| SATVRA VI | |
| Credo Pudicitiam Saturno rege moratam | 6.1 |
| in terris uisamque diu, cum frigida paruas | |
| praeberet spelunca domos ignemque laremque | |
| et pecus et dominos communi clauderet umbra, | |
| siluestrem montana torum cum sterneret uxor | 5 |
| frondibus et culmo uicinarumque ferarum | |
| pellibus, haut similis tibi, Cynthia, nec tibi, cuius | |
| turbauit nitidos extinctus passer ocellos, | |
| sed potanda ferens infantibus ubera magnis | |
| et saepe horridior glandem ructante marito. | 10 |
| quippe aliter tunc orbe nouo caeloque recenti | |
| uiuebant homines, qui rupto robore nati | |
| compositiue luto nullos habuere parentes. | |
| multa Pudicitiae ueteris uestigia forsan | |
| aut aliqua exstiterint et sub Ioue, sed Ioue nondum | 15 |
| barbato, nondum Graecis iurare paratis | |
| per caput alterius, cum furem nemo timeret | |
| caulibus ac pomis et aperto uiueret horto. | |
| paulatim deinde ad superos Astraea recessit | |
| hac comite, atque duae pariter fugere sorores. | 20 |
| anticum et uetus est alienum, Postume, lectum | |
| concutere atque sacri genium contemnere fulcri. | |
| omne aliud crimen mox ferrea protulit aetas: | |
| uiderunt primos argentea saecula moechos. | |
| conuentum tamen et pactum et sponsalia nostra | 25 |
| tempestate paras iamque a tonsore magistro | |
| pecteris et digito pignus fortasse dedisti? | |
| certe sanus eras. uxorem, Postume, ducis? | |
| dic qua Tisiphone, quibus exagitere colubris. | |
| ferre potes dominam saluis tot restibus ullam, | 30 |
| cum pateant altae caligantesque fenestrae, | |
| cum tibi uicinum se praebeat Aemilius pons? | |
| aut si de multis nullus placet exitus, illud | |
| nonne putas melius, quod tecum pusio dormit? | |
| pusio, qui noctu non litigat, exigit a te | 35 |
| nulla iacens illic munuscula, nec queritur quod | |
| et lateri parcas nec quantum iussit anheles. | |
| sed placet Vrsidio lex Iulia: tollere dulcem | |
| cogitat heredem, cariturus turture magno | |
| mullorumque iubis et captatore macello. | 40 |
| quid fieri non posse putes, si iungitur ulla | |
| Vrsidio? si moechorum notissimus olim | |
| stulta maritali iam porrigit ora capistro, | |
| quem totiens texit perituri cista Latini? | |
| quid quod et antiquis uxor de moribus illi | 45 |
| quaeritur? o medici, nimiam pertundite uenam. | |
| delicias hominis! Tarpeium limen adora | |
| pronus et auratam Iunoni caede iuuencam, | |
| si tibi contigerit capitis matrona pudici. | |
| paucae adeo Cereris uittas contingere dignae, | 50 |
| quarum non timeat pater oscula. necte coronam | |
| postibus et densos per limina tende corymbos. | |
| unus Hiberinae uir sufficit? ocius illud | |
| extorquebis, ut haec oculo contenta sit uno. | |
| magna tamen fama est cuiusdam rure paterno | 55 |
| uiuentis. uiuat Gabiis ut uixit in agro, | |
| uiuat Fidenis, et agello cedo paterno. | |
| quis tamen adfirmat nil actum in montibus aut in | |
| speluncis? adeo senuerunt Iuppiter et Mars? | |
| porticibusne tibi monstratur femina uoto | 60 |
| digna tuo? cuneis an habent spectacula totis | |
| quod securus ames quodque inde excerpere possis? | |
| chironomon Ledam molli saltante Bathyllo | |
| Tuccia uesicae non imperat, Apula gannit, | |
| [sicut in amplexu, subito et miserabile longum.] | 65 |
| attendit Thymele: Thymele tunc rustica discit. | |
| ast aliae, quotiens aulaea recondita cessant, | |
| et uacuo clusoque sonant fora sola theatro, | |
| atque a plebeis longe Megalesia, tristes | |
| personam thyrsumque tenent et subligar Acci. | 70 |
| Vrbicus exodio risum mouet Atellanae | |
| gestibus Autonoes, hunc diligit Aelia pauper. | |
| soluitur his magno comoedi fibula, sunt quae | |
| Chrysogonum cantare uetent, Hispulla tragoedo | |
| gaudet: an expectas ut Quintilianus ametur? | 75 |
| accipis uxorem de qua citharoedus Echion | |
| aut Glaphyrus fiat pater Ambrosiusque choraules. | |
| longa per angustos figamus pulpita uicos, | |
| ornentur postes et grandi ianua lauro, | |
| ut testudineo tibi, Lentule, conopeo | 80 |
| nobilis Euryalum murmillonem exprimat infans. | |
| nupta senatori comitata est Eppia ludum | |
| ad Pharon et Nilum famosaque moenia Lagi | |
| prodigia et mores urbis damnante Canopo. | |
| inmemor illa domus et coniugis atque sororis | 85 |
| nil patriae indulsit, plorantisque improba natos | |
| utque magis stupeas ludos Paridemque reliquit. | |
| sed quamquam in magnis opibus plumaque paterna | |
| et segmentatis dormisset paruula cunis, | |
