| V | |
| Quid tibi vis, insane? meae sentire furores? | 1.5.3 |
| infelix, properas ultima nosse mala, | |
| et miser ignotos vestigia ferre per ignes, | 5 |
| et bibere e tota toxica Thessalia. | |
| non est illa vagis similis collata puellis: | |
| molliter irasci non sciet illa tibi. | |
| quod si forte tuis non est contraria votis, | |
| at tibi curarum milia quanta dabit! | 10 |
| non tibi iam somnos, non illa relinquet ocellos: | |
| illa ferox animis alligat una viros. | |
| a, mea contemptus quotiens ad limina curres, | |
| cum tibi singultu fortia verba cadent, | |
| et tremulus maestis orietur fletibus horror, | 15 |
| et timor informem ducet in ore notam, | |
| et quaecumque voles fugient tibi verba querenti, | |
| nec poteris, qui sis aut ubi, nosse miser! | |
| tum grave servitium nostrae cogere puellae | |
| discere et exclusum quid sit abire domum; | 20 |
| nec iam pallorem totiens mirabere nostrum, | |
| aut cur sim toto corpore nullus ego. | |
| nec tibi nobilitas poterit succurrere amanti: | |
| nescit Amor priscis cedere imaginibus. | |
| quod si parva tuae dederis vestigia culpae, | 25 |
| quam cito de tanto nomine rumor eris! | |
| non ego tum potero solacia ferre roganti, | |
| cum mihi nulla mei sit medicina mali; | |
| sed pariter miseri socio cogemur amore | |
| alter in alterius mutua flere sinu. | 30 |
| quare, quid possit mea Cynthia, desine, Galle, | |
| quaerere: non impune illa rogata venit. |