| SATVRA III | |
| Nempe haec adsidue. iam clarum mane fenestras | 3.1 |
| intrat et angustas extendit lumine rimas. | |
| stertimus, indomitum quod despumare Falernum | |
| sufficiat, quinta dum linea tangitur umbra. | |
| 'en quid agis? siccas insana canicula messes | 5 |
| iam dudum coquit et patula pecus omne sub ulmo est' | |
| unus ait comitum. uerumne? itan? ocius adsit | |
| huc aliquis. nemon? turgescit uitrea bilis: | |
| findor, ut Arcadiae pecuaria rudere credas. | |
| iam liber et positis bicolor membrana capillis | 10 |
| inque manus chartae nodosaque uenit harundo. | |
| tum querimur crassus calamo quod pendeat umor. | |
| nigra sed infusa uanescit sepia lympha, | |
| dilutas querimur geminet quod fistula guttas. | |
| o miser inque dies ultra miser, hucine rerum | 15 |
| uenimus? a, cur non potius teneroque columbo | |
| et similis regum pueris pappare minutum | |
| poscis et iratus mammae lallare recusas? | |
| an tali studeam calamo? cui uerba? quid istas | |
| succinis ambages? tibi luditur. effluis amens, | 20 |
| contemnere. sonat uitium percussa, maligne | |
| respondet uiridi non cocta fidelia limo. | |
| udum et molle lutum es, nunc nunc properandus et acri | |
| fingendus sine fine rota. sed rure paterno | |
| est tibi far modicum, purum et sine labe salinum | 25 |
| (quid metuas?) cultrixque foci secura patella. | |
| hoc satis? an deceat pulmonem rumpere uentis | |
| stemmate quod Tusco ramum millesime ducis | |
| censoremue tuum uel quod trabeate salutas? | |
| ad populum phaleras! ego te intus et in cute noui. | 30 |
| non pudet ad morem discincti uiuere Nattae. | |
| sed stupet hic uitio et fibris increuit opimum | |
| pingue, caret culpa, nescit quid perdat, et alto | |
| demersus summa rursus non bullit in unda. | |
| magne pater diuum, saeuos punire tyrannos | 35 |
| haut alia ratione uelis, cum dira libido | |
| mouerit ingenium feruenti tincta ueneno: | |
| uirtutem uideant intabescantque relicta. | |
| anne magis Siculi gemuerunt aera iuuenci | |
| et magis auratis pendens laquearibus ensis | 40 |
| purpureas subter ceruices terruit, 'imus, | |
| imus praecipites' quam si sibi dicat et intus | |
| palleat infelix quod proxima nesciat uxor? | |
| saepe oculos, memini, tangebam paruus oliuo, | |
| grandia si nollem morituri uerba Catonis | 45 |
| discere non sano multum laudanda magistro, | |
| quae pater adductis sudans audiret amicis. | |
| iure; etenim id summum, quid dexter senio ferret, | |
| scire erat in uoto, damnosa canicula quantum | |
| raderet, angustae collo non fallier orcae, | 50 |
| neu quis callidior buxum torquere flagello. | |
| haut tibi inexpertum curuos deprendere mores | |
| quaeque docet sapiens bracatis inlita Medis | |
| porticus, insomnis quibus et detonsa iuuentus | |
| inuigilat siliquis et grandi pasta polenta; | 55 |
| et tibi quae Samios diduxit littera ramos | |
| surgentem dextro monstrauit limite callem. | |
| stertis adhuc laxumque caput conpage soluta | |
| oscitat hesternum dissutis undique malis. | |
| est aliquid quo tendis et in quod derigis arcum? | 60 |
| an passim sequeris coruos testaque lutoque, | |
| securus quo pes ferat, atque ex tempore uiuis? | |
| elleborum frustra, cum iam cutis aegra tumebit, | |
| poscentis uideas; uenienti occurrite morbo, | |
| et quid opus Cratero magnos promittere montis? | 65 |
| discite et, o miseri, causas cognoscite rerum: | |
| quid sumus et quidnam uicturi gignimur, ordo | |
| quis datus, aut metae qua mollis flexus et unde, | |
| quis modus argento, quid fas optare, quid asper | |
| utile nummus habet, patriae carisque propinquis | 70 |
| quantum elargiri deceat, quem te deus esse | |
| iussit et humana qua parte locatus es in re. | |
| disce nec inuideas quod multa fidelia putet | |
| in locuplete penu, defensis pinguibus Vmbris, | |
| et piper et pernae, Marsi monumenta clientis, | 75 |
| maenaque quod prima nondum defecerit orca. | |
| hic aliquis de gente hircosa centurionum | |
| dicat: 'quod sapio satis est mihi. non ego curo | |
| esse quod Arcesilas aerumnosique Solones | |
| obstipo capite et figentes lumine terram, | 80 |
| murmura cum secum et rabiosa silentia rodunt | |
| atque exporrecto trutinantur uerba labello, | |
| aegroti ueteris meditantes somnia, gigni | |
| de nihilo nihilum, in nihilum nil posse reuerti. | |
| hoc est quod palles? cur quis non prandeat hoc est?' | 85 |
| his populus ridet, multumque torosa iuuentus | |
| ingeminat tremulos naso crispante cachinnos. | |
| 'inspice, nescio quid trepidat mihi pectus et aegris | |
| faucibus exsuperat grauis halitus, inspice sodes' | |
| qui dicit medico, iussus requiescere, postquam | 90 |
| tertia conpositas uidit nox currere uenas, | |
| de maiore domo modice sitiente lagoena | |
| lenia loturo sibi Surrentina rogabit. | |
| 'heus bone, tu palles.' 'nihil est.' 'uideas tamen istuc, | |
| quidquid id est. surgit tacite tibi lutea pellis.' | 95 |
| 'at tu deterius palles, ne sis mihi tutor. | |
| iam pridem hunc sepeli; tu restas.' 'perge, tacebo.' | |
| turgidus hic epulis atque albo uentre lauatur, | |
| gutture sulpureas lente exhalante mefites. | |
| sed tremor inter uina subit calidumque trientem | 100 |
| excutit e manibus, dentes crepuere retecti, | |
| uncta cadunt laxis tunc pulmentaria labris. | |
| hinc tuba, candelae, tandemque beatulus alto | |
| conpositus lecto crassisque lutatus amomis | |
| in portam rigidas calces extendit. at illum | 105 |
| hesterni capite induto subiere Quirites. | |
| 'tange, miser, uenas et pone in pectore dextram; | |
| nil calet hic. summosque pedes attinge manusque; | |
| non frigent.' uisa est si forte pecunia, siue | |
| candida uicini subrisit molle puella, | 110 |
| cor tibi rite salit? positum est algente catino | |
| durum holus et populi cribro decussa farina: | |
| temptemus fauces; tenero latet ulcus in ore | |
| putre quod haut deceat plebeia radere beta. | |
| alges, cum excussit membris timor albus aristas; | 115 |
| nunc face supposita feruescit sanguis et ira | |
| scintillant oculi, dicisque facisque quod ipse | |
| non sani esse hominis non sanus iuret Orestes. |