| contempsit pelagus; famam contempserat olim, | 90 |
| cuius apud molles minima est iactura cathedras. | |
| Tyrrhenos igitur fluctus lateque sonantem | |
| pertulit Ionium constanti pectore, quamuis | |
| mutandum totiens esset mare. iusta pericli | |
| si ratio est et honesta, timent pauidoque gelantur | 95 |
| pectore nec tremulis possunt insistere plantis: | |
| fortem animum praestant rebus quas turpiter audent. | |
| si iubeat coniunx, durum est conscendere nauem, | |
| tunc sentina grauis, tunc summus uertitur aer: | |
| quae moechum sequitur, stomacho ualet. illa maritum | 100 |
| conuomit, haec inter nautas et prandet et errat | |
| per puppem et duros gaudet tractare rudentis. | |
| qua tamen exarsit forma, qua capta iuuenta | |
| Eppia? quid uidit propter quod ludia dici | |
| sustinuit? nam Sergiolus iam radere guttur | 105 |
| coeperat et secto requiem sperare lacerto; | |
| praeterea multa in facie deformia, sicut | |
| attritus galea mediisque in naribus ingens | |
| gibbus et acre malum semper stillantis ocelli. | |
| sed gladiator erat. facit hoc illos Hyacinthos; | 110 |
| hoc pueris patriaeque, hoc praetulit illa sorori | |
| atque uiro. ferrum est quod amant. hic Sergius idem | |
| accepta rude coepisset Veiiento uideri. | |
| quid priuata domus, quid fecerit Eppia, curas? | |
| respice riuales diuorum, Claudius audi | 115 |
| quae tulerit. dormire uirum cum senserat uxor, | |
| sumere nocturnos meretrix Augusta cucullos | 118 |
| ausa Palatino et tegetem praeferre cubili | 117 |
| linquebat comite ancilla non amplius una. | 119 |
| sed nigrum flauo crinem abscondente galero | 120 |
| intrauit calidum ueteri centone lupanar | |
| et cellam uacuam atque suam; tunc nuda papillis | |
| prostitit auratis titulum mentita Lyciscae | |
| ostenditque tuum, generose Britannice, uentrem. | |
| excepit blanda intrantis atque aera poposcit. | 125 |
| [continueque iacens cunctorum absorbuit ictus.] | |
| mox lenone suas iam dimittente puellas | |
| tristis abit, et quod potuit tamen ultima cellam | |
| clausit, adhuc ardens rigidae tentigine uoluae, | |
| et lassata uiris necdum satiata recessit, | 130 |
| obscurisque genis turpis fumoque lucernae | |
| foeda lupanaris tulit ad puluinar odorem. | |
| hippomanes carmenque loquar coctumque uenenum | |
| priuignoque datum? faciunt grauiora coactae | |
| imperio sexus minimumque libidine peccant. | 135 |
| 'optima sed quare Caesennia teste marito?' | |
| bis quingena dedit. tanti uocat ille pudicam, | |
| nec pharetris Veneris macer est aut lampade feruet: | |
| inde faces ardent, ueniunt a dote sagittae. | |
| libertas emitur. coram licet innuat atque | 140 |
| rescribat: uidua est, locuples quae nupsit auaro. | |
| 'cur desiderio Bibulae Sertorius ardet?' | |
| si uerum excutias, facies non uxor amatur. | |
| tres rugae subeant et se cutis arida laxet, | |
| fiant obscuri dentes oculique minores, | 145 |
| 'collige sarcinulas' dicet libertus 'et exi. | |
| iam grauis es nobis et saepe emungeris. exi | |
| ocius et propera. sicco uenit altera naso.' | |
| interea calet et regnat poscitque maritum | |
| pastores et ouem Canusinam ulmosque Falernas— | 150 |
| quantulum in hoc!—pueros omnes, ergastula tota, | |
| quodque domi non est, sed habet uicinus, ematur. | |
| mense quidem brumae, cum iam mercator Iason | |
| clausus et armatis obstat casa candida nautis, | |
| grandia tolluntur crystallina, maxima rursus | 155 |
| murrina, deinde adamas notissimus et Beronices | |
| in digito factus pretiosior. hunc dedit olim | |
| barbarus incestae, dedit hunc Agrippa sorori, | |
| obseruant ubi festa mero pede sabbata reges | |
| et uetus indulget senibus clementia porcis. | 160 |
| 'nullane de tantis gregibus tibi digna uidetur?' | |
| sit formonsa, decens, diues, fecunda, uetustos | |
| porticibus disponat auos, intactior omni | |
| crinibus effusis bellum dirimente Sabina, | |
| rara auis in terris nigroque simillima cycno, | 165 |
| quis feret uxorem cui constant omnia? malo, | |
| malo Venustinam quam te, Cornelia, mater | |
| Gracchorum, si cum magnis uirtutibus adfers | |
| grande supercilium et numeras in dote triumphos. | |
| tolle tuum, precor, Hannibalem uictumque Syphacem | 170 |
| in castris et cum tota Carthagine migra. | |
| 'parce, precor, Paean, et tu, dea, pone sagittas; | |
| nil pueri faciunt, ipsam configite matrem' | |
| Amphion clamat, sed Paean contrahit arcum. | |
| extulit ergo greges natorum ipsumque parentem, | 175 |
