| LIBER OCTAVVS | |
| Primus Agenoridum cedentia terga uidere | 8.1 |
| Aeneadis dederat Fabius. Romana parentem | |
| solum castra uocant, solum uocat Hannibal hostem | |
| impatiensque morae fremit: ut sit copia Martis, | |
| expectanda uiri fata optandumque sub armis | 5 |
| Parcarum auxilium. namque hac spirante senecta | |
| nequiquam sese Latium sperare cruorem. | |
| iam uero concors miles signisque relatis | |
| indiuisus honos, iterumque et rursus eidem | |
| soli obluctandum Fabio maioribus aegrum | 10 |
| angebant curis. lentando feruida bella | |
| dictator cum multa adeo, tum miles egenus | |
| cunctarum ut rerum Tyrius foret, arte sedendi | |
| egerat et, quamquam finis pugnaque manuque | |
| haud dum partus erat, iam bello uicerat hostem. | 15 |
| quin etiam ingenio fluxi, sed prima feroces, | |
| uaniloquum Celtae genus ac mutabile mentis, | |
| respectare domos: maerebant caede sine ulla | |
| (insolitum sibi) bella geri, siccasque cruore | |
| inter tela siti Mauortis hebescere dextras. | 20 |
| his super internae labes et ciuica uulnus | |
| inuidia augebant. laeuus conatibus Hannon | |
| ductoris non ulla domo summittere patres | |
| auxilia aut ullis opibus iuuisse sinebat. | |
| Quis lacerum curis et rerum extrema pauentem | 25 |
| ad spes armorum et furialia uota reducit | |
| praescia Cannarum Iuno atque elata futuris. | |
| namque hac accitam stagnis Laurentibus Annam | |
| adfatur uoce et blandis hortatibus implet: | |
| 'Sanguine cognato iuuenis tibi, diua, laborat | 30 |
| Hannibal a uestro nomen memorabile Belo. | |
| perge age, et insanos curarum comprime fluctus. | |
| excute sollicito Fabium. sola ille Latinos | |
| sub iuga mittendi mora iam discingitur armis. | |
| cum Varrone manus et cum Varrone serenda | 35 |
| proelia, nec desit fatis ad signa mouenda. | |
| ipsa adero. tendat iamdudum in Iapyga campum. | |
| huc Trebiae rursum et Trasimenni fata sequentur.' | |
| Tum diua Indigetis castis contermina lucis | |
| 'Haud' inquit 'tua ius nobis praecepta morari. | 40 |
| sit fas, sit tantum, quaeso, retinere fauorem | |
| antiquae patriae mandataque magna sororis, | |
| quamquam inter Latios Annae stet numen honores.' | |
| Multa retro rerum iacet atque ambagibus aeui | |
| obtegitur densa caligine mersa uetustas, | 45 |
| cur Sarrana dicent Oenotri numina templo, | |
| regnisque Aeneadum germana colatur Elissae. | |
| sed pressis stringam reuocatam ab origine famam | |
| narrandi metis breuiterque antiqua reuoluam. | |
| Iliaco postquam deserta est hospite Dido | 50 |
| et spes abruptae, media<m> in penetralibus atram | |
| festinat furibunda pyram. tum corripit ensem | |
| certa necis, profugi donum exitiale mariti. | |
| despectus taedae regnis se imponit Iarbas, | |
| et tepido fugit Anna rogo. quis rebus egenis | 55 |
| ferret opem, Nomadum late terrente tyranno? | |
| Battus Cyrenen molli tum forte fouebat | |
| imperio, mitis Battus lacrimasque dedisse | |
| casibus humanis facilis. qui supplice uisa | |
| intremuit regum euentus dextramque tetendit. | 60 |
| atque ea, dum flauas bis tondet messor aristas, | |
| seruata interea sedes: nec longius uti | |
| his opibus Battoque fuit. nam ferre per aequor | |
| exitium miserae iam Pygmaliona docebat. | |
| ergo agitur pelago, diuis inimica sibique, | 65 |
| quod se non dederit comitem in suprema sorori, | |
| donec iactatam laceris, miserabile, uelis | |
| fatalis turbo in Laurentis expulit oras. | |
| non caeli, non illa soli, non gnara colentum | |
| Sidonis in Latia trepidabat naufraga terra. | 70 |
| ecce autem Aeneas sacro comitatus Iulo, | |
| iam regni compos, noto sese ore ferebat. | |
| qui terrae defixam oculos et multa timentem | |
| ac deinde adlapsam genibus lacrimantis Iuli | |
| attollit mitique manu intra limina ducit. | 75 |
| atque ubi iam casus aduersorumque pauorem | |
| hospitii leniuit honos, tum discere maesta | |
| exposcit cura letum infelicis Elissae. | |
| cui sic uerba trahens largis cum fletibus Anna | |
| incipit et blandas addit pro tempore uoces: | 80 |
| 'Nate dea, solus regni lucisque fuisti | |
| germanae tu causa meae: mors testis et ille | |
| (heu cur non idem mihi tum!) rogus. ora uidere | |
| postquam est ereptum miserae tua, litore sedit | |
| interdum, stetit interdum, uentosque secuta | 85 |
| infelix oculis magno clamore uocabat | |
