|
Et quoniam sermo nobis de Tre<bell>io Pollione, qui
|
2.1.1
|
|
a duobus Philippis usque ad divum Claudium et eius
|
|
|
fratrem Quintillum imperatores tam claros quam ob-
|
|
|
scuros memoriae prodidit, in eodem vehiculo fuit ad-
|
|
|
serente Tiberiano, quod Pollio multa incuriose, multa
|
5
|
|
breviter prodidisset, me contra dicente neminem scrip-
|
|
|
torum, quantum ad historiam pertinet, non aliquid esse
|
|
|
mentitum, prodente quin etiam, in quo Livius, in quo
|
|
|
Sallustius, in quo Cornelius Tacitus, in quo denique
|
|
|
Trogus manifestis testibus convincerentur, pedibus in
|
10
|
|
sententiam transitum faciens ac manum porrigens io-
|
|
|
cand<o>[m] praeterea: 'scribe', inquit, 'ut libet. securus,
|
2.1
|
|
quod velis, dices, habiturus menda<c>iorum comites,
|
|
|
quos historicae eloquentiae miramur auctores.'
|
|