| dum sibi nobilior Latonae gente uidetur | |
| atque eadem scrofa Niobe fecundior alba. | |
| quae tanti grauitas, quae forma, ut se tibi semper | |
| inputet? huius enim rari summique uoluptas | |
| nulla boni, quotiens animo corrupta superbo | 180 |
| plus aloes quam mellis habet. quis deditus autem | |
| usque adeo est, ut non illam quam laudibus effert | |
| horreat inque diem septenis oderit horis? | |
| quaedam parua quidem, sed non toleranda maritis. | |
| nam quid rancidius quam quod se non putat ulla | 185 |
| formosam nisi quae de Tusca Graecula facta est, | |
| de Sulmonensi mera Cecropis? omnia Graece: | |
| [cum sit turpe magis nostris nescire Latine.] | |
| hoc sermone pauent, hoc iram, gaudia, curas, | |
| hoc cuncta effundunt animi secreta. quid ultra? | 190 |
| concumbunt Graece. dones tamen ista puellis, | |
| tune etiam, quam sextus et octogensimus annus | |
| pulsat, adhuc Graece? non est hic sermo pudicus | |
| in uetula. quotiens lasciuum interuenit illud | |
| ζωὴ καὶ ψυχή, modo sub lodice relictis | 195 |
| uteris in turba. quod enim non excitet inguen | |
| uox blanda et nequam? digitos habet. ut tamen omnes | |
| subsidant pinnae, dicas haec mollius Haemo | |
| quamquam et Carpophoro, facies tua conputat annos. | |
| si tibi legitimis pactam iunctamque tabellis | 200 |
| non es amaturus, ducendi nulla uidetur | |
| causa, nec est quare cenam et mustacea perdas | |
| labente officio crudis donanda, nec illud | |
| quod prima pro nocte datur, cum lance beata | |
| Dacicus et scripto radiat Germanicus auro. | 205 |
| si tibi simplicitas uxoria, deditus uni | |
| est animus, summitte caput ceruice parata | |
| ferre iugum. nullam inuenies quae parcat amanti. | |
| ardeat ipsa licet, tormentis gaudet amantis | |
| et spoliis; igitur longe minus utilis illi | 210 |
| uxor, quisquis erit bonus optandusque maritus. | |
| nil umquam inuita donabis coniuge, uendes | |
| hac obstante nihil, nihil haec si nolet emetur. | |
| haec dabit affectus: ille excludatur amicus | |
| iam senior, cuius barbam tua ianua uidit. | 215 |
| testandi cum sit lenonibus atque lanistis | |
| libertas et iuris idem contingat harenae, | |
| non unus tibi riualis dictabitur heres. | |
| 'pone crucem seruo.' 'meruit quo crimine seruus | |
| supplicium? quis testis adest? quis detulit? audi; | 220 |
| nulla umquam de morte hominis cunctatio longa est.' | |
| 'o demens, ita seruus homo est? nil fecerit, esto: | |
| hoc uolo, sic iubeo, sit pro ratione uoluntas.' | |
| imperat ergo uiro. sed mox haec regna relinquit | |
| permutatque domos et flammea conterit; inde | 225 |
| auolat et spreti repetit uestigia lecti. | |
| ornatas paulo ante fores, pendentia linquit | |
| uela domus et adhuc uirides in limine ramos. | |
| sic crescit numerus, sic fiunt octo mariti | |
| quinque per autumnos, titulo res digna sepulcri. | 230 |
| desperanda tibi salua concordia socru. | |
| illa docet spoliis nudi gaudere mariti, | |
| illa docet missis a corruptore tabellis | |
| nil rude nec simplex rescribere, decipit illa | |
| custodes aut aere domat. tum corpore sano | 235 |
| aduocat Archigenen onerosaque pallia iactat. | |
| abditus interea latet et secretus adulter | |
| inpatiensque morae silet et praeputia ducit. | |
| scilicet expectas ut tradat mater honestos | |
| atque alios mores quam quos habet? utile porro | 240 |
| filiolam turpi uetulae producere turpem. | |
| nulla fere causa est in qua non femina litem | |
| mouerit. accusat Manilia, si rea non est. | |
| conponunt ipsae per se formantque libellos, | |
| principium atque locos Celso dictare paratae. | 245 |
| endromidas Tyrias et femineum ceroma | |
| quis nescit, uel quis non uidit uulnera pali, | |
| quem cauat adsiduis rudibus scutoque lacessit | |
| atque omnis implet numeros dignissima prorsus | |
| Florali matrona tuba, nisi si quid in illo | 250 |
| pectore plus agitat ueraeque paratur harenae? | |
| quem praestare potest mulier galeata pudorem, | |
| quae fugit a sexu? uires amat. haec tamen ipsa | |
| uir nollet fieri; nam quantula nostra uoluptas! | |
| quale decus, rerum si coniugis auctio fiat, | 255 |
| balteus et manicae et cristae crurisque sinistri | |
| dimidium tegimen! uel si diuersa mouebit | |
| proelia, tu felix ocreas uendente puella. | |
| hae sunt quae tenui sudant in cyclade, quarum | |
| delicias et panniculus bombycinus urit. | 260 |
| aspice quo fremitu monstratos perferat ictus | |
| et quanto galeae curuetur pondere, quanta | |