| Aenean comitemque tuae se imponere solam | |
| orabat paterere rati. mox turbida anhelum | |
| rettulit in thalamos cursum subitoque tremore | |
| substitit et sacrum timuit tetigisse cubile. | 90 |
| inde amens nunc sideream fulgentis Iuli | |
| effigiem fouet amplexu, nunc tota repente | |
| ad uultus conuersa tuos, ab imagine pendet | |
| conqueriturque tibi et sperat responsa remitti. | |
| non umquam spem ponit amor: iam tecta domumque | 95 |
| deserit et rursus portus furibunda reuisit, | |
| si qui te referant conuerso flamine uenti. | |
| ad magicas etiam fallax atque improba gentis | |
| Massylae leuitas descendere compulit artes. | |
| heu sacri uatum errores! dum numina noctis | 100 |
| eliciunt spondentque nouis medicamina curis, | |
| quod uidi decepta nefas! congessit in atram | |
| cuncta tui monumenta pyram et non prospera dona.' | |
| Tunc sic Aeneas dulci repetitus amore: | |
| 'Tellurem hanc iuro, uota inter nostra frequente<r> | 105 |
| auditam uobis, iuro caput, Anna, tibique | |
| germanaeque tuae dilectum mitis Iuli, | |
| respiciens aegerque animi tum regna reliqui | |
| uestra, nec abscessem thalamo, ni magna minatus | |
| meque sua ratibus dextra imposuisset et alto | 110 |
| egisset rapidis classem Cyllenius Euris. | |
| sed cur (heu seri monitus!), cur tempore tali | |
| incustodito saeuire dedistis amori?' | |
| Contra sic infit uoluens uix murmur anhelum | |
| inter singultus labrisque trementibus Anna: | 115 |
| 'Nigro forte Ioui, cui tertia regna laborant, | |
| atque atri sociae thalami noua sacra parabam, | |
| quis aegram mentem et trepidantia corda leuaret | |
| infelix germana tori, furuasque trahebam | |
| ipsa manu properans ad uisa pianda bidentis; | 120 |
| †namque asper somno dirus me impleuerat horror, | |
| terque suam Dido, ter cum clamore uocarat | |
| et laeta exultans ostenderat ora Sychaeus. | |
| quae dum abigo menti et sub lucem ut uisa secundent | |
| oro caelicolas ac uiuo purgor in amni, | 125 |
| illa cito passu peruecta ad litora mutae | |
| oscula, qua steteras, bis terque infixit harenae: | |
| deinde amplexa sinu late uestigia fouit, | |
| ceu cinerem orbatae pressant ad pectora matres. | |
| tum rapido praeceps cursu resolutaque crinem | 130 |
| euasit propere in celsam, quam struxerat ante | |
| magna mole, pyram, cuius de sede dabatur | |
| cernere cuncta freta et totam Carthaginis urbem. | |
| hic Phrygiam uestem et bacatum induta monile, | |
| postquam illum infelix hausit, quo munera primum | 135 |
| sunt conspecta, diem et conuiuia mente reduxit | |
| festasque aduentu mensas teque ordine Troiae | |
| narrantem longos se peruigilante labores, | |
| in portus amens rorantia lumina flexit: | |
| "Di longae noctis, quorum iam numina nobis | 140 |
| mors instans maiora facit, precor," inquit "adeste | |
| et placidi uictos ardore admittite manis. | |
| Aeneae coniunx, Veneris nurus, ulta maritum, | |
| <uidi constructas nostrae Carthaginis arces. | |
| nunc ad uos magni descendet corporis umbra. | 145 |
| me quoque fors dulci quondam uir notus amore | |
| expectat, curas cupiens aequare priores." | |
| haec dicens ensem media in praecordia adegit, | |
| ensem Dardanii quaesitum in pignus amoris. | |
| uiderunt comites tristique per atria planctu | 150 |
| concurrunt: magnis resonant ululatibus aedes. | |
| accepi infelix dirisque exterrita fatis, | |
| ora manu lacerans, lymphato regia cursu | |
| tecta peto celsosque gradus euadere nitor. | |
| ter diro fueram conata incumbere ferro, | 155 |
| ter cecidi exanimae membris reuoluta sororis. | |
| iamque ferebatur uicina per oppida rumor: | |
| arma parant Nomadum proceres et saeuus Iarbas. | 157a |
| tum Cyrenaeam fatis agitantibus urbem | 158 |
| deuenio. hinc uestris pelagi uis adpulit oris.' | |
| Motus erat placidumque animum mentemque quietam | 160 |
| Troius in miseram rector susceperat Annam. | |
| iamque omnis luctus omnisque e pectore curas | |
| dispulerat, Phrygiis nec iam amplius aduena tectis | |
| illa uidebatur. tacito nox atra sopore | |
| cuncta per et terras et lati stagna profundi | 165 |
| condiderat, tristi cum Dido aegerrima uultu | |
| has uisa in somnis germanae effundere uoces: | |
| 'His, soror, in tectis longae indulgere quieti, | |
| heu nimium secura, potes, nec, quae tibi fraudes | |
