| SATVRA V | |
| Vatibus hic mos est, centum sibi poscere uoces, | 5.1 |
| centum ora et linguas optare in carmina centum, | |
| fabula seu maesto ponatur hianda tragoedo, | |
| uolnera seu Parthi ducentis ab inguine ferrum. | |
| 'quorsum haec? aut quantas robusti carminis offas | 5 |
| ingeris, ut par sit centeno gutture niti? | |
| grande locuturi nebulas Helicone legunto, | |
| si quibus aut Procnes aut si quibus olla Thyestae | |
| feruebit saepe insulso cenanda Glyconi. | |
| tu neque anhelanti, coquitur dum massa camino, | 10 |
| folle premis uentos nec clauso murmure raucus | |
| nescio quid tecum graue cornicaris inepte | |
| nec scloppo tumidas intendis rumpere buccas. | |
| uerba togae sequeris iunctura callidus acri, | |
| ore teres modico, pallentis radere mores | 15 |
| doctus et ingenuo culpam defigere ludo. | |
| hinc trahe quae dicis mensasque relinque Mycenis | |
| cum capite et pedibus plebeiaque prandia noris.' | |
| non equidem hoc studeo, pullatis ut mihi nugis | |
| pagina turgescat dare pondus idonea fumo. | 20 |
| secrete loquimur. tibi nunc hortante Camena | |
| excutienda damus praecordia, quantaque nostrae | |
| pars tua sit, Cornute, animae, tibi, dulcis amice, | |
| ostendisse iuuat. pulsa, dinoscere cautus | |
| quid solidum crepet et pictae tectoria linguae. | 25 |
| hic ego centenas ausim deposcere fauces, | |
| ut quantum mihi te sinuoso in pectore fixi | |
| uoce traham pura, totumque hoc uerba resignent | |
| quod latet arcana non enarrabile fibra. | |
| cum primum pauido custos mihi purpura cessit | 30 |
| bullaque subcinctis Laribus donata pependit, | |
| cum blandi comites totaque inpune Subura | |
| permisit sparsisse oculos iam candidus umbo, | |
| cumque iter ambiguum est et uitae nescius error | |
| diducit trepidas ramosa in compita mentes, | 35 |
| me tibi supposui. teneros tu suscipis annos | |
| Socratico, Cornute, sinu. tum fallere sollers | |
| adposita intortos extendit regula mores | |
| et premitur ratione animus uincique laborat | |
| artificemque tuo ducit sub pollice uoltum. | 40 |
| tecum etenim longos memini consumere soles | |
| et tecum primas epulis decerpere noctes. | |
| unum opus et requiem pariter disponimus ambo | |
| atque uerecunda laxamus seria mensa. | |
| non equidem hoc dubites, amborum foedere certo | 45 |
| consentire dies et ab uno sidere duci. | |
| nostra uel aequali suspendit tempora Libra | |
| Parca tenax ueri, seu nata fidelibus hora | |
| diuidit in Geminos concordia fata duorum | |
| Saturnumque grauem nostro Ioue frangimus una, | 50 |
| nescio quod certe est quod me tibi temperat astrum. | |
| mille hominum species et rerum discolor usus; | |
| uelle suum cuique est nec uoto uiuitur uno. | |
| mercibus hic Italis mutat sub sole recenti | |
| rugosum piper et pallentis grana cumini, | 55 |
| hic satur inriguo mauult turgescere somno, | |
| hic campo indulget, hunc alea decoquit, ille | |
| in uenerem putris; sed cum lapidosa cheragra | |
| fregerit articulos ueteris ramalia fagi, | |
| tunc crassos transisse dies lucemque palustrem | 60 |
| et sibi iam seri uitam ingemuere relictam. | |
| at te nocturnis iuuat inpallescere chartis; | |
| cultor enim iuuenum purgatas inseris aures | |
| fruge Cleanthea. petite hinc, puerique senesque, | |
| finem animo certum miserisque uiatica canis. | 65 |