| poplitibus sedeat quam denso fascia libro, | |
| et ride positis scaphium cum sumitur armis. | |
| dicite uos, neptes Lepidi caeciue Metelli | 265 |
| Gurgitis aut Fabii, quae ludia sumpserit umquam | |
| hos habitus? quando ad palum gemat uxor Asyli? | |
| semper habet lites alternaque iurgia lectus | |
| in quo nupta iacet; minimum dormitur in illo. | |
| tum grauis illa uiro, tunc orba tigride peior, | 270 |
| cum simulat gemitus occulti conscia facti, | |
| aut odit pueros aut ficta paelice plorat | |
| uberibus semper lacrimis semperque paratis | |
| in statione sua atque expectantibus illam, | |
| quo iubeat manare modo. tu credis amorem, | 275 |
| tu tibi tunc, uruca, places fletumque labellis | |
| exorbes, quae scripta et quot lecture tabellas | |
| si tibi zelotypae retegantur scrinia moechae! | |
| sed iacet in serui complexibus aut equitis. dic, | |
| dic aliquem sodes hic, Quintiliane, colorem. | 280 |
| haeremus. dic ipsa. 'olim conuenerat' inquit | |
| 'ut faceres tu quod uelles, nec non ego possem | |
| indulgere mihi. clames licet et mare caelo | |
| confundas, homo sum.' nihil est audacius illis | |
| deprensis: iram atque animos a crimine sumunt. | 285 |
| unde haec monstra tamen uel quo de fonte requiris? | |
| praestabat castas humilis fortuna Latinas | |
| quondam, nec uitiis contingi parua sinebant | |
| tecta labor somnique breues et uellere Tusco | |
| uexatae duraeque manus ac proximus urbi | 290 |
| Hannibal et stantes Collina turre mariti. | |
| nunc patimur longae pacis mala, saeuior armis | |
| luxuria incubuit uictumque ulciscitur orbem. | |
| nullum crimen abest facinusque libidinis ex quo | |
| paupertas Romana perit. hinc fluxit ad istos | 295 |
| et Sybaris colles, hinc et Rhodos et Miletos | |
| atque coronatum et petulans madidumque Tarentum. | |
| prima peregrinos obscena pecunia mores | |
| intulit, et turpi fregerunt saecula luxu | |
| diuitiae molles. quid enim uenus ebria curat? | 300 |
| inguinis et capitis quae sint discrimina nescit | |
| grandia quae mediis iam noctibus ostrea mordet, | |
| cum perfusa mero spumant unguenta Falerno, | |
| cum bibitur concha, cum iam uertigine tectum | |
| ambulat et geminis exsurgit mensa lucernis. | 305 |
| i nunc et dubita qua sorbeat aera sanna | |
| Maura, Pudicitiae ueterem cum praeterit aram, | 308 |
| Tullia quid dicat, notae collactea Maurae. | 307 |
| noctibus hic ponunt lecticas, micturiunt hic | 309 |
| effigiemque deae longis siphonibus implent | 310 |
| inque uices equitant ac Luna teste mouentur, | |
| inde domos abeunt: tu calcas luce reuersa | |
| coniugis urinam magnos uisurus amicos. | |
| nota bonae secreta deae, cum tibia lumbos | |
| incitat et cornu pariter uinoque feruntur | 315 |
| attonitae crinemque rotant ululantque Priapi | |
| maenades. o quantus tunc illis mentibus ardor | |
| concubitus, quae uox saltante libidine, quantus | |
| ille meri ueteris per crura madentia torrens! | |
| lenonum ancillas posita Saufeia corona | 320 |
| prouocat et tollit pendentis praemia coxae, | |
| ipsa Medullinae fluctum crisantis adorat: | |
| palma inter dominas, uirtus natalibus aequa. | |
| nil ibi per ludum simulabitur, omnia fient | |
| ad uerum, quibus incendi iam frigidus aeuo | 325 |
| Laomedontiades et Nestoris hirnea possit. | |
| tunc prurigo morae inpatiens, tum femina simplex, | |
| ac pariter toto repetitus clamor ab antro | |
| 'iam fas est, admitte uiros.' dormitat adulter, | |
| illa iubet sumpto iuuenem properare cucullo; | 330 |
| si nihil est, seruis incurritur; abstuleris spem | |
| seruorum, uenit et conductus aquarius; hic si | |
| quaeritur et desunt homines, mora nulla per ipsam | |
| quo minus inposito clunem summittat asello. | |
| atque utinam ritus ueteres et publica saltem | 335 |
| his intacta malis agerentur sacra; sed omnes | |
| nouerunt Mauri atque Indi quae psaltria penem | |
| maiorem quam sunt duo Caesaris Anticatones | |
| illuc, testiculi sibi conscius unde fugit mus, | |
| intulerit, ubi uelari pictura iubetur | 340 |
| quaecumque alterius sexus imitata figuras. | |
| et quis tunc hominum contemptor numinis, aut quis | |
| simpuuium ridere Numae nigrumque catinum | |
| et Vaticano fragiles de monte patellas | |
| ausus erat? sed nunc ad quas non Clodius aras? | 345 |
| [audio quid ueteres olim moneatis amici, | |
| 'pone seram, cohibe.' sed quis custodiet ipsos | |
| custodes? cauta est et ab illis incipit uxor.] | |
| iamque eadem summis pariter minimisque libido, | |