| tendantur, quae circumstent discrimina, cernis? | 170 |
| at nondum nostro infaustos generique soloque | |
| Laomedonteae noscis telluris alumnos? | |
| dum caelum rapida stellas uertigine uoluet, | |
| lunaque fraterno lustrabit lumine terras, | |
| pax nulla Aeneadas inter Tyriosque manebit. | 175 |
| surge, age: iam tacitas suspecta Lauinia fraudes | |
| molitur dirumque nefas sub corde uolutat | |
| praeterea, ne falsa putes haec fingere somnum, | |
| haud procul hinc paruo descendens fonte Numicus | |
| labitur et leni per ualles uoluitur amne. | 180 |
| huc rapies, germana, uiam tutosque receptus. | |
| te sacra excipient hilares in flumina Nymphae, | |
| aeternumque Italis numen celebrabere in oris.' | |
| sic fata in tenuem Phoenissa euanuit auram. | |
| Anna nouis somno excutitur perterrita uisis, | 185 |
| itque timor totos gelido sudore per artus. | |
| tunc, ut erat tenui corpus uelamine tecta, | |
| prosiluit stratis humilique egressa fenestra | |
| per patulos currit plantis pernicibus agros, | |
| donec harenoso, sic fama, Numicius illam | 190 |
| suscepit gremio uitreisque abscondidit antris. | |
| orta dies totum radiis impleuerat orbem, | |
| cum nullam Aeneadae thalamis Sidonida nacti | |
| et Rutulum magno errantes clamore per agrum | |
| uicini ad ripas fluuii manifesta secuntur | 195 |
| signa pedum, dumque inter se mirantur, ab alto | |
| amnis aquas cursumque rapit. tum sedibus imis | |
| inter caeruleas uisa est residere sorores | |
| Sidonis et placido Teucros adfarier ore. | |
| ex illo primis anni celebrata diebus | 200 |
| per totam Ausoniam uenerando numine culta est. | |
| Hanc postquam in tristis Italum Saturnia pugnas | |
| hortata est, celeri superum petit aethera curru, | |
| optatum Latii tandem potura cruorem. | |
| diua deae parere parat magnumque Libyssae | 205 |
| ductorem gentis nulli conspecta petebat. | |
| ille uirum coetu tum forte remotus ab omni | |
| incertos rerum euentus bellique uolutans | |
| anxia ducebat uigili suspiria uoce. | |
| cui dea sic dictis curas solatur amicis: | 210 |
| 'Quid tantum ulterius, rex o fortissime gentis | |
| Sidoniae, ducis cura aegrescente dolorem? | |
| omnis iam placata tibi manet ira deorum, | |
| omnis Agenoridis rediit fauor. eia, age, segnis | |
| rumpe moras, rape Marmaricas in proelia uires. | 215 |
| mutati fasces. iam bellum atque arma senatus | |
| ex inconsulto posuit Tirynthius heros, | |
| cumque alio tibi Flaminio sunt bella gerenda. | |
| me tibi, ne dubites, summi matrona Tonantis | |
| misit. ego Oenotris aeternum numen in oris | 220 |
| concelebror uestri generata e sanguine Beli. | |
| haud mora sit: rapido belli rape fulmina cursu. | |
| celsus Iapygios ubi se Garganus in agros> | |
| explicat (haud longe tellus), huc derige signa. | |
| [haec, ut Roma cadat, sat erit uictoria Poenis.'] | 224a |
| dixit et in nubes umentia sustulit ora. | 225 |
| Cui dux, promissae reuirescens pignore laudis, | |
| 'Nympha, decus generis, quo non sacratius ullum | |
| numen' ait 'nobis, felix oblata secundes. | |
| ast ego te compos pugnae Carthaginis arce | |
| marmoreis sistam templis iuxtaque dicabo | 230 |
| aequatam gemino simulacri munere Dido.' | |
| haec fatus socios stimulat tum<e>factus ouantis: | |
| 'Pone grauis curas tormentaque lenta sedendi, | |
| fatalis Latio miles. placauimus iras | |
| caelicolum, redeunt diui: finita maligno | 235 |
| hinc Fabio imperia et mutatos consule fasces | |
| nuntio. nunc dextras mihi quisque atque illa referto | |
| quae Marte exclusus promittere magna solebas. | |
| en, numen patrium spondet maiora peractis. | |
| uellantur signa, ac diua ducente petamus | 240 |
| infaustum Phrygibus Diomedis nomine campum.' | |
| Dumque Arpos tendunt instincti pectora Poeni, | |
| subnixus rapto plebei muneris ostro | |
| saeuit iam rostris Varro ingentique ruinae | |
| festinans aperire locum fata admouet urbi. | 245 |
| atque illi sine luce genus surdumque parentum | |
| nomen, et immodice uibrabat in ore canoro | |
| lingua procax. hinc auctus opes largusque rapinae, | |
| infima dum uulgi fouet oblatratque senatum, | |
| tantum in quassata bellis caput extulit urbe | 250 |
| momentum ut rerum et fati foret arbiter unus, | |
| quo conseruari Latium uictore puderet. | |
| hunc Fabios inter sacrataque nomina Marti | |
| Scipiadas interque Ioui spolia alta ferentem | |
