| Quin etiam—quod praeterii—sunt quae fatearis | 53.1 |
| nescire, et eadem rursus, quasi scias, criminari<s>. ais enim | |
| me habuisse quaedam sudariolo inuoluta apud lares Pon- | |
| tiani. ea inuoluta quae et cuius modi fuerint, nescisse | |
| te confiteris, neque praeterea quemquam esse qui uiderit; | 5 |
| tamen illa contendis instrumenta magiae fuisse. nemo | |
| tibi blandiatur, Aemiliane: non est in accusando uersutia | |
| ac ne impudentia quidem, ne tu arbitreris. quid igitur? | |
| furor infelix acerbi animi et misera insania crudae senec- | |
| tutis. his enim paene uerbis cum tam graui et perspicaci | 10 |
| iudice egisti: 'habuit Apuleius quaepiam linteolo inuoluta | |
| apud lares Pontiani. haec quoniam ignoro quae fuerint, | |
| iccirco magica fuisse contendo. crede igitur mihi quod | |
| dico, quia id dico quod nescio.' o pulchra argumenta | |
| et aperte crimen reuincentia. 'hoc fuit, quoniam quid | 15 |
| fuerit ignoro.' solus repertus es, Aemiliane, qui scias etiam | |
| illa quae nescis; tantum super omnis stultitia euectus | |
| es, quippe qui sollertissimi et acerrimi philosophorum ne | |
| is quidem confidendum esse aiunt quae uidemus, at tu | |
| de illis quoque adfirmas, quae neque conspexisti um- | 20 |
| quam neque audisti. Pontianus si uiueret atque eum inter- | |
| rogares, quae fuerint in illo inuolucro, nescire se respon- | |
| deret. libertus eccille, qui clauis eius loci in hodiernum | |
| habet et a uobis stat, numquam se ait inspexisse, quan- | |
| quam ipse aperiret utpote promus librorum, qui illic erant | 25 |
| conditi, paene cotidie et clauderet, saepe nobiscum, multo | |
| saepius solus intraret, linteum in mensa positum cerneret | |
| sine ullo sigillo, sine uinculo. quidni enim? magicae | |
| res in eo occultabantur: eo neglegentius adseruabam, sed | |
| enim libere scrutandum et inspiciendum, si liberet, etiam | 30 |
| auferendum temere exponebam, alienae custodiae commen- | |
| dabam, alieno arbitrio permittebam. quid igitur inprae- | |
| sentiarum uis tibi credi? quodne Pontianus nescierit, qui | |
| indiuiduo contubernio mecum uixit, id te scire, quem num- | |
| quam uiderim nisi pro tribunali? an quod libertus ad- | 35 |
| siduus, cui omnis facultas inspiciendi fuit, quod is libertus | |
| non uiderit, te qui numquam eo accesseris uidisse? deni- | |
| que ut, quod non uidisti, id tale fuerit, quale dicis: at- | |
| qui, stulte, si hodie illud sudariolum tu intercepisses, | |
| quicquid ex eo promeres, ego magicum negarem. | 40 |