| 'cras hoc fiet.' idem cras fiat. 'quid? quasi magnum | |
| nempe diem donas!' sed cum lux altera uenit, | |
| iam cras hesternum consumpsimus; ecce aliud cras | |
| egerit hos annos et semper paulum erit ultra. | |
| nam quamuis prope te, quamuis temone sub uno | 70 |
| uertentem sese frustra sectabere canthum, | |
| cum rota posterior curras et in axe secundo. | |
| libertate opus est. non hac, ut quisque Velina | |
| Publius emeruit, scabiosum tesserula far | |
| possidet. heu steriles ueri, quibus una Quiritem | 75 |
| uertigo facit! hic Dama est non tresis agaso, | |
| uappa lippus et in tenui farragine mendax. | |
| uerterit hunc dominus, momento turbinis exit | |
| Marcus Dama. papae! Marco spondente recusas | |
| credere tu nummos? Marco sub iudice palles? | 80 |
| Marcus dixit, ita est. adsigna, Marce, tabellas. | |
| haec mera libertas, hoc nobis pillea donant. | |
| 'an quisquam est alius liber, nisi ducere uitam | |
| cui licet ut libuit? licet ut uolo uiuere, non sum | |
| liberior Bruto?' 'mendose colligis' inquit | 85 |
| Stoicus hic aurem mordaci lotus aceto, | |
| 'hoc relicum accipio, "licet" illud et "ut uolo" tolle.' | |
| 'uindicta postquam meus a praetore recessi, | |
| cur mihi non liceat, iussit quodcumque uoluntas, | |
| excepto siquid Masuri rubrica uetabit?' | 90 |
| disce, sed ira cadat naso rugosaque sanna, | |
| dum ueteres auias tibi de pulmone reuello. | |
| non praetoris erat stultis dare tenuia rerum | |
| officia atque usum rapidae permittere uitae; | |
| sambucam citius caloni aptaueris alto. | 95 |
| stat contra ratio et secretam garrit in aurem, | |
| ne liceat facere id quod quis uitiabit agendo. | |
| publica lex hominum naturaque continet hoc fas, | |
| ut teneat uetitos inscitia debilis actus. | |
| diluis elleborum, certo conpescere puncto | 100 |
| nescius examen? uetat hoc natura medendi. | |
| nauem si poscat sibi peronatus arator | |
| luciferi rudis, exclamet Melicerta perisse | |
| frontem de rebus. tibi recto uiuere talo | |
| ars dedit et ueris speciem dinoscere calles, | 105 |
| ne qua subaerato mendosum tinniat auro? | |
| quaeque sequenda forent quaeque euitanda uicissim, | |
| illa prius creta, mox haec carbone notasti? | |
| es modicus uoti, presso lare, dulcis amicis? | |
| iam nunc adstringas, iam nunc granaria laxes, | 110 |
| inque luto fixum possis transcendere nummum | |
| nec gluttu sorbere saliuam Mercurialem? | |
| 'haec mea sunt, teneo' cum uere dixeris, esto | |
| liberque ac sapiens praetoribus ac Ioue dextro. | |
| sin tu, cum fueris nostrae paulo ante farinae. | 115 |
| pelliculam ueterem retines et fronte politus | |
| astutam uapido seruas in pectore uolpem, | |
| quae dederam supra relego funemque reduco. | |
| nil tibi concessit ratio; digitum exere, peccas, | |
| et quid tam paruum est? sed nullo ture litabis, | 120 |
| haereat in stultis breuis ut semuncia recti. | |
| haec miscere nefas nec, cum sis cetera fossor, | |
| tris tantum ad numeros Satyrum moueare Bathylli. | |
| 'liber ego.' unde datum hoc sumis, tot subdite rebus? | |
| an dominum ignoras nisi quem uindicta relaxat? | 125 |
| 'i, puer, et strigiles Crispini ad balnea defer' | |
| si increpuit, 'cessas nugator?', seruitium acre | |
| te nihil inpellit nec quicquam extrinsecus intrat | |
