| Fuit et illa commenticia epistula neque mea manu | 87.4 |
| scripta neque uerisimiliter conficta, qua uideri uolebant | 5 |
| blanditiis a me mulierem sollicitatam. cur ego blandirem, | |
| si magia confidebam? qua autem uia ad istos peruenit | |
| epistula, ad Pudentillam scilicet per aliquem fidelem missa, | |
| ut in re tali accurari solet? cur praeterea tam uitiosis | |
| uerbis, tam barbaro sermone ego scriberem, quem idem | 10 |
| dicunt nequaquam Graecae linguae imperitum? cur autem | |
| tam absurdis tamque tabernariis blanditiis subigitarem, | |
| quem idem aiunt uersibus amatoriis satis scite lasciuire? | |
| sic est profecto, cuiuis palam est: hic, qui epistulam | |
| Pudentillae Graecatiorem legere non potuerat, hanc ut | 15 |
| suam facilius legit et aptius commendauit. |