| Marcellum fastis labem suffragia caeca | 255 |
| addiderant, Cannasque malum exitiale fouebat | |
| ambitus et Graio funestior aequore Campus. | |
| idem, ut turbarum sator atque accendere sollers | |
| inuidiam prauusque togae, sic debilis arte | |
| belligera Martemque rudis uersare nec ullo | 260 |
| spectatus ferro, lingua sperabat adire | |
| ad dextrae decus atque e rostris bella ciebat. | |
| ergo alacer Fabiumque morae increpitare professus | |
| ad uulgum in patres petulantia uerba ferebat: | |
| 'Vos, quorum imperium est, consul praecepta modumque | 265 |
| bellandi posco. sedeone au<t> montibus erro, | |
| dum mecum Garamas et adustus corpora Maurus | |
| diuidit Italiam? an ferro, quo cingitis, utor? | |
| exaudi, bone dictator, quid Martia plebes | |
| imperitet: pelli Libyas Romamque leuari | 270 |
| hoste iubent. num festinant, quos plurima passos | |
| tertius exurit lacrimosis casibus annus? | |
| ite igitur, capite arma, uiri. mora sola triumpho | |
| paruum iter est. quae prima dies ostenderit hostem, | |
| et patrum regna et Poenorum bella resoluet. | 275 |
| ite alacres: Latia deuinctum colla catena | |
| Hannibalem Fabio ducam spectante per urbem.' | |
| Haec postquam increpuit, portis arma incitus effert | |
| impellitque moras: ueluti cum carcere rupto | |
| auriga indocilis totas effudit habenas | 280 |
| et praeceps trepida pendens in uerbera planta | |
| impar fertur equis: fumat male concitus axis, | |
| ac frena incerto fluitant discordia curru. | |
| cernebat Paulus (namque huic communia Campus | |
| iura atque arma tulit) labi mergente sinistro | 285 |
| consule res pessumque dari, sed mobilis ira est | |
| turbati uulgi, signataque mente cicatrix | |
| undantis aegro frenabat corde dolores. | |
| nam cum perdomita est armis iuuenilibus olim | |
| Illyris ora uiri, nigro adlatrauerat ore | 290 |
| uictorem inuidia et uentis iactarat iniquis. | |
| hinc inerat metus et durae reuerentia plebis. | |
| sed genus admotum superis summumque per altos | |
| attingebat auos caelum: numerare parentem | |
| Assaracum retro praestabat Amulius auctor | 295 |
| Assaracusque Iouem, ne<c>, qui spectasset in armis, | |
| abnueret genus. huic Fabius iam castra petenti: | |
| 'Si tibi cum Tyrio credis fore maxima bella | |
| ductore (inuitus uocem hanc e pectore rumpam) | |
| frustraris, Paule. Ausoni<d>um te proelia dira | 300 |
| teque hostis castris grauior manet, aut ego multo | |
| nequiquam didici casus praenoscere Marte. | |
| spondentem audiui (piget heu taedetque senectae, | |
| si quas prospicio restat passura ruinas!) | |
| cum duce tam fausti Martis, qua uiderit <h>ora, | 305 |
| sumpturum pugnam. quantum nunc, Paule, supremo | |
| absumus exitio, uocem hanc si consulis ardens | |
| audiuit Poenus! iam latis obuia credo | |
| stat campis acies, expectaturque sub ictu | |
| alter Flaminius. quantos, insane, ciebis | 310 |
| Varro uiros! tu (pro superi!) tu protinus arma, | |
| tu campum? noscas ante exploresque trahendo, | |
| †quam ritus hostis! tu non, quae copia rerum, | |
| quae natura locis, quod sit, rimabere sollers, | |
| armorum genus, et stantem super omnia tela | 315 |
| fortunam aspicies? fer, Paule, indeuia recti | |
| pectora. cur, uni patriam si adfligere fas est, | |
| uni sit seruare nefas? eget improbus arto | |
| iam uictu Libys, et belli feruore retuso | |
| laxa fides socium est. non hic domus hospita tecto | 320 |
| inuitat patrio, non fidae moenibus urbes | |
| excipiunt renouatque pari se pube iuuentus. | |
| tertia uix superest, crudo quae uenit Hibero, | |
| turba uirum. persta et cauti medicamina belli | |
| lentus ama. si qua interea inuitauerit aura | 325 |
| annueritque deus, uelox accede secundis.' | |
| Cui breuiter maesto consul sic ore uicissim: | |
| 'Mecum erit haec prorsus pietas, mentemque feremus | |
| in Poenos, inuicte, tuam. nec me unica fallit | |
| cunctandi ratio, qua te grassante senescens | 330 |
| Hannibal oppressum uidit considere bellum. | |
| sed quaenam ira deum? consul datus alter, opinor, | |
| Ausoniae est, alter Poenis. trahit omnia secum | |
| et metuit demens alio ne consule Roma | |
| concidat. e Tyrio consortem accite senatu: | 335 |
| non tam saeua uolet. nullus qui portet in hostem | |
| sufficit insano sonipes. incedere noctis, | |