| nec melior silicem pedibus quae conterit atrum | 350 |
| quam quae longorum uehitur ceruice Syrorum. | |
| ut spectet ludos, conducit Ogulnia uestem, | |
| conducit comites, sellam, ceruical, amicas, | |
| nutricem et flauam cui det mandata puellam. | |
| haec tamen argenti superest quodcumque paterni | 355 |
| leuibus athletis et uasa nouissima donat. | |
| multis res angusta domi, sed nulla pudorem | |
| paupertatis habet nec se metitur ad illum | |
| quem dedit haec posuitque modum. tamen utile quid sit | |
| prospiciunt aliquando uiri, frigusque famemque | 360 |
| formica tandem quidam expauere magistra: | |
| prodiga non sentit pereuntem femina censum. | |
| ac uelut exhausta recidiuus pullulet arca | |
| nummus et e pleno tollatur semper aceruo, | |
| non umquam reputant quanti sibi gaudia constent. | 365 |
| in quacumque domo uiuit luditque professus | Ox1 |
| obscenum, tremula promittit et omnia dextra, | |
| inuenies omnis turpes similesque cinaedis. | |
| his uiolare cibos sacraeque adsistere mensae | |
| permittunt, et uasa iubent frangenda lauari | |
| cum colocyntha bibit uel cum barbata chelidon. | |
| purior ergo tuis laribus meliorque lanista, | |
| in cuius numero longe migrare iubetur | |
| psyllus ab †eupholio.† quid quod nec retia turpi | |
| iunguntur tunicae, nec cella ponit eadem | Ox10 |
| munimenta umeri †pulsatamque arma† tridentem | |
| qui nudus pugnare solet? pars ultima ludi | |
| accipit has animas aliusque in carcere neruos. | |
| sed tibi communem calicem facit uxor et illis | |
| cum quibus Albanum Surrentinumque recuset | |
| flaua ruinosi lupa degustare sepulchri. | |
| horum consiliis nubunt subitaeque recedunt, | |
| his languentem animum †seruant† et seria uitae, | |
| his clunem atque latus discunt uibrare magistris, | |
| quicquid praeterea scit qui docet. haud tamen illi | Ox20 |
| semper habenda fides: oculos fuligine pascit | |
| distinctus croceis et reticulatus adulter. | |
| suspectus tibi sit, quanto uox mollior et quo | |
| saepius in teneris haerebit dextera lumbis. | |
| hic erit in lecto fortissimus; exuit illic | |
| personam docili Thais saltata Triphallo. | |
| quem rides? aliis hunc mimum! sponsio fiat: | |
| purum te contendo uirum. contendo: fateris? | |
| an uocat ancillas tortoris pergula? noui | |
| consilia et ueteres quaecumque monetis amici, | Ox30 |
| 'pone seram, cohibe'. sed quis custodiet ipsos | |
| custodes, qui nunc lasciuae furta puellae | |
| hac mercede silent? crimen commune tacetur. | |
| prospicit hoc prudens et a illis incipit uxor. | |
| sunt quas eunuchi inbelles ac mollia semper | 366 |
| oscula delectent et desperatio barbae | |
| et quod abortiuo non est opus. illa uoluptas | |
| summa tamen, quom iam calida matura iuuenta | |
| inguina traduntur medicis, iam pectine nigro. | 370 |
| ergo expectatos ac iussos crescere primum | |
| testiculos, postquam coeperunt esse bilibres, | |
| tonsoris tantum damno rapit Heliodorus. | |
| mangonum pueros uera ac miserabilis urit | 373a |
| debilitas, follisque pudet cicerisque relicti. | |
| conspicuus longe cunctisque notabilis intrat | 374 |
| balnea nec dubie custodem uitis et horti | 375 |
| prouocat a domina factus spado. dormiat ille | |
| cum domina, sed tu iam durum, Postume, iamque | |
| tondendum eunucho Bromium committere noli. | |
| si gaudet cantu, nullius fibula durat | |
| uocem uendentis praetoribus. organa semper | 380 |
| in manibus, densi radiant testudine tota | |
| sardonyches, crispo numerantur pectine chordae | |
| quo tener Hedymeles operas dedit: hunc tenet, hoc se | |
| solatur gratoque indulget basia plectro. | |
| quaedam de numero Lamiarum ac nominis Appi | 385 |
| et farre et uino Ianum Vestamque rogabat, | |
| an Capitolinam deberet Pollio quercum | |
| sperare et fidibus promittere. quid faceret plus | |
| aegrotante uiro, medicis quid tristibus erga | |
| filiolum? stetit ante aram nec turpe putauit | 390 |
| pro cithara uelare caput dictataque uerba | |
| pertulit, ut mos est, et aperta palluit agna. | |
| dic mihi nunc, quaeso, dic, antiquissime diuom, | |
| respondes his, Iane pater? magna otia caeli; | |
| non est, quod uideo, non est quod agatur apud uos. | 395 |
| haec de comoedis te consulit, illa tragoedum | |
| commendare uolet: uaricosus fiet haruspex. | |
| sed cantet potius quam totam peruolet urbem | |
| audax et coetus possit quae ferre uirorum | |
| cumque paludatis ducibus praesente marito | 400 |
| ipsa loqui recta facie siccisque mamillis. | |
