Cornelius Tacitus, Historiae 14.8.1

Interim vulgato Agrippinae periculo, quasi casu eve-	14.8.1
nisset, ut quisque acceperat, decurrere ad litus. hi molium
obiectus, hi proximas scaphas scandere; alii quantum cor-
pus sinebat vadere in mare; quidam manus protendere;
questibus, votis, clamore diversa rogitantium aut incerta	5
respondentium omnis ora compleri; adfluere ingens multi-
tudo cum luminibus, atque ubi incolumem esse pernotuit, ut
ad gratandum sese expedire, donec aspectu armati et mini-
tantis agminis disiecti sunt. Anicetus villam statione cir-
cumdat refractaque ianua obvios servorum abripit, donec ad	10
foris cubiculi veniret; cui pauci adstabant, ceteris terrore
inrumpentium exterritis. cubiculo modicum lumen inerat
et ancillarum una, magis ac magis anxia Agrippina quod
nemo a filio ac ne Agerinus quidem: aliam fore laetae rei
faciem; nunc solitudinem ac repentinos strepitus et extremi	15
mali indicia. abeunte dehinc ancilla 'tu quoque me deseris'
prolocuta respicit Anicetum trierarcho Herculeio et Obarito
centurione classiario comitatum: ac, si ad visendum venisset,
refotam nuntiaret, sin facinus patraturus, nihil se de filio
credere; non imperatum parricidium. circumsistunt lectum	20
percussores et prior trierarchus fusti caput eius adflixit. iam
in mortem centurioni ferrum destringenti protendens uterum
'ventrem feri' exclamavit multisque vulneribus confecta est.