| quae tardent cursum, tenebras dolet, itque superbus | |
| tantum non strictis mucronibus, ulla retardet | |
| ne pugnas mora, dum uagina ducitur ensis. | 340 |
| Tarpeiae rupes cognataque sanguine nobis | |
| tecta Iouis, quaeque arce sua nunc stantia linquo, | |
| moenia felicis patriae, quocumque uocabit | |
| summa salus, testor, spreto discrimine iturum. | |
| sed si surda mihi pugnabunt castra monenti, | 345 |
| haud ego uos ultra, nati, dulcemque morabor | |
| Assaraci de gente domum, similemue uidebit | |
| Varroni Paulum redeuntem saucia Roma.' | |
| Sic tum diuersa turbati mente petebant | |
| castra duces. at praedictis iam sederat aruis | 350 |
| Aetolos Poenus seruans ad proelia campos. | |
| non alias maiore uirum, maiore sub armis | |
| agmine cornipedum concussa est Itala tellus. | |
| quippe extrema simul gentique urbique timebant, | |
| nec spes certandi plus uno Marte dabatur. | 355 |
| Faunigenae socio bella inuasere Sicano | |
| sacra manus Rutuli, seruant qui Daunia regna | |
| Laurentique domo gaudent et fonte Numici, | |
| quos Castrum Phrygibusque grauis quondam Ardea misit, | |
| quos, celso deuexa iugo Iunonia sedes, | 360 |
| Lanuuium atque altrix casti Collatia Bruti, | |
| quique immite nemus Triuiae, quique ostia Tusci | |
| amnis amant tepidoque fouent Almone Cybeben. | |
| hinc Tibur, Catille, tuum sacrisque dicatum | |
| Fortunae Praeneste iugis Antemnaque, prisco | 365 |
| Crustumio prior, atque habiles ad aratra Labici. | |
| necnon sceptriferi qui potant Thybridis undam, | |
| quique Anienis habent ripas gelidoque rigantur | |
| Simbruuio rastrisque domant Aequicula rura. | |
| his Scaurus monitor, tenero tunc Scaurus in aeuo, | 370 |
| sed iam signa dabat nascens in saecula uirtus. | |
| non illis solitum crispare hastilia campo, | |
| nec mos pennigeris pharetram impleuisse sagittis: | |
| pila uolunt breuibusque habiles mucronibus enses; | |
| aere caput tecti surgunt super agmina cristis. | 375 |
| At, quos ipsius mensis seposta Lyaei | |
| Setia et incelebri miserunt ualle Velitrae, | |
| quos Cora, quos spumans immiti Signia musto, | |
| et quos pestifera Pomptini uligine campi, | |
| qua Saturae nebulosa palus restagnat, et atro | 380 |
| liuentis caeno per squalida turbidus arua | |
| cogit aquas Vfens atque inficit aequora limo, | |
| ducit auis pollens nec dextra indignus auorum | |
| Scaeuola, cui dirae caelatur laudis honora | |
| effigie clipeus: flagrant altaribus ignes, | 385 |
| Tyrrhenum ualli medio stat Mucius ira | |
| in semet uersa, saeuitque <in> imagine uirtus. | |
| †tunc icta species iniere ac bella magistro | |
| cernitur effugiens ardentem Porsena dextram. | |
| Quis Circaea iuga et scopulosi uerticis Anxur | 390 |
| Hernicaque impresso raduntur uomere saxa, | |
| quis putri pinguis sulcaris Anagnia gleba, | |
| Sulla Ferentinis Priuernatumque maniplis | |
| ducebat simul excitis, Soraeque iuuentus | |
| addita fulgebat telis. hic Scaptia pubes, | 395 |
| hic Fabrateriae uulgus, nec monte niuoso | |
| descendens Atina aberat detritaque bellis | |
| S<u>essa atque a duro Frusino haud imbellis aratro. | |
| at, qui Fibreno miscentem flumina Lirim | |
| sulphureum tacitisque uadis ad litora lapsum | 400 |
| accolit, Arpinas, accita pube Venafro | |
| ac Larinatum dextris, socia hispidus arma | |
| commouet atque uiris ingens exhaurit Aquinum. | |
| Tullius aeratas raptabat in agmina turmas, | |
| regia progenies et Tullo sanguis ab alto. | 405 |
| indole pro quanta iuuenis quantumque daturus | |
| Ausoniae populis uentura in saecula ciuem! | |
| ille, super Gangen, super exauditus et Indos, | |
| implebit terras uoce et furialia bella | |
| fulmine compescet linguae nec deinde relinquet | 410 |
| par decus eloquio cuiquam sperare nepotum. | |
| Ecce inter primos Therapnaeo a sanguine Clausi | |
| exultat rapidis Nero non imitabilis ausis. | |
| hunc Amiterna cohors et Bactris nomina ducens | |
| Casperia, hunc Foruli magnaeque Reate dicatum | 415 |
| Caelicolum Matri necnon habitata pruinis | |
| Nursia et a Tetrica comitantur rupe cohortes. | |
| cunctis hasta decus, clipeusque refertur in orbem, | |
| conique implumes et laeuo tegmina crure. | |
| ibant et laeti pars Sancum uoce canebant | 420 |
| auctorem gentis, pars laudes ore ferebat, | |
| Sabe, tuas, qui de proprio cognomine primus | |