| haec eadem nouit quid toto fiat in orbe, | |
| quid Seres, quid Thraces agant, secreta nouercae | |
| et pueri, quis amet, quis diripiatur adulter; | |
| dicet quis uiduam praegnatem fecerit et quo | 405 |
| mense, quibus uerbis concumbat quaeque, modis quot. | |
| instantem regi Armenio Parthoque cometen | |
| prima uidet, famam rumoresque illa recentis | |
| excipit ad portas, quosdam facit; isse Niphaten | |
| in populos magnoque illic cuncta arua teneri | 410 |
| diluuio, nutare urbes, subsidere terras, | |
| quocumque in triuio, cuicumque est obuia, narrat. | |
| nec tamen id uitium magis intolerabile quam quod | |
| uicinos humiles rapere et concidere loris | |
| †exortata† solet. nam si latratibus alti | 415 |
| rumpuntur somni, 'fustes huc ocius' inquit | |
| 'adferte' atque illis dominum iubet ante feriri, | |
| deinde canem. grauis occursu, taeterrima uultu | |
| balnea nocte subit, conchas et castra moueri | |
| nocte iubet, magno gaudet sudare tumultu, | 420 |
| cum lassata graui ceciderunt bracchia massa, | |
| callidus et cristae digitos inpressit aliptes | |
| ac summum dominae femur exclamare coegit. | |
| conuiuae miseri interea somnoque fameque | |
| urguentur. tandem illa uenit rubicundula, totum | 425 |
| oenophorum sitiens, plena quod tenditur urna | |
| admotum pedibus, de quo sextarius alter | |
| ducitur ante cibum rabidam facturus orexim, | |
| dum redit et loto terram ferit intestino. | |
| marmoribus riui properant, aurata Falernum | 430 |
| peluis olet; nam sic, tamquam alta in dolia longus | |
| deciderit serpens, bibit et uomit. ergo maritus | |
| nauseat atque oculis bilem substringit opertis. | |
| illa tamen grauior, quae cum discumbere coepit | |
| laudat Vergilium, periturae ignoscit Elissae, | 435 |
| committit uates et comparat, inde Maronem | |
| atque alia parte in trutina suspendit Homerum. | |
| cedunt grammatici, uincuntur rhetores, omnis | |
| turba tacet, nec causidicus nec praeco loquetur, | |
| altera nec mulier. uerborum tanta cadit uis, | 440 |
| tot pariter pelues ac tintinnabula dicas | |
| pulsari. iam nemo tubas, nemo aera fatiget: | |
| una laboranti poterit succurrere Lunae. | |
| inponit finem sapiens et rebus honestis; | |
| nam quae docta nimis cupit et facunda uideri | 445 |
| crure tenus medio tunicas succingere debet, | |
| caedere Siluano porcum, quadrante lauari. | |
| non habeat matrona, tibi quae iuncta recumbit, | |
| dicendi genus, aut curuum sermone rotato | |
| torqueat enthymema, nec historias sciat omnes, | 450 |
| sed quaedam ex libris et non intellegat. odi | |
| hanc ego quae repetit uoluitque Palaemonis artem | |
| seruata semper lege et ratione loquendi | |
| ignotosque mihi tenet antiquaria uersus | |
| nec curanda uiris. opicae castiget amicae | 455 |
| uerba: soloecismum liceat fecisse marito. | |
| nil non permittit mulier sibi, turpe putat nil, | |
| cum uiridis gemmas collo circumdedit et cum | |
| auribus extentis magnos commisit elenchos. | |
| [intolerabilius nihil est quam femina diues.] | 460 |
| interea foeda aspectu ridendaque multo | |
| pane tumet facies aut pinguia Poppaeana | |
| spirat et hinc miseri uiscantur labra mariti. | |
| ad moechum lota ueniunt cute. quando uideri | |
| uult formonsa domi? moechis foliata parantur, | 465 |
| his emitur quidquid graciles huc mittitis Indi. | |
| tandem aperit uultum et tectoria prima reponit, | |
| incipit agnosci, atque illo lacte fouetur | |
| propter quod secum comites educit asellas | |
| exul Hyperboreum si dimittatur ad axem. | 470 |
| sed quae mutatis inducitur atque fouetur | |
| tot medicaminibus coctaeque siliginis offas | |
| accipit et madidae, facies dicetur an ulcus? | |
| est pretium curae penitus cognoscere toto | |
| quid faciant agitentque die. si nocte maritus | 475 |
| auersus iacuit, periit libraria, ponunt | |
| cosmetae tunicas, tarde uenisse Liburnus | |
| dicitur et poenas alieni pendere somni | |
| cogitur, hic frangit ferulas, rubet ille flagello, | |
| hic scutica; sunt quae tortoribus annua praestent. | 480 |
| uerberat atque obiter faciem linit, audit amicas | |
| aut latum pictae uestis considerat aurum | |
| et caedit, longi relegit transuersa diurni | |
| et caedit, donec lassis caedentibus 'exi' | |
| intonet horrendum iam cognitione peracta. | 485 |
| praefectura domus Sicula non mitior aula. | |
| nam si constituit solitoque decentius optat | |
| ornari et properat iamque expectatur in hortis | |
