| II | |
| Troiani belli scriptorem, Maxime Lolli, | 1.2.1 |
| dum tu declamas Romae, Praeneste relegi; | |
| qui, quid sit pulcrum, quid turpe, quid utile, quid non, | |
| planius ac melius Chrysippo et Crantore dicit. | |
| cur ita crediderim, nisi quid te detinet, audi. | 5 |
| fabula qua Paridis propter narratur amorem | |
| Graecia barbariae lento conlisa duello, | |
| stultorum regum et populorum continet aestus. | |
| Antenor censet belli praecidere causam: | |
| quid Paris? ut salvus regnet vivatque beatus, | 10 |
| cogi posse negat. Nestor componere litis | |
| inter Peliden festinat et inter Atriden: | |
| hunc amor, ira quidem communiter urit utrumque. | |
| quidquid delirant reges, plectuntur Achivi. | |
| seditione, dolis, scelere atque libidine et ira | 15 |
| Iliacos intra muros peccatur et extra. | |
| rursus, quid virtus et quid sapientia possit, | |
| utile proposuit nobis exemplar Ulixen, | |
| qui domitor Troiae multorum providus urbes | |
| et mores hominum inspexit latumque per aequor, | 20 |
| dum sibi, dum sociis reditum parat, aspera multa | |
| pertulit, adversis rerum inmersabilis undis. | |
| Sirenum voces et Circae pocula nosti; | |
| quae si cum sociis stultus cupidusque bibisset, | |
| sub domina meretrice fuisset turpis et excors; | 25 |
| vixisset canis inmundus vel amica luto sus. | |
| nos numerus sumus et fruges consumere nati, | |
| sponsi Penelopae nebulones Alcinoique | |
| in cute curanda plus aequo operata iuventus, | |
| cui pulchrum fuit in medios dormire dies et | 30 |
| ad strepitum citharae cessatum ducere somnum. | |
| ut iugulent hominem, surgunt de nocte latrones: | |
| ut te ipsum serves, non expergisceris? atqui | |
| si noles sanus, curres hydropicus; et ni | |
| posces ante diem librum cum lumine, si non | 35 |
| intendes animum studiis et rebus honestis, | |
| invidia vel amore vigil torquebere. nam cur | |
| quae laedunt oculum, festinas demere: siquid | |
| est animum, differs curandi tempus in annum? | |
| dimidium facti, qui coepit, habet: sapere aude, | 40 |
| incipe. vivendi qui recte prorogat horam, | |
| rusticus exspectat, dum defluat amnis; at ille | |
| labitur et labetur in omne volubilis aevum. | |
| quaeritur argentum puerisque beata creandis | |
| uxor et incultae pacantur vomere silvae: | 45 |
| quod satis est cui contingit, nihil amplius optet. | |
| non domus et fundus, non aeris acervus et auri | |
| aegroto domini deduxit corpore febris, | |
| non animo curas; valeat possessor oportet, | |
| si conportatis rebus bene cogitat uti. | 50 |
| qui cupit aut metuit, iuvat illum sic domus et res | |
| ut lippum pictae tabulae, fomenta podagram, | |
| auriculas citharae collecta sorde dolentis. | |
| sincerum est nisi vas, quodcumque infundis acescit. | |
| sperne voluptates: nocet empta dolore voluptas. | 55 |
| semper avarus eget: certum voto pete finem. | |
| invidus alterius macrescit rebus opimis; | |
| invidia Siculi non invenere tyranni | |
| maius tormentum. qui non moderabitur irae, | |
| infectum volet esse, dolor quod suaserit et mens, | 60 |
| dum poenas odio per vim festinat inulto. | |
| ira furor brevis est: animum rege; qui nisi paret, | |
| imperat; hunc frenis, hunc tu conpesce catena. | |
| fingit equum tenera docilem cervice magister | |
| ire, viam qua monstret eques; venaticus, ex quo | 65 |
| tempore cervinam pellem latravit in aula, | |
| militat in silvis catulus. nunc adbibe puro | |
| pectore verba, puer, nunc te melioribus offer. | |
| quo semel est inbuta recens servabit odorem | |
| testa diu. quodsi cessas aut strenuos anteis, | 70 |
| nec tardum opperior nec praecedentibus insto. |