Sed de cibo quidem facilior cum aegris ratio est, quorum 3.6.1.1
saepe stomachus hunc respuit, etiamsi mens concupiscit: de potione
uero ingens pugna est, eoque magis, quo maior febris est. Haec enim
sitim accendit, et tum maxime aquam exigit, cum illa periculosis-
sima est. Sed docendus aeger est, ubi febris quierit, protinus sitim quo- 5
que quieturam, longioremque accessionem fore, si quod ei datum fuerit
alimentum: ita celerius eum desinere sitire, qui non bibit. Necesse 2.1
est tamen, quanto facilius etiam sani famem quam sitim sustinent,
tanto magis aegris in potione quam in cibo indulgere. Sed primo qui- 3.1
dem die nullus umor dari debet, nisi subito sic uenae ceciderunt, ut
cibus quoque dari debeat, secundo uero ceterisque etiam, quibus cibus
non dabitur, tamen si magna sitis urgebit, potio dari debet. Ac ne 4.1
illud quidem ab Heraclida Tarentino dictum ratione caret: ubi aut
bilis aegrum aut cruditas male habet, expedire quoque per modicas po-
tiones misceri noua<m> materia<m> corrupta<e>. Illud uidendum est,
ut qualia tempora cibo leguntur, talia potioni quoque, ubi sine illo 5
datur, deligantur * * * , aut cum aegrum dormire cupiemus, quod fere
sitis prohibet. Satis autem conuenit, cum omnibus febricitantibus
nimius umor alienus sit, tum praecipue esse feminis, quae ex partu in
febres inciderunt.