Factus es tribunus plebis—quid enim te de Hispaniensi- 13.1
bus flagitiis tuis sordidissimisque furtis interrogem? Quaero
abs te primum universe quod genus improbitatis et sceleris
in eo magistratu praetermiseris? Ac tibi iam inde prae-
scribo ne tuas sordis cum clarissimorum virorum splendore 5
permisceas. Ego te quaecumque rogabo de te ipso rogabo,
neque te ex amplissimi viri dignitate, sed ex tuis tenebris
extraham; omniaque mea tela sic in te conicientur ut nemo
per tuum latus, quod soles dicere, saucietur; in tuis pul-
monibus ac visceribus haerebunt. Et quoniam omnium 14.1
rerum magnarum ab dis immortalibus principia ducuntur,
volo ut mihi respondeas tu, qui te Pythagoreum soles dicere
et hominis doctissimi nomen tuis immanibus et barbaris
moribus praetendere, quae te tanta pravitas mentis tenuerit, 5
qui tantus furor ut, cum inaudita ac nefaria sacra susceperis,
cum inferorum animas elicere, cum puerorum extis deos
manis mactare soleas, auspicia quibus haec urbs condita
est, quibus omnis res publica atque imperium tenetur, con-
tempseris, initioque tribunatus tui senatui denuntiaris tuis 10
actionibus augurum responsa atque eius conlegi adrogantiam
impedimento non futura? Secundum ea quaero servarisne 15.1
in eo fidem? num quando tibi moram attulerit quo minus
concilium advocares legemque ferres, quod eo die scires de
caelo esse servatum? Et quoniam hic locus est unus quem
tibi cum Caesare communem esse dicas, seiungam te ab 5
illo, non solum rei publicae causa verum etiam Caesaris, ne
qua ex tua summa indignitate labes illius dignitati adspersa
videatur. Primum quaero num tu senatui causam tuam
permittas, quod facit Caesar? deinde, quae sit auctoritas
eius qui se alterius facto, non suo defendat? deinde,— 10
erumpet enim aliquando ex me vera vox et dicam sine
cunctatione quod sentio,—si iam violentior aliqua in re
C. Caesar fuisset, si eum magnitudo contentionis, studium
gloriae, praestans animus, excellens nobilitas aliquo impu-
lisset, quod in illo viro et tum ferendum esset et maximis 15
rebus quas postea gessit oblitterandum, id tu tibi, furcifer,
sumes, et Vatini latronis ac sacrilegi vox audietur hoc postu-
lantis, ut idem sibi concedatur quod Caesari? Sic enim ex 16.1
te quaero. Tribunus plebis fuisti,—seiunge te a consule:
conlegas habuisti viros fortis novem. Ex iis tres erant quos
tu cotidie sciebas servare de caelo, quos inridebas, quos
privatos esse dicebas; de quibus duos praetextatos sedentis 5
vides,—te aediliciam praetextam togam, quam frustra con-
feceras, vendidisse!—tertium scis ex illo obsesso atque
adflicto tribunatu consularem auctoritatem hominem esse
adulescentem consecutum. Reliqui sex fuerunt, e quibus
partim plane tecum sentiebant, partim medium quendam 10
cursum tenebant: omnes habuerunt leges promulgatas, in
iis multas meus necessarius, etiam de mea sententia,
C. Cosconius, iudex noster, quem tu dirumperis cum aedili-
cium vides. Volo uti mihi respondeas num quis ex toto 17.1
conlegio legem sit ausus ferre praeter unum te? quae tanta
in te fuerit audacia, quae tanta vis ut, quod novem tui con-
legae sibi timendum esse duxerint, id unus tu emersus
e caeno, omnium facile omnibus rebus infimus contemnen- 5
dum, despiciendum, inridendum putares? num quem post
urbem conditam scias tribunum plebis egisse cum plebe,
cum constaret servatum esse de caelo. Simul etiam illud 18.1
volo uti respondeas, cum te tribuno plebis esset etiam tum
in re publica lex Aelia et Fufia, quae leges saepe numero
tribunicios furores debilitarunt et represserunt, quas contra
praeter te nemo umquam est facere conatus,—quae quidem 5
leges anno post, sedentibus in templo duobus non consuli-
bus sed proditoribus huius civitatis ac pestibus, una cum
auspiciis, cum intercessionibus, cum omni iure publico con-
flagraverunt: ecquando dubitaris contra eas leges cum plebe
agere et concilium convocare? num quem ex omnibus tri- 10
bunis plebis, quicumque seditiosi fuerunt, tam audacem
audieris fuisse ut umquam contra legem Aeliam aut Fufiam
concilium advocaret?