
| ad summum caput uiam molita dirum fluxum cerebro im- | |
| miscuit, ilico regalem partem animi debilitat, quae ratione | |
| pollens uerticem hominis uelut arcem et regiam insedit. | 15 |
| eius quippe diuinas uias et sapientis meatus obruit et | |
| obturbat; quod facit minore pernicie per soporem, cum | |
| potu et cibo plenos comitialis morbi praenuntia strangula- | |
| tione modice angit. sed si usque adeo aucta est, ut | |
| etiam uigilantium capiti offundatur, tum uero repentino | 20 |
| mentis nubilo obtorpescunt et moribundo corpore, ces- | |
| sante animo cadunt. eum nostri non modo maiorem et | |
| comitialem, uerum etiam diuinum morbum, ita ut Graeci | |
| ἱερὰν νόσον, uere nuncuparunt, uidelicet quod animi par- | |
| tem rationalem, quae longe sanctissimast, eam uiolet. | 25 |