| dixisti populos magna dicione Sabinos. | |
| Quid, qui Picenae stimulat telluris alumnos, | |
| horridus et squamis et equina Curio crista, | 425 |
| pars belli quam magna uenit! non aequore uerso | |
| tam creber fractis albescit fluctus in undis, | |
| nec coetu leuiore, ubi mille per agmina uirgo | |
| lunatis acies imitatur Martia peltis, | |
| perstrepit et tellus et Amazonius Thermodon. | 430 |
| hic et, quos pascunt scopulosae rura Numanae, | |
| et quis litoreae fumant altaria Cuprae, | |
| quique Truentinas seruant cum flumine turris, | |
| cernere erat: clipeata procul sub sole corusco | |
| agmina sanguinea uibrant in nubila luce. | 435 |
| stat fucare colus nec Sidone uilior Ancon | |
| murice nec Libyco, statque umectata Vomano | |
| Hadria et inclemens hirsuti signifer Ascli. | |
| ho<c> Picus quondam nomen memorabile ab alto | |
| Saturno statuit genitor, quem carmine Circe | 440 |
| exutum formae uolitare per aethera iussit | |
| et sparsit croceum plumis fugientis honorem. | |
| ante, ut fama docet, tellus possessa Pelasgis, | |
| quis Aesis regnator erat fluuioque reliquit | |
| nomen et a sese populos tum dixit Asilos. | 445 |
| Sed non ruricolae firmarunt robore castra | |
| deteriore cauis uenientes montibus Vmbri. | |
| hos Aesis Sapisque lauant rapidasque sonanti | |
| uertice contorquens undas per saxa Metaurus, | |
| et lauat ingentem perfundens flumine sacro | 450 |
| Clitumnus taurum Narque albescentibus undis | |
| in Thybrim properans Tiniaeque inglorius umor | |
| et Clanis et Rubico et Senonum de nomine Sena. | |
| sed pater ingenti medios inlabitur amne | |
| Albula et admota perstringit moenia ripa. | 455 |
| his urbes Arna et laetis Meuania pratis, | |
| Hispellum et duro monti per saxa recumbens | |
| <N>arnia et infestum nebulis umentibus olim | |
| Iguuium patuloque iacens sine moenibus aruo | |
| Fulgin<i>a, his populi fortes: Amerinus et armis | 460 |
| uel rastris laudande Camers, his Sassina, diues | |
| lactis, et haud parci Martem coluisse Tudertes. | |
| ductor Piso uiros spernaces mortis agebat, | |
| ora puer pulcherque habitum, sed corde sagaci | |
| aequabat senium atque astu superauerat annos. | 465 |
| is primam ante aciem pictis radiabat in armis, | |
| Arsacidum ut fuluo micat ignea gemma monili. | |
| Iamque per Etruscos legio completa maniplos | |
| rectorem magno spectabat nomine Galbam. | |
| huic genus orditur Minos inclusaque tauro | 470 |
| Pasiphae, clarique dehinc stant ordine patres. | |
| lectos Caere uiros, lectos Cor<t>ona, superbi | |
| Tarchonis domus, et ueteres misere Grauiscae. | |
| necnon Argolico dilectum litus Haleso | |
| A<l>sium et obsessae campo squalente Fregenae. | 475 |
| adfuit et sacris interpres fulminis alis | |
| Faesula et antiquus Romanis moenibus horror | |
| Clusinum uulgus, cum, Porsena magne, iubebas | |
| nequiquam pulsos Romae imperitare Superbos. | |
| tunc, quos a niueis exegit Luna metallis, | 480 |
| insignis portu, quo non spatiosior alter | |
| innumeras cepisse rates et claudere pontum, | |
| Maeoniaeque decus quondam Vetulonia gentis. | |
| bissenos haec prima dedit praecedere fasces | |
| et iunxit totidem tacito terrore securis. | 485 |
| haec altas eboris decorauit honore curulis | |
| et princeps Tyrio uestem praetexuit ostro. | |
| haec eadem pugnas accendere protulit aere. | |
| his mixti Nepesina cohors Aequique Falisci, | |
| quique tuos, Flauina, focos, Sabatia quique | 490 |
| stagna tenent Ciminique lacum, qui Sutria tecta | |
| haud procul et sacrum Phoebo Soracte frequentant. | |
| spicula bina gerunt: capiti cudone ferino | |
| sat cautum: Lycios damnant hastilibus arcus. | |
| Hae bellare acies norant. at Marsica pubes | 495 |
| et bellare manu et chelydris cantare soporem | |
| uipereumque herbis hebetare et carmine dentem. | |
| Ae<e>tae prolem Angitiam mala gramina primam | |
| monstrauisse ferunt tactuque domare uenena | |
| et lunam excussisse polo, stridoribus amnes | 500 |
| frenantem, ac siluis montes nudasse uocatis. | |
| sed populis nomen posuit metuentior hospes, | |
| cum fugeret Phrygias trans aequora Marsya Crenas | |
| Mygdoniam Phoebi superatus pectine loton. | |
| Marruuium ueteris celebratum nomine Marri | 505 |
| urbibus est illis caput, interiorque per udos | |
| Alba sedet campos pomisque rependit aristas. | |
