| COTTAE | |
| Quam legis a nobis missam tibi, Cotta, salutem, | 3.2.1 |
| missa sit ut uere perueniatque precor. | |
| Namque meis sospes multum cruciatibus aufers | |
| utque sit in nobis pars bona salua facis. | |
| Cumque labent aliqui iactataque uela relinquant, | 5 |
| tu lacerae remanes ancora sola rati. | |
| Grata tua est igitur pietas, ignoscimus illis | |
| qui cum Fortuna terga dedere fugae. | |
| Cum feriant unum, non unum fulmina terrent | |
| iunctaque percusso turba pauere solet. | 10 |
| Cumque dedit paries uenturae signa ruinae, | |
| sollicito uacuus fit locus ille metu. | |
| Quis non e timidis aegri contagia uitat | |
| uicinum metuens ne trahat inde malum? | |
| Me quoque amicorum nimio terrore metuque, | 15 |
| non odio quidam destituere mei. | |
| Non illis pietas, non officiosa uoluntas | |
| defuit: aduersos extimuere deos. | |
| Vtque magis cauti possunt timidique uideri, | |
| sic adpellari non meruere mali. | 20 |
| Aut meus excusat caros ita candor amicos | |
| utque habeant de me crimina nulla fauet. | |
| Sint hi contenti uenia signentque licebit | |
| purgari factum me quoque teste suum. | |
| Pars estis pauci melior, qui rebus in artis | 25 |
| ferre mihi nullam turpe putastis opem. | |
| Tunc igitur meriti morietur gratia uestri, | |
| cum cinis absumpto corpore factus ero. | |
| Fallor et illa meae superabit tempora uitae, | |
| si tamen a memori posteritate legar. | 30 |
| Corpora debentur maestis exsanguia bustis, | |
| effugiunt structos nomen honorque rogos. | |
| Occidit et Theseus et qui comitauit Orestem, | |
| sed tamen in laudes uiuit uterque suas. | |
| Vos etiam seri laudabunt saepe nepotes | 35 |
| claraque erit scriptis gloria uestra meis. | |
| Hic quoque Sauromatae iam uos nouere Getaeque, | |
| et tales animos barbara turba probat. | |
| Cumque ego de uestra nuper probitate referrem | |
| —nam didici Getice Sarmaticeque loqui— | 40 |
| forte senex quidam, coetu cum staret in illo, | |
| reddidit ad nostros talia uerba sonos: | |
| 'Nos quoque amicitiae nomen, bone, nouimus, hospes, | |
| quos procul a uobis Pontus et Hister habet. | |
| Est locus in Scythia—Tauros dixere priores— | 45 |
| qui Getica longe non ita distat humo. | |
| Hac ego sum terra—patriae nec paenitet—ortus. | |
| Consortem Phoebi gens colit illa deam. | |
| Templa manent hodie uastis innixa columnis | |
| perque quater denos itur in illa gradus. | 50 |
| Fama refert illic signum caeleste fuisse, | |
| quoque minus dubites, stat basis orba dea | |
| araque, quae fuerat natura candida saxi, | |
| decolor adfuso sanguine tincta rubet. | |
| Femina sacra facit taedae non nota iugali, | 55 |
| quae superat Scythicas nobilitate nurus. | |
| Sacrifici genus est, sic instituere parentes, | |
| aduena uirgineo caesus ut ense cadat. | |
| Regna Thoas habuit Maeotide clarus in ora, | |
| nec fuit Euxinis notior alter aquis. | 60 |
| Sceptra tenente illo liquidas fecisse per auras | |
| nescio quam dicunt Iphigenian iter, | |
| quam leuibus uentis sub nube per aequora uectam | |
| creditur his Phoebe deposuisse locis. | |
| Praefuerat templo multos ea rite per annos, | 65 |
| inuita peragens tristia sacra manu, | |
| cum duo uelifera iuuenes uenere carina | |
| presseruntque suo litora nostra pede. | |
| Par fuit his aetas et amor, quorum alter Orestes, | |
| ast Pylades alter: nomina fama tenet. | 70 |
| Protinus inmitem Triuiae ducuntur ad aram, | |
| euincti geminas ad sua terga manus. | |
| Spargit aqua captos lustrali Graia sacerdos, | |
| ambiat ut fuluas infula longa comas, | |
| dumque parat sacrum, dum uelat tempora uittis, | 75 |
| dum tardae causas inuenit ipsa morae: | |
| "Non ego crudelis, iuuenes, ignoscite, dixit, | |
| sacra suo facio barbariora loco. | |
| Ritus is est gentis. Qua uos tamen urbe uenitis | |
| quodue parum fausta puppe petistis iter?" | 80 |
| Dixit et audito patriae pia nomine uirgo | |
| consortes urbis comperit esse suae: | |
| "Alter ut e uobis, inquit, cadat hostia sacris, | |
| ad patrias sedes nuntius alter eat." | |
| Ire iubet Pylades carum periturus Orestem; | 85 |
| hic negat inque uices pugnat uterque mori. | |
| Extitit hoc unum quo non conuenerit illis: | |
| cetera par concors et sine lite fuit. | |
| Dum peragunt iuuenes pulchri certamen amoris, | |
| ad fratrem scriptas exarat illa notas. | 90 |
| Ad fratrem mandata dabat, cuique illa dabantur, | |
| —humanos casus aspice!—frater erat. | |
| Nec mora, de templo rapiunt simulacra Dianae | |
| clamque per inmensas puppe feruntur aquas. | |
| Mirus amor iuuenum; quamuis abiere tot anni, | 95 |
| in Scythia magnum nunc quoque nomen habent.' | |
| Fabula narrata est postquam uulgaris ab illo, | |
| laudarunt omnes facta piamque fidem. | |
| Scilicet hac etiam, qua nulla ferocior ora est, | |
| nomen amicitiae barbara corda mouet. | 100 |
| Quid facere Ausonia geniti debetis in urbe, | |
| cum tangant duros talia facta Getas? | |
| Adde quod est animus semper tibi mitis et altae | |
| indicium more nobilitatis habent | |
| quos Volesus patrii cognoscat nominis auctor, | 105 |
| quos Numa maternus non neget esse suos | |
| adiectique probent genetiua ad nomina Cottae, | |
| si tu non esses, interitura domus. | |
| Digne uir hac serie, lasso succurrere amico | |
| conueniens istis moribus esse puta. | 110 |