| aut apud Isiacae potius sacraria lenae, | |
| disponit crinem laceratis ipsa capillis | 490 |
| nuda umeros Psecas infelix nudisque mamillis. | |
| 'altior hic quare cincinnus?' taurea punit | |
| continuo flexi crimen facinusque capilli. | |
| quid Psecas admisit? quaenam est hic culpa puellae, | |
| si tibi displicuit nasus tuus? altera laeuum | 495 |
| extendit pectitque comas et uoluit in orbem. | |
| est in consilio materna admotaque lanis | |
| emerita quae cessat acu; sententia prima | |
| huius erit, post hanc aetate atque arte minores | |
| censebunt, tamquam famae discrimen agatur | 500 |
| aut animae: tanta est quaerendi cura decoris. | |
| tot premit ordinibus, tot adhuc conpagibus altum | |
| aedificat caput: Andromachen a fronte uidebis, | |
| post minor est, credas aliam. cedo si breue parui | |
| sortita est lateris spatium breuiorque uidetur | 505 |
| uirgine Pygmaea nullis adiuta coturnis | |
| et leuis erecta consurgit ad oscula planta. | |
| nulla uiri cura interea nec mentio fiet | |
| damnorum. uiuit tamquam uicina mariti, | |
| hoc solo propior, quod amicos coniugis odit | 510 |
| et seruos, grauis est rationibus. ecce furentis | |
| Bellonae matrisque deum chorus intrat et ingens | |
| semiuir, obsceno facies reuerenda minori, | |
| mollia qui rapta secuit genitalia testa | |
| iam pridem, cui rauca cohors, cui tympana cedunt | 515 |
| plebeia et Phrygia uestitur bucca tiara. | |
| grande sonat metuique iubet Septembris et austri | |
| aduentum, nisi se centum lustrauerit ouis | |
| et xerampelinas ueteres donauerit ipsi, | |
| ut quidquid subiti et magni discriminis instat | 520 |
| in tunicas eat et totum semel expiet annum. | |
| hibernum fracta glacie descendet in amnem, | |
| ter matutino Tiberi mergetur et ipsis | |
| uerticibus timidum caput abluet, inde superbi | |
| totum regis agrum nuda ac tremibunda cruentis | 525 |
| erepet genibus; si candida iusserit Io, | |
| ibit ad Aegypti finem calidaque petitas | |
| a Meroe portabit aquas, ut spargat in aede | |
| Isidis, antiquo quae proxima surgit ouili. | |
| credit enim ipsius dominae se uoce moneri. | 530 |
| en animam et mentem cum qua di nocte loquantur! | |
| ergo hic praecipuum summumque meretur honorem | |
| qui grege linigero circumdatus et grege caluo | |
| plangentis populi currit derisor Anubis. | |
| ille petit ueniam, quotiens non abstinet uxor | 535 |
| concubitu sacris obseruandisque diebus | |
| magnaque debetur uiolato poena cadurco | |
| et mouisse caput uisa est argentea serpens; | |
| illius lacrimae meditataque murmura praestant | |
| ut ueniam culpae non abnuat ansere magno | 540 |
| scilicet et tenui popano corruptus Osiris. | |
| cum dedit ille locum, cophino fenoque relicto | |
| arcanam Iudaea tremens mendicat in aurem, | |
| interpres legum Solymarum et magna sacerdos | |
| arboris ac summi fida internuntia caeli. | 545 |
| implet et illa manum, sed parcius; aere minuto | |
| qualiacumque uoles Iudaei somnia uendunt. | |
| spondet amatorem tenerum uel diuitis orbi | |
| testamentum ingens calidae pulmone columbae | |
| tractato Armenius uel Commagenus haruspex; | 550 |
| pectora pullorum rimabitur, exta catelli | |
| interdum et pueri; faciet quod deferat ipse. | |
| Chaldaeis sed maior erit fiducia: quidquid | |
| dixerit astrologus, credent a fonte relatum | |
| Hammonis, quoniam Delphis oracula cessant | 555 |
| et genus humanum damnat caligo futuri. | |
| praecipuus tamen est horum, qui saepius exul, | |
| cuius amicitia conducendaque tabella | |
| magnus ciuis obit et formidatus Othoni. | |
| inde fides artis, sonuit si dextera ferro | 560 |
| laeuaque, si longe castrorum in carcere mansit. | |
| nemo mathematicus genium indemnatus habebit, | |
| sed qui paene perit, cui uix in Cyclada mitti | |
| contigit et parua tandem caruisse Seripho. | |
| consulit ictericae lento de funere matris, | 565 |
| ante tamen de te Tanaquil tua, quando sororem | |
| efferat et patruos, an sit uicturus adulter | |
| post ipsam; quid enim maius dare numina possunt? | |
| haec tamen ignorat quid sidus triste minetur | |
| Saturni, quo laeta Venus se proferat astro, | 570 |
| quis mensis damnis, quae dentur tempora lucro: | |
| illius occursus etiam uitare memento, | |
| in cuius manibus ceu pinguia sucina tritas | |
| cernis ephemeridas, quae nullum consulit et iam | |
| consulitur, quae castra uiro patriamque petente | 575 |
| non ibit pariter numeris reuocata Thrasylli. | |
| ad primum lapidem uectari cum placet, hora | |