| cetera in obscuro famae et sine nomine uulgi, | |
| sed numero castella ualent. coniungitur acer | |
| Paelignus gelidoque rapit Sulmone cohortes. | 510 |
| haud illo leuior bellis Vestina iuuentus | 515 |
| agmina densauit uenatu dura ferarum: | |
| quae, Fiscelle, tuas arces Pinnamque uirentem | |
| pascuaque haud tarde redeuntia tondet Aueiae. | |
| Marrucina simul, Frentanis aemula pubes, | |
| Corfini populos magnumque Teate trahebat. | 520 |
| omnibus in pugnam fertur sparus, omnibus alto | |
| adsuetae uolucrem caelo demittere fundae. | |
| pectora pellis obit caesi uenatibus ursi. | |
| <Nec Sidicina cohors defit. Viriasius armat | 523a |
| mille uiros, nulli uictus uel ponere castra | |
| uel iunxisse ratem duroque resoluere muros | |
| ariete et in turrim subitos immittere pontis.> | |
| Nec cedit studio Sidicinus sanguine miles, | 511 |
| quem genuere Cales. non paruus conditor urbi, | |
| ut fama est, Calais, Boreae quem rapta per auras | |
| Orithyia uago Geticis nutriuit in antris. | |
| Iam uero, quos diues opum, quos diues auorum | 524 |
| e toto dabat ad bellum Campania tractu, | 525 |
| ductorum aduentu<m> uicinis sedibus Osci | |
| seruabant: Sinuessa tepens fluctuque sonorum | |
| Vulturnum, quasque euertere silentia Amyclae | |
| Fundique et regnata Lamo Caieta domusque | |
| Antiphatae, compressa freto, stagnisque palustre | 530 |
| Liternum et quondam fatorum conscia Cyme. | |
| illic Nuceria et Gaurus naualibus acta | |
| prole Dicarchea, multo cum milite Graia | |
| illic Parthenope ac Poeno non peruia Nola, | |
| Allifae et Clanio contemptae semper Acerrae. | 535 |
| Sarrastis etiam populos totasque uideres | |
| Sarni mitis opes; illic, quos sulphure pingues | |
| Phlegraei legere sinus, Misenus et ardens | |
| ore Giganteo sedes Ithacesia Bai. | |
| non Prochyte, non ardentem sortita Typhoea | 540 |
| Inarime, non antiqui saxosa Telonis | |
| insula, nec paruis aberat Calatia muris, | |
| Surrentum et pauper sulci Cerealis Abella, | |
| in primis Capua, heu rebus seruare serenis | |
| inconsulta modum et prauo peritura tumore! | 545 |
| laetos rectoris formabat Scipio bello. | |
| ille uiris pila et ferro circumdare pectus | |
| addiderat. leuiora domo de more parentum | |
| gestarant tela, ambustas sine cuspide cornos; | |
| aclydis usus erat factaeque ad rura bipennis. | 550 |
| ipse inter medios uenturae ingentia laudis | |
| signa dabat: uibrare sudem, tramittere saltu | |
| muralis fossas, undosum frangere nando | |
| indutus thoraca uadum: spectacula tanta | |
| ante acies uirtutis erant. saepe alite planta | 555 |
| ilia perfossum et campi per aperta uolantem | |
| ipse pedes praeuertit ecum, saepe arduus idem | |
| castrorum spatium et saxo tramisit et hasta. | |
| Martia frons facilesque comae nec pone retroque | |
| caesaries breuior. flagrabant lumina miti | 560 |
| aspectu, gratusque inerat uisentibus horror. | |
| Adfuit et Samnis, nondum uergente fauore | |
| ad Poenos, sed nec ueteri purgatus ab ira: | |
| qui Batulum Nucrasque metunt, Bouiania quique | |
| exagitant lustra aut Caudinis faucibus haerent, | 565 |
| et quos aut Rufrae, quos aut Aesernia, quosue | |
| obscura incultis Herdonia misit ab agris. | |
| Bruttius, haud dispar animorum, unaque iuuentus | |
| Lucanis excita iugis Hirpinaque pubes | |
| horrebat telis et tergo hirsuta ferarum. | 570 |
| hos uenatus alit: lustra incoluere sitimque | |
| auertunt fluuio, somnique labore parantur. | |
| Additur his Calaber Sallentinaeque cohortes | |
| necnon Brundisium, quo desinit Itala tellus. | |
| parebat legio audaci permissa Cethego, | 575 |
| cui socias uires atque indiscreta maniplis | |
| arma recensebant: nunc sese ostendere miles | |
| Leucosiae e <s>copulis, nunc, quem Picentia Paesto | |
| misit et exhaustae mox Poeno Marte Cerillae, | |
| nunc Silarus quos nutrit aquis, quo gurgite tradunt | 580 |
| duritiem lapidum mersis inolescere ramis. | |
| ille et pugnacis laudauit tela Salerni | |
| falcatos ensis, et, quae Buxentia pubes | |
| aptabat dextris, inrasae robora clauae. | |
| ipse, umero exertus gentili more parentum, | 585 |
| difficili gaudebat equo roburque iuuentae | |
| flexi cornipedis duro exercebat in ore. | |
| Vos etiam accisae desolataeque uirorum, | |
| Eridani gentes, nullo attendente deorum | |
| uotis tunc uestris casura ruistis in arma. | 590 |