| quod neruos agitet; sed si intus et in iecore aegro | |
| nascuntur domini, qui tu inpunitior exis | 130 |
| atque hic quem ad strigilis scutica et metus egit erilis? | |
| mane piger stertis. 'surge' inquit Auaritia, 'eia | |
| surge.' negas. instat. 'surge' inquit. 'non queo.' 'surge.' | |
| 'et quid agam?' 'rogat! en saperdas aduehe Ponto, | |
| castoreum, stuppas, hebenum, tus, lubrica Coa. | 135 |
| tolle recens primus piper et sitiente camelo. | |
| uerte aliquid; iura.' 'sed Iuppiter audiet.' 'eheu, | |
| baro, regustatum digito terebrare salinum | |
| contentus perages, si uiuere cum Ioue tendis.' | |
| iam pueris pellem succinctus et oenophorum aptas. | 140 |
| ocius ad nauem! nihil obstat quin trabe uasta | |
| Aegaeum rapias, ni sollers Luxuria ante | |
| seductum moneat: 'quo deinde, insane, ruis, quo? | |
| quid tibi uis? calido sub pectore mascula bilis | |
| intumuit quam non extinxerit urna cicutae? | 145 |
| tu mare transilias? tibi torta cannabe fulto | |
| cena sit in transtro Veiientanumque rubellum | |
| exhalet uapida laesum pice sessilis obba? | |
| quid petis? ut nummi, quos hic quincunce modesto | |
| nutrieras, pergant auidos sudare deunces? | 150 |
| indulge genio, carpamus dulcia, nostrum est | |
| quod uiuis, cinis et manes et fabula fies, | |
| uiue memor leti, fugit hora, hoc quod loquor inde est.' | |
| en quid agis? duplici in diuersum scinderis hamo. | |
| huncine an hunc sequeris? subeas alternus oportet | 155 |
| ancipiti obsequio dominos, alternus oberres. | |
| nec tu, cum obstiteris semel instantique negaris | |
| parere imperio, 'rupi iam uincula' dicas; | |
| nam et luctata canis nodum abripit, et tamen illi, | |
| cum fugit, a collo trahitur pars longa catenae. | 160 |
| 'Daue, cito, hoc credas iubeo, finire dolores | |
| praeteritos meditor' (crudum Chaerestratus unguem | |
| adrodens ait haec). 'an siccis dedecus obstem | |
| cognatis? an rem patriam rumore sinistro | |
| limen ad obscenum frangam, dum Chrysidis udas | 165 |
| ebrius ante fores extincta cum face canto?' | |
| 'euge, puer, sapias, dis depellentibus agnam | |
| percute.' 'sed censen plorabit, Daue, relicta?' | |
| 'nugaris. solea, puer, obiurgabere rubra, | |
| ne trepidare uelis atque artos rodere casses. | 170 |
| nunc ferus et uiolens; at, si uocet, haut mora dicas | |
| "quidnam igitur faciam? nec nunc, cum arcessat et ultro | |
| supplicet, accedam?" si totus et integer illinc | |
| exieras, nec nunc.' hic hic quod quaerimus, hic est, | |
| non in festuca, lictor quam iactat ineptus. | 175 |
| ius habet ille sui, palpo quem ducit hiantem | |
| cretata Ambitio? uigila et cicer ingere large | |
| rixanti populo, nostra ut Floralia possint | |
| aprici meminisse senes. quid pulchrius? at cum | |
| Herodis uenere dies unctaque fenestra | 180 |
| dispositae pinguem nebulam uomuere lucernae | |
| portantes uiolas rubrumque amplexa catinum | |
| cauda natat thynni, tumet alba fidelia uino, | |
| labra moues tacitus recutitaque sabbata palles. | |
| tum nigri lemures ouoque pericula rupto, | 185 |
| tum grandes galli et cum sistro lusca sacerdos | |
| incussere deos inflantis corpora, si non | |
| praedictum ter mane caput gustaueris ali. | |
| dixeris haec inter uaricosos centuriones, | |
| continuo crassum ridet Pulfenius ingens | 190 |
| et centum Graecos curto centusse licetur. |