| sumitur ex libro; si prurit frictus ocelli | |
| angulus, inspecta genesi collyria poscit; | |
| aegra licet iaceat, capiendo nulla uidetur | 580 |
| aptior hora cibo nisi quam dederit Petosiris. | |
| si mediocris erit, spatium lustrabit utrimque | |
| metarum et sortes ducet frontemque manumque | |
| praebebit uati crebrum poppysma roganti. | |
| diuitibus responsa dabit Phryx augur et inde | 585 |
| conductus, dabit astrorum mundique peritus | |
| atque aliquis senior qui publica fulgura condit. | |
| plebeium in circo positum est et in aggere fatum. | |
| quae nudis longum ostendit ceruicibus aurum | |
| consulit ante falas delphinorumque columnas | 590 |
| an saga uendenti nubat caupone relicto. | |
| hae tamen et partus subeunt discrimen et omnis | |
| nutricis tolerant fortuna urguente labores, | |
| sed iacet aurato uix ulla puerpera lecto. | |
| tantum artes huius, tantum medicamina possunt, | 595 |
| quae steriles facit atque homines in uentre necandos | |
| conducit. gaude, infelix, atque ipse bibendum | |
| porrige quidquid erit; nam si distendere uellet | |
| et uexare uterum pueris salientibus, esses | |
| Aethiopis fortasse pater, mox decolor heres | 600 |
| impleret tabulas numquam tibi mane uidendus. | |
| transeo suppositos et gaudia uotaque saepe | |
| ad spurcos decepta lacus, saepe inde petitos | |
| pontifices, salios Scaurorum nomina falso | |
| corpore laturos. stat Fortuna inproba noctu | 605 |
| adridens nudis infantibus: hos fouet omni | |
| inuoluitque sinu, domibus tunc porrigit altis | |
| secretumque sibi mimum parat; hos amat, his se | |
| ingerit utque suos semper producit alumnos. | |
| hic magicos adfert cantus, hic Thessala uendit | 610 |
| philtra, quibus ualeat mentem uexare mariti | |
| et solea pulsare natis. quod desipis, inde est, | |
| inde animi caligo et magna obliuio rerum | |
| quas modo gessisti. tamen hoc tolerabile, si non | |
| [semper aquam portes rimosa ad dolia, semper | 614a |
| istud onus subeas ipsis manantibus urnis, | |
| quo rabidus nostro Phalarim de rege dedisti.] | |
| et furere incipias ut auunculus ille Neronis, | 615 |
| cui totam tremuli frontem Caesonia pulli | |
| infudit. quae non faciet quod principis uxor? | |
| ardebant cuncta et fracta conpage ruebant | |
| non aliter quam si fecisset Iuno maritum | |
| insanum. minus ergo nocens erit Agrippinae | 620 |
| boletus, siquidem unius praecordia pressit | |
| ille senis tremulumque caput descendere iussit | |
| in caelum et longa manantia labra saliua: | |
| haec poscit ferrum atque ignes, haec potio torquet, | |
| haec lacerat mixtos equitum cum sanguine patres. | 625 |
| tanti partus equae, tanti una uenefica constat. | |
| oderunt natos de paelice; nemo repugnet, | |
| nemo uetet, iam iam priuignum occidere fas est. | |
| uos ego, pupilli, moneo, quibus amplior est res, | |
| custodite animas et nulli credite mensae: | 630 |
| liuida materno feruent adipata ueneno. | |
| mordeat ante aliquis quidquid porrexerit illa | |
| quae peperit, timidus praegustet pocula papas. | |
| fingimus haec altum satura sumente coturnum | |
| scilicet, et finem egressi legemque priorum | 635 |
| grande Sophocleo carmen bacchamur hiatu, | |
| montibus ignotum Rutulis caeloque Latino? | |
| nos utinam uani. sed clamat Pontia 'feci, | |
| confiteor, puerisque meis aconita paraui, | |
| quae deprensa patent; facinus tamen ipsa peregi.' | 640 |
| tune duos una, saeuissima uipera, cena? | |
| tune duos? 'septem, si septem forte fuissent.' | |
| credamus tragicis quidquid de Colchide torua | |
| dicitur et Procne; nil contra conor. et illae | |
| grandia monstra suis audebant temporibus, sed | 645 |
| non propter nummos. minor admiratio summis | |
| debetur monstris, quotiens facit ira nocentes | |
| hunc sexum et rabie iecur incendente feruntur | |
| praecipites, ut saxa iugis abrupta, quibus mons | |
| subtrahitur cliuoque latus pendente recedit. | 650 |
| illam ego non tulerim quae conputat et scelus ingens | |
| sana facit. spectant subeuntem fata mariti | |
| Alcestim et, similis si permutatio detur, | |
| morte uiri cupiant animam seruare catellae. | |
| occurrent multae tibi Belides atque Eriphylae | 655 |
| mane, Clytemestram nullus non uicus habebit. | |
| hoc tantum refert, quod Tyndaris illa bipennem | |
| insulsam et fatuam dextra laeuaque tenebat; | |
| at nunc res agitur tenui pulmone rubetae, | |
| sed tamen et ferro, si praegustarit Atrides | 660 |
| Pontica ter uicti cautus medicamina regis. |