| certauit Mutinae quassata Placentia bello, | |
| Mantua mittenda certauit pube Cremonae, | |
| Mantua, Musarum domus atque ad sidera cantu | |
| euecta Aonio et Smyrnaeis aemula plectris. | |
| tum Verona Athesi circumflua et undique sollers | 595 |
| arua coronantem nutrire Fauentia pinum, | |
| Vercellae, fuscique ferax Pollentia uilli, | |
| et quondam Teucris comes in Laurentia bella | |
| Ocni prisca domus, paruique Bononia Rheni, | |
| quique graui remo limosis segniter undis | 600 |
| lenta paludosae proscindunt stagna Rauennae. | |
| tum Troiana manus, tellure antiquitus orti | |
| Euganea profugique sacris Antenoris oris. | |
| necnon cum Venetis Aquileia †superfluit armis. | |
| tum pernix Ligus et sparsi per saxa Vagenni | 605 |
| in decus Hannibalis duros misere nepotes. | |
| maxima tot populis rector fiducia Brutus | |
| ibat et hortando notum accendebat in hostem. | |
| laeta uiro grauitas ac mentis amabile pondus | |
| et sine tristitia uirtus. non ille rigoris | 610 |
| ingratas laudes nec nubem frontis amabat | |
| nec famam laeuo quaerebat limite uitae. | |
| Addiderat ter mille uiros, in Marte sagittae | |
| expertos, fidus Sicula regnator ab Aetna. | |
| non totidem Ilua uiros, sed laetos cingere ferrum | 615 |
| armarat patrio, quo nutrit bella, metallo. | |
| Ignosset quamuis auido committere pugnam | |
| Varroni, quicumque simul tot tela uideret. | |
| tantis agminibus Rhoeteo litore quondam | |
| feruere, cum magnae Troiam inuasere Mycenae, | 620 |
| mille rates uidit Leandrius Hellespontus. | |
| Vt uentum ad Cannas, urbis uestigia priscae, | |
| defigunt diro signa infelicia uallo. | |
| nec tanta miseris iamiam impendente ruina | |
| cessarunt superi uicinas prodere clades. | 625 |
| per sudum attonitis pila exarsere maniplis, | |
| et celsae toto ceciderunt aggere pinnae, | |
| nutantique ruens prostrauit uertice siluas | |
| Garganus, fundoque imo mugiuit anhelans | |
| Aufidus, et magno late distantia ponto | 630 |
| terruerunt pauidos accensa Ceraunia nautas. | |
| quaesiuit Calaber, subducta luce repente | |
| immensis tenebris, et terram et litora Sipus, | |
| obseditque frequens castrorum limina bubo. | |
| nec densae trepidis apium se inuoluere nubes | 635 |
| cessarunt aquilis. non unus crine corusco | |
| regnorum euersor rubuit letale cometes. | |
| castra quoque et uallum rabidae sub nocte silenti | |
| inrupere ferae raptique ante ora pauentum | |
| adiunctos uigilis sparserunt membra per agros. | 640 |
| ludificante etiam terroris imagine somnos | |
| Gallorum uisi bustis erumpere manes, | |
| terque quaterque solo penitus tremuere reuulsae | |
| Tarpeiae rupes, atque atro sanguine flumen | |
| manauit Iouis in templis, lacrimaeque uetusta | 645 |
| effigie patris large fluxere Quirini. | |
| maior et horrificis sese extulit Allia ripis. | |
| non Alpes sedere loco, non nocte dieue | |
| ingentis inter stetit Apenninus hiatus. | |
| axe super medio, Libyes a parte, coruscae | 650 |
| in Latium uenere faces, ruptusque fragore | |
| horrisono polus, et uultus patuere Tonantis. | |
| Aetnaeos quoque contorquens e cautibus ignis | |
| Vesbius intonuit, scopulisque in nubila iactis | |
| Phlegraeus tetigit trepidantia sidera uertex. | 655 |
| Ecce inter medios belli praesagus, et ore | |
| attonito sensuque simul, clamoribus implet | |
| miles castra feris et anhelat clade futura: | |
| 'Parcite, crudeles superi. iam stragis aceruis | |
| deficiunt campi. uideo per densa uolantem | 660 |
| agmina ductorem Libyae currusque citatos | |
| arma uirum super atque artus et signa trahentem. | |
| turbinibus furit insanis et proelia uentus | |
| inque oculos inque ora rotat. cadit immemor aeui | |
| nequiquam, Trasimenne, tuis Seruilius oris | 665 |
| subductus. quo, Varro, fugis? pro Iuppiter! ictu | |
| procumbit saxi fessis spes ultima Paulus. | |
| cesserit huic Trebia exitio. pons ecce cadentum | |
| corporibus struitur, reicitque cadauera fumans | |
| Aufidus, ac uictrix insultat belua campis. | 670 |
| gestat Agenoreus nostro de more secures | |
| consulis, et sparsos lictor fert sanguine fasces. | |
| in Libyam Ausonii portatur pompa triumphi. | |
| o dolor! hoc etiam, superi, uidisse iubetis? | |
| congesto, laeuae quodcumque auellitur, auro | 675 |
| metitur Latias uictrix Carthago ruinas.' |