Titus Livius, Ab Urbe Condita 22.17.1.1

primis tenebris silentio mota castra; boues aliquanto	22.17.1.1
ante signa acti. ubi ad radices montium uiasque angustas	2.1
uentum est, signum extemplo datur, ut accensis cornibus
armenta in aduersos concitentur montes; et metus ipse
relucentis flammae a capite calorque iam ad uiuum ad ima-
que cornua ueniens uelut stimulatos furore agebat boues.	5
quo repente discursu, haud secus quam siluis montibus-	3.1
que accensis, omnia circum uirgulta ardere; capitumque
inrita quassatio excitans flammam hominum passim dis-
currentium speciem praebebat. qui ad transitum saltus	4.1
insidendum locati erant, ubi in summis montibus ac super
se quosdam ignes conspexere, circumuentos se esse rati prae-
sidio excessere. qua minime densae micabant flammae,
uelut tutissimum iter petentes summa montium iuga, tamen	5
in quosdam boues palatos a suis gregibus inciderunt. et	5.1
primo cum procul cernerent, ueluti flammas spirantium
miraculo attoniti constiterunt; deinde ut humana apparuit	6.1
fraus, tum uero insidias rati esse, cum maiore tumultu con-
citant se in fugam. leui quoque armaturae hostium in-
currere; ceterum nox aequato timore neutros pugnam
incipientes ad lucem tenuit. interea toto agmine Hannibal	7.1
transducto per saltum et quibusdam in ipso saltu hostium
oppressis in agro Allifano posuit castra.